Seperti tiga istilah asas Al-Quran yang telah dibincangkan, istilah keempat dan yang terakhir, iaitu Deen, mempunyai konotasi yang berbeza di kalangan orang Arab, dan penggunaan mereka terhadapnya serta pelbagai terbitannya berkisar pada salah satu daripada empat konsep atau hubungan asas berikut, dan seterusnya, iaitu:

Like the three terms already dealt with, the fourth, and last of the basic Qur'ānic terms, namely, Deen, had different connotations among the Arabs, and their use of it and its various derivatives revolved round one or other of the following four basic concepts or relationships, etc., namely:

• Dominasi, atau pengaruh, daripada pihak yang berkuasa.

• Dominance, or sway, on the part of someone in authority.

• Ketaatan, penghambaan, atau ibadah dari pihak yang tunduk kepada kekuasaan.

• Obedience, servitude, or worship on the part of the one submitting to the authority.

• Undang-undang, peraturan atau kaedah yang dikenakan dan wajib dipatuhi, dalam konteks hubungan di atas.

• Laws, rules or regulations or code imposed, and required to be observed, in the context of the above relationship.

• Memanggil untuk dihisab (atas ketaatan atau ketidaktaatan terhadap Pihak Berkuasa, atau atas pematuhan atau ketidakpatuhan terhadap perintahnya), menjatuhkan hukuman, dan menetapkan ganjaran atau azab.

• Calling to account (for obedience or non-obedience to the Authority or for compliance or non-compliance with its dictates), passing judgement, and pronouncing reward or punishment.

Walau bagaimanapun, perkataan itu belum mencapai status sebagai istilah rasmi sebelum turunnya al-Qur'ān. Orang Arab tidak begitu jelas dalam fikiran mereka mengenai konsep-konsep yang terlibat, dan idea mereka dalam konteks ini juga tidak tinggi, itulah sebabnya perkataan tersebut tidak masuk ke dalam peristilahan mana-mana aliran pemikiran yang sistematik dan diiktiraf. Dalam al-Qur'ān, perkataan itu, jelas kerana ia amat sesuai dengan tujuannya, telah diberikan konotasi yang sangat jelas dan tepat, dan aspek inilah yang menjadikan perkataan tersebut salah satu yang paling penting dalam peristilahan al-Qur'ān. Dalam peristilahan itu, ia merujuk kepada keseluruhan cara hidup, yang faktor-faktor gabungannya ialah:

The word had not, however, attained the status of a formal term as such before the revelation of the Qur'ān. The Arabs were not very clear in their minds as to the concepts involved nor were their ideas lofty in this context and that is the reason why the word had not found its way into the terminology of any systematic and recognized school of thought. It was in the Qur'ān in which, obviously because the word was particularly suited to its purpose, that it was given very clearcut and definite connotations, and it was this aspect which made the word one of the most important in the Qur'ānic terminology. In that terminology, it stands for the entire way of life, of which the composite factors are:

• Kedaulatan dan kuasa tertinggi.

• Sovereignty and supreme authority.

• Ketaatan dan kepatuhan kepada kuasa sedemikian.

• Obedience and submission to such authority.

• Sistem pemikiran dan tindakan yang ditegakkan melalui pelaksanaan kuasa tersebut.

• The system of thought and action established through the exercise of that authority.

Balasan yang dikenakan oleh pihak berkuasa, sebagai pertimbangan atas kesetiaan dan ketaatan kepadanya, atau pemberontakan dan pelanggaran terhadapnya.

• Retribution meted out by the authority, in consideration of loyalty and obedience to it, or rebellion and transgression against it.

Dan, sebagaimana dalam kes-kes lain, al-Qur'an menggunakan istilah ini, dalam pelbagai keadaan, dengan salah satu atau lebih daripada empat maksud di atas, tetapi apabila tujuannya ialah merujuk kepada keseluruhan cara hidup, ia menggunakan kata sandang ‘al’ sebelum perkataan tersebut, sehingga ia dibaca sebagai ‘al-Deen’. Contoh-contoh penggunaan yang berbeza itu adalah seperti berikut:

And, as in other cases, the Qur'ān employs the term, on different occasions, in one or more of the above four senses, but where the intention is to imply the whole way of life, it uses the definite article ‘al’ before the word, to make it read ‘al-Deen’. Examples of such different uses are as follows: