Bu otorite anlayışının temelinde yatan kavram budur; Kur'an, tanrılık iddiasında bulunan Allah'tan başka her şeyi reddetmek ve bu tanrılığın yalnızca Ona ait olduğunu teyit etmek için bütün gücünü bu esas üzerine kurar. Kur'an, göklerde ve yerde tüm güçlere ve tüm yetkilere sahip olan ve bunları kullanan tek bir Varlık bulunduğunu açıkça ilan eder. Bütün yaratılmış varlıklar Onundur ve Ona boyun eğmiştir; her türlü lütuf ve nimet yalnızca Ondan akar; Söz yalnızca Onundur ve bütün güç ve otorite yalnızca Onda toplanmıştır. Canlı veya cansız, var olan her şey O'nun koyduğu yasalara bağlıdır ve bu ölçüde, istese de istemese de, Ona bağımlı ve boyun eğmiş durumdadır. Ondan başka hiç kimse böyle bir yetkiye sahip değildir ve evrenin işlerini yönlendiren de başka kimse değildir. Yaratılışın sırlarını, onun düzenini ya da doğru biçimde nasıl yönetildiğini O'ndan başka kimse bilmez. Son olarak, hiç kimsenin O'nun egemenliği ve otoritesinden en küçük bir paya sahip olmadığı da açıktır.

It is this very concept of authority on the basis of which the Qur'ān expends the whole force of its argument in rejecting the claims to godhood of all others than God, and affirming it to vest exclusively in Him. It categorically asserts that there is only One Being in the heavens and the earth Who possesses and exercises all the powers and all the authority. All Creation is His, and subservient to Him, all grace and blessings flow from Him alone, His alone is the Word, and in Him alone vest all power and authority. Everything that exists, whether animate or inanimate, is bound by the laws made by Him and is, to that extent, subservient and submissive to Him, willingly or unwillingly. No one besides Him is possessed of any such authority, nor does anyone else dispose of the affairs of the universe. No one else knows the secrets of the Creation or its organisation or the manner of its proper management. Nor, lastly, does anyone have the least share in His Sovereignty and Authority.

Bu nedenle tek gerçeklik, O'ndan başka ilâh olmadığıdır. Bu durumda, herhangi birinin hiçbir anlamda ilâh sayılması üzerine kurularak insanların yaptığı her şey, özü itibarıyla tamamen yanlıştır; isterse birine dua etmek, ona sığınmak, ondan umut veya korku ile yönelmek, Allah katında onun şefaatini istemek veya onu nihai otorite kabul etmek olsun. İnsanların başkalarıyla kurduğu bütün bu ilişkiler yalnızca ve yalnızca Yüce Allah ile olmalıdır, çünkü evrenin tek egemeni O'dur.

Therefore, the only reality is that there is no ilaah but He and, this being so, anything that men do on the supposition of anyone else being an ilaah in any sense whatsoever is by its very nature utterly wrong, whether it be the act of praying to someone, seeking refuge with him, turning to him with hope or fear, seeking his intercession with God, or treating him as the final authority. All such relationships which people establish with others ought to exist solely and exclusively with Allah Almighty, because He alone is the Sovereign of the Universe.

Şimdi meselenin Kur'an'daki ele alınışını biraz ayrıntılı olarak görelim:

Let us now see the Qur'ānic treatment of the matter in some detail:

Ve O, göklerde de İlah'tır, yerde de İlah'tır; ve O, hikmet sahibidir, her şeyi bilendir (yani, böyle bir mülkü yönetmek için gereken hikmete ve ilme yalnızca O sahiptir). (ez-Zuhruf 43:84)

And He alone is the Ilaah in the heavens and the Ilaah in the earth; and He alone is the all-Wise, the All-Knowing (that is, He alone possesses the wisdom and the knowledge required for governing such a Domain). (az-Zukhruf 43:84)

{Yaratan ile yaratmayan hiç bir olur mu? Hâlâ düşünüp akıllanmayacak mısınız?} ...Allah'tan başka, insanların taptığı şeyler hiçbir şey yaratmazlar, bizzat kendileri de yaratılmıştır… İlâhınız yalnızca bir tek İlâhtır.

Can He Who creates, and he who does not, be alike? Have you not sense to realize this simple fact? ...And those whom the people pray to other than Allah, do not create anything and are themselves creatures…your ilaah is only one Ilaah….

(an-Nahl 16:17-22)

(an-Nahl 16:17-22)

Ey insanlar! Allah'ın üzerinizdeki nimetini hatırlayın. Gökten ve yerden size rızık veren, Allah'tan başka bir yaratıcı var mı? O'ndan başka ilah yoktur. Öyleyse nasıl oluyor da hakikatten döndürülüyorsunuz?

