Ongeacht de details en de elementen van spontaniteit, is de werkelijkheid ervan de snelheid van het denken en de snelheid van het oordelen. Als de vrouw tegen de Ameer ul-Mu’mineen zei dat haar echtgenoot de nacht doorbrengt in gebed en de dag vast, dan zou een snel begrip dat dit een klacht is, leiden tot een snel oordeel op basis van het feit dat het een klacht is. Dit is spontaniteit. De Ameer ul-Mu’mineen had geen spontaniteit, dus beschouwde hij dit als lof voor de echtgenoot.

Regardless of the details and the elements of spontaniety, its reality is the speed of thinking and the speed of judgement. If the woman said to the Ameer ul-Mu’mineen that her husband stands the night in prayer and fasts the day, quick understanding that this is a complaint would lead to a quick judgement based on it being a complaint. This is spontaniety. The Ameer ul-Mu’mineen did not have spontaniety, so he considered this to be praise for the husband.

Zo begreep hij het niet, noch oordeelde hij op basis van haar uitspraak. Een van de bedienden was spontaan toen hij snel begreep dat deze uitspraak geen lof was, waardoor hij snel oordeelde dat deze uitspraak een klacht was.

Thus he did not understand, nor did he make judgement with anything on her statement. One of the attendants had spontaniety when he quickly understood that this statement was not praise, so he was quick in judging this statement as being a complaint.

Daarom had hij spontaniteit.

Therefore, he had spontaniety.

Zo is de werkelijkheid van spontaniteit gelegen in de snelheid van het begrijpen van de spraak, de handeling, of iets anders, en het snelle oordeel daarover.

Thus, the reality of spontaniety is in the speed in understanding the speech, the action, or anything else, and quick judgement on it.

Deze snelheid van begrip en snelheid van oordeel is spontaniteit. Het kan in de geest opkomen dat snel begrip gelijkstaat aan een snel oordeel, maar de realiteit is dat snel begrip de weg bereidt voor het oordeel; het is niet het oordeel zelf. Het feit dat de toeschouwer die uitspraak begreep als een klacht, bereidde hem om er een oordeel over te vellen als een klacht. Dit begrip was niet het oordeel, het was eerder slechts het begrip. Het begrip voorafgaand aan het vellen van het oordeel behoeft geen enkele reactie of respons. Het is eerder slechts een begrip. Als er een oordeel was, dan vond er een handeling plaats en was de zaak beslecht. De basis en het resultaat liggen in het oordeel en niet in het begrip.

This speed of understanding and speed of judgement is spontaniety. It might occur to the mind that quick understanding is quick judgement, but the reality is that quick understanding prepares for the judgement; it is not the judgement itself. The fact that the attendant understood that statement as being a complaint prepared him to judge on it as a complaint. This understanding was not the judgement, it was rather the understanding only. The understanding before the issuance of the judgement does not need any reaction or response. Rather it is an understanding only. If there was a judgement, then action took place and the matter was settled. The basis and the result are in the judgement and not the understanding.

Begrip is slechts een rationeel proces. De man die spontaniteit bezat, begreep dat deze vrouw over haar echtgenoot sprak; hij begreep dat zij tegen de Ameer ul-Mu’mineen sprak, dus vond het rationele proces in hem plaats door te begrijpen dat dit een klacht was. Zo was het oordeel het resultaat van begrip, en begrip was slechts een rationeel proces. Daarom moet er snel begrip en een snel oordeel zijn voordat het oordeel wordt uitgesproken, zodat spontaniteit bestaat. Dus spontaniteit is snel begrip, onmiddellijk gevolgd door een snel oordeel. Op die manier bestaat spontaniteit. Dienovereenkomstig is de realiteit van spontaniteit snel begrip en een snel oordeel, op een zodanige wijze dat snel begrip zou voorbereiden op het oordeel of het snelle oordeel. Daarom moet het voorafgaan aan het oordeel in plaats van erna te komen. Het oordeel kan niet zonder het, hoewel de aanwezigheid ervan de aanwezigheid van het oordeel aangeeft.

Understanding is only a rational process. The man who had spontaniety understood that this woman spoke about her husband; he understood that she spoke to the Ameer ul-Mu’mineen, so the rational process occurred in him in understanding that this was a complaint. Thus, the judgement was the result of understanding, and understanding was only a rational process. Therefore, there must be quick understanding and quick judgement before issuing the judgement, so that spontaniety exists. Thus, spontaniety is quick understanding followed immediately by quick judgement. In such a way spontaniety exists. Accordingly, the reality of spontaniety is quick understanding and quick judgement, in such a way that quick understanding would prepare for the judgement or quick judgement. Therefore, it must precede rather than come after the judgement. Judgement cannot dispense with it, though its presence indicates the presence of judgement.

