به سبب این اندیشه‌ها، تعریف‌های نادرست و فریب‌کاری، مسئلهٔ مسلمانان یا هدف آنان دیگر آزادسازی سرزمین‌هایشان از کفر، اجرای دینشان و رساندن دعوتش به بشریت نبود، و دیگر مواجهه با کافر استعمارگر و بیرون راندن او نبود، بلکه به توسعهٔ اقتصادی محدود شده بود. وقتی مسلمانان این را باور کردند، بر آنان واجب شد که از استعمارگر کمک بخواهند و به او تکیه کنند، زیرا او متخصص و از نظر اقتصادی پیشرفته است. پس نقشه‌ها را برای آنان فراهم کردند و مشورت‌های خود را به ایشان دادند.
Due to these thoughts, corrupt definitions and deception the problem of the Muslims or their objective was no longer the liberation of their lands from Kufr, the application of their Deen and carrying its Da’wah to mankind, and it was no longer confronting the colonial disbeliever and expelling him, but rather it had become confined to economic development. When the Muslims believed this, it then became obligatory upon them to seek assistance and reliance upon the colonialist because he is an expert and economically progressed. They then provided the plans for them and provided their advice.
برای مثال: دولتی مانند عربستان سعودی، به دستور حاکمانش، به سمت آمریکایی‌ها و دیگر کافران گرایش پیدا کرده است.
For example: A State like Saudi has inclined, by way of instruction from its rulers, towards the Americans amongst other disbelievers.
آنان به ایشان توصیه کردند که باید منابع درآمد را متنوع ساخته یا افزایش دهند تا احیا شوند، و اینکه تکیه‌کردن صرف بر نفت و بنزین نادرست است. سپس وقتی ما می‌خواهیم در سعودی منابع درآمد را متنوع کرده و افزایش دهیم، به جای آنکه هدف خود را تأسیس و توسعهٔ صنایع تولیدی مدرن و پیشرفته قرار دهیم، شیطان (از روی دلسوزی و نگرانی عمیقش برای ما) توصیه میکند که آغاز پیشرفت و توسعه باید از کشاورزی باشد. و همین شد؛ سعودی با یاری مردمان فریب، پروژه‌هایی را تأسیس کرد که هدفشان آباد ساختن صحرا، بهره‌برداری از آن برای کشاورزی و کاشت گندم بود. نتیجهٔ این کار، تولید گندم با هزینه‌ای بود که چندین برابر قیمت بازار و ارزش آن بیشتر بود. با این حال، چون این کار برای احیا ضروری بود، دولت همچنان این پروژهٔ کشاورزی را تشویق می‌کرد و به مردم انگیزه می‌داد با این وعده که محصولاتشان را با قیمت‌هایی حتی بالاتر از هزینه‌های به‌راستی سرسام‌آورشان خریداری خواهد کرد. سپس مردم رفتند و آن را وارد میکردند، یا قاچاق میکردند، یا از بازارها به قیمت معمول خریداری کرده و سپس به دولت می‌فروختند. پس چه نوع خردی است که می‌تواند با این برنامه‌ریزی قانع شود و آن را راه احیا بداند؟ آیا این نمونه‌ای از کارنکردن شنوایی، بینایی و عقل نیست؟
They advised them that they must diversify or multiply the sources of income in order to revive and that it is incorrect for them to rely on oil and petrol alone. Then when we want to diversify and increase the sources of income in Saudi, instead of aiming to establish and develop modern and advanced manufacturing and industry, the Shaytaan advises us (out of his deep care and concern for us) that the beginnings of progress and development must start with agriculture. And so it was, Saudi established with the assistance of the people of deception, projects aimed at reclaiming the Sahara, utilising it for agriculture and growing wheat. The result of this was the production of wheat at a cost exceeding its market price and value many times over. However, because this was essential for the sake of revival, the State continued to encourage this agricultural project and provided the incentive to the people by saying that they would purchase their produce from them at even higher prices than their already incredibly high costs. The people then went about importing it, or smuggling it or buying it from the markets at its usual price before then selling it to the State. So what kind of intellect is it that can be convinced of this planning and that it represents the path towards revival? Is this not an example of the hearing, sight and mind not functioning?
