Khalqan kelimesi şekil vermek, biçimlendirmek ve kalıba dökmek anlamlarına gelir. Ayrıca yapmak, yaratmak ve var etmek anlamlarına da gelir.91 Akhara kelimesi başka veya bir tane daha anlamına gelir.92 Er-Razi, Peygamber ﷺ'in sahabisi ve Kur'an müfessiri İbn Abbas'ın, "başka şekiller" ifadesinin cenin, bebeklik ve çocukluk dönemleri dahil olmak üzere gelişimin bütün çeşitlerine işaret ettiğini söylediğini nakleder.93

The word khalqan means to shape, to form and to mold. It also means to make, to create and to originate.91The word akhara means another or one more.92 Al-Razi quotes the companion of the Prophet ﷺ, and qur’anic exegete, Ibn Abbas that ‘other forms’ signifies all various types of growth including foetal, infancy, and childhood. 93

Kur'an'da son süreci tanımlamak için kullanılan terimler modern embriyolojiye karşılık gelmektedir. Sekizinci haftadan gebeliğin sonuna kadar uzanan, büyüme ve genişleme dönemi yaşanır; bu süre boyunca bebek insana özgü estetik özellikleri oluşturmaya başlar. Bu evre genellikle fetüs dönemi olarak adlandırılır. Bebeğin "şekli", ayırt edilemez bir halden "biçimlendirilmiş" olmaya ve insan "suretine" benzetilmeye doğru gelişir. Barry Mitchell ve Ram Sharma, büyümenin bu evresini şöyle aktarmaktadır:

The terms used in the Qur’an to describe the final process correspond to modern embryology. From the 8th week to the end of pregnancy the period of growth and enlargement occurs, during which time the baby begins to form human-specific aesthetic features. This is usually called the foetal stage. The baby’s ‘shape’ develops from indistinguishable to being ‘molded’ and ‘made to look like’ the human ‘form’. Barry Mitchell and Ram Sharma convey this stage of growth:

Hafta 8'in sonundan tam dönem (38 hafta) sonuna kadar olan zaman dilimi, büyüme ve genişleme evresidir (cenin dönemi).94

The period of time from the end of week 8 to full term (38 weeks) is a phase of growth and enlargement (the fetal period).94

Khalqan âhara aşaması: Embriyonik aşamanın sonu ve yeni bir büyüme evresinin başlangıcı.

The khalqan akhara stage: The end of the embryonic stage, and the beginning of a new phase of growth.

Hekim el-Hâris bin Kelede, 6. yüzyılın ortasında Taif'te Benî Sakîf kabilesinde doğdu. Bazı tarihçiler, tıp eğitimini Cündişapur tıp okulunda aldığını ve burada Aristo ile Galen'in öğretilerini öğrendiğini savunmaktadır.95 Bu tarihçilere göre:

The physician al-Harith bin Kalada was born in the middle of the 6th century in the tribe of Banu Thaqif in Ta’if. Some historians maintain that he received his medical education at the Jundishapur medical school where he learnt the teachings of Aristotle and Galen.95 According to these historians:

Islam ile Yunan tıbbı arasındaki temel bağlantı, İskenderiye okulundan ziyade geç Sasani tıbbında, özellikle de Cündişapur okulunda aranmalıdır. İslam'ın doğuşu sırasında Cündişapur en parlak dönemindeydi. Yunan, Hint ve İran tıp geleneklerini kozmopolit bir ortamda birleştiren, bu yönüyle İslam tıbbının zeminini hazırlayan dönemin en önemli tıp merkeziydi. 96

The major link between Islamic and Greek medicine must be sought in late Sasanian medicine, especially in the School of Jundishapur rather than that of Alexandria. At the time of the rise of Islam Jundishapur was at its prime. It was the most important medical centre of its time, combining the Greek, Indian and Iranian medical traditions in a cosmopolitan atmosphere which prepared the ground for Islamic medicine. 96

Bu rivayeti takiben bazı tarihçi ve yorumcular, Peygamber Muhammed ﷺ'in Aristoteles ve Galen'in gelişmekte olan insan embriyosu hakkındaki anlatımlarını bin Kalede aracılığıyla intihal ettiğine ve ondan tıbbi tavsiye aldığına inanmaktadır.97 Bu görüş çeşitli nedenlerle temelsizdir.

