کلمهٔ «النهضة» واژهای عربی است که از فعل «نَهَضَ» (نَهَضَ) گرفته شده و معنای لغوی آن «قام» (برخاستن، ایستادن) است. با این حال، این کلمه به کار رفتن با معنای اصطلاحی (اصطلاحی/تعریفی) را آغاز کرده که به واقعیتی مشخص اشاره دارد. این معنای اصطلاحیِ جدید که در دوران معاصر پدید آمده، پیش از این در میان عربها به کار نمی‌رفت؛ زیرا معنای لغوی آن بر اساس آنچه عربها وضع کرده‌اند با این معنای اصطلاحی تفاوت دارد. از این رو، این واژه بدون وجود قرینه به معنای لغوی خود بازگردانده نمی‌شود، چرا که معنای اصطلاحی جدیدش گسترده و غالب شده و هنگامی که نزد جامعه‌شناسان، اکثر افراد تحصیل‌کرده و حتی عموم مردم ذکر یا شنیده می‌شود، همان معنایی را به ذهن می‌آورد که بلافاصله به ذهن می‌رسد.

The word ‘An-Nahdah’ is an Arabic word derived from the verb Nahada (نَهَضََ ) which means Qaama (to stand) however it has begun to be used with an Istilaahi (terminological definition) meaning which indicates a specific reality. This meaning that has been provided in the modern time was not used by the Arabs previously. This is because its linguistic meaning according to what the Arabs laid down differs from this terminological meaning. Therefore the word should not return to its linguistic meaning without a Qareenah (indication/linkage) as its new terminological meaning has become widespread, dominant and it represents the meaning that comes straight to the mind when it is mentioned or heard by social scientists, the majority of educated people and even the general masses.

در معنای لغوی آن، در فرهنگ «لسان العرب» چنین آمده است:

As for its linguistic meaning then the following was stated in the dictionary ‘Lisaan Al-‘Arab’:

نهوض: برخاستن و ایستادن از جایگاه یا محل قرار گرفتن.

Nahada: The departing/rising from a position/placement and standing from it.

نَهَضَ، يَنْهَضُ، نَهْضًا، نُهُوضًا؛ یعنی برخاست. انتهض القوم (آن قوم برخاستند) یعنی: برای جنگ برخاستند.

Nahada, YanHadu, Nahdan, Nuhoodan i.e. Stood up. Intahada Al-Qawm (the people raised up) meaning: They stood up for battle.

النهضة: القوّة (الطاقة) والقدرة (طاقة وقوّة). ومعنى مكانٍ ناهِد: مكانٌ مرتفع.

An-Nahdah: The strength (energy) and power (Taaqah and Quwwah). A Naahid place means: Elevated (place).

بنابراین روشن است که معنای اصطلاحی که موضوع بحث ما را نشان می‌دهد، در میان معانی لغوی‌ای که ذکر شد یافت نمی‌شود.

It is therefore evident that the terminological meaning representing the subject of our study cannot be found within the linguistic meanings mentioned above.