De wijze waarop het Islamitische doel en de doelstelling worden bereikt
The way of accomplishing the Islamic purpose and objective
Toen de Islam uitlegde dat haar boodschap een boodschap is voor de gehele mensheid en het verbood om voor oordelen en regels naar anderen dan de sharia te gaan, liet zij de zaak en de uitleg niet over aan het eigen inzicht van degene die wilde gehoorzamen. Op dezelfde wijze maakte zij het geen excuus of toestemming voor degene die dit doel wilde bereiken om dit aan te pakken door naar eigen wens een stijl te kiezen, vertrouwend op zijn eigen inzicht. In plaats daarvan maakte zij het pad en de methodologie die de Profeet (Nabi) ﷺ volgde, tot de verplichte uitleg die gevolgd moet worden om deze gedachte op de juiste plaats van toepassing te brengen, en wij zijn bevolen deze te volgen.
When Islaam explained that its message is a message for the whole of mankind and forbade going to judgement and rulings to other than the Sharee’ah, it did not leave the matter and explanation to the discretion of the one who wanted to obey. Similarly, it did not make it an excuse or permission for the one who wished to accomplish this purpose to go about it choosing whatever style that he wished relying on his own discretion. Rather it made the path and methodology that the Nabi (saw) proceeded along as the obligatory explanation that must be followed in order to place this thought in its correct place of application and we have been commanded to follow it.
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
En wat de Boodschapper ﷺ jullie geeft, neem het, en wat hij jullie verbiedt, weerhoud u daarvan; en vrees Allah, want Allah is streng in de bestraffing (Al-Hashr 7).
And whatever the Messenger has brought to you take it and whatever he has forbidden you from abstain from it and fear Allah for verily Allah is severe in punishment (Al-Hashr 7).
De Ahkaam van Islaam zijn niet beperkt tot het verklaren van de behandelingen (oplossingen) voor de menselijke realiteit, zijn relaties (met anderen) en zijn problemen. Het omvat ook de Ahkaam (rechtsregels) met betrekking tot de praktische uitvoering van deze rechtsregels. Zo heeft Islaam bijvoorbeeld diefstal, moord en Zinaa verboden, terwijl het geloof (Iman), aanbidding (Ibadah) en andere zaken heeft geboden. Het beperkte zich niet enkel tot de geboden en verboden, waarbij degene die zich eraan wil houden dat kan doen terwijl degene die ertegenin wil gaan dat ook kan doen als hij dat wenst. Integendeel, Islaam omvat de Ahkaam die de mensen doen onderwerpen aan deze rechtsregels. Zo gebood het de amputatie van de hand met betrekking tot de dief, geseling of steniging voor de overspelige man en vrouw, de doodstraf voor de moordenaar en de afvallige...
The Ahkaam of Islaam are not limited to explaining the treatments (solutions) for the human’s reality, his relationships (with others) and his problems. It also includes the Ahkaam (rulings) related to the practical implementation of these rulings. So for example Islaam has forbidden theft, murder and Zinaa whilst it has commanded Imaan, ‘Ibaadah and other matters. It did not suffice itself to the commands and prohibitions alone, where the one who wishes to abide by them can do so whilst the one who wishes to go against them can do so if he so wished. Rather Islaam includes the Ahkaam that make the people submit to these rulings. So it commanded the cutting of the hand in respect to the thief, lashing or stoning for the fornicator and adulterer, the killing of the murderer and apostate...
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
De mannelijke dief en de vrouwelijke dief moeten hun handen afhakken (Al-Maa’idah 38).
The male thief and the female thief cut off their hands (Al-Maa’idah 38).
En Hij (SWT) zei:
And He (swt) said:
En de overspelende vrouw en de overspelende man, geef hen elk honderd slagen (An-Nur 2).
And the female fornicator and the male fornicator lash each of them with one hundred lashes (An-Nur 2).
En de Boodschapper van Allah ﷺ zei:
And the Messenger of Allah (saw) said:
Het bloed van een moslim die getuigt dat er geen godheid is behalve Allah en dat ik de Boodschapper van Allah ﷺ ben, is niet toegestaan (Halal), behalve in één van de drie omstandigheden: de gehuwde persoon die Zinaa pleegt, het leven voor een leven, en degene die zijn religie (Deen) verlaat en zich afscheidt van de Jamaa’ah (de moslimgemeenschap) (Overeengekomen).