در مورد سرزمین‌های دیگری که برای تولید کشاورزی مناسب و قابل بهره‌برداری‌اند، مانند سودان، عراق و سوریه و دیگران، زمین‌هایشان همچنان بیابان‌های بی‌حاصل باقی مانده است. برای پیشرفت و احیا، آنان باید به پروژه‌های دیگری بپردازند که مربوط به ساخت زیرساخت‌ها یا ریشه‌کنی بی‌سوادی یا ارائه خدمات تجاری است. مردمانِ فریب و نیرنگ، بر حسب تخصص خود، به آنان توصیه میکنند که پروژه‌های پرهزینه‌ای را آغاز کنند که نیازمند گرفتن وام است و برنامه‌هایی را تدوین کنند که سال‌ها به درازا می‌کشد. این سال‌ها می‌گذرد و همه این پروژه‌ها شکست می‌خورند و منبع زیان می‌شوند، در حالی که مردم زیر بار پرداخت بهره وام‌ها له می‌شوند. آنگاه شیاطین از میان انس و جن و پیروانشان نزد شما میآیند و با سوگند می‌گویند که ایشان از خیرخواهان صادق‌اند و می‌گویند که برنامه‌هایشان موفقیت‌آمیز و تضمین‌شده است، اما به دلیلی دیگر ثمربخش نبوده‌اند. این دلیل، رشد جمعیت است، و اگر بخواهیم در برنامه‌های توسعه و احیا موفق باشیم، این امر به کاهش نرخ زاد و ولد بستگی دارد. بدین‌ترتیب مردم گمراه می‌شوند و به چرخه‌ای دیگر از چرخه‌های گمراهی و تباهی وارد می‌شوند، در حالی که تلاش و ثروت خود را صرف موفقیت در محدود کردن شمار تولدها میکنند.
As for other lands which are suitable and viable for agricultural production like Sudan, Iraq and Syria amongst others, then their lands remain barren wastelands. For the sake of progress and revival they must undertake other projects related to building infrastructure or erasing illiteracy or provision of business services. They are advised by the people of deceit and deception, in accordance to their expertise, to undertake costly projects that require the taking of loans whilst putting down plans that will go on for years. These years will then pass by and all of these projects will be failures and sources of loss whilst the peoples are overwhelmed under the burden of paying the interest upon the loans. The Shayaateen from amongst the men and Jinn and their followers then come to you swearing to you that they are from amongst the sincere advisors and saying that their plans are ones of success and are guaranteed but have not been fruitful due to some other reason. This reason is population growth and if we want to be successful in respect to the plans for development and revival then this rests upon decreasing the birth rates. In this way the people are lead astray and enter into another cycle from amongst the cycles of misguidance and deterioration whilst going about expending their efforts and wealth for the purpose being successful in respect to limiting the number of births.
در میان برنامه‌های متنوع‌سازی منابع درآمد و ارتقای سطح اقتصاد، بخش‌های گردشگری و خدمات را فعال میکنند. سپس لازم می‌شود که هنرها را ترویج دهیم، جشنواره‌های هنری، نمایش‌های تئاتری، رقص و انواع فسق و فجور را برگزار کنیم. آنگاه سرمایه‌گذاری در سواحل و ساحل‌ها را ترویج می‌دهیم و بی‌بند و باری را رواج می‌دهیم و از پرورش فضایل و اخلاق والا می‌گریزیم، همه اینها به بهانه توسعه و پیشرفت. بر این اساس به موضوع زیرساخت بازمی‌گردیم، با وضع قوانین و مقرراتی که حقوق خارجیان را تضمین کند و آنان را به سرمایه‌گذاری ترغیب نماید.
Included within the plans of diversifying the sources of revenue and raising the level of the economy they activate the areas of tourism and services. It then becomes necessary for us to promote arts, undertake arts festivals, theatre productions, dancing and all types of debauchery. We then promote investment in the coasts and beaches and promote immorality whilst escaping the nurturing of the noble virtues and morals, all under the pretext of development and progress. On this basis we return to the issue of infrastructure by laying down legislations and laws that guarantee the foreigners rights and encourage them to make investments.
