پس از درگذشت پیامبرانشان، امت‌ها و مردمان به دنبال گام‌های شیطان می‌روند، دین را تغییر می‌دهند، رسالت (پیام) را تحریف می‌کنند و امانت خود را رها می‌سازند. در نتیجه گمراه می‌شوند و غیر از الله را می‌پرستند، و راهی برای هدایت، نجات و حمل امانت برایشان باقی نمی‌ماند، مگر آن‌که پیامبری تازه با پیامی تازه از جانب الله فرستاده شود. پس با توجه به این‌که امانت از دست رفته و سنت‌های کسانی که پیش از ایشان آمده‌اند در گمراهی و پیروی از ضلالت دنبال شده، چه راهی برای امت پیامبر محمد ﷺ باقی مانده است؟ و این در حالی است که یقین داریم پس از این پیام، پیام تازه‌ای نخواهد آمد و پس از این پیامبر ﷺ، پیامبر تازه‌ای نخواهد بود؟

Nations and people after the passing of their Prophets begin to follow the footsteps of Shaytaan, they change the Deen, distort the Risaalah (message) and let go of their Amaanah. They therefore go astray and worship other than Allah and no way is left for them for guidance, being saved and to carry the Amaanah (trust) unless a new Nabi is sent with a new message from Allah. So what is the path left open to the Ummah of the Nabi Muhammad (saw) if the Amaanah has been lost and the Sunan (ways) of those who came before them have been followed in terms of being led astray and following misguidance? And this is after knowing for certain that there will be no new message after this message and no new Prophet after this Prophet (saw)?

آن دژی که در حفظ این امت و پیام او و در حمل امانت، هرگز از میان نمی‌رود، یاری خداوند و تضمین اوست که این پیام از بین نخواهد رفت و هرگز فراموش نخواهد شد، هرقدر که مسلمانان از آن دور شده باشند و بی‌آنکه به تلاش کسانی که می‌خواهند آن را تحریف کنند توجهی شود.

The fortress that does not disappear in respect to safeguarding this Ummah and her message, and her carrying of the Amaanah, is the help of Allah and His guarantee that this message will not be lost and will never be forgotten irrespective of how much the Muslims have gone away from it and regardless of the efforts of those who wish to distort it.

فرمود خداوند (سبحانه و تعالی):

Allah (swt) said:

بنابراین، الرِّسالة (پیام) باقی خواهد ماند و همواره ادامه خواهد یافت، و راه ایمان و هدایت هرگز از میان نخواهد رفت یا خاموش نخواهد شد. این پیام نوری خواهد بود که هر تاریکی را پراکنده می‌سازد، و راه تا روز قیامت روشن و آشکار خواهد ماند.

As such the Risaalah (message) will remain and continue to go and the path to Imaan and guidance will never disappear or be extinguished. The message will remain a light that scatters all darkness and the path will remain clear until the Day of Judgement.

در صورتی که پیام [اسلام] تا روز قیامت باقی و محفوظ خواهد ماند، پس اگر مردم از آن غفلت ورزند یا آن را انکار کنند، چه کسی آن را حمل خواهد کرد؟ درباره امت‌های پیشین، اگر گمراه می‌شدند، خداوند متعال پیامبری و پیامی به سوی ایشان می‌فرستاد؛ پس اگر مردم گمراه شوند و پیامبری هم نباشد، چه کسی پیام اسلام را حمل خواهد کرد؟

In the case where the message will continue, be preserved and safeguarded until the Day of Judgement, then who will carry it if the people neglect to or deny it? In regards to the previous nations, if they were to go astray, Allah (swt) would send a Messenger and a message to them, so who will carry the message of Islaam if the people were to go astray and if there was no Messenger?

همان‌گونه که الله (سبحانه و تعالی) حفظ این پیام را از گم‌شدن یا تحریف تضمین کرده است، او به رحمت خویش تضمین کرده است که امت گمراه نخواهد شد و تمام آن دست از حمل دعوت برنخواهد داشت، با وجود شمار فراوان گمراهان یا کسانی که تحریف می‌کنند و انکار می‌ورزند. پس همان‌گونه که رسالت به‌طور کلی محفوظ و مصون است، در میان امت همواره کسانی باقی خواهند ماند که آن را به‌طور کامل حمل خواهند کرد.

