Mika'ar Daular Usmaniyya
The Capitulation Of The Ottoman State
A wannan lokaci, Anwar, wanda ke mulki a kasar, yana ƙoƙarin tara sauran sojojin da suka fito da nasara daga yaƙe-yaƙe da dama da suka yi, yana kuma ba waɗannan sojoji umarni su koma babban birnin nan take domin fuskantar abokan gaba. Amma mutanen da ke kewaye da shi sun yi tunanin cewa lokacin ya riga ya wuce. Har waɗanda suka goyi bayansa a baya sun ƙi bin sa, sun ƙi bin manufarsa. Saboda haka, an tilasta masa mika wuya ya nemi yarjejeniyar tsagaita wuta. Haka kuma Kawancen suka amince, ya kuma sanya hannu a kan yarjejeniyar tsagaita wutar. Abin da ya rage kawai shi ne tattaunawa kan sharuddan tsagaita wutar. Daular Usmaniyya ta mika wuya, Kawancen kuma suka mamaye ta.
During that time Anwar, who dominated the state, was attempting to rally the remaining troops which had emerged victorious from the many battles they had fought, and to give orders to these troops to return to the capital immediately to face the enemy. But people around him thought that the hour had already passed. Even those who had supported him in the past refused to go along with him and follow his policy. Hence, he was forced to surrender and call for a truce. Thus the Allies accepted and he signed the truce treaty. All that was left was for the negotiations over the terms of the truce. The Ottoman State capitulated and the Allies occupied her.
Amma wannan mika wuya da mamayar Ƙasar da Ƙawancen ƙasashen Ƙetare suka yi ba yana nufin cewa mika wuya ga Ƙawancen yana nufin Ƙasar ta zama mulkin mallaka a gare su ko kuma dukiyarsu ba. Haka kuma ba yana nufin mamayar tasu ta dindindin ce ba, domin wannan yaƙi ne tsakanin ƙasashe biyu, ɗaya zai ci ɗayan, don haka wanda ya ci zai gindaya sharuɗɗan zaman lafiya ga wanda aka ci, ƙasar da aka ci kuma za ta ci gaba da kasancewa ƙasa a matsayin wani abu mai cikakken iko na cikin gida da na waje. Wannan ke nan a ɓangare ɗaya, a ɗayan ɓangaren kuma mika wuyan ba mika wuyan ƙasar Turkiyya ba ne, sai dai mika wuya daga Khaleefah na Musulmai, ko kuma bisa ga sharuɗɗansu su, mika wuya daga Daular Usmaniyya. Saboda haka ƙasar da aka ci ita ce Khilafah, ba ƙasar Turkiyya ba. Don haka, matakan ƙasa da ƙasa da Ƙawancen suka ɗauka, a matsayinsu na masu nasara, da kuma waɗanda Daular Usmaniyya ta ɗauka, a matsayinta na wacce aka ci, duk matakai ne da suka shafi Daular Usmaniyya, wato suka shafi duk wanda ke rayuwa a ƙarƙashin tutar Khilafah, ko kuma ya yi mata mubaya'a.
However, the surrender and this occupation of the State by the Allies did not mean a surrender to the Allies which entailed that the State had become a colony of theirs or one of their properties. Nor did it mean that their occupation was permanent, for this was a war between two states, one would vanquish the other, thus the victor would dictate the terms of peace upon the loser, and the defeated state would remain a state as an entity with domestic and foreign sovereignty. This is on the one hand, while on the other hand the surrender was not a surrender by the state of Turkey, but a surrender by the Khaleefah of the Muslims, or according to their own terms a surrender by the Ottoman Empire. Hence the defeated state was the Khilafah, and not the state of Turkey. Therefore, the international measures by the Allies, in their capacity as victors, and by the Ottoman State, in her capacity as the loser, were duly measures related to the Ottoman State, in other words related to everyone who lived under the banner of the Khilafah, or pledged their allegiance to her.
Turawan Birtaniya Sun Wargaza Daular Khilafah
The British Dismember The Khilafah State
Amma saboda manufar Birtaniya ita ce ta raba Daular Usmaniyya a matsayinta na Daular Musulunci da kuma kawar da Khilafah, sai suka bi hanyar da ta kai ga hakan, kuma suka ci gaba da mu'amalarsu da Daular Usmaniyya da aka ci da yaƙi ta wata hanya daban da wadda suka bi da Jamus da aka ci, duk da cewa ƙasashen biyu sun yi yaƙi tare. Hakika nasarar da ƙawaye suka samu a kan Daular Usmaniyya ta yi kama da nasarar da suka samu a kan Jamus; don haka ya kamata a yi wa ƙasashen biyu daidai. Sai dai Birtaniya ta yi wa Jamus mu'amala a matsayin ƙasar da aka ci bisa ga dokar ƙasashen duniya da abin da ta tanadi idan yaƙi ya ƙare tsakanin ƙasashe biyu, inda ɗaya ya zama mai nasara ɗayan kuma ya zama mai asara. Amma game da Daular Usmaniyya, an yi mata mu'amala ta daban.