به‌منظور ادامه‌ی این فریب و نگه‌داشتن مردم در کوری نسبت به واقعیت حقیقی فرمانروایانشان و نقشه‌های ایشان. این امر به‌ویژه پس از آن رخ می‌دهد که امت، نشانه‌های احیا را احساس کرده و به واقعیت حقیقی خود پی برده است، و بیداری اسلامی آشکار و گسترده شده است. از این رو، شیاطین از میان انسان‌ها و جن کوشیدند تا اندیشه‌های اسلام و مفاهیم آن را تحریف کنند، و در همان حال کفر و قوانین و قانون‌گذاری‌های آن را با فتواهای گمراه‌کننده و گمراه‌کنندهٔ خود توجیه نمایند. به همین سبب شاهد آنیم که برخی از فرمانروایان می‌کوشند به صفات ایمان و اسلام متصف شوند. در این تلاش، از به اصطلاح «علمایی» بهره می‌برند که دین خود را به دنیای خویش فروخته‌اند. همچنین دستگاه رسانه‌ای را به کار می‌گیرند تا کفر را توجیه و آراسته کنند. در حالی که زندان‌ها پر از علما و دعوت‌گرانی است که به اسلام دعوت میکنند و امید رضای الهی دارند، ما شاهد آنیم که علمای سلاطین (صاحبان قدرت) و مبلغانشان در صفحه‌های تلویزیون، در برنامه‌های ملی و ماهواره‌ای ظاهر می‌شوند و در همه‌ی مراسم ویژه‌ای که فرمانروایان در آن به وفاداری نسبت به این عاملان کافران سوگند یاد میکنند، حضور می‌یابند. آنان مردم را به پذیرش این نظامها و سیاست‌ها و نقشه‌ها راهنمایی و ترغیب میکنند. با مسلمانان فریب‌کاری میکنند و آنان را از هدف و اندیشهٔ حقیقی اسلامی دور می‌سازند، در حالی که واقعیت تفرقه و پراکندگی را برای ایشان مشروع و موجه جلوه می‌دهند. برای آتش‌بس و صلح با دولت غاصب یهودی فتوا (حکم شرعی) صادر میکنند، و در همان حال چیزی را ترویج و منتشر می‌سازند که امت را از آنچه او را به هدف اسلامی‌اش می‌رساند، منحرف میکند. با سخنان دهان‌پرکن و خطبه‌های کسل‌کننده، ایشان را منحرف می‌سازند و همچون کلنگی عمل میکنند که امت را ویران میسازد. آنان امت را چنین تصویر میکنند که تحقق هدف اسلامی و برپایی خلافت امری است که دستیابی به آن بسیار دور از دسترس است، یا اینکه زمانی که ما در آن زندگی می‌کنیم آن را معاف کرده است، یا اینکه این نعمتی است که از جانب الله بدون نیاز به تلاش برای آن خواهد رسید، یا اینکه بدون بازگشت امام المهدی هرگز محقق نخواهد شد.
In order to keep the process of deception going and to continue to keep the people blinded from the true reality of their rulers and their plans. This is especially after the Ummah has begun to feel the signs of revival and to sense its true reality, and the Islamic awakening has begun to manifest and spread. As such the Shayaateen from amongst men and Jinn aimed at distorting the thoughts of Islaam and its concepts whilst justifying the Kufr, its legislations and laws by misguided and misguiding Fataawaa. For this reason we have witnessed some of the rulers attempting to be characterised by the attributes of Imaan and Islaam. In this attempt they utilise those socalled ‘Ulamaa who have sold their Deen for their Dunyaa. They also employ the media apparatus to justify the Kufr and adorn it. At the same time as the prisons are full of ‘Ulamaa and those who invite to Islaam whilst hoping to attain Allah’s pleasure, we witness the ‘Ulamaa of the Salaateen (people in authority) and their preachers upon the television screens on national and satellite programmes and attending all special occasions involving the rulers pledging their loyalty to these agents of the disbelievers. They direct and urge the people to accept these systems and its policies and plans. They practice deception upon the Muslims away from the true Islamic aim or thought whilst legitimising and justifying to them the reality of division and fragmentation. They give Fataawaa (verdicts) for truces and peace with the usurping Jewish State whilst promoting and circulating that which works to distract the Ummah from that which will allow her to achieve her Islamic objective. They divert them by way of their spoken thoughts and boring sermons acting like a pick axe to demolish the Ummah. They make the Ummah picture that the accomplishment of the Islamic objective and the establishment of the Khilafah is a matter which is far out of possible reach, or that the current time we are living in has pardoned it or that it is a blessing that will come from Allah without any need for working for it, or that it will not possibly happen without the return of Imaam Al-Mahdi.
بنابراین، از مسلمانان جز سازش با حاکمان، راضی بودن و خشنود ماندن از آنان و خوشنود ساختنشان تا ظهور مهدی، چیزی لازم نیست. اما کسانی که حقیقت خود آنان و حقیقت اربابانشان (استعمارگران) را آشکار میکنند، درباره ایشان (یعنی حاکمان، علمای درباری و طرفدارانشان) شایعه میکنند که کسانی که به این افشاگری دست می‌زنند، نادان، تروریست، مزدور، یا افرادی هستند که در پی برآورده ساختن منافع شخصی و جاه‌طلبی‌های خویش‌اند.
As such there is nothing necessary from the Muslims except conciliation with the rulers, being satisfied and content with them and pleasing them until the coming of the Mahdi. As for those who expose their true reality and the reality of their masters (the colonialist), then in regards to them they (the rulers, their ‘Ulamaa and supporters) circulate that those undertaking these acts of exposing are ignorant, terrorists, agents or people who are seeking the fulfilment of personal gains and ambitions.