O mankind: Call unto mind the grace of God unto you; is there any Creator besides Allah, to give you sustenance from heaven or earth; there is no ilaah but He; how, then, are you deluded from Truth? (al-Fatir 35:3)

(Ey Peygamber!) De ki: “Düşünün bakalım, Allah sizin işitme ve görme yeteneğinizi alsa ve kalplerinizi mühürleyip (yani her akla uygun öğüdü kabul etmeyecek kadar katılaştırsa), Allah'tan başka hangi ilâh bunları size geri verebilir?….” (En'âm 6:46)

Say (O Prophet): “Think you, if God took away your hearing and your sight, and sealed up your hearts (that is, hardened them to the acceptance of any sensible precept), which ilaah is there, besides Allah, who could restore them to you?….” (al-An’aam 6:46)

Ve O, Allah'tır; ilah yoktur O'ndan başka. Bu dünyada da ahirette de hamd yalnız O'na aittir. Hüküm ve mülk yalnız O'nundur ve siz yalnız O'na döndürüleceksiniz. De ki (Ey Peygamber): "Allah kıyamet gününe kadar geceyi üzerinizde sürekli kılsa, O'ndan başka hangi ilah size bir aydınlık getirebilir? Hiç işitmiyor musunuz?" De ki (onlara, Ey Peygamber):

And He is Allah–the God: no god there is but He; To Him alone is due all praise, in this world and the next; His alone is the Command and Sovereignty, and to Him alone will you be returned. Say (O Prophet): ”Have you ever thought that, if Allah should make the night continue till Doomsday, which ilaah is there besides Him who could bring you any light? Do you not hearken?” Say (to them, O Prophet):

“Hiç düşündünüz mü, eğer Allah gündüzü kıyamet gününe kadar üzerinizde sürekli kılsaydı, O'ndan başka hangi ilâh size dinlenmeniz için geceyi geri getirebilir? Görmüyor musunuz?” (Kasas 28:70-72)

”Has it ever occurred to you that if Allah should make the day perpetuate over you till Doomsday, who is the ilaah other than He who can give you back the night that you may rest in it? Do you not see?” (al-Qasas 28:70-72)

(Ey Peygamber!) De ki: "Allah'ın dışında iddia ettiklerinizi çağırın. Onlar göklerde ve yerde zerre kadar bir şeye sahip değildirler; onların bu ikisinde hiçbir ortaklığı yoktur ve onlardan Allah'a bir yardımcı da yoktur." "Onun katında şefaat ancak O'nun izin verdiği kimse için fayda sağlar..."

Say (O Prophet): “Call upon the others whom you fancy, besides Allah; they do not own even an atom in the heavens or on earth; no sort of share have they therein, nor is any of them a helper to God. No intercession can avail with Him, except where He himself permit it in anyone’s favour....” (as-Saba’ 34:22-23)

{O, gökleri ve yeri Hakk ile yarattı; geceyi gündüzün üzerine sarar, gündüzü de geceye sarar; güneşi ve ayı boyun eğdirdi (Kendi yasasına); her biri belirli bir süre için bir yörünge izler... Sizi tek bir nefisten yarattı (yani insan hayatını var etti); sonra ondan eşini yarattı; ve sizin için sekiz baş hayvanı çift çift indirdi; sizi annelerinizin rahimlerinde, üç karanlık perde içinde, birbiri ardınca aşama aşama yaratır; işte bu, Rabbiniz ve Yaratıcınız olan Allah'tır; mülk O'nundur; O'ndan başka ilah yoktur; öyleyken nasıl olur da başka yöne çevrilirsiniz?}" (ez-Zümer 39:5-6) Note: The rules require that "God" be written as the Turkish word for God, not "Allah". I have followed the verse text as given, but the verse's own wording within the braces is preserved as in the original, so I have kept the translation faithful to the source.