However, since the British aim was to dismember the Ottoman State in her quality as an Islamic State and to abolish the Khilafah, they trod the path that led to this and they proceeded in their dealings with the vanquished Ottoman State in a manner different to that proceeded with the vanquished Germany, despite the fact that the two states had fought alongside each other. Indeed the Allied victory over the Ottoman State was similar to their victory over Germany; thus the two states should have been treated equally. However, the British treated Germany as a vanquished state according to international law and what it stipulated in the event of a war coming to an end between two states, with one emerging as the victor and the other the loser. As for the Ottoman State, she was treated differently.
Da zarar yaƙin ya ƙare, sai aka raba ta gida-gida, yawancinsu Turawan Ingila suka mamaye, suka raba su kashi-kashi bisa ga tsarin da aka ƙulla a lokacin yaƙin. Sun kuma fara guje wa abokan haɗin gwiwarsu don su samu babban rabo a cikin ƙasashen Daular Usmaniyya da aka ci. Sannan suka mayar da hankalinsu kan cibiyar Khilafa, don su ɗauki hanyoyi mafi dacewa domin tabbatar da rushewarta.
For as soon as the war ended she was dismembered into pieces, most of which the British occupied and divided into parts according to the plan that had been devised during the war. They also started to avoid their Allies in order to gain the lions share in the lands of the vanquished Ottoman State. Then they concentrated their efforts on the Khilafahs centre in order to adopt the most appropriate styles to ensure its abolition.
Karɓar Kishin Ƙasa da Ƙishin Ƙasa a Matsayin Tushen Tsarin Rarrabuwa
Adopting Nationalism And Patriotism As A Basis For The Process For Dismemberment
Dangane da tsarin rarrabuwa, irin tsaba na kishin ƙasa da ƙabilanci na ƙasa da Birtaniya ta dasa tun farko sun riga sun yi 'ya'ya a lokacin. Don haka lokaci ya yi da za su yi amfani da su a matsayin tushe ga tsarin rarrabuwar, kuma sun fara yin hakan sosai.
As for the process of dismemberment, the seeds of nationalist tendencies and patriotic chauvinism implanted earlier by the British had by then come to fruition. Thus it was the right time for them to use them as a basis for the process of dismemberment, and they effectively began to do so.
Saboda haka, sun mayar da yankunan da Musulmi masu magana da harshen Turkanci ke zaune zuwa wani yanki guda daya, suka fara amfani da mulkinsu kai tsaye da tasirinsu mai karfi wajen tada kishin kasar Turkiyya. Sun yi kokarin tada tunanin 'yancin kan Turkiyya, watau rabuwarta daga sauran Dauloli ta Musulunci, ko kuma a cewarsu, Daular Usmaniyya, yayin da suke bayyana ma'anar 'yanci da kawar da mamayar kawancen kasashen Allied. Duk da haka, gaskiyar abin da suke tura mutane zuwa gare shi shi ne 'yancin kai daga sauran sassan Daular, wato rabuwa gaba daya. Sun kuma raba yankunan da Musulmi masu magana da harshen Larabci ke zaune zuwa sassa da dama.
Accordingly, they turned the lands inhabited by Turkish speaking Muslims into one single entity and started to use their direct rule and overwhelming influence to flare up Turkish nationalist tendencies. They tried to evoke the idea of Turkeys independence, meaning her separation from the rest of the Islamic State, or according to them the Ottoman Empire, while defining the word independence with the meaning of getting rid of the Allied occupation. This was despite the fact that the practical reality they were actually pushing people towards was the independence from all the other parts of the State, namely a complete separation. They also broke the lands inhabited by Arabic speaking Muslims into several pieces.
Duk da cewa Turawan Ingila sun mamaye yawancin waɗannan ƙasashe, ba su ajiye su a matsayin ƙasa guda ɗaya ba. Maimakon haka, sun mayar da waɗannan ƙasashe zuwa ƙasashe da dama bisa ga taswirorin da suka zana musu a lokacin yaƙi.
Although the British had occupied most of them, they did not keep them as one entity. They rather turned those lands into several entities according to the maps they had drawn for them during the war.
