Allah'ın Adıyla, O Rahmân ve Rahîm'in Adıyla Zamana andolsun.

In the Name of Allah Ar-Rahmaan Ar-Raheem By time.

Gerçekten insan(lık) hüsran içindedir.

Verily man(kind) is in loss.

Ancak iman eden, salih amellerde bulunan, birbirine hakkı tavsiye eden ve birbirine sabrı tavsiye eden kimseler hariç. (Asr Suresi)

Except for the one who believes and acts righteous deeds and enjoins to the truth and enjoins to patience (Al-‘Asr).

Peygamber'e (sav) ilk vahiy indiğinde, eşi Hatice (ra), Allah Resulü'nün (sav) gördüğü ve duyduğu şeyler hakkında ona danışmak üzere onu amcası Varaka bin Nevfel'in yanına götürdü. Varaka şöyle dedi: "Bu, Musa bin İmran'a inen Namus'tur (aynı melek). Eğer sen (kavminden) çıkarıldığın güne kadar yaşarsam, seni kuvvetle destekleyeceğim." Peygamber (sav) sordu: "Ey amcam, beni çıkaracaklar mı?" O cevap verdi: "Evet. Senin getirdiğine benzer bir şeyle gelen ve düşmanlıkla karşılaşmayan hiçbir insan olmamıştır."

When the revelation descended upon the Messenger of Allah (saw) for the first time, his wife Khadijah (ra) took him to see her uncle Waraqah Bin Nawfil to ask him about what the Messenger (saw) saw and heard. Waraqah said: ‘Indeed this is the Naamoos (same Angel) that came down upon Musaa Bin ‘Imraan. If I should remain alive till the day when you will be turned out then I would support you strongly’. The Messenger (saw) asked: ‘O Uncle, will they drive me out?’ He replied: ‘Yes. Never did a man come with something similar to what you have brought but was met with hostility’.

Allah'ın Elçisi (sav) şöyle buyurdu: <<İslâm'ın değirmen taşı dönmektedir, o halde nereye dönerse orada siz de dönün. Gerçekten yönetim ve Kur'an birbirinden ayrılacak, o halde Kitap'a (Kur'an'a) sarılın. Gerçekten sapmış ve saptıran önderler işlerinizin başına geçecek. Onlara uyarsanız sizi saptırırlar, onlara karşı çıkarsanız sizi öldürürler.>> Sahabeler sordu: Ey Allah'ın Elçisi, ne yapmalıyız? O (sav) buyurdu: Tıpkı İsa (as)'nın ashabının yaptığı gibi yapın. Onlar tahtaya çivilendiler ve testerelerle ikiye ayrıldılar. Ruhu elinde olan Allah'a yemin olsun ki, Allah yolunda ölüm, O'na isyan içinde yaşamaktan daha iyidir.>> (Ebû Nuaym, Delâilü'n-Nübüvve'de rivayet etmiştir.)

The Messenger of Allah (saw) said: <<The grinding wheel of Islaam is turning, so turn wherever it turns. Indeed the authority and Qur’aan will separate, so stick to the Kitaab (Al-Qur’aan). Indeed misguided and misguiding leaders will take over your affairs. If you follow them then they will lead you astray and if you opposed them they will kill you. The Sahaabah asked: What should we do O Messenger of Allah? He (saw) said: Do just as the companions of ‘Isaa (as) did. They were nailed to wood and they were split by saws. By the one in whose hand is Muhammad’s soul, death in the path of Allah is better than living in disobedience to him>> (Related by Abu Nu’aim in ‘Dalaa’il An-Nabuwwa’).

Ayrıca Allah (subhanehu ve teala), Peygamberlerin kıssalarını Allah'ın Resulüne ﷺ anlattı; bu sayede ona, kardeşleri olan peygamberlerin nefret, inkar, yalanlama ve eziyetle karşılaştıklarını ve o büyük azim sahibi insanların buna nasıl karşı durduklarını açıkça gösterdi. Bunun amacı, Resulullah'ın ﷺ kalbini güçlendirmek ve onu sağlam kılmaktı.