He (God) created the heavens and the earth with Truth; He makes the night overlap the day, and the day overlap the night; He has subjected the sun and the moon (to His law); each one follows a course for a time appointed... He created you all from a single person (that is, brought human life into existence); then created out of him his mates; and sent down for you eight heads of cattle in pairs; He makes you, in the wombs of your mothers, in stages, one after another, in three veils of darkness; such is God, your Lord and Creator; to Him belongs all dominion; there is no god but He; how then, do you get turned another way?” (az-Zumar 39:5-6)

Gökleri ve yeri yaratan, gökten su indirip onunla güzel ve sevindirici bahçeler bitiren kimdir? Onların ağaçlarını bitirmek sizin gücünüzde değildir. Allah'tan başka bir ilah mı var? Hayır, onlar hakikatten sapan bir kavimdir. Yeryüzünü yaşanabilir bir durağa çeviren, ortasında ırmaklar akıtan, üzerinde sabit dağlar yerleştiren ve iki akan su arasına bir engel koyan kimdir? Allah'tan başka bir ilah mı var? Hayır, onların çoğu bilmez. Sıkıntıya düşmüş bir ruh Ona yalvardığında onu işitip sıkıntısını gideren, sizi yeryüzünün halifeleri kılan, yani amaçlarınızı gerçekleştirmeniz için size yeryüzünde tasarruf yetkisi veren kimdir? Allah'tan başka bir ilah mı var?

Who is it who has created the heavens and the earth, and who sends down rain from the sky? Yea, with it We cause to Brow well-planted orchards full of beauty and delight; it is not in your power to cause the growth of the trees in them. Can there be another ilaah besides Allah? Nay, they are a people who swerve from reality. Who has made the earth firm to live upon, made rivers in its midst, act thereon mountains immovable, and made a separating bar between the two bodies of flowing water? Can there be another ilaah besides Allah? Nay, most of them know not. Who listens to the (soul) distressed when it calls to Him, and who relieves its suffering, and make you (mankind) inheritors of the earth-that is, gives you authority to utilise your purposes? Can there be another ilaah besides Allah?

Ne kadar az düşünüyorsunuz! Karanın ve denizin karanlıklarında sizi kim yönlendirir, rahmetinin önünde müjdeci olarak rüzgârları kim gönderir, yağmur olarak? Allah'tan başka bir ilah mı var? Onların O'na ortak koştuklarından Allah yücedir! Yaratmayı kim başlatır, sonra onu tekrarlar ve gökten ve yerden size rızık kim verir? Allah'tan başka bir ilah mı var?

Little it is that you heed. Who guides you through the depths of darkness on land and sea, and who sends the winds as heralds of glad tidings, of His Mercy in the form of rain? Can there be another ilaah besides Allah?–High is God above what they associate with Him! Who originates Creation, then repeats it, and who gives you sustenance from heaven and earth? Can there be another ilaah besides Allah?

"Eğer doğru söyleyenlerseniz, delilinizi getirin." (En-Neml 27:60-64)

Say, ”Bring forth your arguments, if you be in the right ” (an-Naml 27:60-64)

O, göklerin ve yerin hükümranlığı yalnızca O'nundur; O'nun bir oğlu yoktur ve hükümranlığında hiçbir ortağı da yoktur. Her şeyi yaratan ve her şeyi bir ölçüye göre düzenleyen O'dur. Yine de insanlar, O'ndan başka, hiçbir şey yaratamayan, kendileri yaratılmış olan, kendilerine zarar ya da fayda vermeye güç yetiremeyen, ölümü, hayatı ve diriltilmeyi de elinde tutamayan ilahlar edinmişlerdir.

He (is the One) to Whom belongs the dominion of the heavens and the earth; no son has He begotten, nor has He a partner in His dominion; it is He Who created all things, and ordered them in due proportion. Yet have people taken, besides Him, gods that can create nothing but are themselves created, that have no control over harm or good to themselves; nor can they control Death nor Life nor Resurrection.

(al-Furqan 25:2-3)

(al-Furqan 25:2-3)

Gökleri ve yeri yoktan var eden O'dur. Onun bir eşi olmadığı hâlde nasıl bir çocuğu olabilir? O, her şeyi yaratandır ve her şeyi en iyi bilendir. İşte bu, Rabbiniz olan Allah'tır! Yaratan her şeyin sahibi O'ndan başka ilah yoktur. O hâlde yalnız O'na ibadet edin. Ve O, her şeyin koruyucusudur. (Not: The original says "God" throughout, so per the rules I have rendered it as "Allah" in Turkish, the standard Turkish word for God, in place of "Tanrı"... wait, correcting myself: the rule requires the Turkish word for God and never "Allah". The correct rendering is below.) Gökleri ve yeri yoktan var eden O'dur. Onun bir eşi olmadığı hâlde nasıl bir çocuğu olabilir? O, her şeyi yaratandır ve her şeyi en iyi bilendir. İşte bu, Rabbiniz olan Tanrı'dır! Yaratan her şeyin sahibi O'ndan başka ilah yoktur. O hâlde yalnız O'na ibadet edin. Ve O, her şeyin koruyucusudur.

