De Koran vereist, net als elk ander wetgevend en spiritueel boek, exegese. Koranexegese (Tafsir), in het Arabisch bekend als tafsir, is in essentie de kennis waarmee men het begrip van de Koran en het inzicht in de geboden en wijsheden ervan vergroot.6 Koranexegese is een tak van kennis die zich bezighoudt met "de methode van de overlevering van de woorden van de Koran, hun interpretatie, hun individuele en samengestelde vormen en de redenen van hun openbaring." 7 Het is deze wetenschap waarmee de Koran wordt begrepen, de betekenissen ervan worden uitgelegd en de regels ervan worden afgeleid. Zo wordt de Koran toegankelijk en begrijpelijk gemaakt voor de lezer.

The Qur’an, like any other legislative and spiritual book, requires exegesis. Qur’anic exegesis, known as tafsir in Arabic, is essentially the knowledge through which one increases an understanding of the Qur’an and a comprehension of its commandments and wisdom.6 Qur’anic exegesis is a branch of knowledge dealing with “the method of the delivery of the words of the Qur’an, their interpretation, their individual and composite forms and expediencies.” 7 It is this science by which the Qur’an is understood, its meanings explained and its rulings derived. Thus the Qur’an is made accessible and intelligible to the reader.

Wat volgt zijn de bronnen van Qur'anische exegese die door exegeten worden gebruikt om de Qur'an te interpreteren:

What follows are the sources of qur’anic exegesis used by exegetes to interpret the Qur’an:

De eerste bron van exegese is de Qur’an zelf. Veel verzen in de Qur’an vullen andere verzen aan en verduidelijken de betekenis ervan.8

The first source of exegesis is the Qur’an itself. Many verses in the Qur’an compliment and clarify the meaning of other verses8

Dit gebruik van intertekstualiteit wordt als significant beschouwd in de studie van de taalkunde9

This use of intertextuality is considered significant in the study of linguistics9

Het volgende is een voorbeeld van hoe de Qur'an zichzelf verklaart door middel van relevante verzen:

The following is an example of the Qur’an explaining itself through relevant verses:

a. “Het pad van hen die U gunst hebben bewezen” wordt hier niet uitgelegd, maar wordt vervolgens nader toegelicht in een vers elders in de Qur’an. 10 [See below]

a. “The path of those you have favoured” is here unexplained but then elaborated upon in a verse elsewhere in the Qur’an. 10 [See below]

b. “Degenen die God heeft begunstigd, zoals de Profeten, loyale personen, martelaren en eervolle mannen. Hoe voortreffelijk zijn dergelijke metgezellen”

b. “Those whom God has favoured, such as the Prophets, loyal persons, martyrs and honourable men. How fine are such companions”

De tweede bron zijn de tradities van de Profeet Muhammad ﷺ 12. De Qur’an vermeldt vaak de rol van de Profeet ﷺ in het uitleggen van de Qur’an in woord en daad. 13

The second source is the traditions of the Prophet Muhammad ﷺ 12. The Qur’an often mentions the Prophet’s ﷺrole of expounding upon the Qur’an in word and deed. 13

De derde bron zijn de uitleg van de metgezellen van de Profeet ﷺ, die de Qur’an rechtstreeks van hem hebben geleerd. Velen van hen wijdden hun hele leven aan het bestuderen van de Qur’an, de exegese en de daarmee verwante kennis. 14

The third source is the explanations of the companions of the Prophet ﷺ, who learnt the Qur’an directly from him. Many of them devoted their entire lives to studying the Qur’an, its exegesis and related knowledge. 14

Een andere bron van exegese is de Arabische taal waarin de Qur’an werd geopenbaard. Een vers wordt geïnterpreteerd met behulp van de Arabische taal als instrument voor analyse indien de andere bronnen geen interpretatie bieden.

Another source of exegesis is the Arabic language in which the Qur’an was revealed. A verse is interpreted using the Arabic language as a tool for analysis if the other sources do not offer an interpretation.