Aşağıdaki başlıca hadis türleri önemlidir:

The following principal types of hadith are important:

• Merfû' - "yükseltilmiş": Peygamber'den (Allah ona salât ve selam etsin) nakledilen bir rivayet; örneğin bir naklediyor (sahabi, tabiin veya başka biri olsun), "Allah'ın Resulü şöyle buyurdu..." der. Örneğin Sahîh-i Buhârî'deki ilk hadis şöyledir: Buhârî ← el-Humeydî Abdullah b. ez-Zübeyr ← Sufyân ← Yahya b. Saîd el-Ensârî ← Muhammed b. İbrahim et-Teymî ← Alkame b. Vakkas el-Leysî, şöyle dedi: Umar b. el-Hattab'ı minberde şöyle derken dinledim: "Allah'ın Resulü'nün (ﷺ) şöyle buyurduğunu işittim: Ameller niyetlere bağlıdır ve herkes sadece niyet ettiği şeyin karşılığını alır. Kim dünyevî bir menfaat veya evleneceği bir kadın için hicret ederse, onun hicreti hicret ettiği şey içindir."

• Marfu' - "elevated": A narration from the Prophet (may Allah bless him and grant him peace), e.g. a reporter (whether a Companion, Successor or other) says, "The Messenger of Allah said ..." For example, the very first hadith in Sahih al-Bukhari is as follows: Al- Bukhari === Al-Humaidi 'Abdullah b. al-Zubair === Sufyan === Yahya b. Sa'id al-Ansari === Muhammad b. Ibrahim al-Taymi === 'Alqamah b. Waqqas al-Laithi, who said: I heard 'Umar b. al- Khattab saying, while on the pulpit, "I heard Allah's Messenger (may Allah bless him and grant him peace) saying: The reward of deeds depends on the intentions, and every person will get the reward according to what he has intended; so whoever emigrated for wordly benefits or for a woman to marry, his emigration was for what he migrated.".

• Mevkuf - "durdurulmuş": Yalnızca bir sahabiden gelen rivayet, yani onun kendi sözü; örneğin el-Buhari, Sahih'inde Kitabü'l-Feraiz (Miras Hükümleri Kitabı) bölümünde, Ebu Bekr, İbn Abbas ve İbn ez-Zübeyr'in şöyle dediğini rivayet eder: "Dede, baba gibidir." Şunu belirtmek gerekir ki, bir sahabinin kullandığı bazı ifadeler, görünüşte mevkuf olsa da, genellikle o hadisin fiilen merfu' sayılmasını gerektirir; örneğin şu ifadeler:

• Mauquf - "stopped": A narration from a Companion only, i.e. his own statement; e.g. al-Bukhari reports in his Sahih, in Kitab al-Fara'id (Book of the Laws of Inheritance), that Abu Bakr, Ibn 'Abbas and Ibn al-Zubair said, "The grandfather is (treated like) a father." It should be noted that certain expressions used by a Companion generally render a hadith to be considered as being effectively marfu' although it is mauquf on the face of it, e.g. the following:

"Bize ... emredildi."

"We were commanded to ...".

"Bize ... yasaklandı".

"We were forbidden from ...".

"Biz ... yapardık".

"We used to do ...".

"Resulullah aramızdayken, şöyle derdik/yapardık..."

"We used to say/do ... while the Messenger of Allah was amongst us.".

"Biz şu ve bu gibi şeylere aldırmazdık..."

"We did not use to mind such-and-such...".

"Eskiden şöyle denirdi ..."

"It used to be said ...".

"Sünnetten olan şudur ki ..."

"It is from the Sunnah to ...".

"Bu ayet şu koşullarda inmiştir: ..."

"It was revealed in the following circumstances: ...", speaking about a verse of the Qur'an.

• Maqtu'- "kesik": Bir Tabiin'den gelen rivayet; örneğin Müslim, Sahih'inin Mukaddime'sinde İbn Sirin'in (ö. 110) şöyle dediğini nakleder: "Bu ilim (yani Hadis) dindir; o halde dininizi kimden aldığınıza dikkat edin."

• Maqtu'- "severed": A narration from a Successor, e.g. Muslim reports in the Introduction to his Sahih that Ibn Sirin (d. 110) said, "This knowledge (i.e. Hadith) is the Religion, so be careful from whom you take your religion.".

Yukarıda belirtilen üç hadis türünün sahihliği, ravilerinin güvenilirliği, aralarındaki isnadın niteliği gibi başka etkenlere de bağlıdır. Bununla birlikte, yukarıdaki sınıflandırma son derece faydalıdır; çünkü bu sayede Peygamberimizin ﷺ sözleri, sahabe veya tabiinin sözlerinden hemen ayırt edilebilir. Bu durum özellikle fıkhi meselelerdeki tartışmalarda büyük kolaylık sağlar.

The authenticity of each of the above three types of hadith depends on other factors such as the reliability of its reporters, the nature of the linkage amongst them, etc. However, the above classification is extremely useful, since through it the sayings of the Prophet (may Allah bless him and grant him peace) can be distinguished at once from those of Companions or Successors; this is especially helpful in debate about matters of Fiqh.

İmam Malik'in Muvatta' adlı eser, erken dönem hadis derlemelerinden biridir; bu eserde bu türden hadislerin oranı nispeten dengelidir, ayrıca daha sonra ele alınacak olan mursel hadisler de yer alır. Ebu Bekr el-Abhari'ye (ö. 375) göre Muvatta' şunları içermektedir:

Imam Malik's Al-Muwatta', one of the early collections of hadith, contains a relatively even ratio of these types of hadith, as well as mursal ahadith (which are discussed later). According to Abu Bakr al-Abhari (d. 375), Al- Muwatta' contains the following:

"600 merfu' hadis."

l 600 marfu' ahadith.

"l 613 mauquf ahadith." — this appears to be a label/reference (likely a numbering in an index or edition, such as "613 mawquf hadiths"). Turkish translation: "l 613 mevkuf hadis."

l 613 mauquf ahadith.

l 285 maqtu' ahadith, and.

l 285 maqtu' ahadith, and.

l 228 mursel hadis; toplam 1726 hadis.6.

l 228 mursal ahadith; a total of 1726 ahadith.6.

Diğer koleksiyonların yanı sıra, İbn Ebi Şeybe'nin (ö. 235) el-Musannef'inde, Abdürrezzak'ın (ö. 211) el-Musannef'inde ve İbn Cerir'in (ö. 310), İbn Ebi Hâtim'in (ö. 327) ve İbnü'l-Munzir'in (ö. 319) tefsirlerinde nispeten daha fazla mevkuf ve maktu hadis bulunmaktadır.7

Among other collections, relatively more mauquf and maqtu' ahadith are found in Al-Musannaf of Ibn Abi Shaibah (d. 235), Al-Musannaf of 'Abd al- Razzaq (d. 211) and the Tafsirs of Ibn Jarir (d. 310), Ibn Abi Hatim (d. 327) and Ibn al-Mundhir (d. 319).7