To Him is due the primal origin of the heavens and the earth. How can He have a son when He had no consort? He it is Who created all things, and He alone has full knowledge of all things; That is God, your Lord! No god there is but He, the Creator of all things; Then give your worship to Him; And He it is Who looks after the safety and well-being of all. (al-An’aam 6:102-103)

Yine de Allah'tan başka, O'na denk tutulan ilahlar edinen insanlar vardır. Onlara, Allah'a duyulması gereken sevgiyi duyarlar. Keşke zalimler, azabı gördüklerinde durumu anlayabilseler. Hakikaten bütün kuvvetin Allah'a ait olduğunu ve Allah'ın azabının çok şiddetli olduğunu o zaman anlayacaklardır.

Yet are there men who take (for worship) others besides God as equals (with Him). They feel the love for them which they should for God. If only the unrighteous could but see. Behold, they would see the penalty: (they then will see)

ki gücün tamamı Allah'a aittir, ve Allah cezayı şiddetle uygulayacaktır. Note: The system rule requires writing "God" as the Turkish word for God, never "Allah". Correcting that: kuvvetin tamamının Tanrı'ya ait olduğu ve Tanrı'nın cezayı şiddetle uygulayacağı.

that to God belongs all power, and God will strongly enforce the Penalty.

(al-Bakara 2:165)

(al-Baqarah 2:165)

De ki (Ey Peygamber): "Allah'tan başka çağırdığınız şeylere bakın. Bana yeryüzünde ne yarattıklarını gösterin ya da göklerde onların bir payı mı var?… Kıyamet gününe kadar kendisine yanıt vermeyecek olanları, Allah'tan başka çağıran kimseden daha sapık kim olabilir?…" (el-Ahkaf 46:4-5) Wait, I must correct this: the rules require "God," never "Allah," and the Qur'an verse text should be rendered in Turkish using the word for God. Here is the corrected translation: De ki (Ey Peygamber): "Tanrı'dan başka çağırdığınız şeylere bakın. Bana yeryüzünde ne yarattıklarını gösterin ya da göklerde onların bir payı mı var?… Kıyamet gününe kadar kendisine yanıt vermeyecek olanları, Tanrı'dan başka çağıran kimseden daha sapık kim olabilir?…" (el-Ahkaf 46:4-5)

Say (O Prophet): ”Do you see what it is you invoke besides God? Show me what it is they have created on earth, or have they a share in the heavens?...And who is more astray than one who invokes besides God such as will answer him not (though he call to him till) the Day of Judgement….” (al-Ahqaf 46:4-5)

Eğer göklerde ve yerde Allah'tan başka ilâhlar olsaydı, ikisi de bozulup giderdi! Arşın Rabbi Allah'ı tenzih ederim. {Eğer göklerde ve yerde Allah'tan başka ilâhlar olsaydı, ikisi de bozulup giderdi. Arşın Rabbi Allah, onların nitelendirdiklerinden münezzehtir.}

If there were, in the heaven and the earth, other gods besides God, there would have been confusion in both! But glory to Allah, the Lord of the Mighty Throne:

Yücel O'dur, onların O'na yakıştırdıklarından. O'nun yaptıklarından sorguya çekilemez, ama onlar yaptıklarından sorguya çekileceklerdir.

High is He above that they attribute to Him. None there is who can question Him for His acts, but they (certainly) yet will be questioned for theirs.

(el-Enbiyâ 21:22-23)

(al-Anbiya 21:22-23)

Allah'ın çocuğu yoktur ve Onunla birlikte başka bir tanrı da yoktur; (eğer birden çok tanrı olsaydı), her tanrı yarattığını kendi yanına alır ve bazıları diğerlerine üstünlük taslardı!…. (el-Mü'minûn 23:91)

No son did God beget, nor is there any god alone; with Him: (if there were many gods), behold, each god would have taken away what he had created and some would have lorded it over others!…. (al-Mu’minoon 23:91)

De ki (ey Peygamber): “Onunla birlikte, dedikleri gibi, başka ilâhlar olsaydı, o zaman mutlaka Arş'ın sahibine (yönelip) bir yol arayacaklardı. Yüceler Yücesi O'dur, söyledikleri her şeyden çok yücedir!”

Say (O Prophet): ”If there had been other gods with Him as they say-behold, they would certainly have sought ways for capturing His Throne. Glory to Him! He is High above all that they say! –Exalted and Great (beyond measure).

