1. Ar. Sünnet: Yol, Güzergâh, Gelenek, Örnek. Kur'an'ın dışındaki vahye dair Kur'anî kanıtlar, Sünnet'in önemi ve Hadis derlemelerinin kısa bir tarihçesi için Suhaib Hasan'ın An Introduction to the Sunnah adlı eserine (Understanding Islam Serisi, no. 5, Al-Quran Society tarafından yayımlanmıştır) bakınız. Sünnet'in yetkili konumu için ayrıca İmam eş-Şafiî'nin el-Risale adlı eserine de bakınız (İng. çev., s. 109-116).

1. Ar. Sunnah: Way, Path, Tradition, Example. See An Introduction to the Sunnah by Suhaib Hasan (Understanding Islam Series no. 5, published by Al-Quran Society), for Qur'anic proofs of revelation besides the Qur'an, the importance of the Sunnah, and a brief history of the collections of Hadith. See also Imam al- Shafi'i's al-Risalah for the authoritative position of the Sunnah (Eng. trans., pp. 109- 116).

2. İmam Muslim'in Sahih'inin Giriş bölümünde rivayet ettiği hadis. Bkz. Sahih Muslim (nşr. M.F. 'Abdulbaqi, 5 cilt, Kahire, 1374/1955), 1:15 ve Sahih Muslim bi Sharh an-Nawawi (18 cilt, 6 ciltte birleştirilmiş, Kahire, 1349), 1:87. Abdul Hamid Siddiqi'nin Sahih Muslim'in mevcut İngilizce çevirisi, bu son derece değerli Giriş bölümünü içermemektedir.

2. related by Imam Muslim in the Introduction to his Sahih - see Sahih Muslim (ed. M.F. 'Abdul Baqi, 5 vols., Cairo, 1374/1955), 1:15 & Sahih Muslim bi Sharh an-Nawawi (18 vols. in 6, Cairo, 1349), 1:87. The existing English translation of Sahih Muslim, by Abdul Hamid Siddiqi, does not contain this extremely valuable Introduction.

3. İbn Ebi Hatim er-Razi, El-Cerh ve't-Ta'dil (8 cilt, Haydarabad, 1360-1373), 1:20.

3. Ibn Abi Hatim al-Razi, Al-Jarh wa l-Ta'dil (8 vols., Hyderabad, 1360-1373), 1:20.

4. Sahih Müslim, 1:15. Bkz. Suhaib Hasan, Criticism of Hadith among Muslims with reference to Sunan Ibn Maja (Ta Ha Publishers / Al-Quran Society, Londra, 1407/1986), s. 15-17; burada İbn Sîrîn'in bu sözüne dair tartışma yer almaktadır.

4. Sahih Muslim, 1:15. See Suhaib Hasan, Criticism of Hadith among Muslims with reference to Sunan Ibn Maja (Ta Ha publishers / Al-Quran Society, London, 1407/1986), pp. 15-17 for discussion of this statement of Ibn Sirin.

5. Bu tür sözler, sahih olsa bile, bir Müslümanın gıybet edilmesini (gıybet) yasaklayan genel İslami yasağın istisnalarıdır. Hadislerin sahih olup olmadığını bilmek gibi Müslüman kamunun genel yararı söz konusu olduğunda bu tür istisnalara izin verilir, hatta bazı durumlarda zorunludur. Kur'an ve Sünnet'ten gıybetin belirli türleri için gerekçe için bkz. Nevevî'nin Riyâzü's-Sâlihîn kitabının "Gıybet Bölümü".

5. Remarks like these are exceptions from the basic Islamic prohibition of backbiting (ghibah) another Muslim, even if the statement is true. Such exceptions are allowed, even obligatory in some cases, where general benefit to the Muslim public is at stake, such as knowing which ahadith are authentic. See e.g. Riyad al- Salihin of al-Nawawi, Chapter on Backbiting, for the justification for certain types of backbiting from the Qur'an and Sunnah.