Additionally Allah (swt) narrated the stories of the Prophets to the Messenger of Allah (saw) to make evident to him that which his brothers from amongst the prophets were exposed to in terms of repulsion, disbelief, denial and harm and how those men of great determination stood up to this. This was in order to strengthen the heart of the Messenger (saw) and make it firm.

Allah (SWT) ona (ﷺ) şöyle buyurdu:

Allah (swt) said to him (saw):

Bu nedenle, azim sahibi peygamberlerin sabretmiş olduğu gibi sen de sabret. (Ahkaf 35)

So persevere with patience like those Messengers who possessed firm determination (Al-Ahqaaf 35).

Bu böyledir, çünkü insanlar insandır ve değişim için çalışmak, bu işi daha önce yapanların karşılaştıklarıyla aynı şeylerle yüzleşecekleri ve onlara maruz kalacakları anlamına gelir. Bu, bir kenara itilmeyi, reddedilmeyi, inkâr edilmeyi, itilip kakılmayı ve savaşılmayı da kapsar. Bu bağlamda, Nuh (as)'a söylenen sözler dikkat çekicidir:

This is because people are people and the work for change means that they will face and be exposed to the same as those who engaged in this work before them in the past. This will include being cast aside, being rejected, denied, repulsed and fought. In regards to this; the words that were spoken to Nuh (as) stand out:

Sizi de bizim gibi bir insan olarak görmüyoruz ve sizi yalnızca aramızdaki en aşağı durumda olanların, düşünmeden ilk öneriyle (kendilerine sunulanı) kabul edenlerin uyduğunu görüyoruz. Ayrıca sizde bizden üstün bir değer bulunduğunu da görmüyoruz.

We do not see you but as a man like ourselves, and we do not see you followed except by those who are the lowest of us [and who accept] at the first suggestion (without thinking). And we do not see you possessing any merit over us.

(Hud 27).

(Hud 27).

Bu, bugün da'vet taşıyıcılarının dinlediği aynı konuşmadır.

This is the very same speech that the Da’wah carriers of hear today.

Bu nedenle, ümmetlerini diriltmek, konumunu ve işini yükseltmek ve Allah'ın (SWT) onun gerçekliğini değiştirmesine kadar içindekini değiştirmek için çalışanlar:

Therefore those who are working to revive their Ummah, elevate their status and affair and change what is within it until Allah (swt) changes its reality:

Gerçekten Allah, bir toplumun içindekini değiştirmedikçe, onlardaki durumu değiştirmez (Ra'd 11).

Verily Allah does not change what exists within a people until they change what exists within themselves (Ar-Ra’d 11).

Çalışan kimselerin, düşmanlarına karşı koyabilmeleri ve hasımlarını yenebilmeleri için azimlerini beslemeleri ve zekâlarını keskinleştirmeleri, bunu yaparken Allah'ın Elçisi'ni ﷺ izlemeleri ve Allah'a (SWT) tevekkül etmeleri farz-ı ayındır. Allah (SWT), Kitab-ı Aziz'inde, müminlerin karşılaşacakları sıkıntılar ve yüzleşecekleri tehlikeler konusunda onları hatırlatmak için şöyle buyurmuştur:

It is obligatory upon those working, to fuel their determination and sharpen their wits so that they can counter their foe and defeat their enemies, whilst following the Messenger of Allah (saw) and relying upon Allah (swt). Allah (swt) has said in His Kitaab Al-‘Azeez to remind the believers of what they will come across in terms of suffering and what they will face in terms of dangers:

Ve hatırlayın ki siz az sayıdaydınız, yeryüzünde zayıf görülüyordunuz ve insanların sizi kaçırmasından korkuyordunuz. Fakat O, size bir barınak sağladı, yardımıyla sizi güçlendirdi ve şükredesiniz diye size güzel rızıklar verdi. {Enfal 26}

And remember when you were few and were reckoned weak in the land, and were afraid that men might kidnap you, but He provided a safe place for you, strengthened you with His Help, and provided you with good things so that you might be grateful (Al-Anfaal 26).