The blood of a Muslim who bears witness that there is Laa Ilaaha Illallah and that I am the Messenger of Allah is not Halaal except in one of three circumstances: The married person who commits Zinaa, the life for a life and the one who leaves his Deen and separates from the Jamaa’ah (Muslim collective) (Agreed upon).
En het doel van deze Ahkaam is om de islamitische behandelingen en oplossingen te implementeren en toe te passen binnen de samenleving. Dus degene wiens geloof (Iman) verzwakt is, zodanig dat het hem niet beperkt, wordt dan verhinderd, afgeschrikt of gedwongen door de Sultaan (de autoriteit).
And the purpose of these Ahkaam is to make the Islaamic treatments and solutions implemented and applied within the society. So the one whose Imaan is weakened so that it does not constrain him is then prevented, deterred or compelled by the Sultaan (the authority).
Deze vertegenwoordigen de Ahkaam (rechtsregels) die de mensen doen onderwerpen aan de soevereiniteit van de Shar’a en de Haakimiyyah van Allah (SWT).
These represent the Ahkaam (rulings) that make the people submit to the sovereignty of the Shar’a and the Haakimiyyah of Allah (swt).
En dit zijn de Ahkaam die de implementatie van de Islam mogelijk maken, zodat het niet slechts bevelen en verboden zijn waaraan een persoon wel of niet gehoorzaamt op basis van zijn motivaties en neigingen. Dit is wat de Tareeqah wordt genoemd, oftewel de methode of wijze van de Shar’iah die gevolgd moet worden en waarvan men niet mag afwijken naar iets anders om het gebod te vervullen. Zo is het bijvoorbeeld om diefstal te voorkomen niet toegestaan om de straf van het afhakken van de hand te vervangen door de straf van gevangenschap of de dood, net zoals het niet toegestaan is om de straf voor de afvallige of de overspelige achter te laten of deze straffen te verruilen voor andere, enzovoort.
And these are the Ahkaam that make Islaam implemented so that they are not only commands and prohibitions which the person abides by or does not abide by in accordance to his motivations and inclinations. This is what is called the Tareeqah i.e. the Shar’iah method or manner that must be abided by which is not allowed to be diverted from to something else in order to fulfil the command. So for example, to prevent thievery it is not permitted to exchange the punishment of cutting the hand with the punishment of imprisonment or death just as it is not permitted to abandon the punishment for the apostate or the fornicator or exchange these punishments for others and so on.
De Islam heeft de rechtsregel (Hukm) of de Dawlah (Staat) de Tareeqah (methode) gemaakt voor de realisatie van het islamitische denken. De samenleving zal nog steeds mensen in zich hebben die zich van de Islam zullen afkeren, de Ahkaam zullen overtreden en ertegen in zullen gaan, en zullen streven om de Islam te vernietigen of te ondermijnen, terwijl er gevaren om haar heen zullen blijven bestaan. Het zal voor de mensen dan noodzakelijk zijn om een Nizhaam (systeem) te hebben dat het toezicht houdt op haar zaken en deze bestuurt. Het zal noodzakelijk zijn dat er een Regel en Systeem van Bestuur is, wat de aanwezigheid van een autoriteit of macht vereist om dat Systeem te ondersteunen bij het uitvoeren van de toepassing van de Islam, en om zorg te dragen voor de onderdanen en hun politiek in overeenstemming met de Shar’iyah. Om deze reden is de Islamitische Staat, de staat van het kalifaat (Khilafah), de Tareeqah voor het islamitische leven.
Wie zijn hand terugtrekt van gehoorzaamheid, zal Allah op de Dag des Oordeels ontmoeten zonder enig bewijs (of argument voor zichzelf).
Whoever takes his hand from obedience will meet Allah on the Day of judgement without any proof (or argument for himself.
En wie sterft terwijl er geen eed van trouw (Bay’ah) op zijn nek rust, sterft met een dood van Jaahilliyah (Muslim).
And whoever dies whilst there is no Bai’ah upon his neck, he dies a death of Jaahilliyah (Muslim).
En hij ﷺ zei:
And he (saw) said:
Voorwaar, de imam (alleen) is het schild achter wie je vecht en door wie je beschermd wordt (Muslim).
Verily the Imaam (alone) is the shield behind which you fight and are protected by (Muslim).
Het is verplicht voor de Islamitische Staat om één enkele Staat te zijn en de Islamitische moslimgemeenschap (Ummah) één enkele moslimgemeenschap (Ummah).
It is obligatory for the Islamic State to be one single State and the Islamic Ummah one single Ummah.