Following this narrative some historians and commenta tors believe the Prophet Muhammad plagiarised Aristotle’s and Galen’s accounts of the developing human embryo via bin Kalada, and sought medical advice from him.97 This is unfounded for various reasons.

1. Daha önce incelendiği gibi, eğer Peygamber ﷺ gerçekten İbn Kelede'nin Yunan hekimlerine dair bilgisinden etkilenmişse, yanlış olanı nasıl özellikle reddetti, doğru olanı nasıl geliştirdi ve süreçlere, ki bunların hepsi modern embriyolojiyle doğrulanmaktadır, nasıl yeni aşamalar ya da bölümler ekledi?

1. As previously explored, if the Prophet ﷺ had indeed been influenced by bin Kalada’s knowledge of the Greek physicians, how did he specifically reject what was wrong, improve what was right, and add new stages or parts of the processes, of which all are corroborated by modern embryology?.

2. Peygamber ﷺ'in İbn Kalede'ye tıbbi görüş sorduğunu iddia etmek, onun İbn Kalede'nin eserlerinden kopya çektiği gerçeğini ne ima eder ne de gerektirir. İspat yükü, iddiada bulunan kişinin üzerindedir. Tarihsel açıdan bakıldığında, Peygamber ﷺ'in embriyoloji görüşlerini İbn Kalede aracılığıyla oluşturduğuna işaret eden doğrudan ve açık bir kanıt yoktur.

2. Claiming the Prophet ﷺ sought medical advice from bin Kalada neither implies nor stipulates the fact that he copied bin Kalada’s work. The onus of proof is on the one who is making the claim. From a historical perspective there is no direct and explicit evidence that indicates the Prophet ﷺ manufactured his views on embryology via bin Kalada.

3. Erken tarihi kaynaklar, Peygamber ﷺ'in hayatını anlatırken onun karakterinin dürüstlüğünü ortaya koyar ve bunu vurgular. O bir yalancı değildi ve bunu iddia etmek savunulabilir bir şey değildir. Kur'an'ın Allah'ın kelamı olduğunu korurken onun İbn Kalede'yi kopya ettiği varsayımı bu yüzden akla sığmaz. Mesajına karşı çıkanlar bile onu "Emin" olarak tanıyordu.98

3. Early historical sources on the Prophet’s ﷺ life illustrate and emphasise the integrity of his character. He was not a liar and to assert as much is indefensible. The presumption that he copied bin Kalada, while maintaining the Qur’an to be the word of God, is therefore inconceivable. He was known even by the enemies to his message as the “Trustworthy”.98

Peygamber'in ﷺ güvenilirliğinin ve inandırıcılığının bir başka kanıtı, bir yalancının genellikle dünyevi bir kazanç uğruna yalan söylemesine karşın, Peygamber ﷺ'in tüm dünyevi emellerini reddetmesi ve mesajı uğruna büyük acılar çekmesidir. Mesajının yayılmasını durdurması karşılığında kendisine sunulan zenginlik ve iktidarı reddetmiştir. 99 Dikkat çekici olarak, inançları yüzünden zulme uğramış; sevdiği şehir Mekke'den boykot edilmiş ve sürgün edilmiş; yemekten yoksun bırakılmış ve çocuklar tarafından bacakları kanlar içinde kalana kadar taşlanmıştır. Eşi vefat etmiş, sevgili sahabileri ise işkenceye ve zulme uğramıştır.100 Arap Dili ve İslam Araştırmaları emekli profesörü merhum W. Montgomery Watt, Muhammad at Mecca adlı eserinde bunu şöyle incelemektedir: İnancı uğruna zulme katlanmaya hazır olması, ona inanan ve onu bir lider olarak gören insanların yüksek ahlaki karakteri ve nihai başarısının büyüklüğü, onun temel dürüstlüğünü ortaya koymaktadır. Muhammed'i bir sahtekâr saymak, çözdüğünden çok daha fazla sorun yaratmaktadır.101