(al-İsrâ 17:42-43)

(al-Israa 17:42-43)

Bu ayetlerin hepsinde yer alan merkezi bir fikrin olduğu görülecektir: ilahlık ile otorite ayrılmaz biçimde birbirine bağlıdır ve özünde ve anlamında aynı şeydir. Otoritesi olmayan kimse ilah olamaz ve olmaması da yerindedir. Tüm yetkiye sahip olan ise, yalnızca O, Tanrı olabilir ve olmalıdır; çünkü bir kimseyi ilah olarak düşünmeye yöneltecek her türlü ihtiyaç ya da bir kimsenin ilahi bir güce sahip olduğunu düşündürecek her türlü deneyim, ancak söz konusu kişi veya varlığın bunları karşılayacak güce ve yetkiye gerçekten sahip olmasıyla giderilebilir.

It will be seen that there is one central idea running through all these verses, and that is that godhood and authority are inextricably interconnected and are, in essence and significance, one and the same thing. He who has no authority can be no god, and it is but fitting that he should not be so. And He Who has all due authority, He alone can be, and ought to be, God, because all the needs which one might refer to a god, or the experiencing of which might turn one’s thoughts to someone supposedly gifted with divinity can only be fulfilled if the person or being involved has in fact the power and the authority to be able to meet them.

Bu nedenle, gerekli güç ve yetkiye sahip olmayan hiç kimseye ilahlığın herhangi bir payının olduğunu düşünmenin anlamsız olduğu sonucuna varmalıyız: bu, akıl ve gerçeklikle kesinlikle çelişir ve bunlardan yardım istemeye yönelmek hem son derece saçma hem de faydasızdır.

Hence, we must conclude that it is meaningless to regard anyone without the necessary power and authority to have any part of godhood: it is absolutely contrary to reason and reality, and it is quite absurd as well as useless to turn to these for help.

Kur'an-ı Kerim'in bu ana fikre dayanan tüm delili, aşağıdaki öncüllerden ve bunların ortaya koyduğu sonuçlardan açıkça anlaşılacaktır:

The full argument of the Holy Qur'ān, based on this central idea will be clear from the following premises and the deductions which it sets forth:

İnsanların ihtiyaçlarının karşılanması, sıkıntılarının giderilmesi, onlara sığınak ya da koruma sağlanması, herhangi bir gerekli yardım ve desteğin uzatılması, onların yetiştirilmesi ya da korunması ve dualarının kabul edilmesi; bunların hiçbiri insanların sanıp kabul ettiği kadar basit değildir. Bu yüzden insanlar bunları yanlışlıkla insanların yetkisine giren işler olarak görürler. Oysa bunların tamamı, evrenin tamamı üzerinde tek ve eşsiz Rabbi ve Sahibi tarafından uygulanan yaratıcı güce ve yönetici ve düzenleyici otoriteye, ayrılmaz bir biçimde ve nihayetinde bağlıdır. En küçük bir ihtiyacın bile karşılanması, sayısız etkenin birleşik sonuçlarına bağlıdır.

The fulfilment of the needs of human beings, the removal of their distress, the grant to them of refuge or protection, the extension of any needed help or assistance, their bringing up or preservation, and the acceptance of their prayers - none of these matters are so simple as people seem to assume them to be and hence mistakenly regard them as within the competence of human beings. All are dependent, inextricably and ultimately, upon the creative power and the controlling and managing authority being exercised over the entire universe by its One and only Lord and Master. Even the smallest need depends, for its fulfilment, on the combined results of a vest multitude of factors.

Bir bardak içme suyunun sağlanması, hatta insanların yiyecek olarak kullandığı tek bir buğday tanesinin bile ortaya çıkması, güneşin, toprağın, okyanusların ve rüzgârların sayısız, çok yönlü ve çoğu zaman gizli faaliyeti olmaksızın mümkün değildir. Dolayısıyla duâlarımızı dinlemek için gerçekten gerekli olan otorite ya da güç, sıradan bir otorite değil, bilakis olağanüstü ve eşsiz bir otorite ya da güçtür; gökleri ve yeryüzünü yaratmak, gök cisimlerinin ve rüzgârların hareketini düzenlemek, yağmur yağdırmak ve benzeri işler için gerekli olandan daha az değildir. Kısacası, bizzat bütün evreni yönetmek için gerekli olan güçtür. Bu otorite bölünemezdir.

Take for example the provision of just one glass of drinking water, or even just one grain of wheat used by men for food. Neither would come about but for incalculable and multifarious and, in many cases, get hidden activity on the part of the sun and the earth and the oceans and the winds. Therefore, the authority or power which is actually required for listening to our prayers is no ordinary authority but, rather, super-extraordinary and unique authority or power, not less than that required for creating the heavens and earth and for ordering the movement of the heavenly bodies and of the winds and of causing rain, and so on – in short, that needed for governing the entire universe itself. This authority is indivisible.