6. Muhammad Adib Salih, Lamahat fi Usul al-Hadith (2. baskı, al-Maktab al-Islami, Beyrut, 1389), s. 143.

6. Muhammad Adib Salih, Lamahat fi Usul al-Hadith (2nd ed., al-Maktab al-Islami, Beirut, 1389), p. 143.

7. Tahir b. Ahmad el-Cezairi, Tevcihu'n-Nazar ila Usuli'n-Nazar (Mektebetu'l-İlmiyye, Medine, t.y.), s. 68.

7. Tahir b. Ahmad al-Jaza'iri, Taujih al-Nazar ila Usul al-Nazar (Maktaba 'Ilmiyyah, Madinah, N.D.), p. 68.

8. Muhammad b. 'Abdullah al-Hakim, Ma'rifah 'Ulum al-Hadith (ed. Mu'azzam Husain, Kahire, 1937), s. 17.

8. Muhammad b. 'Abdullah al-Hakim, Ma'rifah 'Ulum al-Hadith (ed. Mu'azzam Husain, Cairo, 1937), p. 17.

9. ibid.

9. ibid.

10. Celâlüddin es-Suyûtî, Tedrîbü'r-Râvî (thk. A.A. Latîf, 1. baskı, Kahire, 1379/1959), 1:197.

10. Jalal al-Din al-Suyuti, Tadrib al-Rawi (ed. A.A. Latif, 1st ed., Cairo, 1379/1959), 1:197.

11. ez-Zehebî, Telhîsü'l-Müstedrek (Müstedrek-i Hâkim ile birlikte basılmıştır, 4 cilt, Haydarâbâd), 3:176.

11. Al-Dhahabi, Talkhis al-Mustadrak (printed with Mustadrak al-Hakim, 4 vols., Hyderabad), 3:176.

12. Ebu'l-Fida' İmadüddin İbn Kesir, Tefsiru'l-Kur'ani'l-Azim (4 cilt, Kahire, t.y.), 1:80.

12. Abu 'l-Fida' 'Imad al-Din Ibn Kathir, Tafsir al-Qur'an al-Azim (4 vols., Cairo, N.D.), 1:80.

13. Yusuf b. 'Abdullah İbn 'Abdulberr, Tecrîdü't-Temhîd limâ fi'l-Muvatta' mine'l-Esânîd (Kahire, 1350), 1:2.

13. Yusuf b. 'Abdullah Ibn 'Abdul Barr, Tajrid al- Tamhid lima fi l-Muwatta' min al-Asanid (Cairo, 1350), 1:2.

14. ibid.

14. ibid.

15. el-Suyûtî, 1:198.

15. al-Suyuti, 1:198.

16. Bu konunun ayrıntılı tartışması için bkz. eş-Şâfiî, er-Risâle (thk. Ahmed Şakir, Kahire, 1358/1940, s.

16. For the discussion in detail, see al-Shafi'i, al-Risalah (ed. Ahmad Shakir, Cairo, 1358/1940, pp.

461-470; İngilizce çeviri: M. Khadduri, 2. baskı, Islamic Texts Society, Cambridge, 1987, s. 279-284; burada mursal hadis "kesintili rivayet" olarak çevrilmiştir.

461-470; English translation: M. Khadduri, 2nd ed., Islamic Texts Society, Cambridge, 1987, pp. 279-284, where the mursal hadith has been translated as "interrupted tradition").

17. es-Suyûtî, 1:199; Muhammed b. Mustafa el-Gadamsî, Al-Mursal min al-Hadith (Darif Ltd., London, t.y.), s. 71.

17. al-Suyuti, 1:199; Muhammad b. Mustafa al- Ghadamsi, Al-Mursal min al-Hadith (Darif Ltd., London, N.D.), p.71.

18. İbn Kayyim, İ'lamü'l-Muvakkiîn (2. baskı, 4 cilt 2 kitap, Dâru'l-Fikr, Beyrut, 1397/1977), 1:31.

18. Ibn al-Qayyim, I'lam al-Muwaqqi'in (2nd ed., 4 vols. in 2, Dar al-Fikr, Beirut, 1397/1977), 1:31.

19. İbn Hazm, El-İhkâm fi Usûli'l-Ahkâm (Matbaatü's-Saâde, Kahire, 1345), 2:135.

19. Ibn Hazm, Al-Ihkam fi Usul al-Ahkam (Matba'ah al-Sa'adah, Cairo, 1345), 2:135.

20. El-Hâzimî, Şurûtu'l-A'imme'l-Hamse (nşr. M.Z. el-Kevserî, Kahire, t.y.), s. 45.

20. Al-Hazimi, Shurut al-A'immah al-Khamsah (ed. M.Z. al-Kauthari, Cairo, N.D.), p. 45.

21. Bu ayetin farklı tefsirlerine göre, buradaki "onlar" ifadesi geride kalanlara da, yola çıkanlara da işaret ediyor olabilir.