Ümmeti diriltmeyi arzulayan herkesin, Allah'ın Resulü ﷺ ile onun değerli ashabının (ra) başına gelenleri, Allah'ın (sbv) onları ne ölçüde imtihan edip sınadığını ve bunlara nasıl göğüs gerdiklerini göz önünde bulundurması gerekir. Nefisleriyle nasıl mücadele ettiklerini ve Allah'ın ilim ve amel bakımından farz kıldıklarını nasıl temel aldıklarını da. Neyin gerekli olduğunu ve neye davet edildiğini bilmeyi, bunu hayatın gerçekliğine taşımak için amel etmeyi. Bu, sebat, kararlılık ve gayret bakımından istenen her şeyle, gelen her imtihan ve musibeti de karşılayarak yerine getirilir. Çünkü nefsin hazırlanması ve onun bu ümmetin sorumluluk ve liderliğinin merkezine yerleştirilmesi, bu sorumluluğun gerektirdiklerini bilmeyi kaçınılmaz ve vazgeçilmez kılar.

Indeed it is incumbent upon anyone desiring to revive the Ummah to take into account that which befell the Messenger of Allah (saw) and his noble companions (rah) , the extent to which Allah (swt) put them on trial and tested them and how they stood up to this. How they struggled with their Nafs and built it upon that which Allah (swt) had made obligatory in terms of knowledge (‘Ilm) and action (‘Amal). Knowledge of what is needed and what is being calling to, and action to bring that into the reality of life. This is performed with all that is demanded in terms of tenacity, perseverance and effort whilst taking all that comes in terms of trials and afflictions. This is because the preparation of the Nafs (elf) and placing it in the central position of responsibility and leadership for this Ummah makes knowledge of what this responsibility demands an inevitable and indispensable.

Sorumluluk ve liderliğin gerektirdiği en büyük yükümlülüklerden biri, bin milyonun üzerindeki Müslümanın işleriyle ilgilenmek ve gelecekte tüm dünyanın işleriyle ilgilenmek sorumluluğudur; öyle ki Allah'ın (c.c.) sözleri gerçekleşebilsin:

From amongst the greatest obligations that responsibility and leadership demands is the responsibility of attending to over one thousand million Muslims and the future responsibility of attending to the affairs of the entire world, so that the words of Allah (swt) can be realised:

İşte böylece sizi orta (adil) bir ümmet kıldık ki insanlar üzerine şahitler olasınız ve Peygamber de sizin üzerinize şahit olsun. (Bakara 143).

And as such we have made you the best (just) nation in order for you to be witnesses over mankind and the Messenger a witness over you (Al-Baqarah 143).

Sorumluluğun gerektirdiği en büyük yükümlülüklerin başında, gerekli ve ihtiyaç duyulan şeyleri öğrenmek gelir. Aksi takdirde, sorumlu kişi neyin sorumluluğunu taşıdığını ve bunun neleri gerektirdiğini bilmiyorsa, bir topluluk üzerinde nasıl sorumlu olabilir? Ve yönünü bilmeyen bir kişi, insanları nasıl doğru yöne sevk edebilir? "Ümmet, liderliğini cahile ve korkağa vermez" sözünü söyleyen kişi doğruyu söylemiştir. Ancak bu, kişinin her konuda bilgi sahibi olana kadar sessiz kalması gerektiği anlamına gelmez. Bilakis kişinin kendi açısından mesele, bilmesi gerekeni ve sorumluluğunu yerine getirmek için ihtiyaç duyduğu şeyleri öğrenmeye kararlı bir niyet koymak, ulaşan ve anlayabildiği bilgiye göre iş yapmaktır. Allah'ın Resulü ﷺ, Rabbinden gelen vahiyden işittiğini ve kendisine indirileni, bilginin tamamlanmasını beklemeden tebliğ ediyor, yirmi üç yıl boyunca da davet, tebliğ ve uygulama işine devam ediyordu. Bir ayet, sure ya da hadis inince, vahiy inip tamamlanır tamamlanmaz onu tebliğ eder ve şöyle buyururdu ﷺ:

From amongst the greatest obligations that responsibility demands is the acquisition of knowledge for what is required and needed. Otherwise how can the responsible person be responsible over a people if he does not know what this responsibility is and what it entails? And how is it possible for the people to be led by this responsible person whilst he is unaware of what direction he should be leading them? The one who said: ‘The Ummah does not give its leadership to the ignorant or the coward’ spoke the truth. This does not mean however that the person should remain silent until he has knowledge about everything matter. Rather the issue from the perspective of the person revolves around making the firm resolution to know what is necessary to know and what he requires in order to fulfil his responsibility and to undertake the work in accordance to the knowledge that has reached him and he has understood. The Messenger of Allah (saw) used to convey what he heard from the Wahi (revelation) and what was revealed to him from His Rabb whilst not waiting for the completion of the knowledge and he continued in the Da’wah, conveyance and implementation for twenty-three years. He would convey the Aayah, Surah or Hadeeth as soon as the Wahi had descended and he (saw) said:

"Benden aktarın, bir âyet bile olsa." (Buhârî, Ahmed, Tirmizî; İbn Ömer (ra)'dan.)

<<Convey from me and even if it is one Aayah>> (Al-Bukhaari, Ahmad, At-Tirmidhi from Ibn ‘Umar (ra)).

Ve o (ﷺ) şöyle buyurdu: <<Allah, benden bir hadis işitip onu ezberleyerek başkasına ulaştıran kişiyi aydınlatsın. Fıkıh (ilim/anlayış) taşıyan nice kimse, kendisinden daha fakih olan birine aktarır; ve nice fıkıh taşıyıcısı da fakih değildir.>> (İmam Ahmed, Müsned'inde; Tirmizî ise İbn Mes'ûd (ra)'dan rivayet etmiştir.)

And he (saw) also said: <<May Allah illuminate the person who hears a Hadeeth from me and memorizes it so that he can convey it. It may be that a person who carries Fiqh (knowledge/understanding) conveys it to someone with more Fiqh than that person and it may be that the carrier of this Fiqh is not a Faqeeh (A knowledgeable person)>> (Imaam Ahmad in his Musnad and At-Tirmidhi from Ibn Mas’ood (ra).

Bireyle ilgili olarak, Kutle'nin (Cemaat'in) en büyük yükümlülüklerinden biri de, neyi gerektirdiğini ve neye ihtiyaç duyduğunu anlamak, sorumluluğunu tam olarak kavramak, konumunu bilmek ve gerçek sorumluluk alanına girdiğinde gençliğinin, Ümmetin ve hatta dünyanın liderliğini üstlenme ihtimalinin farkında olmaktır. Bu nedenle, gençliğini neyle yetiştirmek ve terbiye etmek istediğine dair bir plan ortaya koyup ayrıntılı bir planlama yapması zorunlu ve vazgeçilmezdir; böylece Ümmetin güvenini ve itimadını kazanabilir ve onu bu plana uygun şekilde yönetebilir. Aynı zamanda dünyada olup bitenleri, gerçekleri ve olayları tam olarak kavramış olmalıdır. Bunun amacı, Kutle'nin sağlam ve doğru çözümler ve tedaviler sunabilmesidir; gerçekler ve olayların her zaman değiştiğini ve asla durmadığını da bilerek. Bu gerçeklere ve olaylara karşı bir tutum benimseyip çözümler ve tedaviler sunmak, Kur'an'da gelenin örneğini takip etmek açısından gerekli bir husustur. Çünkü Kur'an, gerçekler ve olaylar üzerine indirilmiş, kurulmakta olan düzen ve entrikaları açığa çıkarmış ve olup bitenleri aklî bir yaklaşımla ele almıştır; hatta bir kimsenin başkasını namaz kılmaktan men etmesine dahi değinmiştir.