Doğu'nun Güneybatısındaki Pers kentinde Gondeşapur [Cundişapur] ile ilgili olarak Nasturi faaliyetlerine dair etkili bir efsane oluşmuştur. Sık sık tekrarlanan bu efsaneye göre Nasturiler, altıncı yüzyılda Gondeşapur'u büyük bir entelektüel merkeze dönüştürmüş, Yunan bilimlerinin tüm dallarında eğitim verilebilen, bazı hevesliler tarafından "üniversite" olarak adlandırılmayı tercih ettikleri bir kurum kurmuşlardır. Gondeşapur'da İskenderiye ders kitaplarına dayanan bir müfredata sahip bir tıp okulu ile Bizans hastanelerini model alan bir hastanenin bulunduğu, böylece krallığa Yunan tıbbında yetişmiş hekimlerin sağlandığı iddia edilmektedir. En önemlisi, Gondeşapur'un Yunan bilimsel birikiminin Yakın Doğu dillerine çevrilmesinde kritik bir rol oynadığı ve hatta Yunan biliminin Araplara ulaşmasında tek en önemli kanal olduğu kabul edilmektedir. Son araştırmalar ise çok daha az çarpıcı bir gerçeklik ortaya koymuştur. Gondeşapur'da bir tıp okulu veya hastane bulunduğuna dair ikna edici hiçbir kanıt yoktur, ancak bir ilahiyat okulu ve belki de buna bağlı bir revir bulunmuş olabilir. Şüphesiz Gondeşapur ciddi entelektüel faaliyetlere ve belirli ölçüde tıbbi uygulamalara sahne olmuştur; sekizinci yüzyıldan itibaren Bağdat'taki Abbasi sarayına bir dizi hekim yetiştirmiştir. Ancak bunun hiçbir zaman büyük bir tıp eğitimi veya çeviri faaliyeti merkezi olduğunu söylemek şüphelidir. Gondeşapur hikâyesinin ayrıntıları güvenilir olmasa da, anlatılmak istenen ders yine de geçerlidir. 102.

An influential mythology has developed around Nestorian activity in the city of Gondeshapur [ Jundishapur] in south-western Persia. According to the often-repeated legend, the Nestorians turned Gondeshapur into a major intellectual center by the sixth century, establishing what some enthusiasts have chosen to call a university, where instruction in all of the Greek disciplines could be obtained. It is alleged that Gondeshapur had a medical school, with a curriculum based on Alexandrian textbooks, and a hospital modeled on Byzantine hospitals, which kept the realm supplied with physicians trained in Greek medicine. Of greatest importance, Gondeshapur is held to have played a critical role in the translation of Greek scholarship into Near Eastern languages and, indeed, to have been the single most important channel by which Greek science passed to the Arabs. Recent research has revealed a considerably less dramatic reality. We have no persuasive evidence for the existence of a medical school or a hospital at Gondeshapur, although, there seems to have been a theological school and perhaps an attached infirmary. No doubt Gondeshapur was the scene of serious intellectual endeavour and a certain amount of medical practice —it supplied a string of physicians for the Abbasid court at Baghdad beginning in the eighth century— but it is doubtful that it ever became a major center of medical education or of translating activity. If the story of Gondeshapur is unreliable in its details, the lesson it was meant to teach is nonetheless valid. 102.

5. Manfred Ullman ve Franz Rosenthal gibi tarihçiler, İbn Kalada hakkındaki malzemeye şüpheyle yaklaşmakta ve onu, kurgusal yaratılmış karakterlere edebi göndermeler içeren efsanevi bir figür olarak nitelendirmektedirler104. Profesör Gerald Hawting, "The Development of the Biography of al-Harith ibn Kalada and the Relationship between Medicine and Islam" adlı makalesinde şöyle yazmaktadır:

5. Historians such as Manfred Ullman and Franz Rosenthal are skeptical about the material referring to bin Kalada. They refer to him as a legendary figure104, which has literary allusions to characters of fictitious creation. Professor Gerald Hawting, in his essay The Development of the Biography of al-Harith ibn Kalada and the Relationship between Medicine and Islam, writes:

Bu sonraki kaynaklarda el-Hâris hakkındaki bilgiler parçalıdır; onun hekimlik mesleğine yapılan atıflar tutarlı değildir ve bulunduğunda da çoğunlukla tesadüfîdir. Ayrıca onun tıbbının niteliği ya da hayatına dair ayrıntılar hakkında pek az bilgi bulunmaktadır.105 Bu açıdan bakıldığında, İbn Kelede'nin "hekimlik mesleği" ile ilgili güvenilir olmayan ya da kesin olmayan tarihî anlatımlara dayanmak, Peygamber ﷺ'in bu 7. yüzyıl hekimini taklit ettiği iddiasını zayıflatmaya hizmet etmektedir.

