Şeyh Farid Salih (Hafız Salih) — Allah'ın rahmeti onun üzerine olsun — bir Filistin köyünde doğdu. İlkokul eğitimini tamamladıktan sonra okulu bıraktı ve Filistin'de çalıştı; ardından 1950'lerin başında Kuveyt'e taşındı. Ortaöğrenimini 1960'ların sonunda Ürdün'de tamamladı ve 1980'lerin ortalarında Pakistan'da İslami İlimler alanında lisans ve yüksek lisans derecesi elde etti.

Sheikh Fareed Saalih (Haafizh Saalih) May Allah’s mercy be upon him, was born in a Palestinian village. After completing his primary education he left school and worked in Palestine before moving to Kuwait in the early 1950’s. He obtained his secondary education at the end of the 1960’s in Jordan and attained a Baccalaureus degree and Masters in Islamic Studies in Pakistan in the mid 1980’s.

Evliydi ve on iki çocuğu ile otuz dört torunu oldu.

He was married and had twelve children and thirty-four grandchildren.

1950'li yıllardan itibaren İslami Davet'i taşımaya başladı ve bu çalışmayı diğer tüm önceliklerinin önüne koydu. Davet'i Irak, Ürdün, Lübnan, Mısır, Pakistan ve Tunus'ta taşıdı. 1969'da Ürdün'de tutuklandı ve ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Irak'ta Abdulilah döneminde, Abdulkerim Kasım, Ahmed Hasan el-Bekr ve Saddam dönemlerinde tutuklandı. Ayrıca Mısır'da Sedat döneminde hapsedildi ve Tunus'taki Habib Burgiba ile Suriye'deki Hafız Esad'ın istihbarat teşkilatları tarafından takip edildi.

He began to carry the Islamic Da’wah from the 1950’s and prioritised this work above all other priorities. He carried the Da’wah in Iraq, Jordan, Lebanon, Egypt, Pakistan and Tunisia. He was imprisoned in Jordan in 1969 and was given a life-sentence. He was imprisoned in Iraq in the days of Abd Al-Ilah, the days of Abdul Karim Qasim, Ahmad Hasaan Al-Bakr and Saddam. He was also imprisoned in Egypt in the days of Sadat in Egypt and hunted by the intelligence agencies of Habib Bourguiba (Tunisia) and Hafez Al-Asad (Syria).

Batı Şeria ve Irak'ta altmışlı yıllarda Da'vet'i taşıdı; ardından bir süre Ürdün'e döndü, sonra Sedat döneminde Mısır'a geçti. Hapse atıldıktan sonra Ürdün'e geri döndü, ardından Irak'a gitti ve orada hapsedildi. Bundan sonra kısa bir süreliğine yeniden Ürdün'e döndü, ardından gizlice Lübnan'a gitti ve orada üç yıl boyunca, Şeyh Takiyyuddin en-Nebhani (rh) vefat edene kadar ona refakat etti. Daha sonra kısa bir süre Şeyh Ebu Yusuf (Abdulkadim ez-Zallum) (rh)'a refakat etti; ardından Tunus'a geçti ve orada haftalık olarak kırktan fazla kültürel Halaqat (halka) yürüttüğü zikredilmiştir. Ardından Tunus'tan ayrılarak Lübnan'a döndü, sonra Pakistan'a gönderildi ve orada iki yıl kaldıktan sonra yeniden Lübnan'a döndü. Bu sırada sağlığı bozuldu ve bir süreliğine faaliyetini engelleyen bir felç geçirdi. Ayrıca Suriye istihbaratı tarafından aranıyordu; bu nedenle 1990'ların sonlarında Ürdün'de yaşamaya karar verdi ve vefat edene kadar orada kaldı (rh). Bu dönemde, hiç tamamlayamadığı bir kitabın girişinde, sağlığının kendisini aktif Da'vet'e katılmaktan alıkoyduğunu ve bu yüzden zamanını yazmaya ayırmaya karar verdiğini; yükümlü kılındığı görevin bir kısmını bu sayede yerine getirebileceği umuduyla bunu yaptığını belirtti.

He carried the Da’wah in the West Bank and Iraq in the sixties before returning to Jordan for a time before moving to Egypt in the days of Sadat. After being imprisoned he returned to Jordan and then went to Iraq where he was imprisoned. After that he returned for a short time to Jordan and then secretly went to Lebanon where he accompanied Sheikh Taqi ud Deen An-Nabhani (rh) for three years until the Sheikh passed away. He then accompanied Sheikh Abu Yusuf (Abdul Qadeem Az-Zaloum) (rh) for a short time before moving to Tunisia where it has been mentioned that he conducted more than forty cultural Halaqaat (circles) weekly. He then left Tunis to return to Lebanon before being sent to Pakistan where he remained for two years before returning to Lebanon. At this time his health declined and he suffered a stroke that prevented his activity for a while. He was also being hunted by the Syrian intelligence and so he decided to return to live in Jordan in the latter 1990’s where he remained until he passed away (rh). At this time he stated in the introduction to a book that he never completed that his health prevented him from engaging in the active Da’wah and so he decided to spend his time writing in the hope that this would fulfil some of what he had been obliged with.

Onun mensubiyeti ve aidiyetine gelince, onu tanıyanlar, kendisini Da'vet hareketinin bir mensubu olarak gördüğüne dair şahitlik ve tanıklık ederler. Her yaşlı, amcası; yaşıtı, kardeşi; kendisinden küçük olan ise oğlu gibiydi. Eğer onlardan biri kendisini rahatsız ederse, o zaman oğlu değil, yeğeni olurdu.

As for his affiliation and belonging then those who knew him bear witness and testimony to the fact that he saw himself as being from the family of the Da’wah movement. Every elder was his uncle, everyone from his age was his brother and everyone who was younger was like his son and if he was annoyed by any of them then they would not be his son but rather his nephew.

Bu kitaplar arasında, yazdığı ve dahil ettiği eserlerden biri de An-Nahdah'tı.

An-Nahdah was from amongst some of the books that he wrote and included.

Demokrasi ve onunla ilgili İslami hüküm.

- Democracy and the Islamic ruling in regards to it.

Kur'an-ı Kerim'in Davet Metodolojisi

- The methodology of the Qur’an Al-Kareem in the Da’wah.

Mekkî Sûreler Işığında Davetin İncelenmesi.

- Examination of the Da’wah in light of the Makki Surahs.

Medenî Sûreler Işığında Davetin İncelenmesi.

- Examination of the Da’wah in light of the Madani Surahs.

Ayrıca başka kitaplar ve şerhler yazdı; bunların yanında bazı nesir şiirler (Kasâ'id) de kaleme aldı.

He also wrote other books and explanations in addition to some prose poetry (Qasaa’id).

Allah Teâlâ bunu ondan kabul etsin ve onu takvâ sahipleri, sıddîklar, şehîdler ve peygamberler arasında yükseltsin.

May Allah Ta’Alaa accept this from him and raise him amongst the ranks of the pious, truthful, Shuhadaa’ and Anbiyaa’.