Hij ﷺ zei:
He (saw) said:
Als twee kaliefen de eed van trouw (Bay’ah) worden gegeven, dood dan de laatste van hen (Muslim).
If two Khalifahs are given the Bai’ah then kill the latter of them (Muslim).
En hij ﷺ zei:
And he (saw) said:
En hij ﷺ zei:
And he (saw) said:
Wie naar jullie toe komt terwijl jullie zaken verenigd zijn en hij jullie kracht wil verzwakken en jullie collectieve eenheid wil verdelen, dood hem dan (Muslim).
Whoever comes to you whilst your affair is united and wants to split your strength and divide your collective unit then kill him (Muslim).
En:
And:
Voorwaar, er zullen Hannaat (beproevingen (Fitnah) en tijden van Fitnah) en Hannaat zijn. Dus wie de zaak van deze moslimgemeenschap (Ummah) wenst te verdelen terwijl zij verenigd is, sla hem dan met het zwaard, wie hij ook mag zijn (Muslim, Abu Daawood, An-Nasaa’iy).
Verily there will be Hannaat (trials and times of Fitnah) and Hannaat. So whoever wishes to divide the affair of this Ummah whilst she is united, then strike him with the sword whoever he may be (Muslim, Abu Daawood, An-Nasaa’iy).
In het geval dat de methode (Tareeqah) voor de realisatie van het islamitische denken of het bereiken van het doel ervan, namelijk het implementeren van de islam en het verspreiden van de oproep tot de islam (Da’wah) naar de wereld, het kalifaat is, is dit een afwezige en onvervulde plicht. In dit geval wordt deze Tareeqah het doel van de moslimgemeenschap (Ummah) en is het verplicht om deze binnen de context van toepassing te plaatsen, en het is verplicht om de Shar’iyah Tareeqah (methodologie) te volgen om dit doel een gerealiseerde en volbrachte werkelijkheid te maken. Het is dezelfde Tareeqah die de Profeet (Nabi) ﷺ volgde toen hij de mensen opriep tot geloof (Iman) en onderwerping aan de religie (Deen) van Allah, terwijl de mensen niet positief op hem reageerden en de autoriteiten en dominante krachten tegen hem vochten. Dus wat deed de Profeet (Nabi) ﷺ om zijn doel te bereiken, de islamitische staat te vestigen en macht en eer te brengen aan de religie (Deen) van Allah Ta’Aalaa?
In the case where the method (Tareeqah) for the realisation of the Islamic thought or arriving at its objective, which is implementing Islaam and carrying its Da’wah to the world, is the Khilafah State, is an absent and unfulfilled obligation. In this case this Tareeqah becomes the objective of the Islamic Ummah and it is obligatory to place it within the context of application and it is obligatory to follow the Shar’iyah Tareeqah (methodology) for making this objective a realised and accomplished reality. It is the same Tareeqah that the Nabi (saw) proceeded along when he called the people to Imaan and submission to the Deen of Allah whilst the people did not respond positively to him and the authorities and dominant forces fought him. So what did the Nabi (saw) do in order to arrive at and reach his objective, establish the Islamic State and bring power and honour to the Deen of Allah Ta’Aalaa?
De handelingen van de Profeet (Nabi) ﷺ om de Islamitische Staat op te richten, waren geen handelingen die volledig vrij waren van Shar’iyah-aanwijzingen, zoals sommige van de geleerden (Ulama) die dicht bij de autoriteiten staan, hebben volgehouden.
The actions of the Nabi (saw) to establish the Islamic State were not actions which were completely free from Shar’iyah indications as some of the ‘Ulamaa who are close to authorities have insisted upon.
Het vertegenwoordigt een Manhaj (methodologie) die wordt geleid door de teksten van de Qur’aan Al-Kareem en de houdingen van de Profeet (Nabi) ﷺ met betrekking tot zijn uitspraken en handelingen, aangezien hij de islamitische (Shar’i) wijze van werken om dit doel te bereiken, duidelijk heeft gemaakt.
It represents a Manhaj (methodology) guided to by the texts of the Qur’aan Al-Kareem and the stances of the Nabi (saw) in respect to his statements and actions as he made clear the Shar’iy manner of working to reach this objective.
En kom niet nabij de ontuchtige seksuele gemeenschap. Voorwaar, het is een zondige onzedelijkheid en een slecht pad (Al-Israa 32).
And do not approach unlawful sexual intercourse. Verily, it is ever sinful indecency and an evil way (Al-Israa 32).