21. According to the different interpretations of this verse, "they" here could refer to those who stay behind, or those who go forth.

22. el-Hâkim, s. 26.

22. al-Hakim, p. 26.

23. ibid.

23. ibid.

24. Al-Hatib el-Bağdadi, El-Kifaye fi İlmir-Rivaye (Haydarabad, 1357), s. 387.

24. Al-Khatib al-Baghdadi, Al-Kifayah fi 'Ilm al- Riwayah (Hyderabad, 1357), p. 387.

25. a.g.e., ss. 411-413.

25. ibid., pp. 411-413.

26. Zeynüddin el-İrakî, Et-Takyîd ve'l-İzâh Şerhu Mukaddimeti İbni's-Salâh (el-Mektebetü's-Selefiyye, Medine, 1389/1969), s. 72.

26. Zain al-Din al-'Iraqi, Al-Taqyid wa 'l-Idah Sharh Muqaddimah Ibn al-Salah (al-Maktabah al-Salafiyyahh, Madinah, 1389/1969), p. 72.

27. İbn Teymiyye, Minhâcü's-Sünne en-Nebeviyye fî Naksi Kelâmi'ş-Şîa ve'l-Kaderiyye (el-Mektebetü'l-Emîriyye, Bulak, 1322), 4:117.

27. Ibn Taymiyyah, Minhaj al-Sunnah an-Nabawiyyah fi Naqd Kalam al-Shi'ah wa 'l-Qadariyyah (al-Maktabah al-Amiriyyah, Bulaq, 1322), 4:117.

28. Ez-Zehebî, el-Mu'ize (Mektebü'l-Matbû'âti'l-İslâmiyye, Halep, 1405), s. 40.

28. Al-Dhahabi, Al-Muqizah (Maktab al-Matbu'at al- Islamiyyah, Halab, 1405), p. 40.

29. el-Cezâirî, s. 33.

29. al-Jaza'iri, p. 33.

30. ibid.

30. ibid.

31. İbn Hacer el-Askalânî, Şerhu Nuhbetü'l-Fikr (thk. M. Avad ve M.G. Sabbağ, Şam, 1410/1990), s. 8-9.

31. Ibn Hajar al-'Asqalani, Sharh Nukhbah al-Fikr (ed. M. 'Aud & M.G. Sabbagh, Damascus, 1410/1990), pp. 8-9.

32. el-Cezâirî, s. 49; Muhammed b. İsmâil el-Emîr es-San'ânî, Tavdîhu'l-Efkâr (2 cilt, thk. M.M. Abdülhamîd, Kahire, 1366), 2:405.

32. al-Jaza'iri, p. 49; Muhammad b. Isma'il al- Amir al-San'ani, Taudih al-Afkar (2 vols. ed. M.M. 'Abdul Hamid, Cairo, 1366), 2:405.

33. es-San'ânî, 2:409.

33. al-San'ani, 2:409.

34. el-Hâkim, s. 96-102.

34. al-Hakim, pp. 96-102.

35. es-San'ânî, 2:455.

35. al-San'ani, 2:455.

36. el-İrâkî, s. 268.

36. al-'Iraqi, p. 268.

37. el-San'ânî, 2:406.

37. al-San'ani, 2:406.

38. el-Irâkî, s. 96.

38. al-'Iraqi, p. 96.

39. ibid.

39. ibid.

40. İbn Hacer, Tabakatü'l-Müdellisin (Kahire, 1322), s. 7f.

40. Ibn Hajar, Tabaqat al-Mudallisin (Cairo, 1322), p. 7f.

41. el-Irâkî, s. 98.

41. al-'Iraqi, p. 98.

42. el-Hakim, s. 30-34.

42. al-Hakim, pp. 30-34.

43. a.g.e., s. 119.

43. ibid., p. 119.

44. İbn Kesir, İhtisar Ulumi'l-Hadis (thk. Ahmed Şakir, 2. baskı, Kahire, 1951), s. 57.

44. Ibn Kathir, Ikhtisar 'Ulum al-Hadith (ed. Ahmad Shakir, 2nd imp., Cairo, 1951), p. 57.

45. es-Suyûtî, 1:235; M. A. Salih, s. 260.

45. al-Suyuti, 1:235; M. A. Salih, p. 260.

