Seperti dua istilah asas lain yang telah dibincangkan, istilah ’ibadah juga mempunyai beberapa makna yang berbeza, walaupun semuanya saling berkaitan. Konsep asas yang tersirat daripada kata akar ’abd ialah • Mengakui seseorang selain diri sendiri sebagai memegang kuasa tertinggi atau menikmati ketuhanan, dan melepaskan kebebasan serta kemerdekaan diri demi memperoleh kebaikan yang besar.

Like the other two basic terms already dealt with, the term ’ibadah too has several different meanings, though all related to each other. The basic concept implied by the root word, ’abd, is that • Of acknowledging someone other than oneself as holding supremacy or enjoying over lordship and of abdicating one’s freedom and independence in big favour.

Daripada meninggalkan sebarang penentangan terhadapnya atau ketidakpatuhan kepadanya.

• Of relinquishing any resistance to or disobedience of him.

• Tentang menyerahkan diri sepenuhnya kepada kekuasaan-Nya.

• Of surrendering oneself totally to his authority.

Oleh kerana perhambaan atau perhambaan juga setara dengan status yang sama, makna pertama yang terlintas di fikiran setiap orang Arab ialah faktor yang sama ini, iaitu perhambaan atau perbudakan.

Since slavery or bondage too are tantamount to similar status, the first sense the word conveys to the mind of any Arab is of this very factor, namely, slavery or bondage.

Oleh kerana tugas utama seorang hamba adalah mentaati tuannya dan melaksanakan kehendaknya, perkataan itu juga membawa maksud penyerahan dan ketaatan.

Also, since the primary role of a slave is to obey his master and carry out his wishes, the word also carries the sense of submission and obedience.

Selanjutnya, seorang hamba bukan sahaja menyerahkan dirinya kepada kehendak tuannya secara jasmani, malah secara rohani dia turut menerima kekuasaan tuannya. Jika pada masa yang sama dia mempunyai perasaan syukur terhadap kebaikan dan kurniaan tuannya, dia secara spontan cenderung untuk berusaha sebaik mungkin dalam memuji tuannya serta menunjukkan hormat dan penghargaan kepadanya. Dia menyatakan dan menzahirkan rasa terhutangnya dalam pelbagai cara untuk menunjukkan kasih sayangnya yang mendalam, sehingga hampir menyerupai ibadah, walaupun jelas bahawa keadaan ini hanya berlaku apabila, selain ikatan jasmani, terdapat juga ikatan rohani.

Next, a slave not only submits himself to the will of his master physically, but mentally too he accepts his supremacy, and if he at the same time has feelings of gratitude for his kindnesses and favours, he is inclined spontaneously to go out of his way in extolling the master and in showing respect and regard for him. He expresses and demonstrates his obligation in many ways to show his deep attachment, in a manner amounting almost to worship although, obviously, this comes into play only when, in addition to physical bondage, there is mental attachment too.

Terdapat dua lagi makna yang juga digunakan bagi kata ini atau turunannya, tetapi kedua-duanya bersifat sekunder, maka tidak perlu dihuraikan pada peringkat ini.

There are two other senses also in which the word or its derivatives are employed, but they are secondary, and hence it is not necessary to go into them at this stage.

Setelah meneliti Al-Qur'an, kita dapati bahawa perkataan ini digunakan sepenuhnya dalam tiga maksud yang telah dijelaskan di atas, kecuali bahawa kadang-kadang kedua-dua maksud pertama dan kedua dimaksudkan, di tempat lain hanya maksud kedua, di tempat lain pula hanya maksud ketiga, dan di tempat-tempat lain lagi, ketiga-tiga maksud.

On studying the Qur'ān we find that, the word is used wholly in the three senses explained above, except that on occasion both the first and the second senses are implied, on others the second only, on still others the third only and, in yet other places, all the three.

Berikut adalah contoh penggunaan dalam makna pertama dan kedua:

Here are examples of use in the first and second senses:

(i) Kemudian Kami utuskan Musa dan saudaranya Harun dengan membawa bukti-bukti yang nyata kepada Firaun dan para pembesarnya, tetapi mereka bersikap angkuh dan memandang rendah keduanya kerana kesombongan yang lahir daripada kekuasaan. "Patutkah kami beriman kepada dua orang manusia seperti kami," kata mereka, "padahal kaum mereka itu adalah hamba-hamba kami?" (al-Mu'minun 23:45-47)

(i) Then We sent Musa and his brother Haroon, with clear proofs of their Prophethood to the Pharaoh and his nobles, but they treated them with disdain because of haughtiness born of power. ‘Should we,’ they said, ‘believe in two mere humans like ourselves, and that too of a nation which is in bondage to us?’ (al-Mu’minoon 23:45-47)

(ii) Dan Firaun mengingatkan Musa tentang pemeliharaannya sejak kecil, (lalu Musa menjawab): "Adapun budi yang engkau ingatkan kepadaku itu, bukankah ia terjadi hanya kerana engkau telah menjadikan Bani Israil sebagai hamba (dan sekiranya tidak demikian, mungkin aku tidak akan berada di dalam rumah tanggamu)?" (asy-Syu'ara' 26:23)

(ii) And the Pharaoh reminded Musa of having reared him from his childhood, (to which Musa replied):‘as for the obligation you remind me of, is it not a fact that happened only because you had made the Bani Israel your slaves (but for which fact I may never have come into your household)?”’(ash-Shu’araa’ 26:23)

Kata 'aabidoon dan 'abbadta yang masing-masing digunakan dalam dua ayat tersebut membawa maksud perhambaan, ketundukan, dan kepatuhan. Apabila Firaun menggunakan perkataan pertama berkenaan kaum Nabi Musa dan Nabi Harun, maksudnya ialah Bani Israil berada dalam perhambaan kepada orang Mesir dan sepenuhnya tunduk kepada mereka. Manakala apabila Nabi Musa (alaihis salam) menggunakan perkataan kedua sebagai jawapan kepada Firaun, maksudnya ialah Firaun telah memperhambakan Bani Israil dan menjadikan mereka melakukan apa sahaja yang dikehendakinya.