د هغو قومونو او خلکو په اړه چې د خپلو پیغمبرانو له تلو وروسته د شیطان پیروي کوي، دین بدلوي، رسالت ته تحریف ورکوي او خپله امانت پرېږدي، دوی ګمراه کیږي او د الله پرته نورو ته عبادت کوي، او د لارښوونې، نجات او د امانت د ساتلو لپاره هیڅ لار نه پاتې کیږي، مګر دا چې الله د نوي پیغام سره نوی نبي راولي. نو که امانت ورک شي او د هغو کسانو سنتونه چې له دوی مخکې تېر شوي، د ګمراهۍ او بې‌لارۍ په توګه تعقیب شي، نو د نبي محمد ﷺ د امت لپاره کومه لار پاتې ده؟ او دا په داسې حال کې چې یقین معلوم دی چې د دې پیغام نه وروسته بل پیغام نه راځي او د دې پیغمبر ﷺ نه وروسته بل نبي نه راځي؟

Nations and people after the passing of their Prophets begin to follow the footsteps of Shaytaan, they change the Deen, distort the Risaalah (message) and let go of their Amaanah. They therefore go astray and worship other than Allah and no way is left for them for guidance, being saved and to carry the Amaanah (trust) unless a new Nabi is sent with a new message from Allah. So what is the path left open to the Ummah of the Nabi Muhammad (saw) if the Amaanah has been lost and the Sunan (ways) of those who came before them have been followed in terms of being led astray and following misguidance? And this is after knowing for certain that there will be no new message after this message and no new Prophet after this Prophet (saw)?

هغه قلعه چې په دې امت او د هغې پیغام د ساتنې، او د امانت د ساتلو په اړه نه له منځه ځي، د الله مرسته او د هغه ضمانت دی چې دا پیغام به ورک نه شي او هیڅکله به هیر نه شي، پرته له دې چې مسلمانان ترې څومره لیرې شوي وي او د هغو کسانو هڅې څه قدر وي چې غواړي دا پیغام بدل کړي.

The fortress that does not disappear in respect to safeguarding this Ummah and her message, and her carrying of the Amaanah, is the help of Allah and His guarantee that this message will not be lost and will never be forgotten irrespective of how much the Muslims have gone away from it and regardless of the efforts of those who wish to distort it.

الله (سبحانه وتعالى) فرمایي:

Allah (swt) said:

پس په همدې ډول رسالت به پاتې وي او روان به وي، او د ایمان او هدایت لار به هیڅکله ختمه یا ړنګه نه شي. دا پیغام به داسې رڼا پاتې وي چې ټول تیاره له منځه وړي، او لار به تر قیامت ورځې پورې روښانه پاته وي.

As such the Risaalah (message) will remain and continue to go and the path to Imaan and guidance will never disappear or be extinguished. The message will remain a light that scatters all darkness and the path will remain clear until the Day of Judgement.

که پیغام به تر قیامت پورې ساتل شوی او محفوظ وي، نو که خلک یې له پامه وغورځوي یا یې انکار وکړي، بیا یې چا ته ورسوي؟ پخوانیو امتونو کې، که هغوي ګمراه کیدل، الله تعالی به یو رسول او یو پیغام هغوي ته لیږه. نو که خلک ګمراه شي او رسول به نه وي، بیا د اسلام پیغام به چا رسوي؟

In the case where the message will continue, be preserved and safeguarded until the Day of Judgement, then who will carry it if the people neglect to or deny it? In regards to the previous nations, if they were to go astray, Allah (swt) would send a Messenger and a message to them, so who will carry the message of Islaam if the people were to go astray and if there was no Messenger?

جس طرح الله تعالیٰ نے اس پیغام کو ضائع یا تحریف ہونے سے محفوظ رکھنے کی ضمانت دی ہے، اسی طرح اس نے اپنی رحمت سے یہ بھی ضمانت دی ہے کہ امت گمراہی پر جمع نہیں ہوگی، اور یہ کہ گمراہ ہونے والوں یا تحریف اور انکار کرنے والوں کی بڑی تعداد کے باوجود پوری امت دعوت کو اٹھانا ترک نہیں کرے گی۔ پس جس طرح پورا رسالت کا پیغام محفوظ اور مصؤون ہے، اسی طرح امت میں ایسے لوگ باقی رہیں گے جو اسے مکمل طور پر اٹھائیں گے۔

The answer to this is: Just as Allah (swt) has guaranteed the protection of this message from being lost or distorted He (swt) by His mercy has also guaranteed that the Ummah will not go astray and that all of it will not relinquish the carrying of the Da’wah regardless of the great number of those who are misguided or those who distort and deny. So just as the Risaalah as a whole is protected and safeguarded there will remain within the Ummah those who will carry it in its entirety.