This relates to an individual, as for the Kutlah, then it is also of its greatest obligations to understand and be aware of what it requires and needs and to fully comprehend its responsibility, understand its position and the possibility of it taking the leadership over its youth, Ummah and even the world when it comes within the realm of its actual responsibility. This makes it essential and indispensable to put down a blueprint and complete detailed planning in regards to what it wants to culture and raise its youth with and so that it can earn the trust and confidence of the Ummah and lead her in accordance to the planning, whilst fully comprehending what is happening in the world around her in terms of realities and events. This is so that the Kutlah is capable of presenting suitable solutions and treatments that are sound and correct whilst realising that the realities and events are always changing and never stop changing. Adopting a position towards these realities and events whilst presenting solutions and treatments is a necessary matter in respect to following the example of what came in the Qur’aan. This is because it was revealed upon the realities and incidents, it exposed the schemes and conspiracies that were being hatched and it addressed what happened intellectually, to the extent that it even addressed the one who forbade another to perform the Salaah:

Gördün mü o kişiyi ki, engel olur, bir kulu namaz kıldığında (Al-‘Alaq 9-10).

Have you seen the one who forbids, a slave when he prays (Al-‘Alaq 9-10).

Bu nedenle Kutla, olaylara ve gerçeklere karşı açıkça görüşünü ifade etmeli, kendisine yükümlü kılınan tavırları ve duruşları benimsemeli, sonuçlarından ya da Allah'tan (SWT) başka hiçbir şeyden korkmamalıdır. Dolayısıyla Kutla, yöneticiye yakınlık göstermez, liderin önünde dalkavukluk ve yağcılık yapmaz ve açık bir münkere (apaçık yanlışa) karşı sessiz kalmaz.

Therefore the Kutlah must openly express its view in relation to the events and realities and adopt the positions and stances that it is obligatory for it to take whilst not fearing the consequences or anything other than Allah (swt). As such the Kutlah does not sympathise with the ruler or adulate and fawn the leader and it does not remain silent over a Munkar (clear wrong):

Allah (SWT) şöyle buyurur:

Allah (swt) says:

Onlar senin de yumuşamanı, böylece onların da yumuşayacağını isterler (Al-Kalem 9).

They wish that you would soften/compromise [in your position], so they would soften [toward you] (Al-Qalam 9).

Bu, tüm zorluklar karşısında ilim ve sabırla mücadele eden nefsin anlamıdır. Bu durum, ağır işkenceler görüp büyük acılar çeken Bilâl el-Habeşî ve Habbâb bin el-Eret (r.a.) örneklerinde görülmektedir. Bunlardan biri, çektikleri acıyı Allah'ın Elçisine (s.a.v.) şikâyet etmiş, o da şöyle buyurmuştur: <<Allah'a umut bağlıyorum ki, bir kadın Yemen ile el-Furât (Irak) arasında, Allah'tan ve kurttan başka hiçbir şeyden korkmadan seyahat edebilecek.>> Bunlar, Allah Resûlü'nün (s.a.v.) Sahabeleri'ne (r.a.) sorumluluk ve liderlik seviyesine yükselebilmeleri için aşıladığı derslerdi. Ya'sir ailesine yönelik sözüne gelince:

This is the meaning of the Nafs that strives with knowledge and patience in the face of all hardships. This is demonstrated in the examples of Bilaal Al-Habashiy and Khabbab Bin Al-‘Aratt (rah), who both endured severe beating and much suffering to the extent that one of them raised the issue of their suffering to the Messenger of Allah (saw) and he responded by saying: <<I have hope in Allah that a girl will be able to travel between Yemen and Al-Furaat (Iraq) without having to fear anything but Allah and he sheep>>. These were lessons that the Messenger of Allah (saw) inculcated into his Sahaabah (rah) so that they could be raised to the level of responsibility and leadership. As for his (saw)’s statement to the family of Yaasir:

"Ey Yâsir ailesi, sabredin; çünkü sizin varacağınız yer Cennettir." (İbn Hişâm).