Voorwaar! Jullie (ongelovigen) en datgene wat jullie nu aanbidden naast Allah, zijn (slechts) brandstof voor de Hel! (Zeker), jullie zullen het binnengaan (Al-Anbiyaa 98).
Verily! You (disbelievers) and that which you are worshipping now besides Allah, are (but) fuel for Hell! (Surely), you will enter it (Al-Anbiyaa 98).
En hij geeft aan Ons een voorbeeld, terwijl hij zijn eigen schepping vergeet. Hij zegt: "Wie zal botten tot leven wekken terwijl ze vergaan zijn?" Zeg: "Hij zal ze tot leven wekken Die hen voor de eerste keer heeft geschapen! En Hij is de Alwetende van elke schepping!" (YaSeen 78-79).
And he presents for Us an example whilst he forgets his [own] creation. He says, "Who will give life to bones while they are disintegrated?" Say: "He will give life to them Who created them for the first time! And He is the All-Knower of every creation!" (YaSeen 78-79).
Hebben jullie dan overwogen: Al-Lat en Al-'Uzza (twee afgoden van de heidense Arabieren)? En Manat, de derde – de andere? Is het mannelijke voor jullie en het vrouwelijke voor Hem? Dat is inderdaad een zeer onrechtvaardige verdeling! Het zijn slechts namen die jullie hebben verzonnen, jullie en jullie vaderen, waarover Allah geen bewijs heeft neergezonden.
Have you then considered Al-Lat, and Al-'Uzza (two idols of the pagan Arabs)? And Manat, the third - the other one? Is the male for you and for Him the female? That indeed is a most unjust division! They are but names which you have named, you and your fathers, for which Allah has sent down no authority.
Zij volgen slechts een vermoeden en datgene wat zij zelf wensen, terwijl er zeker de Leidraad van hun Heer tot hen is gekomen! (An-Najm 19-23).
They follow but a guess and that which they themselves desire, whereas there has surely come to them the Guidance from their Lord! (An-Najm 19-23).
Dit komt bovenop vele andere teksten die representatief zijn voor een standvastige methodologie en Tareeqah met betrekking tot de aard van de relatie tussen de Haqq en de oproep tot de islam (Da’wah) en tussen de Baatil en haar Staat (regime).
This is in addition to many other texts which are representative of a firm methodology and Tareeqah in respect to the nature of the relationship between the Haqq and its Da’wah and between the Baatil and its State (regime).
3) De meest ernstige vormen van marteling, fabricage, verdraaiing en misrepresentatie werden toegepast op de Boodschapper van Allah ﷺ
3) The most severe forms of torture, fabrication, distortion and misrepresentation were practised upon the Messenger of Allah (saw)
en zijn metgezellen (Sahabah) (rah). Dit leidde hen niet af en ontmoedigde hen niet in de Islam, en zij hielden stand, waren volhardzaam en gingen voort zonder concessies te doen of afstand te doen van iets uit de Islam. Zij weigerden op absolute wijze te onderhandelen en concessies te doen; zij weigerden alle verleidingen en aanlokkingen, of om een deel van de autoriteit in te nemen en een gedeeltelijke oplossing te accepteren. Zij weigerden geld aan te nemen dat hen de rijksten van de mensen zou maken, en zij accepteerden het niet om een jaar lang de God van de mensen te aanbidden en vervolgens een jaar lang de hunne.
and his Sahaabah (rah). This did not divert or discourage them from Islaam and they endured, persevered and continued whilst not compromising or stepping down from anything from Islaam. They rejected to bargain and compromise in an absolute manner, they rejected all enticements and inducements or to take a part of the authority and accept a partial solution. They refused to take money that would make them the richest of the people and they did not accept to worship the people’s God for a year and then worship theirs for a year.
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
En de Boodschapper van Allah ﷺ zei:
And the Messenger of Allah (saw) said:
O oom! Bij Allah. Als zij de zon in mijn rechterhand zouden leggen en de maan in mijn linkerhand, om mij te bewegen dit aangelegenheid op te geven, dan zou ik het niet verlaten totdat Allah het een overwinning heeft geschonken.
O Uncle! By Allah. If they were to place the sun in my right and hand and the moon in my left upon me abandoning this matter, I would not leave it until Allah has made it victorious (prevail)
of ik verga, ik verga zonder het (Seerah Ibn Hishaam).
or I perish I perish without it (Seerah Ibn Hishaam).
