ما توضیح دادیم که احیا یعنی بالا بردن سطح فکری، و اندیشهٔ روشن‌بینانه اندیشه‌ای است که با جامعیت و عمق مشخص می‌شود. جامعیت آن به این معناست که همه‌چیزِ موجود را دربر می‌گیرد: جهان، زندگی و انسان. و عمق آن به تأیید واقعیت این هستی مربوط است، از این نظر که آیا ازلی است یا آفریدهٔ یک آفریدگار. بر این اساس، احیا بدون وجود یک مبدأ (مَبدأ/ایدئولوژی) که بر پایهٔ عقیدهٔ عقلی بنا شده باشد و نظامش از آن سرچشمه گیرد، امکان‌پذیر و محقق نخواهد بود. عقیدهٔ عقلی‌ای که پایهٔ فکری را در زندگی مردم نمایان می‌سازد و در همان حال معنا و هدف وجود انسان را در زندگی تعیین می‌کند.

We have explained that revival means the intellectual elevation and the enlightened thought is the thought that is characterised by comprehensiveness and depth. It encompasses all that is in existence (the universe, life and man) and this is in regards to the comprehensiveness of the thought. As for the depth, then this relates to the affirmation of the reality of this existence in terms of it being eternal or the creation of a creator). Based upon that, the revival cannot possibly be realised and achieved without a Mabda’ (ideology) that is established upon an intellectual (rational) Aqeedah from which its system emanates, that manifests the intellectual basis in the life of the people in life, whilst defining the meaning and purpose of the human’s existence within life.

به راستی من روی خود را به سوی آن کسی کردم که آسمان‌ها و زمین را آفرید، در حالی که به حق گرایش دارم (و یکتاپرستم)، و من از مشرکان نیستم. (الأنعام: ۷۹)