(۱۰) روژه هر بالغ، عاقل، مقیم مسلمان باندې فرض ده چې روژه نیولی شي او د روژې د نیولو مانع، لکه حیض یا نفاس، پکې نه وي.

(10) Fasting is an obligation on every adult, sane, settled [i.e., not travelling] Muslim who is able to fast and has nothing such as hayd [menstruation] or nifaas [post-natal bleeding] to prevent him or her from doing so.

کوم سړی یا ښځه هغه وخت بالغ ګڼل کیږي کله چې لاندې درې شیانو څخه کوم یو هم پیښ شي: منی راوتل، خواه په خوب کې وي یا بل ډول؛ د شرمگاهونو په شاوخوا کې د ټینګو ویښتانو راوتل؛ د پنځلسو کلنۍ ته رسیدل. د ښځو په اړه څلورم شی هم شته، هغه دا چې حیض راشي؛ کله چې انجلۍ د لومړي ځل لپاره حیض وویني (د حیض پیل وکړي)، نو که څه هم لا لس کلن نه وي، روژه نیول پرې فرض دي.

A person is deemed to have reached adulthood when any one of the following three things occur: emission of semen, whether in a wet dream or otherwise; growth of coarse pubic hair around the private parts; attainment of fifteen years of age. In the case of females, there is a fourth, namely menstruation; when a girl reaches menarche (starts her periods), she is obliged to fast even if she has not yet reached the age of ten.

په اوو کلنۍ عمر کې د ماشومانو ته د روژې نیولو لارښوونه ورکول په کار دي، که هغه توان ولري، او ځینو عالمانو ویلي دي چې که ماشوم روژه ونه نیسي نو د لسو کلنۍ په عمر کې هغه ته د لمانځه په شان وهل جائز دي. (وګورئ: المغني، 3/90). ماشوم به د روژې په نیولو اجر ترلاسه کوي، او والدین به د هغه د ښه روزنې او د ښو کارونو ته د لارښوونې له امله اجر ترلاسه کوي. الرُّبَيِّع بنت مُعَوِّذ (رضي الله عنها) د رمضان په اړه، هغه وخت چې فرض شو، وویل: «موږ به خپل ماشومان روژه نیولو، او د پشمو څخه به مو د دوی لپاره لوبځای جوړاوه. که له دوی څخه یو د ډوډۍ لپاره ژړل، نو هغه ته به مو هغه لوبځای ورکاوه تر څو چې د روژه ماتولو وخت راشي.» (البخاري، فتح، شمېره 1960). ځینې خلک فکر نه کوي چې ماشومانو ته د روژې نیولو امر ورکول مهم دي؛ په رښتیا، ماشوم ممکن د روژې په نیولو ژوندی وي او توان یې هم ولري، خو پلار یا مور ممکن د هغه پر حال د نا اړین "دلسوزۍ" له امله هغه ته ووایي چې روژه ونه نیسي. دوی نه پوهیږي چې ریښتینې دلسوزي او مهربانۍ دا ده چې هغه د روژې سره روزي. الله تعالی فرمایي (د معنا ژباړه): «ای هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! ځانونه او خپل کورنیان له هغه اور څخه وساتئ چې سوځیدونکی یې انسانان او تیږې دي، پر هغه داسې فرښتې ټاکل شوي دي چې سخت زړه او سخت مزاجه دي، د الله د امر نافرماني نه کوي او هغه څه کوي چې دوی ته امر کېږي.» [التحریم 66:6]. کله چې یوه نجلۍ بالغه کیږي، د هغې د روژې په موضوع باندې ځانګړی پام کول پکار دي، ځکه هغه ممکن د حیا له امله د میاشتنۍ (حیض) په وخت کې روژه ونیسي، او بیا یې وروسته قضا ونه کړي.

