İnsanın bir melek ya da robot olmayıp iyilik ve kötülükle imtihan edilen sosyal bir varlık olduğu bilinmektedir. Onun baştan çıkarılabilmesi, ayağının kayması, Şeytan'ın ona galip gelerek bir ihlal, bir günah işlemesi ya da bir vazifeyi yerine getirmede kusur etmesi, ya da başkasına saldırması ihtimali vardır. Peki, onu kim disipline edecek ya da engelleyip kendinden sakındıracaktır? Örneğin zina eden ya da hırsızlık yapan oğlunun üzerine had uygulamak babanın hakkı mıdır? Müslümanlardan hiç kimse bunun caiz olduğunu söylememiştir. Çünkü Din'den zaruri olarak bilinmektedir ki, toplumsal grubun korunması, anlaşmazlıkların giderilmesi, hakların muhafazası ve bireylerin kanunlara uymaya bağlanması, bireyin sorumluluğuna girmez; bu işlerin üstlenilmesi, Müslümanlar adına bu işleri yürütmekle görevlendirilmiş kişinin, yani Nizam'ın (yönetim) ve Nizam'ı uygulamakla yükümlü olanların sorumluluğundadır. Çünkü bu konular bütün Ümmet üzerine farz kılınmıştır ve bu nedenle Müslümanlar, toplu bir grup olarak kendilerine farz kılınanı uygulamak üzere, adlarına bir Halife atarlar. Dolayısıyla o (Halife/vekil), Allah'ın (swt) kelamının uygulanmasından sorumludur:

It is known that the human being is not an angel or a robot but rather he is a social being who is tested by good and bad. He has the potential to be seduced, for his feet to buckle, for Shaytaan to overcome him so that he commits a violation, a sin or falls short in his fulfilment of an obligation, or aggresses against another. So who then will discipline him or prevent him and make him refrain? So for instance, is it the right of the father to implement the Hudood upon his fornicating or thieving son? None of the Muslims have ever said that this is permitted. This is because it is known from the Deen Bid-Daroorah (By necessity) that the safeguarding of the collective group, dispersing of the disputes, the safeguarding of rights and binding the individuals to abide by the laws, do not fall under the responsibility of the individual but rather they are the task of the person whom has been delegated on behalf of the Muslims to assume the undertaking of these affairs i.e. it is the responsibility of the Nizhaam (regime) and those responsible for implementing the Nizhaam (system). This is because these matters are obligatory upon the Ummah as a whole and as such the Muslims appoint a Khalifah on their behalf, to assume on their behalf the implementation of that which has been obliged upon them, in their description as a collective group. So he (the Khalifah/deputy) is responsible over the implementation of the speech of Allah (swt):

Zina eden kadın ile zina eden erkeğin her birine yüz değnek vurun (En-Nûr 2).

The female fornicator and the male fornicator lash each one of them with one hundred lashes (An-Noor 2).

Bu, hitapta bulunanların Müslümanların topluluğu olmasına rağmen böyledir; tıpkı Allah'ın (swt) şu sözüne benzer: "Hırsızlık eden erkek ve hırsızlık eden kadının ellerini kesin" (Mâide 38). Hiçbir ferdin, Müslümanların tamamı adına görevlendirilmediği veya Halife'nin, Müslümanların vekili sıfatıyla bu görevi üstlenmesi için yetkilendirdiği bir kişi tarafından yetkilendirilmediği sürece, herhangi bir ihlalciye cezayı uygulama ya da Hadd cezasını tatbik etme hakkı yoktur. Bu nedenle, kamuya ait bu ilişkiler alanını ve bu topluluğun yaptıklarını korumak Halife'nin sorumluluğundadır; nitekim Allah (swt) şöyle buyurmuştur: "Ey akıl sahipleri, Kısas'ta sizin için hayat vardır ki takva sahibi olabilesiniz" (Bakara 179).

"This is despite those being addressed are the collective of the Muslims, similar to His speech (swt): 'And the male thief and female thief cut off their hands' (Al-Maa’idah 38). And no individual has the right to enforce the punishment or to apply the Hadd punishment upon any violator unless he has been deputized on behalf of the Muslims as a whole or by a person the Khalifah in his role as the deputy of the Muslims has entrusted to undertake it. Therefore, it is the responsibility of the Khalifah to safeguard this section of the general public relationships and what this collective does as Allah (swt) has stated: 'And you have in Al-Qisaas life, O those of understanding, so that you may attain Taqwa' (Al-Baqarah 179)."