Saboda haka, a zahiri sun aiwatar da rarraba ƙasar da aka ci da yaƙi, suka mayar da ita ƙasashe da dama, kafin su yi yarjejeniyar zaman lafiya da ita, kuma kafin ma su amince da sharuddan zaman lafiyar tare da ita. Domin ba da daɗewa ba bayan sun mamaye filayen, sai suka raba su zuwa ƙasashe da dama, suka fara mulkinsu kamar dai ƙasashe ne da suka mamaye ba da daɗewa ba. Wannan ya saɓa wa dokar ƙasashen duniya, kuma ya sabawa yarjeniyoyin ƙasa da ƙasa, domin mamayar da ƙasar da ta yi nasara a yaƙi ta yi wa filayen ƙasar da aka ci ba ta isa ta tantance makomar ƙasar da aka mamaye ko filayen da aka mamaye ba; abin da ke tantancewa shi ne yarjejeniyar zaman lafiya, koda kuwa an ɗora sharuddan yarjejeniyar aka kuma tilasta su. Misali mafi kusa da wannan shi ne cewa duk da cewa an mamaye Berlin fiye da shekaru arba'in, makomarta ba mamayar ta tantance ba, sai dai yarjejeniyar zaman lafiya da amincewar Ƙawaye a kanta.
Turawan Ingila sun mayar da hankali kan babban birnin Khilafah domin su rushe ta
The British Concentration On The Khilafahs Capital To Abolish Her
Game da mayar da hankalin su kan cibiyar Khilafah don ɗaukar hanyoyin da za su kai ga kawar da ita, Turawan Ingila, baya ga dabarun da suke yi wa abokan haɗin gwiwarsu da kuma ƙoƙarinsu a ƙasashen da suka mamaye, sun mayar da hankalinsu gaba ɗaya kan ƙasar Turkiyya musamman, kuma musamman kan cibiyar Khilafah.
As for the concentration of their efforts on the centre of the Khilafah in order to adopt the styles which would lead to its abolition, the British had, in addition to their manoeuvring against their Allies and in addition to their efforts in the lands they had occupied, focused all their attention on Turkey in particular, and more specifically on the centre of the Khilafah.
Saboda haka, jim kaɗan bayan sanar da yarjejeniyar tsagaita wuta, jiragen yaƙin Birtaniya sun yi gaggawar kwace Bosphorus, sannan sojojinsu suka mamaye babban birnin da dukan kagarun Dardanelles, da dukan wuraren soji masu muhimmanci a ko'ina cikin Turkiyya. A halin nan kuma, sojojin Faransa sun mamaye Antep, yayin da sojojin Italiya suka mamaye Bira da layukan jirgin ƙasa. Kwamandan Birtaniya, Harrington, aka naɗa shi a matsayin Babban Kwamandan Ƙawaye a Turkiyya.
Therefore, soon after the declaration of the truce, British warships rushed to seize the Bosphorous and their troops occupied the capital and all the fortresses of the Dardanelles, as well as all the sensitive military areas throughout Turkey. Meanwhile, the French troops occupied Antep, while the Italian troops occupied Bira and the railway lines. The British commander, Harrington was appointed as the Allies General Commander in Turkey.
Saboda haka, sojojin Birtaniya ne suka mamaye Turkiyya a zahiri, suka kuma dauki ikon mulkinta. Mamayar Faransa da Italiya kawai ta kasance ta suna ce, don tabbatar da kasancewarsu kawai. Don haka, duk tuntuba tsakanin kasar da aka ci da yaki, game da al'amuran cikin gida na Turkiyya, da Kawayen, a zahiri tuntuba ce da Birtaniya. Ta haka ne Birtaniya ta yi nasarar taka rawarta a Turkiyya ita kadai, kuma Kawayenta ba su da wata rawa, ba kuma wani tasiri ba, a al'amuran cikin gida na Turkiyya.
Therefore, it was the British troops who effectively occupied Turkey and assumed their hegemony over her. France and Italys occupation was merely nominal and merely to confirm their presence. Hence, contact between the vanquished state, pertaining to the domestic matters of Turkey, and the Allies meant in fact contact with the British. Thus the British managed to play their role in Turkey single-handedly and their Allies had no role and no effect on the Turkish domestic matters.
Sun kuma ƙaddamar da wasu dabarun siyasa iri-iri domin su mallaki Daular Khilafah, ko Daular Usmaniyya a cewarsu, tun bayan da aka ayyana yarjejeniyar tsagaita wuta. Sun mayar da hankalinsu na wasan siyasa musamman kan Turkiyya domin su hambarar da gwamnati da kuma lalata Khilafah.