Kur'an'ın bilimle ilişkisi yüzyıllardır tartışılmakta olup, âlimler onu Kur'an'ın anlamlarını açıklamada bir tefsir aracı olarak kullanmanın uygun olup olmadığı konusunda görüş ayrılığına düşmüşlerdir. On dördüncü yüzyıl âlimi eş-Şâtıbî, bilimin tefsirde kullanılmasına karşıydı. O, Kur'an'ın esas olarak insanın varoluş alanında İlahî iradenin tezahürüne odaklanan dinî bir kitap olduğunu savunur. eş-Şâtıbî şöyle yazar:

The Qur’an’s relationship with science has been discussed for centuries, with scholars debating whether to use science as an exegetical tool to elucidate its meanings. The 14th Century scholar Al-Shatibi was against using science. He argues the Qur’an is a religious book which is mainly focused on the manifestation of the Divine will in the human sphere of existence. Al-Shatibi writes:

Birçok insan, Kur'an'a geçmişe ve günümüze ait her türlü bilgiyi, yani tabii ilimleri, matematiği ve mantığı nispet ederek sınırları aşmış ve Kur'an hakkında haksız iddialarda bulunmuştur.15

Many people have overstepped all bounds and made undue claims about the Qur’an when they assigned to it all types of knowledge of the past and the present such as the natural sciences, mathematics and logic.15

Ancak 11. yüzyılın teologu ve filozofu Gazali, Kur'an'ın anlamlarını açığa çıkarmak için bilimden yararlanılmasını savunmaktadır. Gazali, Kur'an'ı her türlü bilginin temellerini sağlayan bir kaynak olarak görür. Örneğin, tüm bilginin "Kur'an'daki işaret ve ima" içinde bulunduğunu belirtir16 ve "Cevahirü'l-Kur'an" adlı kitabında çeşitli ilimlerin ilkelerinin "Kur'an'ın dışında olmadığını" savunur.17

However, the 11th Century theologian and philosopher, Al-Ghazali advocates using science to elucidate the meanings of the Qur’an. Al-Ghazali views the Qur’an as providing the foundations to all types of knowledge. He states, for example, that all knowledge is implied “in the signs and indications in the Qur’an”16 and in his book The Jewels of the Qur’an he argues that the principles of various sciences “are not outside the Qur’an.” 17.

Âlimler ayrıca Kur'an'ın insanın iç dünyasına nüfuz eden bir metin olduğunu ileri sürmektedir. Kur'an'ın bunu başarmak için kullandığı iletişim stratejileri arasında soru sorma tekniği ile Allah'a işaret eden alametlere, yani tabiata yaptığı göndermelere başvurmak yer almaktadır. Kur'an'da tabiat olayları ve bilimle ilgili yaklaşık 750 ayet bulunduğu tahmin edilmektedir.18

Scholars also claim the Qur’an is an intrusive text engaging with the inner dimensions of man. Communicative strategies employed by the Qur’an to achieve this include the technique of asking questions and referring to sign-posts to God i.e. its allusions to the natural world. There are an estimated 750 verses concerning science and natural phenomena.18

Bertrand Russell'ın tanımına göre bilim, "gözlem ve buna dayanan akıl yürütme yoluyla dünyaya ilişkin belirli olguları ve olguları birbirine bağlayan yasaları keşfetme girişimidir..."19.

Science, as defined by the philosopher Bertrand Russell, is “the attempt to discover, by means of observation and reasoning based upon it, ...particular facts about the world, and the laws connecting facts with one another...”19.

Bilimin tanımı üzerinde bir uzlaşı bulunmasa da, Russell'ın tanımı Kur'an'a uygulandığında bilimsel incelemeye işaret eden bir dizi ayet görülmektedir. Bunlara örnekler şunlardır:

Although there is no consensus over the definition of science, it seems that Russell's definition applied to the Qur’an offers an array of verses pointing to scientific study. Some examples include:

Ve her şeyi yaratan ve onları belirli bir ölçüye göre düzenleyen O'dur.20

And who created all things and made them to an exact measure.20

Onlara kendi nefislerinde ve yeryüzünün her bölgesinde Âyetlerimizi göstereceğiz, öyle ki onlara bunun hak olduğu açıkça belli olsun.21

We shall show them Our signs in every region of the earth and in themselves, until it becomes clear to them that this is the Truth.21