Bilindiği üzere toplu grup (yani toplum), aralarında kurulması ve bakımının yapılması gereken işler ve tesisler ya da hizmetler gerektirir. Bunları Allah (swt), Müslümanlara topluluk olarak yüklemiş ve bunun sorumluluğunu toplumun bakımını üstlenenin sorumluluğu kılmış, bireyin sorumluluğundan ya da bir grup bireyin sorumluluğundan saymamıştır. Bu; yollar, meydanlar, okullar ve hastaneler gibi kamu hizmetlerini getirmenin yanı sıra telgraf ve posta gibi iletişim araçlarını güvence altına almak ve doğal kaynakları geliştirip dağıtmak gibi çıkarların korunmasını da kapsar. Bu da doğal kaynakların, madenlerin ve petrolün çıkarılmasını ve diğer maddeleri içerir. Ayrıca mal varlığının ve kamu mallarının korunmasını ve insanların tesisleri, hizmetleri ve çıkarlarıyla ilgili diğer meseleleri de kapsar. Peki bu işleri, merkezi bir sorumluluk taşımadan üstlenmek bireye caiz midir, yoksa ona farz mıdır? Bu işler Müslümanlar adına mı devredilmiştir, yoksa Müslümanların vekili (yani Halife) tarafından bu işlerin bakımını üstlenmek üzere mi devredilmiştir? Bireyin unsurlarını ortaya koyduğumuzda, bu konulara dair bilgi ve bunların üstlenilmesi bu unsurların içine mi girer ve bunların bir parçasını mı oluşturur? Bireyin doğruluğu ve dürüstlüğü, bu ilişkilerin düzenlenmesine ve bu hizmetlerin ve çıkarların güvence altına alınmasına yol açar mı? Yoksa Müslümanların devrettiği ve vekil kıldığı kişi tarafından yetkilendirilmiş ve emanet edilmiş bir kurum ya da organın bulunması, bu işlerin bakımını ve Müslümanların hizmetlerinin güvenliğini üstlenmek için zorunlu mudur?

It is well known that the collective group (i.e. the society) requires affairs and facilities or utilities that must be established amongst them and taken care of. These have been made obligatory by Allah (swt) upon the Muslims in their description as a collective grouping and He (swt) has made it the responsibility of the caretaker of the collective and not from the responsibilities of the individual or the responsibility of a group of individuals. This is like bringing the public utilities like roads, town squares, schools and hospitals in addition to taking care of the interests like securing the means of communication like telegraphs and mail and the development of the natural resources and distributing them, which includes extracting the natural resources, minerals and oil amongst other materials. This also includes taking care of the wealth and public properties amongst other matters that relate to the facilities, utilities and interests of the people. So is it permissible for the individual or obligatory upon him to engage in the undertaking of these matters without holding any central responsibility over them. Have they been delegated on behalf of the Muslims or been delegated by the deputy of the Muslims (i.e. Khalifah) to undertake the caretaking of these matters? And when we present the components of the individual, then does knowledge over these matters and their undertaking fall within these components and do they represent a part of them? Does the correctness of the individual and his uprightness lead to the regulation of these relationships and does it lead to the securing of these utilities and interests? Or is it essential for there to exist a body or organ that has been delegated and entrusted by the one whom the Muslims have delegated and deputised in order to assume the responsibility of taking care of these affairs and to secure the Muslim utilities.

Bireyin iç güvenliğin korunmasını üstlenmesi, yani polis ve yargı rolünü üstlenerek suçluları ve yasanın dışına çıkanları takip etmesi gerekir mi? Yoksa bu rolü üstlenen belirli bir organ veya kurum mu vardır? Çünkü bilinmektedir ki, her toplumda, ulaştığı gelişmişlik düzeyi ve yükseldiği zirve ne olursa olsun, insanların hayatlarını düzenleyen, örf ve âdetlerinden doğup kanunlaştırılmış olan mutabakatları ihlal edenler bulunacaktır. Bu gerçeğin var olma ihtimali yüksek olduğundan, insanların, mallarının, mülklerinin, onurlarının ve haklarının güvenliğini ve korunmasını sağlayarak kalplerinde huzur ve güven yayacak belirli bir heyet ya da kurumun bulunması zorunludur. Bu, iç güvenlikle ilgilidir. Dış güvenliğe gelince, buna "Himâyetü's-Tuğûr" (düşmanın saldırabileceği sınır bölgelerin korunması) denir. Çünkü sınırları belli bir toprak parçasını işgal eden her siyasi varlık, başka varlıklarla çevrilidir ve insan hayatında ve toplumlarda doğal olarak anlaşmazlıklar ve rekabetler ortaya çıkar, bu da savaşlara ve fitnelere yol açabilir. Nitekim birinin dediği gibi: "Kurt değilsen, kurtlar tarafından yenirsin." Dolayısıyla sınırlarını ve stratejik noktalarını bir şekilde koruyamayan herhangi bir toplum, başka bir devlet tarafından işgal edilecek, komşuları arasında paylaşılacak ya da onlardan birinin otoritesine boyun eğmeye zorlanacaktır ve bundan kaçış yoktur. Bu, bugün olduğu gibi tarih boyunca da hissedilen ve görülen bir gerçektir, çünkü insanın ve toplumların tabiatı budur. Buna göre, bireyin yapısında ve bileşiminde, içinde bulunduğu siyasi varlığın sınırlarını koruyabilecek bir ordu olmak ve bu gücü temsil etmek var mıdır? Buna göre, bu husus bireyin bileşenlerinin ve onun doğruluğunu ve sağlamlığını sağlayan etkenlerinin incelenmesinde bulunmamıştır. Bu nedenle iç güvenliği korumaktan ve dış sınırları savunmaktan sorumlu olan, Müslümanların adına hareket etmesi ve üstlenmesi için yetki verdikleri kişidir; çünkü onlar, bir topluluk olarak tanımlandıklarında, bu görevi ona emanet etmişlerdir. Dolayısıyla o, iç güvenliği koruyan polis ve güvenlik kurumunu veya organını hazırlamak ve donatmakla sorumludur; ayrıca orduyu hazırlamak, donatmak ve düşmanla başa çıkmakla da sorumludur. Oysa bu hitap, bir topluluk olarak tanımlanan Müslümanların topluluğunadır; çünkü Allah (swt) onlara şöyle hitap etmiştir:

Is it the responsibility of the individual to undertake the safeguarding of the internal security? So that they assume the role of the police and the judiciary and chase after the criminals and those who go outside of the law? Or is there a specific organ or institution that assumes this role? This is because it is known that within any society whatever its level of elevation and the heights it reaches, that there will be those who violate what the people have agreed upon in terms of customs that have formulated laws that regulate their lives. And in the high probability of the existence of this reality, then it is necessary for there to be a specific body or institution present that spreads security and tranquillity within the hearts of the people by securing the safety and protection of them, their properties, possessions, dignities and rights. This in regards to the internal security and as for the external security, it is known as ‘Himaayat Ath-Thugoor’ )Protecting the areas where the enemy can attack from). This is because any political entity that occupies an area of land, with known borders, is surrounded by other entities and a natural result of that within the life of people and societies is for disputes and rivalries to occur, which could lead to the occurrence of wars and strife. It is like someone stated: ‘If you are not a wolf then you will be eaten by wolves’ so any society that is not capable of protecting its borders and vantage points by one means or another will be invaded by another state, divided amongst its neighbours or made to submit to the authority of one of them and there is no escaping from this. This is a sensed witnessed reality today as it has been throughout history, as this is the nature of people and societies. As such, is it from the individual’s components and makeup to be an army and to represent a force that is capable of protecting the borders of the political entity that he is a part of? If it is so, then this was not found in the study of the components of the individual and the factors that achieve his uprightness and soundness. Therefore the one responsible for safeguarding the internal security and protecting the borders externally is the one whom the Muslims have delegated and deputised on their behalf to undertake that which they have entrusted him with, in their description as being a collective grouping. As such he has the responsibility of preparing and readying the police and security institution or organ that safeguards the internal security and he is also responsible for the preparation and readying of the army and to deal with the enemy. This is whilst it is the collective grouping of the Muslims who have been addressed with this in their description as a collective grouping when Allah (swt) addressed them with:

Her ideolojik toplum ve aslında inandığı bir fikri veya ideolojisi olan her birey açısından, bu fikir onu taşıyan kişinin içinde hapsolmuş kalamaz. Bunun nedeni, ideolojinin kıvrımlarında ve hatta temellerinde, onu yayma yükümlülüğünü, onu insanlara taşıma yönteminin açıklamasını ve ayrıca onu hayatlarının gerçekliğinde hayata geçirme yöntemini taşımasıdır. Çünkü bunlar, daha önce belirttiğimiz ve ideolojinin bir sistemin kaynaklandığı entelektüel bir akide olduğunu söylediğimiz yerde açıkladığımız gibi, herhangi bir ideolojinin bileşenleridir. Ayrıca onun, hayata dair bir Fikrah (düşünce) ve uygulamanın bir Tareeqah (yöntemi) olduğunu da belirttik.

In regards to every ideological society and indeed every individual who carries an idea or an ideology that he believes in, this idea will not be able to remain imprisoned within the one who holds it. This is because the ideology carries within its folds and indeed its bases the obligation to spread it and the explanation of the manner of carrying it to the people, in addition to the manner of establishing it in the reality of their lives. This is because these are the components of any ideology as we have previously mentioned and explained where we stated that the ideology is an intellectual Aqeedah from which a system emanates. And we have also stated that it is a Fikrah (thought) about living and a Tareeqah (method) of implementation.

Fikrah (düşünce), şunlardan oluşur:

The Fikrah(thought) comprises of:

a) Mabdanın (ideolojinin) Akidesi (inancı).

a) The Aqeedah (belief) of the ideology (Mabda’).

b) Akîdeden kaynaklanan, hayatın sorunlarına çare olan tedbirler ya da çözümler.

b) The treatments or solutions that emanate from the ideology’s Aqeedah that treat the problems of life.

c) Davet'in, bu ideolojiyi benimseme ve ona inanma yönünde taşınması.

c) The carrying of the Da’wah to embrace the ideology and believe in it.

Tatbik ve muhafaza yöntemi (tarîka) hakkında ise şunu belirtmiştik: bu, şu unsurlardan oluşmaktadır:

As for the Tareeqah (method) for its implementation and its preservation then we have stated that this comprises of:

a) İnancın, yani akidenin korunması veya muhafaza edilmesi.

a) The preservation or safeguarding of the Aqeedah of the ideology.

b) Her bir çözüm veya tedavinin, getirdiği çözümler arasından, uygulanış biçimi.