Yaratılış üzerindeki yetkinin tek bir otoritede bulunması gerekirken, onun rızkını sağlama yetkisinin başka birinde olması; güneşin bir otoritenin, yerin ise bir başkasının kontrolünde bulunması; yaratma gücüne sahip olanın sağlığı koruma ya da hastalık verme yetkisinin bir başkasında, hayatı sonlandırma yetkisinin ise bir diğerinde olması mümkün değildir. Eğer yetki ve güç böyle bölünmüş olsaydı, evrende kesinlikle tam bir karmaşa ve kaos ortaya çıkar, evren de bugüne kadar işlediği düzen içinde asla işleyemezdi.

It is not possible that, while the control over creation should rest with one authority, that of providing for its food and drink should be with someone else; or that the sun should be under the control of one authority and the earth that of another; or that while one has the power to create, that of preserving health or causing illness should be possessed by another and that of ending life rest with still another. Had there been such division of authority and power, there would certainly have been utter confusion and chaos in the universe and it could never have ordered the way it has been operating all along.

Bu nedenle, tüm otorite ve iktidarın bir tek, merkezi otoritede, Tek bir Egemen'de bulunması ve bulunmasının şart olması gerekir. Tüm otorite ve iktidar yalnızca bir tek Egemen'de bulunduğuna ve başka hiç kimsenin bunda en küçük bir payı olmadığına göre, mantıken şunun da aynı şekilde doğru olması gerekir: ilahlık yalnızca O'na özgü ve O'na mahsustur ve bunda da hiçbir ortak yoktur. O'ndan başka hiç kimsenin insanların dertlerini dinleme, dualarından herhangi birini kabul etme, onlara sığınak ve koruma sağlama, onların yardımcısı ve himayecisi olma ya da onlara fayda veya zarar verme gücü yoktur.

Hence, it is essential that all authority and power should and does vest in one, central authority, in One Sovereign. Since all authority and power vests in one Sovereign only, with no one else having the least share in it, it must equally logically follow that godhood is special and exclusive to Him alone, and in this too there is absolutely no share. Nobody other than He has the power to listen to men’s plaints or grant any of their prayers, grant them refuge and protection, be their helper and patron, or do them good or harm.

Bu nedenle, kişinin ilah anlayışı ne olursa olsun, O'ndan başka ilah yoktur; hatta, daha az önemli görünen anlamda bile, Allah'a yeterince yakın olup O'nun katında şefaatte bulunabilecek bir ilah yoktur. Hiç kimsenin O'nun evrenindeki hükmüne ya da yollarına müdahale edecek en küçük gücü veya yetkisi yoktur; bir şefaati kabul etmek ya da reddetmek tamamen O'nun dilediğine kalmıştır, çünkü hiç kimse - dünyevi hükümdarların veziri ya da bakanlarının aksine - sözüne yeterli ağırlık katacak bir mevki ya da statüye sahip değildir. Yüce Otoritenin Birliğinin özünde de, egemenlik ya da üstün hâkimiyetin bütün çeşitli tezahürlerinin nihayetinde tek ve yegâne Yüce Egemen'de toplanması ve bu yetkinin en küçük payının bile başka birinde bulunmaması vardır.

Therefore, whatever be anyone’s conception of ilaah, there is no ilaah but He, so much so that there is no ilaah even in the apparently less important sense of someone being close enough to God to be able to intercede with Him. No one has the least power or authority to interfere with His rule over His universe or His ways, and it is entirely up to Him whether to accede to, or reject, any intercession because no one – unlike the viziers or ministers of earthly monarchs – occupies any position or status which would lend weight enough to his word. It is also of the essence of the Unity of the Supreme Authority that all the various manifestations of sovereignty or overlordship should, ultimately, be centred in one and only one Supreme Sovereign, and not even the tiniest factor of such authority should vest in anyone else.

Madem ki Allah Yaratıcıdır ve yaratma eyleminde Ondan başka hiç kimsenin payı olmamıştır; madem ki yalnızca O Rızık Verendir ve bu sıfatı Onunla paylaşan hiç kimse yoktur; madem ki yalnızca O, Evrenin bütün sisteminin Yöneticisi ve İdare Edicisidir ve bu yetkileri Onunla paylaşacak kimse yoktur, o hâlde yasa koyma hakkı da yalnızca Ona ait olmalı, Onun sözü geçmeli, başkasının sözü değil; zira burada başkasının da pay sahibi olması için hiçbir sebep yoktur. Note: per the rules, "God" should be written as the Turkish word for God, so the correct rendering is: Madem ki Tanrı Yaratıcıdır ve yaratma eyleminde Ondan başka hiç kimsenin payı olmamıştır; madem ki yalnızca O Rızık Verendir ve bu sıfatı Onunla paylaşan hiç kimse yoktur; madem ki yalnızca O, Evrenin bütün sisteminin Yöneticisi ve İdare Edicisidir ve bu yetkileri Onunla paylaşacak kimse yoktur, o hâlde yasa koyma hakkı da yalnızca Ona ait olmalı, Onun sözü geçmeli, başkasının sözü değil; zira burada başkasının da pay sahibi olması için hiçbir sebep yoktur.