Als begrip noodzakelijk is, dan is oordeel ook noodzakelijk. Als het begrip bestond, dan bestond het oordeel zeker ook. Dus is de oorsprong het begrip. Had Omar bin al-Khattab begrepen dat de vrouw over haar echtgenoot klaagde, dan zou hij haar uitspraak als een klacht hebben gehoord. Hij hoorde het echter als lof en daarom nam hij geen melding van haar probleem. Zo bleef de situatie zoals die was en was haar klacht van geen nut; want hoewel zij klaagde, deed zij dat echter met een uitdrukking die niet werd begrepen door degene bij wie zij klaagde.

If understanding is necessary, then judgement is also necessary. If the understanding existed, then definitely judgement existed. Thus, the origin is the understanding. Had Omar bin al-Khattab understood that the woman complained about her husband, he would have heard her statement as a complaint. He heard it however as praise and therefore he did not take notice of her problem. So, the situation remained as it had been and her complaint was of no use; for though she complained, she however complained with an expression not understood by the one whom she complained to.

Daarom werd haar klacht niet gehoord. Vanwege het ontbreken van spontaniteit met betrekking tot die klacht, werd de klacht verworpen en niet opgemerkt, alsof deze niet had bestaan. Daarom had het begrepen moeten worden dat zij bedoelde te klagen en niet te prijzen, opdat het begrip van de klacht gerealiseerd zou zijn.

That is why her complaint was not heard. Due to the absence of spontaniety towards that complaint, the complaint was abandoned and not observed, as if it had not existed. Therefore, it should have been understood that she meant to complain and not praise, in order for the understanding of the complaint to have been realised.

Dit is in de praktijk belangrijk bij mensen die terughoudend zijn om klachten expliciet te uiten, of die vrezen dat de klacht mogelijk wordt afgewezen. Daarom moet er met spontaniteit te werk worden gegaan bij de mensen om hun doelen te vervullen. Het doel van de vrouw was om het onrecht bij haar weg te nemen, wat niemand kon doen behalve de Ameer ul-Mu’mineen (leider (Ameer)). Het doel van Omar bin al-Khattab was om het onrecht bij de mensen weg te nemen, als Ameer (leider (Ameer)) van de Mu’mineen.

This is important practically with people who are shy of expressing complaints explicitly, or they fear that the complaint may be rejected. Therefore, spontaniety should be employed with the people so as to fulfil their aims. The aim of the woman was to remove the injustice from her, which no one could remove except the Ameer ul-Mu’mineen. The aim of Omar bin al-Khattab was to remove the injustice from the people, as Ameer to the Mu’mineen.

Hij begreep echter niet dat zij over haar echtgenoot klaagde, en zo slaagde hij er niet in zijn doel te bereiken om het onrecht weg te nemen.

He, however, did not understand that she complained about her husband and so he did not achieve his aim in removing the injustice.

In plaats daarvan bleef het onrecht bestaan zoals het was. Zo bleef de echtgenoot de nacht in gebed staan en de dag vasten, terwijl de vrouw beroofd bleef van haar huwelijkse relatie en rechten.

Rather the injustice remained as it had been. So the husband continued to stand the night in prayer and fast the day and the woman remained deprived of her marital relationship and rights.

Zo bleef, als gevolg van het ontbreken van spontaniteit, het onrecht bestaan. Daarom is het noodzakelijk om de realiteit van spontaniteit te begrijpen, namelijk dat het snelle begrip en een snel oordeel is.

Thus, as a result of the absence of spontaniety the injustice remained. Therefore, it is necessary to understand the reality of spontaniety, that it is quick understanding and quick judgement.

Tenzij het op deze wijze wordt begrepen, zal het niet bestaan. Het resultaat hiervan zal de aanwezigheid van onrecht en het risico op gevaar zijn. Daarom is het noodzakelijk om de realiteit van spontaniteit te begrijpen, zodat het bestaat.

Unless it is understood in this manner, it will not exist. The result of this will be the presence of injustice and the risk of falling into danger. Therefore, it is necessary to understand the reality of spontaniety so that it exists.