46. el-San'ânî, 2:3.

46. al-San'ani, 2:3.

47. ibid., 2:6.

47. ibid., 2:6.

48. el-Hatib, s. 431.

48. al-Khatib, p. 431.

49. İbn Kesîr, Tefsîr, 4:349.

49. Ibn Kathir, Tafsir, 4:349.

50. İbn Kesir, İhtisar, s. 62.

50. Ibn Kathir, Ikhtisar, p. 62.

51. el-Suyûtî, 1:248.

51. al-Suyuti, 1:248.

52. el-Hâkim, s. 39.

52. al-Hakim, p. 39.

53. el-Irâkî, s. 129f.

53. al-'Iraqi, p. 129f.

54. el-Suyûtî, 1:274.

54. al-Suyuti, 1:274.

55. İbn Kesir, İhtisar, s. 72.

55. Ibn Kathir, Ikhtisar, p. 72.

56. ibid.

56. ibid.

57. İbn Abdülberr, et-Temhîd, 3:32; Luqman es-Selefî, İhtimâmü'l-Muhaddisîn bi Naqdi'l-Hadîs, s. 381f.'den naklen.

57. Ibn 'Abdul Barr, Al-Tamhid, 3:32, as quoted by Luqman al-Salafi, Ihtimam al-Muhaddithin bi Naqd al-Hadith, p. 381f.

58. İbn Kesir, İhtisar, s. 88.

58. Ibn Kathir, Ikhtisar, p. 88.

59. age., s. 87.

59. ibid., p. 87.

60. Şemseddin Muhammed b. Abdurrahman es-Sahavi, Fethu'l-Muğîs Şerhu Elfiyyeti'l-Hadis li'l-İraki (Lucknow, t.y.), 1:278.

60. Shams al-Din Muhammad b. 'Abd al-Rahman al- Sakhawi, Fath al-Mughith Sharh Alfiyyah al-Hadith li 'l-'Iraqi (Lucknow, N.D.), 1:278.

61. 'Uthman b. 'Abd al-Rahman al-Dimashqi Ibn al-Salah, 'Ulum al-Hadith (yaygın olarak Muqaddimah adıyla bilinir, thk. al-Tabbakh, Halab, 1350), s. 116.

61. 'Uthman b. 'Abd al-Rahman al-Dimashqi Ibn al- Salah, 'Ulum al-Hadith (commonly known as Muqaddimah, ed. al-Tabbakh, Halab, 1350), p. 116.

62. Ali b. Abdullah b. Ca'fer İbnü'l-Medînî, Kitâbü'l-İlel, s. 58. İbn Hacer el-Askalânî, hadis imamlarının, Hasan el-Basrî'nin Ali'den tek bir kelime bile işitmediği konusunda ittifak ettiklerini zikreder.

62. 'Ali b. 'Abdullah b. Ja'far Ibn al-Madini, Kitab al-'Ilal, p. 58. Ibn Hajar al-'Asqalani mentions that the Imams of Hadith have agreed that al-Hasan al-Basri did not hear a single word from 'Ali.

63. Sahih Muslim, 4:2149 (İngilizce çeviri, IV:1462, Şerh Nevevî, 17:133).

63. Sahih Muslim, 4:2149 (English transl., IV:1462, Sharh Nawawi, 17:133).

64. İbn Teymiyye, Mecmuu'l-Fetava (37 cilt, thk. Abdurrahman b. Kasım ve oğlu Muhammed, Riyad, 1398), 18:18 vd. İbn Teymiyye, Muslim'in bu hadisi sahih kabul etmesinin Ebu Bekr el-Enbari ve İbnu'l-Cevzi tarafından desteklendiğini, Beyhakî'nin ise hadisi kötüleyenleri desteklediğini belirtir. el-Elbani, hadisi eleştirenin İbnu'l-Medini olduğunu, İbn Main'in ise eleştirmediğini söyler (İbn Main'in çok titiz biri olduğu bilinmektedir; ikisi de Buharî'nin hocalarındandır). Ayrıca hadisin sahih olduğunu ve Kur'an'a aykırı olmadığını ileri sürer; hadisi eleştiren âlimlerin muhtemel görüşünün aksine, çünkü Kur'an'da geçen, göklerin ve yerin altı günde yaratılmasıdır ve bu günlerin her biri bin yıl gibi olabilir, hadiste ise yalnızca yerin yaratılışından söz edilmekte olup bu günler Kur'an'da geçenlerden daha kısadır (Silsiletü'l-Ehadisi's-Sahiha, no. 1833).