In these latter sources the information about al-Harith is fragmentary, references to his profession as a doctor are not consistent and, where they occur, tend to be incidental, and there seems to be little information about the nature of his medicine or detail about his life.105 From this perspective, using unreliable or inconclusive historical narratives concerning bin Kalada’s “profession as a doctor” serve to weaken the argument that the Prophet ﷺ copied the 7th century physician.

6. Altıncı veya yedinci yüzyılda büyük bir tıp okulunun varlığına dair herhangi bir kanıt görünmemektedir. Akademik hekim ve tarihçi Plinio Prioreschi, A History of Medicine adlı kitabında, Cündişapur'un tıp tarihinde önemli bir rol oynadığı iddiasını doğrulayan hiçbir Pers kaynağının bulunmadığını vurgulamaktadır.106

6. There appears to be no evidence of a major medical school in either the 6th or 7th century. The academic medic and historian Plinio Prioreschi in his book A History of Medicine highlights that there are no Persian sources that substantiate the claim that Jundishapur played a significant role in the history of medicine.106

7. Tarihi kayıtlarda, İbn Kalede'nin İslam'a girdiği ve Peygamberﷺ'in sahabelerinden biri sayıldığı belirtilmektedir. Etnograf ve dilbilimci William Brice, An Historical Atlas of Islam adlı kitabında şöyle yazar: "Müslüman olmuş ve Peygamberﷺ'in sahabelerinden biri mertebesine ulaşmıştı."107.

7. There are historical reports stating that bin Kalada converted to Islam and was considered a companion of the Prophetﷺ. Ethnographer and linguist, William Brice in his book An Historical Atlas of Islam, writes: He was converted to Islam and had acquired the status of one of the Prophet's Companions.107.

Eleştirmenler, Hz. Muhammed ﷺ'in insan ve hayvan embriyolarını parçalara ayırıp incelediğini ileri sürmekte ve bu yolla onun bilimsel bilgisinin bir açıklamasını sunmaya çalışmaktadır. Bu iddiaya verilecek en açık yanıt, Kur'an'da anlatılan birçok aşamanın, örneğin nutfe ve alaka aşamalarının, çıplak gözle görülemeyip optik araçlara ihtiyaç duyulduğudur. Bir diğer güçlü gerekçe ise Peygamber ﷺ'in ilan edilmiş görevinin İslam'ın mesajını yaymak olduğu düşünüldüğünde, embriyoları incelemeye vakit ayırmasının pratik olmadığı ve bu uğraşın amacına ters düşeceğidir. Embriyonun gelişimini anlatan bu ayetler, İslam'ın özünü ya da yayılmasını etkilemiş değildir ve böyle bir etkilenmenin olması da, özellikle embriyolojinin bu kadar derin bilgisinin imkânsız sayıldığı 7. yüzyıl Arabistan'ı bağlamında, beklenemezdi. Son olarak, Hz. Muhammed ﷺ'in hayvan ya da insan embriyolarını parçaladığına dair herhangi bir kaydın bulunmaması, böyle bir iddianın onun hayatı ve görevi ile bağdaşmadığını göstermektedir.

Critics allege that the Prophet Muhammad ﷺ dissected or examined human and animal embryos, and therefore serves as an explanation of his scientific knowledge. An immediate refutation of this allegation is that many of the stages described in the Qur’an cannot be seen with the naked eye but require optical aids, examples of which include the nutfah stage and the `alaqah stage. Yet another poignant reason invalidating this is the impracticalness and counter-productivity of the Prophet ﷺ spending his time examining embryos, when his proclaimed mission was to spread the message of Islam. These particular verses (that is; the verses detailing the development of the embryo) did not, and would have been unlikely to, affect the essence or propagation of Islam, especially in a 7th century Arabian context where such deep understandings of embryology was improbable. Finally, why aren’t there any records of the Prophet ﷺ dissecting animal or human embryos? Such a claim does not tally with the life and mission of the Prophet Muhammad ﷺ.