رسول الله ﷺ وفرمایل:

The Messenger (saw) said:

(متفق علیه) او دا د مسلم لفظ دی۔

(Agreed upon and this is the Lafzh (worded version) of Muslim.

نو امت هر اندازه له اسلامه وتښتي، هر اندازه ګمراه شي یا د شیطان قدمونو ته پیروي وکړي، او هر اندازه چې په تیاره کې ښکېل شي، بیا هم په امت کې تل یوه ډله پاتې کیږي چې د کتاب او سنت سره ټینګه چمټو وهي، د هغوی په رڼا او د انبیاؤ د لارښوونې په رڼا روښانه کیږي. دوی هغه کار ته دوام ورکوي چې الله (ج) ...

So however much the Ummah strays away from Islaam, however misguided she becomes or follows the steps of Shaytaan, and however much she is pulled into darkness, there will always remain in the Ummah a Taa’ifah (group) that holds fast to the Kitaab and the Sunnah, being illuminated by them and by the guidance of the Anibyaa’ (prophets). They will undertake their work that Allah (swt)

دا امانت د لا إله إلا الله مسئله ده، او دوی به دا اخلي او تر هغه به یې ساتي تر څو الله (سبحانه وتعالی) خپل حکم راولي او خپل کار پوره کړي۔

has passed on to them and they will carry the inheritance of the Anbiyaa’ as the Taa’ifah which Allah has passed on the responsibility of safeguarding its Amaanah (trust) and carrying it. This trust (Amaanah) is the issue of Laa Ilaaha Illallah and they will adopt it and carry it until Allah (swt) brings about His command and accomplishes His affair.

الله (سبحانه وتعالى) فرمایي:

Allah (swt) said:

په دې ډول، د اسلامي امت، د مسلمانانو امت، هر څومره چې نافرماني وکړي یا ګمراه شي، د هغې ډلې د شتون له امله چې د انبیاوو کار ترسره کوي، د انسانانو لپاره راپورته شوي خیر امت (غوره امت) را‌ښيي. دا ځکه چې دا داسې امت دی چې معروف امر کوي، منکر څخه منع کوي او الله ته ایمان لري. امت به هغه مسؤولیت ته ژمن پاتې شي چې الله (ج) ورته سپارلی دی او د انسانانو په استازیتوب خپله دنده ترسره کړي.

In this the way the Islamic Ummah, the Ummah of the Muslims, regardless of how much she disobeys or is led astray, will due to the existence of the Taa’ifah (group) that undertakes the work of the Anbiyaa’, represent the Khaira (best) Ummah raised up for mankind. This is because she is an Ummah that orders the Ma’rouf, forbids the Munkar and believes in Allah. The Ummah will remain charged with the responsibility that Allah (swt) has entrusted her with and to perform her responsibility on behalf of humankind.

الله (سبحانه وتعالى) فرمایي:

Allah (swt) said:

هر مکلف (شرعاً مسؤول شخص) پر دا فرض دی چې دې امانت ته د پوهیدو لپاره هڅه او کوښښ وکړي، ترڅو یې وروړي او د هغې په واضح لاره روان شي. هغه به هڅه وکړي چې د خپل ایمان، عمل او کوښښ سره د دې ډلې (طائفې) برخه شي، ترڅو د اللہ تعالیٰ د حاکمیت د قائمولو لپاره په ځمکه باندې همکاري وکړي.

It is a duty upon every Mukallaf (legally responsible person) to strive and exert himself to understand this Amaanah so that he can carry it and proceed upon its clear path. He would strive to be a part of this Taa’ifah (group) with his Imaan, actions and striving along with it in order to establish the rule of Allah Ta’Aalaa upon the earth.