64. Ibn Taimiyyah, Majmu' Fatawa (37 vols., ed. 'Abd al-Rahman b. Qasim & his son Muhammad, Riyad, 1398), 18:18f. Ibn Taimiyyah mentions that Imam Muslim's authentication of this hadith is supported by Abu Bakr al-Anbari & Ibn al- Jauzi, whereas al-Baihaqi supports those who disparaged it. Al-Albani says that it was Ibn al-Madini who criticised it, whereas Ibn Ma'in did not (the latter was known to be very strict, both of them were shaikhs of al-Bukhari). He further says that the hadith is sahih, and does not contradict the Qur'an, contrary to the probable view of the scholars who criticised the hadith, since what is mentioned in the Qur'an is the creation of the heavens and the earth in six days, each of which may be like a thousand years, whereas the hadith refers to the creation of the earth only, in days which are shorter than those referred to in the Qur'an (Silsilah al-Ahadith as-Sahihah, no. 1833).

65. ez-Zehebî, s. 27.

65. al-Dhahabi, p. 27.

66. al-Shafi'i, s. 370f (İng. çev., ss. 239-240).

66. al-Shafi'i, p. 370f (Eng. trans., pp. 239- 240).

67. ed-Dhehebî, s. 24.

67. al-Dhahabi, p. 24.

68. el-Nevevî, Mukaddime, s. 14.

68. al-Nawawi, Muqaddimah, p. 14.

69. et-Tîbî, el-Hüseyn b. Abdullah, el-Hulâsa fî Usûli'l-Hadîs (thk. Subhi es-Semerrâî, Bağdat, 1391), s. 36.

69. al-Tibi, al-Husain b. 'Abdullah, al-Khulasah fi Usul al-Hadith (ed. Subhi al-Samarra'i, Baghdad, 1391), p. 36.

70. a.g.e., s. 38.

70. ibid., p. 38.

71. en-Nevevî, Mukaddime, s. 43.

71. al-Nawawi, Muqaddimah, p. 43.

72. ed-Dhahabî, s. 26.

72. al-Dhahabi, p. 26.

73. a.g.e., ss. 32-33.

73. ibid., pp. 32-33.

74. el-Elbânî, Silsiletü'l-Ehâdîsi's-Sahîha, no. 62.

74. al-Albani, Silsilah al-Ahadith al-Sahihah, no. 62.

75. el-Cezâirî, s. 149.

75. al-Jaza'iri, p. 149.

76. el-Sahavî, 1:99.

76. al-Sakhawi, 1:99.

77. ez-Zehebî, s. 33-34.

77. al-Dhahabi, pp. 33-34.

78. ibid., s. 36.

78. ibid., p. 36.

79. el-Sehâvî, 1:264.

79. al-Sakhawi, 1:264.

80. a.g.e., 1:275.

80. ibid., 1:275.

81. en-Nevevî, Takrîb, 1:275.

81. al-Nawawi, Taqrib, 1:275.

82. Daha geniş bir tartışma için bkz. İbnu'l-Kayyim, el-Menarü'l-Münif fi's-Sahih ve'd-Daif (thk. A.F. Ebu Ğuddede, Lahor, 1402/1982), s. 102-105. İbnu'l-Kayyim, belgenin sahte olduğuna işaret eden on tane açık delilden fazlasını zikreder. Yahudiler bu belgeyi yüzyıllar boyunca Müslümanları aldatmak için defalarca kullanmaya çalışmış, ancak her seferinde bir hadis alimi sahteliğe dikkat çekerek müdahale etmiştir. Bu tür olaylar İbnu Cerir et-Taberi (ö. 310), el-Hatib el-Bağdadi (ö. 463) ve İbn Teymiyye (ö. 728) ile yaşanmıştır. İbn Teymiyye, belge ipek örtülerinin altından açılırken belgenin üzerine tükürmüştür.