İnsan, neyden yaratıldığına baksın. O, fırlatılan bir sudan yaratıldı; omurga ile kaburgalar arasından çıkar.114.

So let man observe from what he was created. He was created from a fluid, ejected, emerging from between the backbone and the ribs.114.

Yukarıdaki ayetler, çeşitli eleştirmenler ve yorumcular tarafından bilimsel olarak yanlış oldukları gerekçesiyle eleştirilmiştir ve bu ayetlerden doğru bir anlam çıkarmaya yönelik her girişim, metinsel akrobasiden başka bir şey olmadığı öne sürülmüştür. Bu değerlendirme, (sulb) ve (tara’ib) kelimelerinin analizinden doğmaktadır; bu kelimeler “omurga” ve “kaburga” olarak çevrilmiştir. Kur’an’ın bilimsel yanlışlığını savunanlar, söz konusu çeviri anlamının, fizyolojideki modern gelişmelerle uzlaştırılamayacağını iddia etmektedir. Ancak bu kelimelerin sözlük açısından incelenmesinden de görüleceği üzere, bu kelimeler aslında modern fizyolojiyle uyum içindedir.

The above verses have been condemned by various critics and commentators as being scientifically inaccurate, and any attempt to salvage an accurate meaning from them has been suggested to be tantamount to textual acrobatics. This evaluation arises from an analysis of the words (sulb) and (tara’ib) which have been translated to mean ‘backbone’ and ‘ribs’. Those who maintain the scientific inaccuracy of the Qur’an claim the above translation for the words sulb and tara’ib cannot be reconciled with modern developments in physiology. However, after a lexical analysis of these words it will be seen that these words do in fact concur with modern physiology.

Kelime (sulb), sert, katı, sağlam ve körelmiş gibi çeşitli anlamları içerir. Ayrıca omurganın herhangi bir kısmını, özellikle de bel bölgesini ve belin kendisini ifade eder. Bu kelime erkeklere özgüdür115 116. Kelime (tara'ib) ise göğüs kemiğini, kaburgaları veya leğen kemiğinin kemerini ifade eder ve çoğu yazara göre bu kelime özellikle kadınlara işaret eder117 118.

The word (sulb) carries various meanings including hard, firm, solid, stiff and rigid. It also means any portion of the backbone, particularly the lumbar portion and the loins. It is specific to males115 116. The word (tara’ib) means breastbone, the ribs117 or the pelvic arch118, and this word according to most authors refers specifically to women.

Arapça'nın sunduğu yorumların bu tür incelenmesiyle, Kur'an'ın modern fizyolojiyle uyumlu olduğu sonucuna varılabilir; zira meninin ve sperm hücrelerinin "bel" olarak anılan bölgeden, yumurta hücresinin ise leğen kemeri bölgesinden geldiği bilinmektedir. Bu iki unsur da insanın, yani insan varlığının yaratılması için gereklidir.

With such examinations of the interpretations offered by the Arabic language, it can be inferred that the Qur’an complies with modern physiology as it is well known that the sperm and semen come from an area referred to as the loins, and the ovum comes from the pelvic arch area. Both of which are required for the creation of man, that is to say, the human being.

Peygamber efendimizin (ﷺ) açıklayıp aydınlattığı hadisler, gelişmekte olan insan embriyosuna dair Kur'an'ın görüşünü, modern embriyoloji ile örtüşür biçimde ortaya koymaktadır. Bu iddiayı destekleyen sayısız hadis vardır. Örneğin cinsiyetin belirlenmesine dair şu hadis, peygamberlik sünnetinin bilimsel gelişmelerle nasıl uyum içinde olduğunu gözler önüne sermektedir.

Prophetic traditions that clarify and elucidate the qur’anic view on the developing human embryo correspond with modern embryology. There are a myriad of traditions that substantiate this claim. For instance the following tradition on gender determination highlights how the Prophetic traditions are in line with scientific developments:

Melek, nutfe rahimde 40 veya 45 gece yerleştikten sonra ona gönderilir ve şöyle der: "Rabbim! Bedbaht mı olacak, yoksa mutlu mu?" Sonra bu yazılır. Ardından şöyle der: "Rabbim! Erkek mi olacak, dişi mi?" 119

The angel is sent to the nutfah after it has settled in the uterus for 40 or 45 nights and says, “Lord! Is it to be wretched or happy?” Then this is inscribed. Then he says, “Lord! Is it to be male or female? 119

