1.9 Amurka da Iran: Sun Saba da Dimokuraɗiyya da Musulunci
1.9 America And Iran Out Of Step With Democracy And Islam
"Rabin aikin da ake yi a duniya shi ne a sa abubuwa su bayyana yadda ba haka suke ba." -- Elias Root Beadle Kafin ma a jefa kuri'a ko daya, Amurka ta riga ta yanke hukunci kan zaben shugaban kasar Iran. Bush ya ce, "Iko yana hannun wasu 'yan tsiraru da ba a zabe su ba, wadanda suka rike mulki ta hanyar zabe da ya saba wa muhimman sharuddan dimokuradiyya."viii Bayan zaben, Amurka ta yi saurin siffanta tsarin zaben da cewa yana da aibi, kuma ta ce Iran ba ta tafiya daidai da matakan dimokuradiyya a yankin.
“Half the work that is done in this world is to make things appear what they are not.” -- Elias Root Beadle Even before a single vote had been cast, America had already decided to dismiss the Iranian presidential election. Bush said, “Power is in the hands of an unelected few who have retained power through an electoral process that ignores the basic requirements of democracy.”viii After the election, America was quick to describe the electoral process as flawed and that Iran was out of step with moves towards democracy in the region.
Duk da haka, duba ayyukan Amurka a yankin da kuma bayansa ya nuna cewa Amurka ce ke nesa da dimokuradiyya. Ɗaya daga cikin ginshiƙan dimokuradiyya shi ne cewa dole ne a gudanar da zaɓe cikin adalci, babu tsangwama daga cikin gida ko daga waje.
Yet scrutiny of American actions in the region and beyond demonstrates that it is America that is out of step with democracy. One of the basic tenets of democracy is that elections must be held fairly and free from local or foreign interference.
Amma wannan bai samu ba a zaɓuka a Falasɗinu, Iraƙi da Afghanistan. An gudanar da waɗannan zaɓuka ne a ƙarƙashin mamayar ƙasashen waje, tsaro ya yi ƙaranci sosai, masu zaɓe sun ji tsoro har ba su fito zaɓe ba, kuma adadin waɗanda suka fito zaɓen ya kasance abin tambaya, a ce kaɗan. Duk da haka, Amurka ta yi murna da waɗannan zaɓuka a matsayin nasara ga dimokuraɗiyya.
However, this was not observed during the elections in Palestine, Iraq and Afghanistan. These elections were conducted under foreign occupation, insecurity was rampant, voters were too frightened to vote and the turnout was dubious to say the least. Despite this, America hailed the elections as a victory for democracy.
Haka kuma, zaɓen shugabanni, tsara kundin tsarin mulki da shirya zaɓuka duk an gudanar da su ne ƙarƙashin kulawar Amurka. Amurka ta zaɓi Abbas, Karzai da Jaffari da kanta don su kula da aiwatar da manufofin da suka goyi bayan Amurka. A game da Afghanistan da Iraƙi, Amurka ta yi amfani da Loya Jirga da Majalisar Mulkin Iraƙi wajen tabbatar da dokoki irin na Amurka, waɗanda za su tabbatar da cikakken ikonta a kan mutanen Afghanistan da Iraƙi.
Furthermore, the selection of the leaders, the formulating of the constitutions and the convening of elections were all conducted under the guardianship of America. America handpicked Abbas, Karzai and Jaffari to oversee the implementation of pro-American policies. In the case of Afghanistan and Iraq, America used the Loya Jirga and Iraqi Governing Council to enshrine American inspired canons that would ensure her dominance over the people of Afghanistan and Iraq.
Ba tare da jin kunya ba ko damuwa ba, Amurka na ci gaba da tsoma baki a harkokin zaɓe na ƙasashen Musulmi da dama da ke fuskantar barazanar masu tsattsauran ra'ayin Musulunci, inda ta ɗauki matakin kariya na dakatar da zaɓen 'yan majalisar dokoki a Afghanistan da Falasɗinu. Game da Falasɗinu, Amurka ta umurci Abbas da ya yi wa dokar zaɓe gyara, domin hana Hamas samun rinjayen kujeru a majalisar dokoki.
Undeterred and unashamed, America still continues to interfere in the electoral process of many Muslim countries threatened by Islamists, America has taken the precautionary step of postponing the parliamentarian elections in Afghanistan and Palestine. In the case of Palestine, America ordered Abbas to amend election law, so as to prevent Hamas from winning a majority of the seats in the parliament.
Goyon bayan da Amurka ta yi ba tare da jin kunya ba ga zaɓen ƙananan hukumomi a Saudiyya, da zaɓen shugaban ƙasa mai zuwa a Masar, da kuma shirunta game da ƙarancin fitowar masu zaɓe a zaɓen Lebanon (fitowar ta fi yawa a lokacin mamayar Siriya)
America’ s unabashed support for the municipal elections in Saudi Arabia, the upcoming presidential elections in Egypt and her silence over the low turnout in the Lebanese election (the turnout was higher during Syrian occupation)
Yana wari da munafunci, kuma ya yi nisa da ƙa'idojin dimokuraɗiyya da ake koyarwa a makarantun sakandare na Amurka.
stinks of hypocrisy and falls way short of the democracy standards that are taught in American high schools.
