Bu alıntılardan bile açıkça görüleceği üzere, Kur'an'ın öğretilerini gerektiği gibi anlayabilmek için bu dört terimin ifade ettiği anlamları tam olarak kavramak şarttır. Gerçekte, ilâh ve rab kelimelerinin ne anlama geldiğini, ibadetin neyi oluşturduğunu ve Kur'an'ın "din" kelimesiyle neyi kastettiğini bilmeyen kimse, Kur'an'ın bütün anlamını kaybeder. Böyle biri Tevhid'in (Allah'ın birliğine en tam anlamıyla inanmanın) ne olduğunu öğrenemez ve onun karşıtı olan şirki, yani Allah'a özgü niteliklerden ya da sıfatlardan herhangi birinin, tamamen ya da kısmen, başkalarına isnat edilmesini de kavrayamaz.

It should however be obvious even from the quotations given that it is essential for proper comprehension of the teachings of the Qur'ān fully to understand the implications of these four terms. The Qur'ān will in fact lose its whole meaning for anyone who does not know what is meant by ilaah or rabb, what constitutes ’ibadah, and what the Qur'ān means when it uses the word deen. He will fail to learn what Tawhid (belief in the One-ness of Allah in the fullest sense) is, or what constitutes its anti-thesis, that is, shirk (the attribution to others, either wholly or partially, of any of Allah’s exclusive qualities or attributes).

Onun ibadetini ya da dinini yalnızca Allah'a has kılması mümkün olmayacaktır. Bu tür tamamen cahil bir insandan biraz daha iyi olan, terimlerin ne anlama geldiği konusunda yalnızca belirsiz bir fikri olan kişidir; çünkü bu durumda Kur'ân'ın bütün öğretisi onun için belirsiz ve eksik kalacak, hem inancı hem de davranışı ciddi biçimde istenen seviyeden uzak olacaktır. Şüphesiz kelime-i tevhidi okumaya devam edecek, hatta onun "ilah yoktur, ancak Allah vardır" anlamına geldiğini bile açıklayacaktır; ama uygulamada birçok başkasını yine de ilah olarak görmeye devam edecektir. Hayatı boyunca "Allah'tan başka rab yoktur" diye ilan edecek, yine de birçok kimseyi rab gibi tutacaktır. Hiçbir şekilde Allah'tan başkasına ibadet etmediğini en ciddi ve samimi biçimde savunup teyit edecek, ama bilmeden başkalarına ibadet sunmaya devam edecektir. Birisi ona başka bir dini olduğuna dair en küçük bir ima yapsa bile, bundan incinip suçlayıcısıyla kavgaya tutuşacak kadar kırılacaktır; oysa uygulamada, farkında olmadan birçok başka dine bağlılık göstermiş olacaktır.

It will not be possible for him to make his ’ibadah, or his deen, exclusive for Allah alone. And little better than such a completely ignorant man would be the one who has only a vague idea of what the terms imply, because in that case the whole teaching of the Qur'ān will remain vague and incomplete for him, and both his belief and his conduct will fatally leave much to be desired. He will no doubt keep on reciting the words of the kalimah, and even explain that it means that there is no ilaah but Allah, and yet, in practice, he will keep treating many another to be an ilaah too. He will go through life proclaiming that there is no rabb but Allah, and yet for all that there will be many whom he will be treating as rabbs. He will protest, and affirm, with all seriousness and sincerity, that he does not give his ’ibadah to any but Allah, and will yet keep giving to others unknowingly. If anyone even so much as hints that he has any other deen, he would feel offended enough to come to blows with the accuser, and yet in practice, he will unwittingly be giving his allegiance to many another deen.

Hiç kimse onun "Allah" veya "rabb" kelimelerini, Kur'an'da bu kelimelerin kullanıldığı özel anlam dışında, hiçbir başkası hakkında kullandığını duymayacaktır. Ancak o, sanki birçok ilâhı ve birçok rabbi varmış gibi davranıyor olacaktır; bunu fark etmeden, tıpkı hayatı boyunca nesir konuştuğu kendisine açıkça söylenene kadar bunun farkına varmayan kişi gibi. Birisi ona, ibadetini başkalarına yönelttiğini ve böylece şirke düştüğünü açıkça söyleseydi, bundan büyük bir rahatsızlık duyabilir, hatta şiddetli bir tartışmaya girebilirdi. Ancak uygulanabilir ölçütlere göre, o bilinçsizce başkalarına kulluk eden, başkalarının dinlerine bağlı biri olarak yaşıyor olacaktır; bunun gerçekte böyle olduğundan hiç şüphelenmeden.

No one will ever hear him actually use the words Allah or rabb in respect of any but in the specific sense in which the words have been employed in the Qur'ān, but he will be conducting himself as if he had many an ilaah and many a rabb though without realising this, just like the person who never realised until he was specifically told that he had been uttering prose all his life. If someone were to tell him in so many words that he was giving his ’ibadah to others, and thus committing shirk, he might resent this strongly and even quarrel violently, but according to the criteria applicable he will unconsciously have been living as a worshipper of others as an adherent of the deens of others, without ever suspecting that in fact was the case.