د روژې ماتوونکي شیان - 70 مسائل د روژې پورې اړوند | Quran Course

د روژې ماتوونکي شیان - 70 مسائل د روژې پورې اړوند | Quran Course

0% read · 6 min left

70 مسائل د روژې پورې اړوند Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

د روژې ماتوونکي شیان

Things That Break The Fast

by Book by Sheikh Muhammed Salih Al-Munajjid6 min readViewed 207 times

(41) د حیض او نفاس پر ته، نورې هغه شیان چې روژه ماتوي، یوازې هغه مهال ماتوي چې درې شرطونه پکې موجود وي: that is, یوه کس پوه وي چې دا شی روژه ماتوي او جاهل نه وي؛ دویم دا چې هغه پوهیږي چې څه کوي او هیر شوی نه وي چې روژه لري؛ دریم دا چې هغه دا کار په خپل اختیار کوي او په زور نه کیږي. له هغو شیانو څخه چې روژه ماتوي، هغه کارونه دي چې د بدن د مایعاتو د وتلو سبب ګرځي، لکه جنسي اړیکه، قی کول، حیض او پچ کول (حجامت)، او هغه کارونه چې د شیانو د داخلولو سبب ګرځي، لکه خوړل او څښل. ([مجموع الفتاوى، ۲۵/۱۴۸])

(41) Apart from hayd (menstruation) and nifaas (post-natal bleeding), other things that can break the fast are only considered to do so if the following three conditions apply: if a person knows that it breaks the fast and is not ignorant; if he is aware of what he is doing and has not forgotten that he is fasting; if he does it of his own free will and is not forced to do it. Among the things that break the fast are actions that involves the expulsion of bodily fluids, such as intercourse, vomiting, menstruation and cupping, and actions that involve ingesting matter, such as eating and drinking. (Majmoo’ al-Fataawa, 25/148)

(۴۲) د هغو شیانو په منځ کې چې روژه ماتوي هغه شیان دي چې د خوړلو یا څښلو په شان ګڼل کیږي، لکه د خولې له لارې درمل او ګولۍ اخیستل، یا د غذایي موادو انجکشن، یا د وینې لیږدول.

(44) «که هیر وکړي، او وخوري او وڅښي، نو باید خپل روژه بشپړه کړي، ځکه الله هغه ته خواړه ورکړي او اوبه یې ورکړي دي.» (روایت یې البخاري کړی، فتح، ژ. ۱۹۳۳). په بل روایت کې راغلي: «هغه ته نه ده په کار چې روژه بیا قضا کړي او نه کفاره ورکړي.» که څوک وویني چې یو بل څوک د دې له امله خوري چې هیره یې کړې چې روژه لري، نو باید هغه ته یادونه وکړي، د قرآن د دې آیت د عمومي معنا له مخې: {او په نیکۍ او تقوا کې یو بل سره مرسته وکړئ} [المائدة ۵:۲]، او د دې حدیث له امله: «که زه هیر شوم، نو ما ته یادونه وکړئ»؛ او د دې اصل له امله چې دا یو بد عمل دی چې باید بدل شي. (مجلس شهر رمضان، ابن عثیمین، ص ۷۰) (۴۵) هغه کسان چې د داسې چا د ژوند د ژغورلو لپاره چې ژوند یې په خطر کې دی روژه ماته کول اړین وي، کولی شي روژه ماته کړي او وروسته باید یې قضا کړي. دا حکم په هغه حالتونو کې پلي کیږي کله چې یو څوک ډوبیږي، یا کله چې اورونه باید مړ شي.

(44) “If he forgets, and eats and drinks, then let him complete his fast, for Allaah has fed him and given him to drink.” (Reported by al-Bukhaari, Fath, no. 1933). According to another report, “He does not have to make the fast up later or offer expiation (kafaarah).” If a person sees someone else who is eating because he has forgotten that he is fasting, he should remind him, because of the general meaning of the aayah (interpretation of the meaning): “… Help one another in righteousness and piety…” [al-Maa’idah 5:2], and the hadeeth, “if I forget, remind me”; and because of the principle that this is an evil action (munkar) that must be changed. (Majlis Shahr Ramadaan, Ibn ‘Uthaymeen, p.70) (45) Those who need to break their fast in order to save someone whose life is in danger, may break their fast and should make it up later on. This applies in cases where someone is drowning, or when fires need to be put out.