Idan aka kwatanta, zaɓen shugaban ƙasa a Iran ya fi amana sosai. An gudanar da zaɓen cikin tsaro mai kyau, kuma yawan masu kaɗa ƙuri'a ya kai kashi 62%. Wannan ya fi na shekarar 2004 da kashi 2%.
In comparison, the presidential elections in Iran are much more credible. Elections were conducted in relative safety with a 62% voter turnout. This was 2% higher than the 2004
Zaɓen shugaban ƙasar Amurka. Ana iya samun wasu rashin daidaito kamar yadda Rafsanjani ya bayyana, amma waɗannan ba su kai komai ba idan aka kwatanta su da wasan banza da aka yi a zaɓen shugaban ƙasar Amurka na shekarar 2000.
US presidential election. There may have been irregularities as voiced by Rafsanjani but these pale into insignificance when compared to the farce of the 2000 US presidential race.
Maimakon a riƙa wa ƙasashen Musulmi wa'azi game da falalar dimokuradiyya, ya kamata Amurka ta duba aikin hannunta a kan ruguza dimokuradiyya a yankin. Lallai Amurka ce ta fita daga layi da dimokuradiyya.
Rather than preaching to Muslim countries about the virtues of democracy, America should examine its own handiwork at subverting democracy in the region. Surely it is America that is out of step with democracy.
Waɗanda suke jayayya cewa zaɓen Ahmadinejad zai kawo gwamnatin masu tsattsauran ra'ayi suma sun yi kuskure iri ɗaya.
Those who argue that the election of Ahmadinejad will usher in a fundamentalist government are equally mistaken.
Tun bayan juyin juya halin Iran, Iran bata taba zama katanga ta Musulunci ba. Duba mai sauki ga kundin tsarin mulkin Iran, wanda Ayatollah Khomeini ya yi wahayi zuwa gare shi, ya nuna cewa kasa ce ta boko mai mulkin kama-karya wadda ke takaita rawar Musulunci a harkokin zamantakewa, ilimi, tattalin arziki, da harkokin waje. Ƙananan dokokin Musulunci da ake aiwatarwa an tsara su ne domin rage fushin zukatan jama'a masu kishin Musulunci.
Since the Iranian revolution, Iran has never been the bastion of Islam. A cursory study of Iran’ s constitution inspired by Ayatollah Khomeini shows that it is a secular autocratic state which limits the role of Islam in social, educational, economic, and foreign affairs. The few laws of Islam that are implemented are designed to mollify the Islamic sentiments of the people.
Wannan yana ba Iran kamanni na Musulunci, kamar Saudiyya da Pakistan waɗanda suma suke nuna kansu a matsayin Musulunci.
This gives Iran an Islamic appearance, similar to Saudi Arabia and Pakistan which also pretend to be Islamic.
Duk da cewa Iran tana da'awar cewa ita ƙasa ce ta Musulunci, aiwatar da dokoki marasa na Musulunci yana sa gwamnatin Iran ta yi nisa da Musulunci.
Professing Iran to be Islamic, while implementing non- Islamic rules makes the Iranian regime out of step with Islam.
Musulunci ya tanadar cewa Musulmai dole ne su zaɓi shugaba wanda zai yi mulkin dukkan al'amuran rayuwarsu bisa ga dokokin da aka samo daga Alƙur'ani da Sunna. Wannan ba zai yiwu ba sai ta hanyar zaɓen Khalifa da sake kafa Daular Khalifanci. Khalifanci yana tabbatar da wakilci na halal ga Al'umma, haka kuma yana tabbatar da cewa iko yana na Allah... Note: per the rules, "God" must be written as the Hausa word for God, so the correct rendering is: Musulunci ya tanadar cewa Musulmai dole ne su zaɓi shugaba wanda zai yi mulkin dukkan al'amuran rayuwarsu bisa ga dokokin da aka samo daga Alƙur'ani da Sunna. Wannan ba zai yiwu ba sai ta hanyar zaɓen Khalifa da sake kafa Daular Khalifanci. Khalifanci yana tabbatar da wakilci na halal ga Al'umma, haka kuma yana tabbatar da cewa iko na Ubangiji ne.
Islam stipulates that Muslims must choose a ruler who will govern all aspects of their lives according to the rules derived from the Quran and the Sunnah. This can only be accomplished by electing a Caliph and re-establishing the Caliphate State. The Caliphate guarantees legitimate representation for the Ummah as well as ensuring that sovereignty belongs to God.
Yuni 27, 2005
June 27, 2005