(11) Children should be instructed to fast at the age of seven, if they are able to, and some scholars said that a child may be smacked at the age of ten if he does not fast, just as in the case of salaah. (See al-Mughni, 3/90). The child will be rewarded for fasting, and the parents will be rewarded for bringing him up properly and guiding him to do good. Al-Rubay’ bint Mu’awwidh (may Allaah be pleased with her) said, speaking about Ramadaan when it was made obligatory: “We used to make our children fast, and we would make them a toy made out of wool. If any one of them started to cry for food, we would give them that toy to play with until it was time to break the fast.” (al-Bukhaari, Fath, no. 1960). Some people do not think it is important to tell their children to fast; indeed, a child may be enthusiastic about fasting and may be capable of doing it, but his father or mother may tell him not to fast, out of so-called “pity” for him. They do not realize that true pity and compassion consist of making him get used to fasting. Allaah says (interpretation of the meaning): “O you who believe! Ward off from yourselves and your families a Fire (hell) whose fuel is men and stones, over which are (appointed) angels stern (and) severe, who disobey not, (from executing) the Commands they receive from Allaah, but do that which they are commanded.” [al-Tahreem 66:6]. Extra attention must be paid to the matter of a girl’s fasting when she has just reached maturity, because she may fast when she has her period, out of shyness, and then not make up the fast later.

(۱۲) که یو کافر مسلمان شي، یا یو ماشوم بالغ شي، یا یو دیوانه د ورځې په منځ کې روغ شي، نو په دې حالت کې دې د ورځې پاتې برخه له خوړو او څښاک څخه ځان وساتي، ځکه اوس دوی هغو کسانو کې شامل دي چې روژه ورباندې فرض ده، خو د رمضان هغه ورځې چې دوی یې تېرې کړې، د هغو قضا ورباندې نه ده، ځکه هغه وخت دوی له هغو کسانو څخه نه وو چې روژه ورباندې فرضه وي۔

(12) If a kaafir becomes Muslim, or a child reaches puberty, or an insane person comes to his senses during the day, they should refrain from eating for the rest of the day, because they are now among those who are obliged to fast, but they do not have to make up for the days of Ramadaan that they have missed, because at that time they were not among those who are obliged to fast.

(۱۳) دیوانه د خپلو کړنو مسؤل نه دی (د هغه کارونه نه ثبتیږي)، مګر که یو انسان کله دیوانه وي او کله روغ، نو هغه باید د خپل روغتیا په وخت کې روژه ونیسي، او د دیوانتوب په وخت کې معاف دی. که هغه د ورځې په منځ کې دیوانه شي، دا د هغه روژه نه باطلوي، لکه څنګه چې که یو چا د ناروغۍ یا بل کومه سبب له امله بې هوښه شي، ځکه هغه د روغتیا په حال کې د روژې نیت کړی و. (مجالس شهر رمضان، لیکوال ابن عثیمین، مخ ۲۸)۔ همدا ډول حکم د صرعې (لوی ناروغۍ) لرونکو لپاره دی۔

(13) The insane are not responsible for their deeds (their deeds are not being recorded), but if a person is insane at times and sane at other times, he must fast during his periods of sanity, and is excused during his periods of insanity. If he becomes insane during the day, this does not invalidate his fast, just as is the case if someone becomes unconscious because of illness or some other reason, because he had the intention of fasting when he was sane. (Majaalis Shahr Ramadaan by Ibn ‘Uthaymeen, p.28). A similar case is the ruling governing epileptics.

که څوک د رمضان په میاشت کې مړ شي، نو په هغه یا د هغه وارثانو باندې د میاشتې پاتې ورځو په اړه هیڅ "قرض" نشته.

(14) If someone dies during Ramadaan, there is no “debt” on him or his heirs with regard to the remaining days of the month.

(۱۵) که څوک نه پوهیږي چې د رمضان روژه فرض ده، یا دا چې په دې میاشت کې په ورځ کې خوړل یا جنسي جماع کول حرام دي، نو د ډیرو عالمانو په نظر دا عذر منل کیږي، لکه څنګه چې نوي اسلام راوړونکي، هغه مسلمان چې په دارالحرب (غیر اسلامي هیوادونو) کې ژوند کوي، او هغه مسلمان چې د کفارو په منځ کې لوی شوی وي. خو هغه څوک چې د مسلمانانو په منځ کې لوی شوی وي او پوښتنه کولی او معلومات ترلاسه کولی شو، هغه ته هیڅ عذر نشته۔

(15) If someone does not know that it is fard (obligatory) to fast Ramadaan, or that it is haraam to eat or have sexual intercourse during the day in this month, then according to the majority of scholars, this excuse is acceptable, as is also the case for a new convert to Islam, a Muslim living in Daar al-Harb (non-Muslim lands) and a Muslim who grew up among the kuffaar. But a person who grew up among the Muslims and was able to ask questions and find out, has no excuse.