4. Sunnah
4. Sunnah
Sunnah, a ma'anar harshe, tana nufin hanya ko tafarki. A matsayin kalmar ilimin fiqhu, "Sunnah" tana da ma'anoni daban-daban ga fannonin al'adun Musulunci daban-daban.
Sunnah, linguistically, means a path or a way. As a juristic term “Sunnah” has different meanings to various disciplines of the Islamic culture.
• Zuwa ga Malaman Hadisi:
• To the Ulema of Hadith:
Sunnah tana nufin duk abin da aka ruwaito daga Annabi ﷺ, ayyukansa, maganganunsa, duk abin da ya amince da shi a shiru, da dukkan rahotannin da ke bayyana siffofinsa na jiki da halayensa.
Sunnah refers to all that is narrated from the Prophet (saw), his acts, his sayings, whatever he has tacitly approved, and all the reports that describe his physical attributes and character.
• Ga Malaman Fiqhu (Ilimin Shari'a):
• To the Ulema of Fiqh (Jurisprudence):
Sunnah tana nufin rukunin Mandub ko Nafilah. A wannan ma'ana, ana amfani da Sunnah a matsayin ma'ana ɗaya da Mandub. Misali, yin ƙarin salloli ko azumtar ƙarin kwanaki banda na Ramadan shi ne Mandub ko Nafilah.