Gerçekten göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbirini izlemesinde akıl sahipleri için ayetler vardır.22

There truly are signs in the creation of the heavens and the earth, and in the alternation of the night and day, for those with understanding.22

Gökleri ve yeryüzünü yaratmasında; gece ile gündüzün birbiri ardınca gelmesinde; insanlara yarar sağlayan mallarla denizlerde yol alan gemilerde; Allah'ın gökten indirdiği ve kurumuş olan yeryüzünü onunla canlandırdığı, orada her türden canlıyı yaydığı sudа; rüzgârların ve gök ile yer arasında belirlenmiş yollarında akıp giden bulutların değişiminde, akıl eden kimseler için ayetler vardır.

In the creation of the heavens and earth; in the alternation of the night and day; in the ships that sail the seas with goods for people; in the water which God sends down from the sky to give life to the earth when it has been barren, scattering all kinds of creatures over it; in the changing of the winds and clouds that run their appointed courses between the sky and earth: there are signs in all of these for those who use their minds.

23

23

Bu durum, Kur'an'ın bir bilim kitabı olduğu anlamına gelmez; aksine o, genellikle "âyetler" olarak çevrilen ve dilsel olarak işaret, delil, kanıt ve mucize gibi çeşitli anlamları ifade eden bir kitaptır.24 Dolayısıyla tabiatla ilgili Kur'an âyetleri, doğanın ayrıntılı betimlemelerini sunmak için değil, düşünmeyi ve tefekkürü teşvik etmek için indirilmiştir.

This, however, does not imply the Qur’an is a book of science; rather it is a book of ayaat, which is commonly interpreted as ‘verses’ and linguistically conveys various meanings, such as: sign, proof, evidence and miracle.24 Thus, the qur’anic verses pertaining to the natural world are not meant to provide detailed descriptions of nature, but they encourage thinking and reflection.

Ayrıca, İslam itikadî görüşü, Kur'an'ın yerleşmiş gerçeklikleri reddetmediğini savunur ve Kur'an'ın tabiatla ilgili ifadelerinin 7. yüzyıl tabiat anlayışıyla sınırlı olmadığı konusunda bilimsel bir icma bulunduğunu kabul eder. Bu husus, Şeyh Mohar Ali'nin "The Qur'an and the Orientalists" adlı kitabında açıklanmaktadır.

Moreover, the Islamic creedal position maintains that the Qur’an does not negate established realities, and there is a scholarly consensus that its statements pertaining to the natural world are not confined to a 7th century understanding of nature. This is explained by Shaykh Mohar Ali in his book The Qur’an and the Orientalists:

Yedinci yüzyıl Arabistan'ında yaygın olan hatalı dünya görüşünü yansıtmak ya da tekrarlamak şöyle dursun, Kur'an, zamanındaki bilimsel bilginin çok ötesine geçmekte ve insanoğlunun ancak yakın zamanda keşfettiği bilimsel gerçek ve hakikatlerden söz etmektedir.25

Far from reproducing or reflecting the erroneous world-view prevailing in the seventh century Arabia, the Qur’an indeed goes far beyond the scientific knowledge of the time and speaks of scientific facts and truths that have only recently been discovered by man.25

Bunu değerlendirirken, yedinci yüzyıla ait bir belgenin, kendi döneminin kabul görmüş bilimsel iddialarını reddeden ve günümüz bilimine ve onun keşiflerine uygun ifadeler içermesi, Kur'an'ın aşkın olana işaret eden bir yol gösterici olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bu durum düşünmeyi teşvik eder ve Tanrı'nın Bir olduğu ve Kur'an söyleminin İlahi olduğu sonucuna ulaşmayı kolaylaştırır. Bu makale, bu işaretlerden birini, 23. surenin 12 ila 14. ayetlerinde yer alanı ele alacak ve her anahtar kelimeyi modern embriyoloji ile ilişkilendiren dilbilimsel bir çözümleme sunacaktır.

In considering this, the fact that a 7th century document contains statements rejecting the established scientific assertions of its time, and complying with modern-day science and its discoveries, makes evident the nature of the Qur’an as a sign-post to the transcendent. This encourages contemplation, and facilitates the arrival at a conclusion that God is One and qur’anic discourse is Divine. This paper will take one of these signs found in chapter 23 verses 12 to 14, and provide a linguistic breakdown correlating each key word with modern embryology.