Zalimler ve onların destekçileri, Ümmetin değişim ve diriliş yönündeki doğru yola iletilmesinden korkmaktadır. Bu, onların batıllarının, zulümlerinin ve aldatmalarının sona ermesi konusunda kendilerine yönelik bir uyarıdır. Bu nedenle onların hayati meselesi, Hakk'a davet edenlerle başa çıkmak ve onlara son vermektir. Bu yüzden İslam Devleti'ni yıktıktan, toprakları parçalayıp yerine birçok küçük devletçik kurduktan ve bu devletçiklerin yönetim mevkilerine kendi sadık ajanlarını yerleştirdikten sonra, siyasi eylemlere giriştiler; bu eylemlerde ajanlarını kurtuluş ve diriliş önderleri olarak öne çıkarıp göklere çıkardılar, samimi olan her eylemi ve hareketi ise şiddetle bastırdılar.

The tyrants and their supporters are frightened of the Ummah being guided to the correct path towards change and revival. This represents a warning to them in respect to the end of their falsehood, oppression and deception. As such it is their vital issue to deal with and put an end to those who are inviting to the Haqq. Therefore after they destroyed the Islamic State, tore up the lands and replaced them with many small statelets and placed their loyal agents in the positions of authority within them. After that they undertook political actions in which they promoted their agents presenting them as heroes and the leaders of liberation and revival whilst vehemently suppressing every action and movement which was sincere.

Bu ajanlar ve sadık hizmetkârlar, efendileriyle birlikte çalışarak Ümmet'i giderek daha fazla saptırmaya ve aldatmaya, İslam'ı ortadan kaldırma amacını gütmüşlerdir. Bu sebeple birçok laik ve komünist parti ortaya çıkarken, İslam Davetine engel olunmuş ve yasaklanmıştır; yalnızca insanları samimi ve doğru çalışmadan uzaklaştırmayı, aldatma amaçlarına hizmet etmeyi ve halkı daha da saptırmayı hedefleyen biçimler dışında. Küfür, İslam adıyla sunulmuş; yönetim ve siyasetle ilgili İslami düşünceler ortadan kaldırılmış, metotla ilgili İslami hükümler ise silinip atılmış, öyle ki İslam, kendi insanları arasında yabancı bir şeye dönüşmüştür.

Those agents and loyal servants worked alongside their masters to increasingly mislead and deceive the Ummah with the objective of finishing of Islaam. As such many secular and communist parties arose whilst the Islaamic Da’wah was prevented and forbidden apart from the forms that aimed at distancing people from the sincere and correct work which served the aims of deception and further mislead the people. Kufr was then presented with the name of Islaam, the thoughts of Islaam related to ruling and politics were made absent whilst the Islamic rulings related to the method were wiped out to the point that Islaam became something strange amongst its own people.

İslam Ümmeti, birbirine karşı karşılıklı nefret ve kin besleyen devletlere bölündü. Milliyetçi ve vatansever bağlılıklar ortaya çıktı ve yükseldi; her devlet ya da devletçik, diğerinden farklı ve ona aykırı bir sisteme ya da meseleye sahipti. Ayrılık ve anlaşmazlık konuları körüklendi, bu sırada Yahudi devleti Ümmetin tam kalbine bir hançer gibi dikildi.

The Islamic Ummah became States with mutual hatred and resentment between each other. The nationalistic and patriotic allegiances manifested and arose, every State or Statelet had a System or issue which was contrary and different from the other, the issues of difference and dispute were incited whilst the Jewish State was planted as a dagger in the very heart of the Ummah.

Çünkü İslam, bütün ümmetin inandığı bir akide ve şeriattir; kâfir ve onun ajanları ise ümmeti birçok düşünce ve görüşünde saptırmaya çalışmaktadır. Bunlar arasında İslam'ın siyasette hiçbir söz sahibi olmadığı, ümmetin birliğinin uygulanabilir olmayan, hatta imkânsız bir konu olduğu ve Hilafet'in kurulmasının da tüm imkânların ötesinde bir mesele olduğu düşüncesi yer almaktadır.

Because Islaam is an Aqeedah and Sharee’ah which the Ummah in its entirety believes in, the disbeliever and his agents attempt to mislead the Ummah in many of her thoughts and opinions. These included the thought that Islaam has no say in politics, that the unity of the Ummah is an impractical matter and indeed impossible, and that the establishment of the Khilafah was also a matter that was beyond all possibility.