Embriyonun gelişiminin 6. haftasında, birincil cinsiyet kordonları parmak benzeri çıkıntılar şeklindedir. Bu dönemde hem erkek hem de dişi gonadlar birbirinin aynısı görünür. Ancak 6. haftanın hemen ardından, embriyonun genetik yapısının fiziksel ifadesini belirleyen önemli bir olay gerçekleşir. Bu olay, erkek ve dişi hormonların üretimini uyaran genlerin aktive olmasıdır:

During the 6th week of the developing embryo the primary sex cords are finger like projections. At this time both the male and female gonads appear identical. However, just after the 6th week a significant event occurs that determines the physical expression of the embryo’s genetic make up. This event is the activation of genes that stimulates the production of male and female hormones:

Embriyonun hücresinde Y kromozomu bulunursa, kromozomun kısa kolunda yer alan SRY adlı bir gen açılır; bu, diğer genleri açan ve erkek hormonlarının üretimini uyaran bir kimyasal zincir reaksiyonunu başlatır. X kromozomu bulunursa veya SRY geni Y kromozomundan eksikse, embriyo, tam olarak anlaşılamamış mekanizmalar aracılığıyla dişi olarak gelişir.120

If the Y chromosome is resent in the embryo’s cell, a gene within the short arm of the chromosome called SRY will turn on, initiating a chemical chain reaction that will turn on other genes and stimulate the production of male hormones. If the X chromosome is resent, or if the SRY gene is missing from the Y chromosome, the embryo will develop into a female via mechanisms that are not fully understood.120

Bu, yukarıdaki rivayetle embriyoloji arasında güçlü bir uyum olduğunu açıkça göstermektedir.

This clearly shows a strong correspondence between embryology and the above tradition.

Ancak, eleştirmenlerin bilimsel olarak yanlış olduğunu öne sürdüğü belirli bir rivayet vardır. Aşağıdaki rivayetin, nutfah, 'alaqah ve mudghah evrelerinin üç 40 günlük dizi halinde gerçekleştiği, dolayısıyla 120 günlük bir süreç olduğu anlamına geldiği yorumlanmıştır. Bu yorum, embriyonun bu süre içindeki görünümüyle uyuşmamaktadır.

However, there is a particular tradition that critics have claimed to be scientifically inaccurate. The following tradition has been interpreted to mean that the nutfah, `alaqah and mudghah stages occur in three 40 day sequences, making it a period of 120 days. This interpretation does not concur with the appearance of the embryo during this time:

Allah'ın Resulü, doğru olan ve doğrulanmış olan şöyle buyurdu: "(İnsanın yaratılışı) annesinin rahminde kırk gün boyunca bir araya getirilir, sonra aynı süre boyunca koyu kanın pıhtısı olur, sonra aynı süre boyunca bir et parçası olur. 121.

Ayrıca, söz konusu rivayet "bunun gibi" ifadesini kullanmaktadır; bu ifade zaman diliminin tekrarı olarak anlaşılabilir. Bu ifade mücmel olup klasik ilimlerde genel anlamına gelirken, sözü geçen rivayet mübeyyen, yani açık ve belirgin bir ifadedir. Klasik ilimlerdeki kural, mücmelin mübeyyen ile tahsis edilerek konuşanın anlamının ve maksadının doğru biçimde ortaya konulacağıdır. İmam Malik ve 7. yüzyılda yaşamış âlim İbn Azzamlakânî gibi birçok âlim, nutfe, alaka ve mudğa evrelerinin ilk kırk gün içinde gerçekleştiği sonucuna varmıştır.

Additionally, the tradition in question uses the phrase ‘like that’ which can be understood as a repetition of the time period. The phrase is mujmal, which in the classical sciences means general, whereas the aforementioned tradition is mubayyan, meaning explicit. The rule according to the classical sciences is that the general is specified by the explicit to give an accurate portrayal of the meaning and intention of the speaker. Many scholars such as Imam Malik and the 7th century scholar Ibn Azzamlakani reached the conclusion that the nutfah, `alaqah and mudghah stages occur during the first 40 days.

