یکی از دروغ‌هایی که اهل باطل آن را رواج داده و ترویج کرده‌اند، این اندیشه است که وحدت یا یکپارچگی امت اسلامی ناممکن است. آنان هدفشان این است که در میان مردم یأس و ناامیدی از دستیابی به این حقیقت ایجاد کنند. هنگامی که مردم از تحقق یک امر ناامید شوند، دیگر هرگز برای آن تلاش نخواهند کرد و به چیزهای دیگر و کمتر از آن رضایت خواهند داد.

One of the falsehoods that the people of Baatil have propagated and promoted is the thought that the unity or unification of the Islamic Ummah is impossible. They aim to create despair amongst the people in regards to achieving this truth. When the people despair in regards to the accomplishment of a matter, they will then never work for it and will accept other and less than it.

بر این اساس، حاکمان ما بر مسیر فریب و کشتار پافشاری کردند؛ آنان اختلافات و دشمنی‌ها را میان مسلمانان برانگیختند و در همان حال، به نام استقلال و خودتعیین‌بخشی، اندیشه‌های تجزیه و تفرقه را دامن زدند. در نتیجه، امت به قطعاتی عربی، ترکی، فارسی و دیگر قطعات تقسیم شد...

As such our rulers persisted upon the path of deception and murder; they instigated disputes and hostilities amongst the Muslims whilst feeding the thoughts of partition and division in the name of independence and self-determination. As a result the Ummah was torn apart into Arab, Turkish and Persian pieces amongst others...

وفاداری‌ها و تعلّقات خاطر با فرهنگ‌ها و ریشه‌های گوناگونی از جمله فرعونی و فنیقی و دیگران، فزونی یافت. آنان با دروغ و نادانی، که نام اندیشه و بررسی بر آن نهادند، باورهای نادرست را دامن زدند. پس شیاطین پیوسته کوشیدند این اندیشه را القا کنند که مسلمانان زبان‌ها، تبارهای قومی و ملی گوناگونی دارند و مشکلات و مسائلشان متفاوت است. سپس با استدلال‌هایی چون حل اختلاف، حقوق بشر، حق تعیین سرنوشت و دموکراسی، و جز آنها، اندیشه‌های جدایی و تفرقه را تقویت کردند و اندیشه وحدت را از میان بردند.

The loyalties and allegiances became many with many differing cultures and origins including Pharaonic and Phoenician amongst others. They pushed the misconceptions by way of lies and ignorance which they called thought and scrutiny. So the Shayaateen persisted to instigate and push the thought that the Muslims have many languages, ethnic and national origins and that they have different problems and issues. They then used arguments such as resolving the dispute, human rights, the right of self-determination and democracy amongst others to reinforce the thoughts of separation and division and to remove the thought of unity.

باید هر مسلمانی به‌طور کامل درک کند، و بر پایه‌ی آن عمل و تلاش کند، که امت اسلامی، با وجود شمار بسیار و تفاوت خاستگاه‌های قومی یا زبان‌ها، امتی یگانه است. این حقیقت از امور شرعی واجب است و اگر امروز، با وجود موانعی که در راه آن قرار دارد، به تحقق نرسیده است، آنگاه تلاش برای تحقق آن و برداشتن هر مانعی که بر سر راهش قرار دارد واجب است. و اگر برخی از مسلمانان، یا بسیاری از ایشان، فریب خورده و اندیشه‌هایی را پذیرفته باشند که به کینه‌توزی، نفرت و تفرقه میان‌شان می‌انجامد، آنگاه دعوت به سوی الله، امر به معروف و نهی از منکر واجب است تا این برداشت‌های نادرست و فریب‌ها برطرف شود و اندیشه‌های درست اسلامی در میان مردم جای گیرد.

What must be fully comprehended by every Muslim and what he must work and act upon its basis, is that the Islamic Ummah is one single Ummah regardless of how many and differing the ethnic origins or languages are. This Haqeeqah (truth) is a matter that is a Shar’iy obligation and if that truth is not realised today, with obstacles lying in its path, then it is Waajib (obligatory) to work to realise that and remove every obstacle that lies in its path. If some of the Muslims or many from amongst them have been deceived and taken on board thoughts that lead to mutual animosity, hatred and division then it is obligatory to carry the Da’wah to Allah, order the Ma’rouf and forbid the Munkar in order to remove these misconceptions and deceptions and to implant the correct Islamic thoughts within the people.

الله (سبحانه و تعالی) فرمود:

Allah (swt) said:

هنگامی که دین یکی است و ملت یکی است، و دین نمایانگر عقیدهای و شریعتی است که همهٔ امور فرد و جامعه را در بر میگیرد، این امر ناگزیر و خودبهخود مسلمانان را به یک امت واحد تبدیل میکند.

In the case where the Deen is one and the Millah is one and the Deen represents an Aqeedah and a Sharee’ah that deals with all of the affairs of the individual and the society, this would inevitably and automatically make the Muslims into one single Ummah.

احمد در مسند خود روایت کرده است که پیامبر ﷺ فرمود:

Ahmad related in his Musnad that the Nabi (saw) said:

و در مورد وابستگی‌ها و تعصبات قبیله‌ای، میهنی و ملی‌گرایانه، او ﷺ فرمود:

And in respect to the tribal, patriotic and nationalistic allegiances and partisanships he (saw) said:

با وجود این متون روشن، مردمان باطل و گمراهی می‌خواهند امت ما را نابود کنند، و از این رو همان‌گونه به نزد ما می‌آیند تا نصیحت کنند که ابلیس با نصیحت نزد آدم (ع) آمد.