<<Persevere in patience O family of Yaasir for verily your appointed destination is Paradise>> (Ibn Hisham).

Bunun ardından Sümeyye'nin cevabı geldi; cevabında şöyle dedi:

Which was followed by the reply of Sumayyah in which she said:

"Sanki onu gözümün önünde görüyormuşum gibi, ey Allah'ın Elçisi ﷺ."

<It is as if I can see it in front of me O Messenger of Allah>.

Bu, farklı bir türden olan ve zarara katlanmayı ve zorluklar karşısında sabırla dayanmayı ilgilendiren başka bir derstir.

So this represents another lesson, of a different kind, which relates to enduring the harm and persevering patiently in the face of hardships.

Bu çalışmayı yürütürken karşılaşılan farklı türdeki sıkıntılarla ilgili olan şu konu:

The following relates to the different types of suffering that are faced when engaging in this work:

Şair şöyle demiştir: Yakınlarının elinden çekilen zulüm (haksızlık), birçok kat daha ağırdır.

The poet said: The Zhulm (oppression) suffered at the hands of those who are close (in relation) is more severe many times over.

Bu tür acılar, Allah'ın (SWT) yaratılmışlarına karşı izlediği bir sünnettir ve O, Resulü'ne (ﷺ), kendinden önce gelen Peygamberlerin (Enbiya) başına gelenleri anlatmıştır. Nitekim Sayyidina Nuh (as) da hem eşi hem de oğlu açısından imtihana tabi tutulmuş ve sınanmıştır.

This type of suffering is from the Sunnah of Allah (swt) in regards to his creation and He narrated upon His Messenger what had happened with the Anbiyaa’ (Prophets) who preceded him. So there is the example of Sayyidunaa Nuh (as) who was put on trial and tested in respect to both his wife and son:

Allah (SWT) buyuruyor:

Allah (swt) states:

Allah, örnek olarak inkâr edenlere Nuh'un karısı ile Lut'un karısını gösterir. Bunlar, salih kullarımızdan iki kulun nikâhı altındaydılar ama onlara ihanet ettiler. (Et-Tahrim, 10)

Allah presents an example of those who disbelieved: the wife of Noah and the wife of Lot. They were under two of Our righteous servants but betrayed them (At-Tahreem 10).

Ve O (SWT) şöyle buyurur:

And He (swt) says:

Nuh oğluna seslendi; oğlu onlardan ayrı duruyordu: "Ey oğulcuğum, bizimle gemiye bin ve kâfirlerle beraber olma." Ama o dedi ki: "Beni sudan koruyacak bir dağın yanına sığınacağım." Nuh dedi ki: "Bugün Allah'ın emrinden koruyacak hiç kimse yoktur, ancak Allah'ın merhamet ettiği kimse hariç." Ve aralarına dalgalar girdi ve o da boğulanlardan oldu. (Hud, 42-43)

And Nuh called to his son who was apart [from them]: "O my son, come aboard with us and be not with the disbelievers. But] he said, "I will take refuge on a mountain to protect me from the water." [Nuh] said: "There is no protector today from the decree of Allah, except for whom He gives mercy." And the waves came between them, and he was among the drowned (Hud 42-43).

Ve O (SWT), farklı milletlerin hikâyelerini ve onlara gönderilen peygamberlere ne yaptıklarını indirdi; bunun içinde İsrailoğulları hakkında rivayet edilenler de vardı: nasıl davrandıkları ve peygamberleri haksız yere ve hiçbir hak ya da mazeret olmaksızın nasıl öldürdükleri.

