دا که یوازې هغه زیان او خرابي وای چې د ټولنې بنسټیزو اجزاوو ته رسیدلې ده، نو دا به هم په خپل ځای ډېره سخته وه. خو مسئله له دې هم وتلې ده، څو نورې فرعي ناروغۍ هم راپیدا شوې دي چې له بنسټیزو ناروغیو څخه لږ ډېرې خطرناکې او درنې نه دي. دا ځکه چې بنسټیز درملنه تر هغه نشي ترلاسه کېدای، څو دا فرعي ناروغۍ لومړی لرې نه شي. ځکه دوی د مسئلې اصل او جوهر ته د رسېدو په وړاندې یو مخنیوونکی خنډ جوړوي. د دې ناروغیو د راټولېدو لپاره دوه عوامل ډېر اغیزمن شوي دي: لومړی هغه پاتې اغیزې دي چې د هغه دورې څخه پاتې دي په کې چې د امت زوال واقع شو، او دوهم عامل د اسلامي دولت له منځه تلل، د لویدیځو دولتونو واک په ټوله اسلامي نړۍ باندې، او په مستقیم یا غیرمستقیم ډول د هغوی حاکمیت پر موږ دی. دا دواړه عوامل نه دي ودرېدلي، نه یې د ژوند په یوه برخه کې محدودیت موندلی دی، بلکې دوی د ټولنې په بنسټیزو اجزاوو باندې ترټولو لوی او بشپړ اغېز کړی دی.

Indeed had the issue only remained with the damage and disruption caused to the fundamental elements of the components of the society it would have been serious enough. However the issue extended beyond this, to additional side diseases that were no less dangerous and serious compared to the fundamental diseases. This is because it is not possible to achieve the fundamental treatment unless these side diseases are removed first. This is because they represent a preventative barrier in the face of reaching the core and essence of the problem. Two factors have led to the accumulation of these diseases: The first relates to the leftover affects from the period in which the downfall of the Ummah took place and the second factor is the removal of the Islamic State, the control of the western states over our entire Islamic world and its direct or indirect ruling over us. These two factors did not stop and they were not restricted to one aspect of our lives but rather they had the greatest impact and indeed a complete affect upon the fundamental components of our society.