(46) که یو سړی د روژې مکلف وي، خو هغه په رمضان کې په ورځ کې په خپله خوښه جنسي اړیکه ونیسي، چیرې چې دواړه "ختنه شوي برخې" (تناسلي اندامونه) یو له بل سره یوځای شي او د نر د عضو سر د مخکنۍ یا شاته لارې څخه کې ننوځي، نو د هغه روژه ماتیږي، که منی وخوځي یا نه، او هغه باید توبه وباسي. بیا هم هغه باید د ورځې پاتې برخه روژه وساتي، خو باید وروسته یې قضا کړي او کفاره ورکړي، د ابوهریرې (رضي الله عنه) د هغه حدیث له مخې چې وایي: "له مونږ سره د الله رسول ﷺ ناست و چې یو سړی ورته راغی او وې ویل: اې د الله رسوله ﷺ، زه هلاک شوم! هغه وفرمایل: ستا څه شوي دي؟ هغه وویل: ما په روژه کې له خپلې ښځې سره جماع وکړه. د الله رسول ﷺ وفرمایل: آیا تا سره داسې غلام شته چې ازاد یې کړې؟ هغه وویل: نه. وې فرمایل: آیا کولای شې چې پرله پسې دوه میاشتې روژه ونیسې؟ هغه وویل: نه. وې فرمایل: آیا د شپیتو مسکینانو د خواړو وسایل لرې؟ هغه وویل: نه..." (روایت یې البخاري کړی، الفتح، ۴، شمېره ۱۹۳۶). ورته حکم د زنا، همجنس بازۍ او حیوان سره جنسي اړیکې په صورت کې هم پلی کیږي.

(46) If a person is obliged to fast, but he deliberately has intercourse during the day in Ramadaan, of his own free will, where the two “circumcised parts” (genitals) come together and the tip of the penis penetrates either the front or back passage, his fast is broken, whether or not he ejaculates, and he has to repent. He should still fast for the rest of the day, but he has to make up the fast later on, and offer expiation (kafaarah), because of the hadeeth narrated by Abu Hurayrah (may Allaah be pleased with him): “Whilst we were sitting with the Messenger of Allaah (peace and blessings of Allaah be upon him), a man came to him and said: ‘O Messenger of Allaah, I am doomed!’ He said, ‘What is the matter with you?’ He said, ‘I had intercourse with my wife whilst I was fasting.’ The Messenger of Allaah said, ‘Do you have a slave whom you could set free?’ He said, ‘No.’ He said, ‘Can you fast for two consecutive months?’ He said, ‘No.’ He said, ‘Do you have the wherewithal to feed sixty poor people?’ He said, ‘No’…” (Reported by al-Bukhaari, al-Fath, 4, no. 1936). The same ruling also applies in cases of zinaa (adultery or fornication), homosexuality and bestiality.

(48) بوسه دادن، در آغوش گرفتن، لمس کردن و بارها نگاه کردن به همسر یا کنیز، اگر مرد بتواند خویشتن‌داری کند، جایز است؛ زیرا در الصحیحین از عائشه (رضی الله عنها) روایت شده که پیامبر (صلی الله علیه وسلم) در حالی که روزه بود همسران خود را می‌بوسید و در آغوش می‌گرفت، اما او بیش از همه بر خواسته‌های نفسانی خود تسلط داشت. اما درباره حدیث قدسی «او به خاطر من از همسرش دوری می‌کند»، مقصود از آن جماع است. ولی اگر کسی زود برانگیخته شود و نتواند خود را کنترل کند، بوسیدن یا در آغوش گرفتن همسرش برای او جایز نیست، زیرا این کار او را به باطل کردن روزه‌اش می‌کشاند، چون نمی‌تواند مطمئن باشد که از انزال یا جماع خودداری خواهد کرد. خداوند در حدیث قدسی می‌فرماید: «و خواسته‌ی خود را به خاطر من ترک می‌کند.» قاعده‌ی اسلامی این است که هر چیزی که به حرام منجر شود، خودش نیز حرام است.

