De relatie van de Qur'an met de wetenschap wordt al eeuwenlang besproken, waarbij geleerden debatteren over de vraag of wetenschap gebruikt moet worden als een exegetisch hulpmiddel om de betekenissen ervan toe te lichten. De geleerde uit de 14e eeuw, Al-Shatibi, was tegen het gebruik van wetenschap. Hij betoogt dat de Qur'an een religieus boek is dat zich voornamelijk richt op de manifestatie van de goddelijke wil in de menselijke sfeer van het bestaan. Al-Shatibi schrijft:

The Qur’an’s relationship with science has been discussed for centuries, with scholars debating whether to use science as an exegetical tool to elucidate its meanings. The 14th Century scholar Al-Shatibi was against using science. He argues the Qur’an is a religious book which is mainly focused on the manifestation of the Divine will in the human sphere of existence. Al-Shatibi writes:

Veel mensen zijn alle grenzen te buiten gegaan en hebben ongegronde claims gemaakt over de Qur’an door er alle soorten kennis over het verleden en het heden aan toe te schrijven, zoals de natuurwetenschappen, wiskunde en logica.15

Many people have overstepped all bounds and made undue claims about the Qur’an when they assigned to it all types of knowledge of the past and the present such as the natural sciences, mathematics and logic.15

De theoloog en filosoof uit de 11e eeuw, Al-Ghazali, pleit echter voor het gebruik van wetenschap om de betekenissen van de Qur’an toe te lichten. Al-Ghazali beschouwt de Qur’an als de basis voor alle soorten kennis. Hij stelt bijvoorbeeld dat alle kennis besloten ligt “in de tekenen en aanwijzingen in de Qur’an”16 en in zijn boek The Jewels of the Qur’an betoogt hij dat de principes van diverse wetenschappen “niet buiten de Qur’an staan.” 17.

However, the 11th Century theologian and philosopher, Al-Ghazali advocates using science to elucidate the meanings of the Qur’an. Al-Ghazali views the Qur’an as providing the foundations to all types of knowledge. He states, for example, that all knowledge is implied “in the signs and indications in the Qur’an”16 and in his book The Jewels of the Qur’an he argues that the principles of various sciences “are not outside the Qur’an.” 17.

Geleerden beweren ook dat de Koran een indringende tekst is die zich bezighoudt met de innerlijke dimensies van de mens. Communicatieve strategieën die door de Koran worden ingezet om dit te bereiken, omvatten de techniek van het stellen van vragen en het verwijzen naar wegwijzers naar God, oftewel de verwijzingen naar de natuurlijke wereld. Er zijn naar schatting 750 verzen die betrekking hebben op wetenschap en natuurverschijnselen.18

Scholars also claim the Qur’an is an intrusive text engaging with the inner dimensions of man. Communicative strategies employed by the Qur’an to achieve this include the technique of asking questions and referring to sign-posts to God i.e. its allusions to the natural world. There are an estimated 750 verses concerning science and natural phenomena.18

Wetenschap, zoals gedefinieerd door de filosoof Bertrand Russell, is “de poging om door middel van observatie en redenering daarop gebaseerd, ...specifieke feiten over de wereld te ontdekken, en de wetten die feiten met elkaar verbinden...”19.

Science, as defined by the philosopher Bertrand Russell, is “the attempt to discover, by means of observation and reasoning based upon it, ...particular facts about the world, and the laws connecting facts with one another...”19.

Hoewel er geen consensus bestaat over de definitie van wetenschap, lijkt de definitie van Russell toegepast op de Qur’an een reeks verzen te bieden die wijzen op wetenschappelijke studie. Enkele voorbeelden zijn:

Although there is no consensus over the definition of science, it seems that Russell's definition applied to the Qur’an offers an array of verses pointing to scientific study. Some examples include:

En Hij die alle dingen heeft geschapen en hen volgens een exacte maat heeft voorzien.20

And who created all things and made them to an exact measure.20

Wij zullen hen Onze tekenen tonen in elke regio van de aarde en in henzelf, totdat het hen duidelijk wordt dat dit de Waarheid is.21

We shall show them Our signs in every region of the earth and in themselves, until it becomes clear to them that this is the Truth.21