82. see Ibn al-Qayyim, al-Manar al-Munif fi 'l- Sahih wa 'l-Da'if (ed. A.F. Abu Ghuddah, Lahore, 1402/1982), pp. 102-105 for a fuller discussion. Ibn al-Qayyim mentions more than ten clear indications of the forgery of the document, which the Jews repeatedly attempted to use to deceive the Muslims over the centuries, but each time a scholar of Hadith intervened to point out the forgery - such incidents occurred with Ibn Jarir al-Tabari (d. 310), al-Khatib al-Baghdadi (d. 463) and Ibn Taimiyyah (d. 728), who spat on the document as it was unfolded from beneath its silken covers.

83. Suhaib Hasan, Criticism of Hadith, pp. 35-44.

83. Suhaib Hasan, Criticism of Hadith, pp. 35-44.

84. Peygamber (ﷺ) bu tür rivayetlere izin vermiştir; ancak Kur'an'ın ve Sünnet'in doğruladığı ya da yalanladığı şeyler dışında, bunlar ne doğrulanır ne de yalanlanır. Örneğin bkz. İbn Teymiyye, An Introduction to the Principles of Tafseer of Ibn Taimiyyah (çev. M.A.H. Ansari, Al-Hidaayah, Birmingham, 1414/1993), s. 56-58.

84. The Prophet (may Allah bless him and grant him peace) allowed such narrations, but they are not to be confirmed nor denied, except for what is confirmed or denied by the Qur'an and Sunnah. See e.g. An Introduction to the Principles of Tafseer of Ibn Taimiyyah (trans. M.A.H. Ansari, Al- Hidaayah, Birmingham, 1414/1993), pp. 56-58.

85. age., s. 156.

85. ibid., p. 156.

86. bkz. İbnü's-Salah'ın Mukaddimesi.

86. see Muqaddimah Ibn al-Salah.

87. İbn Teymiyye'nin Fetâvâ'sı, 6:379-382.

87. Fatawa Ibn Taimiyyah, 6:379-382.

88. İsmail b. Muhammed el-İclûnî, Keşfü'l-Hafâ' (2 cilt bir arada, Kahire/Halep, tarihsiz), no. 2016.

88. Isma'il b. Muhammad al-'Ijlouni, Kashf al- Khafa' (2 vols. in 1, Cairo/Aleppo, N.D.), no. 2016.

89. Al-Albânî, Silsiletü'l-Ehâdîsi'd-Da'îfe, no. 282.

89. Al-Albani, Silsilah al-Ahadith al-Da'ifah, no. 282.

90. Keşfü'l-Hafâ, no. 2256.

90. Kashf al-Khafa', no. 2256.

91. Sahih al-Jami' al-Saghir, no. 2163; Silsilah al-Ahadith al-Sahihah, no. 1691.

91. Sahih al-Jami' al-Saghir, no. 2163; Silsilah al-Ahadith al-Sahihah, no. 1691.

92. Keşfü'l-Hafâ, no. 2532; ed-Da'îfa, no. 66.

92. Kashf al-Khafa', no. 2532; Al-Da'ifah, no. 66.

93. Ad-Da'ifah, no. 58.

93. Al-Da'ifah, no. 58.

94. Keşfü'l-Hafa, no. 1102; ed-Daife, no. 36.

94. Kashf al-Khafa', no. 1102; Al-Da'ifah, no. 36.

95. Es-Sahiha, no. 1761. 96. Keşfü'l-Hafa, no. 2130.

95. Al-Sahihah, no. 1761. 96. Kashf al-Khafa', no. 2130.

97. Keşfu'l-Hafa', no. 618. 98. Da'ifu'l-Cami'i's-Sağir, nos. 1410, 1416. 99. Keşfu'l-Hafa', no. 1078; Ed-Da'ife, no. 593. 100. Keşfu'l-Hafa', no. 1665; Sahihu'l-Cami'i's-Sağir, nos. 3913-4.

97. Kashf al-Khafa', no. 618. 98. Da'if al-Jami' al-Saghir, nos. 1410, 1416. 99. Kashf al-Khafa', no. 1078; Al-Da'ifah, no. 593. 100. Kashf al-Khafa', no. 1665; Sahih al-Jami' al- Saghir, nos. 3913-4.

101. Ad-Da'ifah, no. 416; Da'if al-Jami' as-Saghir, nos. 1005-6. 102. Kashf al-Khafa', no. 2276.

101. Al-Da'ifah, no. 416; Da'if al-Jami' al- Saghir, nos. 1005-6. 102. Kashf al-Khafa', no. 2276.

103. Keşfü'l-Hafa', no. 1362.

103. Kashf al-Khafa', no. 1362.