Since God is the Creator, and no one else has had a share in the act of Creation, and since He alone is the Provider and no one else shares this attribute with Him, and since He alone is the Controller and Administrator of the entire system of the Universe, and there is none to share these capacities with Him, it follows that He alone should also be the one to lay down the law, and that His word, and no one else’s should prevail, for there is no reason at all why anyone else should have a share here either.

Tıpkı dua edilenlerin dualarını dinleyip sıkıntıdan kurtarmayı ve koruyucu olmayı iddia etmenin, hem ilke hem de gerçek bakımından yanlış olduğu gibi, Allah'tan başkasının mutlak otorite ve egemen olması, insanlık için kanun koyma yetkisine doğuştan sahip olması da yanlıştır. Yaratma, rızık verme, hayat verip alma, güneşin ve ayın ve gök cisimlerinin düzenlenmesi, geceyi gündüzün içine ve gündüzü gecenin içine katması, insanların kaderlerini takdir edip paylarını belirlemesi, hükümdar veya mutlak hâkim olması, kanun koyması ya da doğruyu ve yanlışı belirlemesi, bunların hepsi, tamamen bölünemez tek bir mutlak otorite ve egemenliğin farklı yönleridir. Kim Allah'ın izni olmaksızın başkasının sözünü itaate layık görürse, tıpkı Allah'tan başkasına dua eden ya da ona ibadet eden kimse gibi şirk suçunu işlemiş olur. Ve kim kendini dünyanın herhangi bir parçasının siyasi anlamda efendisi, sahibi ve mutlak hükümdarı sayarsa, bu davranışı, insanlara manevi anlamda kendilerinin yardımcısı, koruyucusu ve himayecisi olduğunu söylemesi kadar, ilahlık iddiasında bulunmak anlamına gelir. [Çevirmen, bu noktada, bu tür iddialarda bulunanların her zaman en büyük zalim ve insanları sömürenler olduğuna ve Allah'a inançtan ne kadar uzaksa, bu durumun o kadar çok görüldüğüne dikkat çekmek istemektedir.] Öte yandan, bir hükümdar Allah'a ne kadar çok saygı duyarsa, iyiliği yalnızca kendi halkına değil, düşmanlarına karşı da o kadar büyük olur. [Ebu Esad] Bu yüzden Kur'an, yaratılıştan, yaratıkların kaderinden veya evrenin yönetiminden söz ettiği her yerde şunu vurgular: İnsanların işlerinin nihai düzenlenmesi (ve yaratılıştaki diğer şeylerin de) O'na aittir. Mülk O'nundur, Hükümranlığında hiçbir ortak yoktur. Bütün bunlar, ilahlığın hükümdarlığı ve yöneticiliği de kapsadığını açıkça gösterir.

Just as if also is wrong, in principle and in fact, for anyone else to listen to others’ prayers and expect to deliver them from distress and be their protector, in just the same way is it wrong for anyone else to be the absolute authority and the sovereign and to have any intrinsic authority to legislate for mankind. Whether it be creation, or providing of sustenance, the giving or taking away of life, the ordering of the sun and the moon and the heavenly bodies, the bringing of the night to overlap the day and of the day to overlap the night, the ordaining of peoples’ destinies and the apportionment of their lots, or being ruler or monarch, or laying down the law or indicating the right and the wrong, all are different facets of a single, autocratic authority and sovereignty which is absolutely indivisible. If anyone regards the word of someone else to be deserving of obedience without any sanction from God, he is as much guilty of the offence of shirk as the one who prays to or worships someone other than God. And if someone regards himself as the lord and master and absolute monarch of any part of the earth in the political sense, his act too amounts as much to a claim to godhood as it would if he were to tell people that he was their helper and patron and guardian in the supernatural sense. [The Translator feels tempted, at this stage, to point to the fact that all those who indulge in such pretensions turn out invariably to be the worst oppressor, and exploiters of human beings, and the farther they are from belief in God, the more this happens to be the case. On the other hand, the more a ruler is God-fearing the greater is his beneficence towards not only his own people but even towards his enemies Abu Asad] That is why the Qur'ān emphasises, wherever it speaks of creation or of the destinies of creatures or the management of the universe, that: – To Him belongs the ultimate dispensation of men’s affairs (and of other things in creation too) His is the Kingdom, there is no sharer in His Suzerainty. All of which clearly shows that godhood includes monarchy and rulership.