Despite these clear texts the people of falsehood and misguidance however want to destroy our Ummah and so they come to advise us in the same way as Iblees came to Aadam (as) with advice.

خداوند متعال درباره آنان به ما خبر می‌دهد، آنجا که فرمود:

Allah (swt) informs us about them when He said:

ما در زیر سایهٔ سلطه و برتری‌جویی آنان، و ستمگریِ عاملانی که بر ما روا داشته شده، آنچه بر ما رفته را احساس می‌کنیم و رنج می‌بریم. ما به‌صورت فردی و جمعی قتل‌عام و آواره می‌شویم، در حالی که مسلمان توان و امکانی برای یاری رساندن به برادرش که تنها چند کیلومتر یا کمتر از او فاصله دارد نمی‌یابد. هر کس از میان فاسدان و پست‌ها بخواهد می‌تواند ما را زیر یوغ بکشد، چه در فلسطین، لبنان، سوریه، عراق، بوسنی، کوزوو، چچن، اندونزی و ازبکستان و جاهای دیگر. رژیم‌ها و رسانه‌های خبری ما خبر کشتارهای ما را برایمان پخش می‌کنند و چنان به آن نگریسته می‌شود که گویی هیچ پیوندی میان مسلمانان وجود ندارد.

And we feel and suffer what has happened to us under the shade of their hegemony and dominance and the tyranny of the agents that has been practised over us. We are massacred and displaced as individuals and collectives whilst the Muslim does not find the capability or means to extend help to his brother who is only a few kilometres from him or less. Whosoever wishes from amongst the depraved and base can subjugate us whether this is in Palestine, Lebanon, Syria, Iraq, Bosnia, Kosovo, Chechnya, Indonesia or Uzbekistan amongst other places. Our regimes and news media broadcast to us the news of our slaughters and it is witnessed as if there is no relationship existing between the Muslims.

این در حالی است که الله (سبحانه و تعالی) فرموده است

This is whilst Allah (swt) has said

مسلمانانِ هر گوشه‌ای از جهان باید این حقیقت را درک کنند، کاملاً بفهمند و به آن ایمان داشته باشند که مسلمانان، به‌جز همه‌ی دیگران، یک امّت واحد هستند. آنان باید محکم به این حقیقت شرعیِ قطعی چنگ زنند و بر پایه‌ی آن بنا کنند، و هر مبنای دیگری را، هر چه که باشد و هر هزینه یا پیامدی که داشته باشد، کنار بگذارند.

The Muslims in every part of the world must realise, fully comprehend and have belief in the Haqeeqah (truth) which is that the Muslims are one single Ummah to the exclusion of all others. They must grab hold firmly upon this definite Shar’iyah Haqeeqah and to build upon its basis whilst casting aside every other basis whatever this may be and whatever the costs or consequences are.

مسلمان یک امت واحد هستند. این حقیقتی قطعی و قاطع است و تا زمانی که مسلمانان مسلمان باقی بمانند، همچنان پابرجا خواهد ماند. این امری حتمی است، نه صرفاً امری ممکن؛ زیرا وحدت ما به عنوان مسلمانان امری طبیعی، آشکار، عملی و ضروری است که می‌توان آن را به سرعت محقق کرد. این مشروط بر آن است که در مسیر درست برای تحقق آن پیش برویم و پشت فریب‌های دولت‌های استعماری کافر، فریب‌های حاکمان ما، دستگاه‌های آنان، جنبش‌های ساختگی و سخنگویان‌شان، حتی اگر با دعوت به وحدت ما را بفریبند و گول بزنند، حرکت نکنیم.

The Muslims are one single Ummah. This is a definite and decisive truth and will remain so as long as the Muslims remain as Muslims. It is an inevitable matter and not merely a possible one as our unity as Muslims is a natural, obvious, practical and essential matter that could be accomplished quickly. This is upon the condition that it proceeds upon the right path towards accomplishing that and that it does not proceed behind the deceptions of the disbelieving colonialist States, the deceptions of our rulers, their apparatuses, manufactured movements and mouth pieces, and even if they trick and deceive us by calls towards unity.

در مورد زبان، قومیت، رنگ، منشأ، مشکلات و مسائل کنونی، هیچ‌یک از این‌ها هیچ اندیشه، مفهوم یا موضعی را مشخص، تعریف یا ارائه نمی‌کنند. آن‌ها هیچ دیدگاهی درباره وجود خالق، نبوت محمد ﷺ، روز قیامت، بهشت یا جهنم ارائه نمی‌دهند. هیچ‌یک از آن‌ها حکم شرعی یا داوری درباره حج، روزه، راستگویی یا امانت‌داری، یا درباره خمر و خوک ارائه نمی‌کنند، و نیز موضعی نسبت به یهود یا هر قوم دیگری ندارند و هیچ قانون‌گذاری‌ای نیز ارائه نمی‌دهند.

As for the language, ethnicity, colour, origin, current problems and issues, then all of these to not specify, define or provide any thought, concept or position. They do not provide a thought about the existence of the creator, the Prophethood of Muhammad (saw), the Day of Judgement, Jannah or the fire. None of them provide a legal ruling or judgement in respect to Hajj, Sawm, truthfulness or trustworthiness, or for Khamr or Khinzeer, or do they provide a position in respect to the Yahood or any other people nor do they provide any legislation.