(48) Kissing, hugging, embracing, touching and repeatedly looking at one’s wife or concubine, if a man is able to control himself, is permissible, because it is reported in al-Saheehayn from ‘Aa’ishah (may Allaah be pleased with her) that the Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) used to kiss and embrace his wives whilst he was fasting, but he was the most in control of his desire. With regard to the hadeeth qudsi, “he keeps away from his wife for My sake”, this is referring to intercourse. But if a person get aroused quickly and is unable to control himself, then it is not permissible for him to kiss or embrace his wife, because that will lead to him breaking his fast, as he cannot be sure that he will be able to avoid ejaculating or having intercourse. Allaah says in a hadeeth qudsi: “and he leaves his desire for My sake.” The Islamic guideline is that anything that leads to haraam is also haraam.

(53) «هرکه بې‌اختیاره قې وکړي، هغه باید روژه بیرته ونه نیسي، خو هرڅوک چې په قصد قې وکړي، هغه باید روژه بیرته ونیسي۔» (حدیث صحیح، روایت شوی له ترمذي لخوا، 3/89)۔ هغه څوک چې په قصد قې کوي، د خپلې ګوتې په ستوني کې ایښودلو یا د معدې په فشار راوستلو سره، یا په قصد د کوم ناخوښ بوی سونګولو، یا د داسې شي کتلو سره چې قې راوستلی شي، مکلف دی چې روژه بیرته ونیسي۔ که څوک احساس وکړي چې قې به راشي، خو دا خبره په خپلې خوښې ختمه شي، دا د روژې نه ماتوي، ځکه دا د هغه په واک کې نه ده، خو که قې خوله ته راشي او هغه بیرته قوت کړي، دا روژه ماتوي۔ که څوک په معده کې ناروغي احساس کوي، هغه ته لازمه نده چې د قې غوښتنه مهاره کړي، ځکه دا ممکن هغه ته زیان ورسوي۔ (مجالس شرح رمضان، ابن عثیمین، 67)۔ که څوک بې‌اختیاره هغه شی قوت کړي چې د غاښونو ترمنځ پاتې وي، یا دومره وړوکی وي چې هغه نه پوهیږي چې شتون لري یا نه شي تفلېدلی، دا د هغه د لعاب په توګه شمیرل کیږي او روژه نه ماتوي۔ خو که دومره لوی وي چې تفلېدلی شي، باید یې وغورځوي۔ که یې وغورځوي دا جایز دی، خو که یې قوت کړي، دا روژه ماتوي۔ که دا شی په خوله کې بشپړ یا یوه برخه حل شي او اضافي خوند یا خوږوالی ولري، د هغه لپاره حرام دی چې دا وخوري۔ که د دې موادو کومه برخه ستوني ته ورسیږي، دا روژه ماتوي۔ که څوک د خولې د مینځلو وروسته اوبه تفلوي، د پاتې شوې لندې یا لوندۍ له امله روژه نه اغیزمنیږي، ځکه هغه په دې کې بې‌وسه دی۔

(53) “Whoever vomits unintentionally does not have to make up the fast later on, but whoever vomits on purpose does have to make up the fast.” (Saheeh hadeeth narrated by al-Tirmidhi, 3/89). A person who vomits deliberately, by sticking his finger down his throat or applying pressure to his stomach, or deliberately smelling a repulsive odour, or looking at something that could make him vomit, is obliged to make up the fast later on. If he feels that he is about to vomit, but then it subsides by itself, this does not break his fast, because it is not something that he can control, but if the vomit comes into his mouth and he swallows it back down, this does break the fast. If a person feels sick in his stomach, he does not have to suppress the urge to vomit, because this could cause him harm. (Majaalis Sharh Ramadaan, Ibn ‘Uthaymeen, 67). If a person unintentionally swallows something that is stuck between his teeth, or if it is so small that he could not tell it was there or spit it out, this is counted as being part of his saliva and it does not break his fast. But if it is big enough to spit out, he should spit it out. If he spits it out, this is OK, but if he swallows it, this breaks his fast. If it can be diluted in the mouth, in whole or in part, and it has an added taste or sweetness, it is haraam for him to chew it. If any of this substance reaches the throat, this breaks the fast. If a person spits out water after rinsing his mouth, his fast is not affected by any moisture or wetness that is left behind, because he cannot help it.