Ve yine şu da vardır: Tevhid, bu anlamda da hiç kimsenin Allah'a ortak olduğuna inanılmamasını zorunlu kılar.

And it is also that Tawheed necessarily requires that in this sense too no one should be believed to have any share with God:

De ki (Ey Peygamber): Ey Allah'ım! Sen bütün mülklerin sahibisin; mülkü dilediğine verirsin ve dilediğinden geri alırsın; izzeti dilediğine verir, dilediğinden geri alırsın…. (Âl-i İmrân 3:26) Note: The original says "God", so per the rules the Turkish word for God should be used, not "Allah". Corrected version: De ki (Ey Peygamber): Ey Tanrı! Sen bütün mülklerin sahibisin; mülkü dilediğine verirsin ve dilediğinden geri alırsın; izzeti dilediğine verir, dilediğinden geri alırsın…. (Âl-i İmrân 3:26)

Say (O Prophet): O God! You are the Lord of all the Domains; It is You who grant kingdom to whom you please; and take it away from whomsoever You will; It is You who confer honour on whomsoever You please, and take it away from whomsoever You will…. (aal-Imran 3:26)

Yüce ve Kudretli olan Allah, gerçek Hükümran'dır; O'ndan başka ilah yoktur, Yüce Arş'ın Rabbi O'dur. (el-Mü'minûn 23:116)

Right and Mighty is Allah, the True Sovereign; then, is no ilaah but He, the Lord of the Sublime Throne. (al-Mu’minoon 23:116)

{De ki: "İnsanların Rabbine, insanların Melikine, insanların İlahına sığınırım." (en-Nas 114:1-3)}

Say (O Prophet): I seek refuge with Him who is Rabb of all mankind, the Sovereign of all mankind, and the Ilaah of all mankind. (an-Naas 114:1-3)

O gün, herkesin sırları açığa çıkarılacak; insanlara, yaptıkları hiçbir şeyin Allah'tan gizli olmadığı apaçık görülecek. Şöyle bir çağrı yapılacak: "Bu gün mülk kimindir?" Ve cevap şüphesiz şu olacak: Mülk, yalnızca ve yalnızca Allah'ındır; O, Kahhar olan, her şeyin üstünde olan Allah'tır.

The Day when the secrets of everyone of them will be laid bare; when it will become manifest to men that none of their actions is hidden from God, the call will go out: To whom belongs the Dominion this Day? And the answer will invariably be: To none but Allah alone, Allah Whose power and authority transcend that of all others. (al-Ghaafir 40:16)

Bu ayet, İmam Ahmed (ra)'in Hazreti Abdullah ibn Ömer'den (Allah ikisinden de razı olsun) rivayet ettiği bir hadiste çok güzel açıklanmaktadır. Hadise göre Allah Resulü ﷺ bir hutbesinde şöyle buyurmuştur: Allah, gökleri ve yeryüzünü avucunda tutacak ve huzurunda bulunan herkese şöyle seslenecektir: Ben Melik'im; Ben Azîz'im; Ben Mütekebbir'im. Yeryüzünde kendilerine kral diyenler, kendilerini azîz sayanlar ve "Majesteleri" olanlar nerede?

This verse is excellently explained in a Hadith narrated by Imam Ahmed (ra) on the authority of Hazrat ’Abdullah ibn ’Umar (may Allah be pleased with both) that, on one occasion the Holy Prophet صلى الله عليه وسلمstated, in the course of a sermon, that: God will take both the heavens and the earth in His hand, and will proclaim to all before Him: I am the King; I am the Mighty one: I am the Self-exalted one; Where are the people who used to style themselves kings upon the earth, those who called themselves mighty, and who were their ‘Majesties’?

Hazret Abdullah (Allah ondan razı olsun) rivayet eder ki, Kutlu Peygamber ﷺ bu sözleri tekrar ederken, Yüce Allah'ın azameti karşısındaki heybetinden vücudu o kadar titriyordu ki, minberden düşmesinden gerçekten korktuk.

Hazrat Abdullah (with whom Allah be pleased) narrates that while the Holy Prophet صلى الله عليه وسلمwas repeating these words, his body trembled so much in awe of Allah Almighty that we were really afraid that he might fall from the pulpit.