The answer to this is: Just as Allah (swt) has guaranteed the protection of this message from being lost or distorted He (swt) by His mercy has also guaranteed that the Ummah will not go astray and that all of it will not relinquish the carrying of the Da’wah regardless of the great number of those who are misguided or those who distort and deny. So just as the Risaalah as a whole is protected and safeguarded there will remain within the Ummah those who will carry it in its entirety.

پیامبر ﷺ فرمودند:

The Messenger (saw) said:

(متفقٌ عليه) وهذا لفظُ مسلم.

(Agreed upon and this is the Lafzh (worded version) of Muslim.

پس هرقدر که امت از اسلام دور شود، هرقدر که گمراه گردد یا از گامهای شیطان پیروی کند، و هرقدر که در تاریکی فرو رود، همواره در امت طائفهای باقی خواهد ماند که به کتاب و سنت چنگ میزند، و به نور آنها و به هدایت پیامبران (انبیاء) روشن است. آنان کار خود را که الله (سبحانه و تعالی) بر عهدهٔ ایشان نهاده، انجام خواهند داد.

So however much the Ummah strays away from Islaam, however misguided she becomes or follows the steps of Shaytaan, and however much she is pulled into darkness, there will always remain in the Ummah a Taa’ifah (group) that holds fast to the Kitaab and the Sunnah, being illuminated by them and by the guidance of the Anibyaa’ (prophets). They will undertake their work that Allah (swt)

...به آنان منتقل کرده است، و ایشان میراث انبیاء را برخواهند داشت، به‌عنوان گروهی (طائفه) که خداوند مسئولیت پاسداری از امانت و حمل آن را بر عهده‌شان نهاده است. این امانت، مسئله «لا إله إلا الله» است؛ و ایشان آن را می‌پذیرند و تا زمانی که خداوند (سبحانه و تعالی) فرمان خود را بیاورد و کار خویش را به انجام رساند، آن را حمل خواهند کرد.

has passed on to them and they will carry the inheritance of the Anbiyaa’ as the Taa’ifah which Allah has passed on the responsibility of safeguarding its Amaanah (trust) and carrying it. This trust (Amaanah) is the issue of Laa Ilaaha Illallah and they will adopt it and carry it until Allah (swt) brings about His command and accomplishes His affair.

فرمود خداوند (سبحانه و تعالی):

Allah (swt) said:

بدین ترتیب، امتِ اسلامی، امتِ مسلمانان، هر اندازه هم که نافرمانی کند یا گمراه شود، به سبب وجودِ طائفه‌ای (گروهی) که کارِ انبیاء را بر عهده می‌گیرد، همچنان نمایندهٔ «خیرِ امت» خواهد بود که برای بشریت برانگیخته شده است؛ زیرا این امتی است که به معروف امر می‌کند، از منکر نهی می‌کند و به الله ایمان دارد. این امت همواره مسئولیتی را که الله سبحانه و تعالی بر دوشش نهاده بر عهده خواهد داشت و وظیفهٔ خود را از جانب بشریت به انجام خواهد رساند.

In this the way the Islamic Ummah, the Ummah of the Muslims, regardless of how much she disobeys or is led astray, will due to the existence of the Taa’ifah (group) that undertakes the work of the Anbiyaa’, represent the Khaira (best) Ummah raised up for mankind. This is because she is an Ummah that orders the Ma’rouf, forbids the Munkar and believes in Allah. The Ummah will remain charged with the responsibility that Allah (swt) has entrusted her with and to perform her responsibility on behalf of humankind.

فرمود خداوند (سبحانه و تعالی):

Allah (swt) said:

بر هر مکلَّف (شخص دارای مسئولیت شرعی) واجب است که بکوشد و خود را به تلاش وادارد تا این امانت را بفهمد، تا بتواند آن را حمل کند و بر راه روشن آن پیش برود. او باید بکوشد که با ایمان، اعمال و تلاشش، در کنار این طائفه (گروه) قرار گیرد، تا حکم خداوند تعالی را بر روی زمین برپا سازد.

It is a duty upon every Mukallaf (legally responsible person) to strive and exert himself to understand this Amaanah so that he can carry it and proceed upon its clear path. He would strive to be a part of this Taa’ifah (group) with his Imaan, actions and striving along with it in order to establish the rule of Allah Ta’Aalaa upon the earth.