Er zijn werkelijk tekenen in de schepping van de hemelen en de aarde, en in de afwisseling van de nacht en de dag, voor degenen met begrip.22

There truly are signs in the creation of the heavens and the earth, and in the alternation of the night and day, for those with understanding.22

In de schepping van de hemelen en de aarde; in de afwisseling van de nacht en de dag; in de schepen die de zeeën bevaren met goederen voor de mensen; in het water dat God uit de hemel doet neerdalen om de aarde leven te geven wanneer deze onvruchtbaar is geworden, en waarmee Hij allerlei soorten wezens daarover verspreidt; in de verandering van de winden en de wolken die hun vastgestelde banen volgen tussen de hemel en de aarde: in al deze zaken zijn tekenen voor degenen die hun verstand gebruiken.

In the creation of the heavens and earth; in the alternation of the night and day; in the ships that sail the seas with goods for people; in the water which God sends down from the sky to give life to the earth when it has been barren, scattering all kinds of creatures over it; in the changing of the winds and clouds that run their appointed courses between the sky and earth: there are signs in all of these for those who use their minds.

23

23

Dit impliceert echter niet dat de Qur'an een boek van wetenschap is; het is eerder een boek van ayaat, wat algemeen wordt geïnterpreteerd als ‘verzen’ en taalkundig verschillende betekenissen overbrengt, zoals: teken, bewijs, getuigenis en wonder.24 De qur'anische verzen die betrekking hebben op de natuurlijke wereld zijn dus niet bedoeld om gedetailleerde beschrijvingen van de natuur te geven, maar ze moedigen het denken en de reflectie aan.

This, however, does not imply the Qur’an is a book of science; rather it is a book of ayaat, which is commonly interpreted as ‘verses’ and linguistically conveys various meanings, such as: sign, proof, evidence and miracle.24 Thus, the qur’anic verses pertaining to the natural world are not meant to provide detailed descriptions of nature, but they encourage thinking and reflection.

Bovendien stelt de islamitische geloofsleer dat de Qur’an gevestigde realiteiten niet ontkent, en er is een wetenschappelijke consensus dat de uitspraken ervan met betrekking tot de natuurlijke wereld niet beperkt zijn tot een begrip van de natuur uit de 7e eeuw. Dit wordt uitgelegd door Shaykh Mohar Ali in zijn boek The Qur’an and the Orientalists:

Moreover, the Islamic creedal position maintains that the Qur’an does not negate established realities, and there is a scholarly consensus that its statements pertaining to the natural world are not confined to a 7th century understanding of nature. This is explained by Shaykh Mohar Ali in his book The Qur’an and the Orientalists:

In plaats van het foutieve wereldbeeld dat in het zevende-eeuwse Arabië heerste te reproduceren of te weerspiegelen, gaat de Qur’an inderdaad veel verder dan de wetenschappelijke kennis van die tijd en spreekt zij over wetenschappelijke feiten en waarheden die pas onlangs door de mens zijn ontdekt.25

Far from reproducing or reflecting the erroneous world-view prevailing in the seventh century Arabia, the Qur’an indeed goes far beyond the scientific knowledge of the time and speaks of scientific facts and truths that have only recently been discovered by man.25

Bij het overwegen hiervan maakt het feit dat een document uit de 7e eeuw verklaringen bevat die de gevestigde wetenschappelijke beweringen van die tijd verwerpen, en die in overeenstemming zijn met de moderne wetenschap en haar ontdekkingen, de aard van de Qur’an als een wegwijzer naar het transcendente evident. Dit moedigt tot contemplatie aan en vergemakkelijkt het bereiken van de conclusie dat God Eén is en dat de qur’anische discours goddelijk is. Dit artikel zal een van deze tekenen nemen, te vinden in hoofdstuk 23, verzen 12 tot 14, en een taalkundige analyse bieden waarbij elk kernwoord wordt gecorreleerd met de moderne embryologie.

In considering this, the fact that a 7th century document contains statements rejecting the established scientific assertions of its time, and complying with modern-day science and its discoveries, makes evident the nature of the Qur’an as a sign-post to the transcendent. This encourages contemplation, and facilitates the arrival at a conclusion that God is One and qur’anic discourse is Divine. This paper will take one of these signs found in chapter 23 verses 12 to 14, and provide a linguistic breakdown correlating each key word with modern embryology.