اگر مسئله تنها به آسیب و اختلالی که به اجزای بنیادین جامعه وارد شده محدود می‌ماند، همین خود به اندازه کافی جدی بود. اما مسئله فراتر از این رفت و به بیماری‌های جانبی دیگری کشیده شد که از بیماری‌های اصلی کمتر خطرناک و جدی نبودند. زیرا تا زمانی که این بیماری‌های جانبی برطرف نشوند، درمان اساسی ممکن نیست؛ چرا که آن‌ها سدّ بازدارنده‌ای در برابر رسیدن به هسته و جوهر مشکل هستند. دو عامل باعث انباشته شدن این بیماری‌ها شد: نخست، بازمانده‌های آثار دورانی که در آن انحطاط امت رخ داد، و دوم، از میان رفتن دولت اسلامی، سلطه دولت‌های غربی بر تمامی جهان اسلام ما و حاکمیت مستقیم یا غیرمستقیم آن‌ها بر ما. این دو عامل نه متوقف شدند و نه به یک جنبه از زندگی ما محدود ماندند، بلکه بیشترین تأثیر و در واقع تأثیری کامل را بر اجزای بنیادین جامعه ما برجای گذاشتند.

Indeed had the issue only remained with the damage and disruption caused to the fundamental elements of the components of the society it would have been serious enough. However the issue extended beyond this, to additional side diseases that were no less dangerous and serious compared to the fundamental diseases. This is because it is not possible to achieve the fundamental treatment unless these side diseases are removed first. This is because they represent a preventative barrier in the face of reaching the core and essence of the problem. Two factors have led to the accumulation of these diseases: The first relates to the leftover affects from the period in which the downfall of the Ummah took place and the second factor is the removal of the Islamic State, the control of the western states over our entire Islamic world and its direct or indirect ruling over us. These two factors did not stop and they were not restricted to one aspect of our lives but rather they had the greatest impact and indeed a complete affect upon the fundamental components of our society.