İnsan embriyosunun gelişimindeki bir sonraki aşama "nutfah"tır. Bu kelimenin çeşitli anlamları vardır:

The next stage of the development of the human embryo is nutfah. This word has various meanings:

1. Arapça dile bakıldığında "nutfe" kelimesi bir damla, bir sızıntı, bir katre ya da meni anlamına gelebilir.33. "Nutfe" aynı zamanda kendi türünden daha büyük bir grubun parçası olan tekil bir varlığı da ifade edebilir. Dolayısıyla bir nutfe, meninin içinde bulunan milyonlarca spermin arasından tek bir sperm; ya da yumurtalıklarda bulunan birçok yumurta arasından tek bir dişi yumurta hücresi olabilir.34.

1. By looking at the Arabic language, it can mean a dribble, a trickle, a drop or semen33. Nutfah can also mean a singular entity which is a part of a bigger group of its kind. Therefore, a nutfah could be a single sperm from a collection of millions of sperms contained in semen, or a single female egg from a group of many other eggs in the Ovaries.34.

2. Nebevi hadise göre Peygamber Muhammed ﷺ, nutfeyi "erkeğin nutfesinden ve kadının nutfesinden" oluşan sıvıların bir birleşimi olarak açıklamıştır.35

2. According to Prophetic tradition, the Prophet Muhammad ﷺ explained the nutfah as a combination of liquids “from a male nutfah and from a female nutfah”.35

3. Kur'an'da nutfe, karışık (el-emşaç) sıvıların bir birleşimi olarak tanımlanır: "Biz insanı karışık bir sıvıdan bir damla (nutfe) ile yarattık." 36.

3. In the Qur’an the nutfah is described as a combination of mingled (al-amshaj) fluids: “We created man from a drop (nutfah) of mingled fluid.” 36.

Bu âyet, dilbilgisi açısından, nutfeyi anne ve babadan gelen sıvıların birleşiminden oluşan bir varlık olarak resmetmektedir. "Amşâc" (karışmış) kelimesi çoğul bir sıfattır ve burada tekil isim olan "nutfe" ile kullanılmıştır. Dilbilgisel olarak bu durum, âyetin nutfeyi, birden fazla maddenin birleşmesiyle meydana gelen tek bir varlık veya damla olarak ele aldığını göstermektedir.

This verse, from a grammatical perspective, portrays an image of the nutfah as an entity made up of a combination of fluids coming from the mother and the father. The word al-amshaj (mingled) is a plural adjective and it is used here with the singular noun nutfah. Grammatically, this highlights the verse's concept of nutfah as being a single entity or drop produced by a combination of substances.

Kur'an'ın ve Peygamber geleneğinin ortaya koyduğu ilkeler, günümüz modern embriyolojisinin bilinen bulgularıyla örtüşmektedir. Özellikle nutfe evresi, döllenme sürecini ima etmektedir; bu süreç, annenin ve babanın bileşenlerinin ‘karışmasını’ gerektirir. Bu bileşenler zigot olarak bilinen tek bir hücreyi oluşturur. Bu konuda embriyologlar John Allen ve Beverley Kramer şöyle demektedir:

The principles put forward by both the Qur'an and the Prophetic tradition coincide with what is known today of modern embryology. The nutfah stage specifically implies the process of fertilisation, which requires the ‘mingling’ of components from the mother and the father. These components form a single cell known as the zygote. In regard to this, embryologists John Allen and Beverley Kramer state:

İnsan bireyi, biri anneden (oosit) diğeri babadan (sperm hücresi) gelen, gamet adı verilen iki küçük yapının birleşmesiyle ortaya çıkar. Bu gametler birlikte, etrafındaki zarlarla birlikte bütün embriyonun büyüdüğü tek bir hücre olan zigotu oluşturur. 37

The human individual arises from the conjugation of two minute structures called cells, one from the mother (oocyte) and one from the father (spermatozoon). These are called gametes. Together, these gametes form a single cell, the zygote, from which the entire embryo, including its surrounding membranes, grows. 37

Fizyolojik açıdan bakıldığında, annenin ve babanın her iki hücre yapısının da döllenme için gerekli olan sıvılar içinde bulunması gerekir. Spermatozoon, semen adı verilen bir sıvı içinde bulunur ve yumurta hücresi (oosit), canlılığı ve döllenebilirliği için gerekli olan oviduktal salgılarla kaplıdır. Fizyologlar Bruce Koeppen ve Bruce Stanton şöyle açıklamaktadır:

From a physiological perspective, each one of the two cell structures from both the mother and the father need to be contained in fluids necessary for fertilization. The spermatozoon is contained in fluid called semen38, and the oocyte is coated in oviductal secretions required for its viability and fertilizability. Physiologists Bruce Koeppen and Bruce Stanton explain:

Oviduktal salgılar kümülüs-oosit kompleksini kaplar ve içine nüfuz eder; kompleksin canlılığı ve döllenebilirliği için gerekli olabilir.39

Oviductal secretions coat and infuse the cumulus-oocyte complex and may be required for viability and fertilizability.39

Böylece, nutfe kelimesinin, annenin ve babanın tek hücrelerinin (döllenme için gerekli sıvılarda bulunan) bir araya gelmesiyle oluşan karışık bir varlık olarak yorumlanması, zigotun oluşumuna ilişkin fizyolojik tanımla uyum içindedir.

Thus, the analysis of the word nutfah as a mingled entity formed as a result of single cells from the mother and the father (which are contained in fluids necessary for fertilization) corresponds with the physiological description of the zygote's formation.

Nutfah aşaması: Anne ve babadan gelen iki sıvının karışmasıyla zigotun oluşumu; bu zigot iki küçük hücre yapısı (yumurta hücresi ve spermatozoon) içerir.

he nutfah stage: The formation of the zygote, via the mingling of two fluids from the mother and the father, which contains two small cell structures (the oocyte and the spermatozoon).

Kur'an'da anlatılan gelişmekte olan insan embriyosunun aşamaları bazı müfessirler tarafından incelenmiştir. Bunlar, Kur'an'ın insan gelişimine dair söyleminin, antik Yunan filozofu ve bilgini Aristoteles ile 2. yüzyıl filozofu ve hekimi Galen'in eserlerinden intihal edildiğini ileri sürmektedir. Yukarıdaki incelemenin ışığında bu iddia temelsizdir; çünkü Aristoteles, embriyonun gelişiminden sorumlu olan sıvıyı (genetik materyali) yalnızca erkeğin ürettiğine inanıyordu. Erkek meniyi aktif unsur, dişi yumurtayı ise döllenme için yalnızca pasif bir unsur sağladığını varsayıyordu; bu fikir modern embriyoloji ile çelişmektedir.

The stages of the developing human embryo described in the Qur’an have been examined by some commentators. They assert that the qur’anic discourse on human development is plagiarised from the works of the ancient Greek philosopher and polymath Aristotle, and the 2nd century philosopher and physician Galen. In light of the above analysis this allegation is baseless, as Aristotle believed only the male produces fluid responsible for the development of the embryo (the genetic material). He supposes the male semen to be the active form and the female ovum as providing only the passive element for fertilization; an idea contradictory to modern embryology.

Aslında Aristoteles, meninin kadının adet kanıyla karışarak pıhtılaşıp embriyoyu oluşturduğu görüşündeydi. Aristoteles'in insan gelişimine dair anlatımları, kendi yazılarında da gösterildiği gibi, hem Kur'an'la hem de modern embriyolojiyle açıkça çelişmektedir:

In fact, Aristotle was of the opinion that semen mixed with women’s menstrual blood, coagulating to form the embryo. Aristotelian accounts of human development are evidently incongruous with both the Qur’an and modern embryology, as illustrated in his own writings:

...dişi, üretime hiçbir meni katkısında bulunmasa da, bir şey katkıda bulunur, yani adet kanını oluşturan madde... Eğer erkek etkin taraf, hareketi başlatan ise ve dişi, dişi olması itibarıyla edilgen taraf ise, dişinin erkeğin meni sıvısına katkıda bulunduğu şey kesinlikle meni olmayacak, madde olacaktır. Nitekim gerçekte olan da budur; çünkü adet kanının doğal maddesi ilk madde sınıfına girmelidir.40.

...the female, though it does not contribute any semen to generation... contributes something, viz., the substance constituting the menstrual fluid… [I]f the male is the active partner, the one which originates the movement, and the female qua female is the passive one, surely what the female contributes to the semen of the male will be not semen but material. And this is in fact what we find happening; for the natural substance of the menstrual fluid is to be classed as prime matter.40.

Klasik Kur'an müfessirleri, Aristoteles'in insan gelişimine dair anlatımları ile Kur'ânî anlatı arasındaki ayrılığı dile getirmektedir. On dördüncü yüzyılın fakihi ve Kur'an müfessiri İbnu'l-Kayyim, yalnızca erkek meninin bir çocuğu meydana getirmekten sorumlu olmadığını vurgulamak için çeşitli Peygamber ﷺ hadislerinden yararlanmaktadır.41 Ayrıca, Kur'an'da kullanılan kelimeler Aristoteles'in kelime seçiminden farklı olduğu için intihal iddialarının boşuna olduğu ileri sürülmektedir; Kur'an bilimsel olarak doğru, Aristoteles ise değildir. Aristoteles'in itibarını yitirmiş olan varsayımı (döllenme sürecinde adet kanının rol oynadığı yönündeki görüş) ise Kur'an ve onun "nutfe" kelimesini kullanımıyla karşılaştırılmaktadır; "nutfe" Arapçada adet kanının karşılığı değildir. Arapçada adet kanının karşılığı ise "hayz"dır.