امت باید حقیقت این عاملان (علمای درباری) امروز و امثال ایشان، از جمله مفتیان و واعظان مردمِ صاحب‌اقتدار را درک کرده و به آن پی ببرد، همان‌گونه که باید حقیقت واقعی حاکمانی را که از ایشان بهره می‌گیرند و به کار می‌گیرند بشناسد. حتی اگر بیداری اسلامی بر کافران و عاملانشان فشار آورده تا سهمی از رسانه‌ها را بدهند و به برخی از علما اجازه دهند مشهور و سرشناس شوند، این تنها برای آن بوده است که اسلام را تحریف کنند، مفاهیم آن را تغییر دهند و گمراهی‌اش را به نام اسلام گسترش دهند. کسانی که به آنان فرصت درخشیدن داده می‌شود، ساده‌لوح‌ترین، نادان‌ترین، بزدل‌ترین و گمراه‌ترین علمایند، در حالی که افراد مخلص، خطری به شمار می‌روند که باید با آن برخورد شود. این نمونه‌ها تنها نوک کوه یخ‌اند و کافی است امروز به نتایج بنگریم. سرزمین‌ها از ثروتمندترین سرزمین‌ها هستند، اما مردمانشان از تهی‌دست‌ترین مردمانند.
The Ummah must comprehend and realise the reality of these agents (‘Ulamaa) today and their likes including the Muftis and preachers of the people of authority just like it must realises the true reality of the rulers who utilise and employ them. Even if the Islamic awakening has put pressure upon the disbelievers and their agents to provide a share of the media and allowed some of the ‘Ulamaa to become famous and well known, then this has only been permitted to distort Islaam, to change its concepts and to spread its misguidance in the name of Islaam. Those who are made to shine are the ‘Ulamaa who are most naive, ignorant, cowardly and misguided whilst those who are sincere represent a danger that must be dealt with. These examples merely represent the tip of the iceberg and all we have to do today is look at the results. The lands are from the richest lands but their people are from the most impoverished of people.
این سرزمین‌ها ساکنانی دارند که بزرگترین اندیشهای را که در سراسر این دنیا وجود دارد در دل دارند؛ این تنها اندیشهٔ درست است، و با این حال، در حالی که فرهنگ و سنت‌های خود را می‌ستایند، از مردمان باطل تقاضای قانون‌گذاری میکنند. تحصیل‌کرده‌ها و دارندگان مدارک عالی‌تر، میلیون‌ها نفرند و با این وجود بیکارند. او امتی است بیش از یک میلیارد و یک سوم، امتی واحد، که وضعیت طبیعی‌اش به‌عنوان یک دولت واحد است، و امروز خود را بیش از پنجاه دولت می‌یابد. اختلافات و کشمکش‌هایش او را فرا گرفته است، در حالی که داوران و ناظران بر همهٔ اینها در آمریکا، فرانسه و بریتانیا نمایندگی می‌شوند؛ یعنی شیاطین از میان انسان‌ها. زمین‌های حاصلخیزی وجود دارد که می‌تواند جهان را چندین برابر سیر کند، و با این حال بلااستفاده و از کار افتاده مانده است. تحصیل‌کرده‌ها، دانشمندان و اندیشمندان در هزاران یا حتی میلیون‌ها نفر، در جست‌وجوی کار یا ورود به آمریکا، سوئد، آلمان و سرزمین‌های دیگرند. ثروت‌هایی در حد میلیاردها و طلاهایی به مقدار زیاد وجود دارد، و با این حال همهٔ آن در بانک‌های کفر نگهداری می‌شود، در حالی که پیروان ابلیس و نسل او از آن لذت و بهره می‌برند. علمای دین، پیشوایان و عبادت‌کنندگانی که شمارشان بسیار است، و با این حال به اندازهٔ کف روی دریا ارزش دارند.
The inhabitants of these lands carry the greatest thought that exists upon this entire Dunyaa, it is the only correct thought and yet they plead for legislations from the people of Baatil whilst singing the praises of their culture and traditions. The educated and those holding higher level certifications are in their millions and yet they are unemployed. She is an Ummah in excess of over a billion and a third, one single Ummah, whose natural condition is as one State and yet finds herself today exceeding fifty States. Her differences and struggles overwhelm her whilst the referees and supervisors over all of this are represented in America, France and Britain i.e. the Shayaateen from amongst men. There is fertile land that can feed the world multiple times over and yet it remains unused and out of service. The educated, scientists and minds in their thousands or even millions seek employment or entry into America, Sweden or Germany amongst other lands. Wealth in the billions and gold in large quantities and yet all of it rests in the banks of Kufr whilst the followers of Iblees and his progeny take enjoyment and benefit from it. ‘Ulamaa, Imaams and worshippers that are too many to be counted and yet they amount to know more than the froth on the sea.
این، نتیجهٔ ناگزیرِ خاموش کردنِ اندیشه و پذیرفتنِ حقایق از اهلِ باطل است.
Yes this is the inevitable result of disabling the thought and embracing the Haqaa’iq (truths) from the people of Baatil (falsehood).