Yukarıda belirtilen ayetlerle (yani embriyonik gelişim ve sperm kökeni hakkında olanlarla) ilgili olarak Kur'an'ın bilimsel gerçeklerle uyuşmadığını savunan çeşitli eleştirmenler, Kur'an'daki bazı kelimelerin bilimsel gerçeklerle nasıl bağdaştırılamayacağını göstermek ve vurgulamak için mevcut Kur'an çevirilerinden yararlanma eğilimindedir. Bu yaklaşım hatalıdır. Çeviri çalışmaları, diller arasında asla eşdeğerliğin bulunamayacağı sonucuna varmaktadır; bunu iddia etmek, iki farklı dil arasında dilsel olarak ulaşılamaz bir kültürel ve dilsel simetri varsayımında bulunmak anlamına gelir. Bu açıklama, Arapça ile Avrupa dillerini, ikisinin de "dilsel ve kültürel olarak uyumsuz" olması nedeniyle, diğer dillere kıyasla daha çok ilgilendirmektedir. Bu nedenle bir çeviri asla orijinal metnin bir temsili olamaz ve tam eşdeğerlik arayan herkes "bir serapın peşinden koşmaktadır". Dolayısıyla bilim ve Kur'an hakkında sağlam sonuçlara ulaşmak için sözlüksel bir analizin, Kur'an tefsirinin anlaşılmasının ve modern bilimin güncel bilgisinin bir arada kullanılması gerekmektedir.

Various critics who argue the aforementioned verses (i.e. on embryonic development and the origins of sperm) are not in line with scientific facts, tend to use the available qur’anic translations to express and highlight how certain words in the Qur’an cannot be reconciled with scientific truths. This approach is flawed. Translation studies conclude that there can never be equivalence between languages123, and to assert this would wrongfully presume cultural and linguistic symmetry between two different languages, which is linguistically unattainable. This clarification is applicable more so to Arabic and European languages than any other as they are both “linguistically and culturally incongruous”.124 Therefore, a translation will never be a representation of the original text and anyone who seeks total equivalence “is chasing a mirage”.125 Hence, a lexical analysis, coupled with an understanding of qur’anic exegesis and up-to-date knowledge of modern science, is required to form sound conclusions concerning science and the Qur’an.

Dilleri birbirine yaklaştırma çabalarında, her bir kelimenin anlam ve çağrışımlarının ayrıntılı biçimde incelenmesi gerekir. Bunun sonucunda çevirmenler tek bir âyet için çok sayıda çeviri üretir. Ayrıca çeviriler büyük ölçüde tefsir eserlerine ve bunların sunduğu geniş yorum yelpazesine dayanır. Bir çeviriye atıfta bulunmak ya da bir argümanın dayanaklarını tek bir yoruma hapsetmek, yeterli bir zemin sunmaz ve önerilen bir sonuca ulaşmak için yeterli gerekçe sağlayamaz. Doğa olaylarıyla ilgili âyetlerde ise yorumlar, müfessirin konu hakkındaki arka plan bilgisine göre değişecektir. Açıktır ki yanlış yorum ve çevirilere dayanarak Kur'an'ın yanlış olduğu sonucuna varmak, yetersiz ve etkisiz bir yöntemdir. Bir âyetin olabilecek bütün anlamları doğa bilgisiyle uzlaştırılsaydı ve sonuçlar bunların birbiriyle bağdaşmadığını ve uyumsuz olduğunu gösterseydi, Kur'an'ın yanlış olduğu sonucu ciddiye alınırdı. Ancak bu pekâlâ bu makalede sunulan analizle aydınlatıldığı, ortaya konduğu ve yeniden teyit edildiği üzere bugüne kadar böyle olmamıştır. Daha genel bir açıdan bakıldığında, Kur'an Arapçasının dilsel özellikleri Kur'an'a derinlik kazandırır. Çok katmanlı anlamlara sahip kelimeleri kullanması sayısız yorumun önünü açar ve dünyanın en büyük ve en etkili medeniyetlerinden birinin temellerini ve itici gücünü oluşturmuştur. Akademik dilbilimci Hüseyin Abdul-Raof'un yazdığı gibi: Kur'an dilinin zenginliği ve farklı yorumlara açıklığı, bu tek kitabın dünyanın büyük medeniyetlerinden birini nasıl şekillendirmiş olabileceğini açıklamaya yardımcı olur. 126