Classical exegetes of the Qur’an convey the disagreement between Aristotelian accounts of human development and the qur’anic narrative. Ibn al-Qayyim, the 14th century jurist and commentator of the Qur’an, uses various Prophetic traditions to emphasise the fact that male semen alone is not responsible for generating a child.41 Furthermore, assertions of plagiarism are futile as the words used in the Qur’an are unlike Aristotle’s choice of words; the Qur’an is scientifically accurate and Aristotle is not. Aristotle's discredited supposition (of menstrual blood being involved in the process of fertilisation) is further contrasted with the Qur’an and its use of the word nutfah, which is not the word for menstrual blood in Arabic. The word for menstrual blood in Arabic is haydh.

Kur'an'ın Galen'den intihal yaptığı yönündeki iddiaya gelince, bu da yine temelsizdir; çünkü Galen, yumurtanın döllenmiş hâlinde bizim görmemiz gerektiği şeyi meniye atfetmektedir. Şöyle yazar:

As for the assertion that the Qur’an plagiarised from Galen, this is once again insubstantial as Galen attributes to the semen what we should to the fertilised ovum. He writes:

Meniyle de durum böyledir: meni, baştan beri sahip olduğu yetilerle birlikte gelir.42

so it is with the semen: its faculties it possessed from the beginning.42

Buna karşılık, Kur'an nutfeyi erkekten değil, hem erkekten hem de kadından gelen karışık bir damla veya sıvı olarak tarif eder. Ayrıca hem erkeği hem de kadını çocuğun genetik yapısından sorumlu tutar. Bu akıl yürütmeyi Peygamber ﷺ'in, kadının çocuğunun genetik yapısındaki sorumluluğunu teyit eden hadisi de destekler; O, şu soruyu sorar: "Yoksa çocukları onlara nasıl benzer?"43 İbn Kayyim, kadınların bir tür meniye sahip olmamaları durumunda çocuklarının onlara benzemeyeceğini ileri sürer. Erkek meninin tek başına bir çocuk oluşturmadığını, çünkü gebeliğin ancak erkek spermin kadından gelen eşdeğer bir başka hücreyle (yumurta hücresi) karışmasıyla gerçekleştiğini savunur.44

Contrary to this, the Qur’an describes the nutfah as a mingled drop or fluid from both the male and the female, not just the male. It also stresses both the male and female as being responsible for the child’s genetic makeup. This reasoning is further supported by Prophetic tradition with the Prophetﷺ affirming a woman's responsibility for the genetic makeup of her child, as he proposes the question: “How else do their children resemble them?”43 Ibn al-Qayyim theorizes that if women do not have a type of semen, then their children would not look like them. The male semen alone does not generate a child because conception only occurs upon the mixture of male sperm with another equivalent (ovum) from the female. 44

Bu gösterim, Kur'an'ın hem erkeği hem de kadını "melekeler" (yetiler) bakımından sorumlu tuttuğunu ortaya koymakta; Kur'an'ın Galen'in kuramına dayandığı varsayımını geçersiz kılmaktadır. Galen'in kuramı erkeğin katkısını abartmakta, kadının katkısını ise olduğundan az göstermektedir. Bu karşılaştırmalar ve açıklamalar, intihal tezinin çürütülmesine katkıda bulunmakta ve şu soruları sormayı zorunlu kılmaktadır: Peygamber ﷺ Galen'in ve Aristoteles'in eserlerinden intihal yaptıysa, Yunan hekimlerinin ve Kur'an'ın bu aşamayı anlatmak için kullandığı sözcükler neden birbirinden farklıdır? Galen ve Aristoteles bilimsel olarak isabetli değilken Kur'an neden bilimsel olarak doğrudur?

This demonstration, of the Qur’an perceiving both the male and female as responsible for the ‘faculties’, renders invalid the assumption that the Qur'an is based on Galen's theory, which exaggerates the male contribution and understates that of the female. These contrasts and explications contribute to a dismantling of the plagiarisation thesis, and it becomes necessary to pose the questions: if the Prophet ﷺ plagiarised Galen’s and Aristotle’s works, why are the words used by the Greek physicians and the Qur’an to describe this stage dissimilar? And why is the Qur’an scientifically accurate when Galen and Aristotle are not?