And He (swt) revealed the stories of the different nations and what they did to the prophets who had been sent to them including what was narrated about Bani Isra’eel, what they did and how they killed the prophets without any right or justification.

İnsanların, yaşadıkları ve benimsedikleri hayat tarzını ve modelini değiştirmeyi amaçlayan her yeni fikre karşı düşmanca davranması ve ona engel olmaya çalışması doğal ve açık bir şeydir. Kendilerini birbirine bağlayan, toplumlarının üzerine kurulduğu ve çıkarlarının ve sistemlerinin inşa edildiği ilişkilerde, ayrıca duygu ve hislerinin üzerinde birleştiği şeylerde tam bir değişiklik hedefleyen her şeye doğal olarak karşı çıkacaklardır. Bu gerçeğin en iyi örneğini Allah'ın Elçisi ﷺ'de görürüz; Kureyş'in ve Arapların öfkesini uyandıran şey, Allah'ın birliğine ve O'na ibadete çağrısı olmamıştır. Çünkü ondan önce de bunu yapan kimseler vardı; Varaka bin Nevfel ve Kuss bin Saide el-İyadi gibi isimleri içeren Hanifî topluluk (tevhid inancını benimseyen grup) buna örnektir. Kuss bin Saide, Ukaz pazarında insanlara şöyle seslenirdi: "Kuss Allah'a yemin eder ki onda hiçbir günah yoktur; Allah'ın katında, sizin takip ettiğiniz dinden daha iyi bir din vardır." Buna rağmen Araplar ona düşmanlık etmedi ve ona karşı durmadı. Bunun sebebi, onun aralarındaki mevcut ilişkilere karşı çıkmaması, onlara meydan okumaması, çıkarlarına ya da yaşam tarzlarına karşı durmamasıydı.

It is a natural and obvious matter to expect the people to be hostile to and stand in the way of any new idea that aims at changing the model and style of life that they are living and have adopted. They will naturally oppose anything which targets a complete change in the relationships that connect them together and upon the basis of which their society has been formed and their interests and systems have been built, in addition to that which their feelings and sensations have unified upon. And we have in the Messenger of Allah (saw) the best example of this reality as it wasn’t his invitation to the oneness of Allah and His worship that stirred the anger of the Quraish and the Arabs. This is because there were others before him who used to do this like the Jamaa’ah Al-Hanafiyah (the monotheistic group) who included the likes of Waraqah Bin Naufil and Al-Qas Bin Saa’idah Al-Iyaadi who used to address the people in the market of ‘Ukaazh and say: ‘Qas swears by Allah, there is no sin in him, to Allah belongs a Deen that is better than the Deen that you are following’. Despite this the Arabs were not hostile towards him nor did not stand against him and this is because he did not stand in opposition to and challenge the relationships that existed between them, nor did he stand against their interests or their model of living.

Ancak onlar Allah'ın Resulü'nün (sav) onlara: <<Lâ ilâhe illallah deyin ki kurtuluşa eresiniz>> dediğini ve ona Kur'ân ayetlerinden gelenleri işittiklerinde, bunun sonuçlarını kavradılar ve onun hayata bakış açılarını değiştirmek, mevcut varlıklarını yıkmak ve yeni bir temel ve yeni bir hayat görüşü üzerine yeni bir varlık inşa etmek istediği kendilerine açıkça göründü. Bu, onların çıkarlarının, liderliklerinin sonu anlamına gelecek ve hükmetmedeki egemenliği kendilerine değil, Allah'a ait kılacaktı. Bu nedenle onların isyanı, düşmanlıkları ve Da'veti bitirme çabaları bu kavrayışa dayanıyordu. Çatışma, bir yanda Allah'ın Resulü (sav) ve ashabı (ra), diğer yanda Kureyş ve Araplar arasındaydı. Bilâl, Ammâr, Yâsir, Sümeyye ve Abdullah İbn Mes'ûd (ra) gibi birçok kişi gibi zayıf olanlar işkenceye uğratıldı; Ca'fer, Osman ve Abdullah İbn Cahş (ra) gibi gücü yetenler ise hicret etti. Âlemlerin Rabbi'nin, bu acı gerçeğe ve sabır ve sebatın ödülüne dair verdiği tasvir ne kadar güzeldir; O (swt) şöyle buyurur:

İslam'ı hayatın gerçekliğinde hâkim kılmak, yani İslam'ın hükümlerini insanların davranış ve tutumlarını düzenleyen ölçü haline getirmek, bunun yanında toplum içinde var olan ilişkileri düzenleyen temelin İslami kurallar olmasını sağlamak amacını taşır. Bu aynı zamanda egemenliğin Şeriat'a (İslami ilahi hukuk) ait olmasını sağlamak ve İslam'ı dünyaya taşıyarak insanlık üzerinde delil ve hüccetin kesinleşmesine, insanların karanlıktan çıkarılıp aydınlığa kavuşturulmasına kadar sürdürmek demektir. İslam'ı hayatın gerçekliğine taşımak, bir Ümmet inşa etmek, toplumun üzerinde bulunduğu durumu değiştirmek ve İslam'ı içeride uygulama ve hayata geçirme, onu dünyaya bir davet olarak taşıma sorumluluğunu üstlenen bir Devlet kurmak işte bunun anlamıdır.

The objective is to establish Islaam within the reality of life which means making the rulings of Islaam the regulator of the people’s behaviour and conduct, in addition to making the Islamic rules the basis of what regulates the relationships that exist within the society. It also means making the sovereignty belong to the Shar’a (Divine Islamic legislation) and to carry Islaam to the world until the proof and argument has been established upon mankind and the people have been taken out of the darkness and brought into the light. This is what bringing Islaam into the reality of life means and what it means to build an Ummah, change what the society is upon and to establish a State that takes over the responsibility to apply and implement Islaam internally and to carry it as an invitation to the world.

Bu çalışma, bir ümmet inşa etmeyi ve toplumun üzerine kurulu olduğu düşünce ve duyguları değiştirmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, mevcut ilişkilerin bozukluğunun insanlara açık ve net biçimde gösterilmesi anlamına gelir; bu ilişkiler bireyler arasında olsun, insanlarla yürütme organı ve otorite arasında olsun, ya da yürütme organıyla diğer kurumlar ve daireler arasında olsun, bozukluğun ortaya konması söz konusudur. Bu çalışma yapılsa ve hatta yalnızca düşüncenin gücüyle, doğru çizginin eğri çizginin karşısına konulmasıyla yürütülse bile, sistemin uygulanmasından sorumlu olan ve yönetim makamlarına yerleştirilmiş bulunanları yine de rahatsız eder ve tahrik eder. Bu, onların öfkesini uyandırır ve Da'veti bitirmek için birçok farklı yöntem denemeye sevk eder; bunların en hafifi ve en az olanı hapistir. Çünkü bu düşüncenin ümmet içinde var olması ve yerleşmesi, onlar için yönetme yetkilerinin sona ermesi ve çıkarlarının son bulması demektir; bunu kavrar ve fark ederler.

The work aims to build an Ummah and to change the thoughts and sentiments that the society is established upon. This work means that the corruption of the standing relationships is made evident and clear to the people, whether these are relationships that exist between the individuals amongst themselves or relationships that exists between the people and the executive body and authority, or the corruption of the relationships between the executive body and the other institutions and departments. If this work was undertaken and even if it was only undertaken by utilising the power of thought alone where the straight line is presented in front of the crooked line, this work would still unsettle and provoke those who have been placed in the positions of authority and are responsible for the implementation of the system. It will provoke their anger and push them towards attempting to finish off this Da’wah using many different styles to achieve this, the least and lightest of which is imprisonment. This is because they comprehend and realise that the existence and presence of this thought within the Ummah would mean for them the disappearance of their ruling authority and the end to their interests.