En hij ﷺ zei ook in zijn beroemde uitspraak:
And he (saw) also said in his famous statement:
Wat denken de Quraish wel! Bij Allah, ik zal blijven strijden tegen hen met datgene waarmee Allah mij heeft gezonden, totdat Allah mij de overwinning schenkt of mijn hoofd van mijn nek wordt gescheiden (Seerah Ibn Hishaam, Ahmad, At-Tabaraani, Ibn Katheer in Al-Bidaayah Wa-n-Nihaayah).
What are Quraish thinking! By Allah I will continue to strive against them upon that which Allah has sent me with until Allah makes me victorious (prevail) or my head is separated from my neck (Seerah Ibn Hishaam, Ahmad, At-Tabaraani, Ibn Katheer in Al-Bidaayah Wa-n-Nihaayah).
Hij ﷺ ging verder met het uitleggen en duidelijk maken van zijn oproep tot de islam (Da’wah), ontkrachtte het ongeloof (Kufr) en de gedachten die daarbij hoorden, waarschuwde de ongelovigen voor de straf van Allah en betreurde en berispte hij hun overtuigingen.
He (saw) continued to explain and make evident his Da’wah, discredited Kufr and its thoughts, warned the disbelievers of Allah’s punishment and lamented and rebuked their beliefs.
4) Toen de kwaadaardige aanvallen van ongeloof (Kufr) en haar leiders toenamen en zij zagen dat Muhammad ﷺ niet wanhopte, niet toegaf en niet onderhandelde, ging elke stam die moslims onder zich had ijverig over tot een campagne van marteling en moord tegen hen. De houding en positie die werd ingenomen was vastberaden, steunend op een stevige pijler van geloof (Iman), stevig vasthoudend aan het sterke en solide touw van Allah (SWT).
4) When the malicious attacks of Kufr and its leaders increased and they saw that Muhammad (saw) did not despair, compromise or bargain, each of the tribes who had Muslims within them eagerly went ahead in a campaign of torture and murder against them. The stance and position taken was resolute relying upon a firm pillar of Imaan, holding firmly upon the strong and solid rope of Allah (swt).
Hij ﷺ vervolgde zijn oproep tot de islam (Da’wah) met intellectuele confrontaties en politieke strijd. Hij adviseerde sommigen van zijn metgezellen (Sahabah) (rah) om een emigratie (Hijrah) te maken om hun religie (Deen) te behouden, terwijl sommigen van hen verborgen bleven binnen Makkah. Ondanks deze situatie deed hij ﷺ nooit concessies, ging hij niet in op compromissen of staakte hij zijn oproep tot de islam (Da’wah). Toen de samenleving onder een onderdrukkende macht koud en ongevoelig werd voor de oproep tot de islam (Da’wah), wendde de Profeet (Nabi) ﷺ zich tot andere stammen, waarbij hij hen uitnodigde tot de islam en steun van hen zocht, zodat hij zijn boodschap kon overbrengen en zodat zij de Nusrah konden bieden voor de toepassing van de islam.
He (saw) continued in his Da’wah with the intellectual clash and political struggle. He recommended for some of his Sahaabah (rah) to make Hijrah to preserve their Deen whilst some of them were hidden within Makkah. Despite this situation he (saw) never made concessions, compromised or halted his Da’wah. Then when the society became cold and unresponsive to the Da’wah, under an oppressive force, the Nabi (saw) turned towards other tribes inviting them to Islaam and seeking support from them so that he could convey his message and so that they could provide the Nusrah for the application of Islaam.
5) De Profeet (Nabi) ﷺ zette zijn handelingen om de Nusrah te zoeken herhaaldelijk voort en hij hield hier niet vanaf, ondanks de harde en slechte reacties die hij ontving, aangezien vele stamhoofden zijn uitnodiging en voorstel verwierpen. Allah (SWT) had echter voor hem de samenleving van Al-Madinah voorbestemd, waar velen de islam aanvaardden en waar de samenleving geen strijd voerde tegen de oproep tot de islam (Da’wah) zoals in Makkah het geval was. Onder degenen die de islam aanvaardden, waren leiders en stamhoofden van de stammen en clans, en daarom zocht de Profeet (Nabi) ﷺ de Nusrah (materiële steun) bij hen om de Islamitische Staat in Al-Madinah te vestigen. Toen zij hiermee instemden, sloot hij ﷺ met hen de tweede eed van Al-‘Aqabah, bekend als de Bai’at ul-Harb (Eed van oorlog), en het was de eed van trouw (Bay’ah) voor de vestiging van de Islamitische Staat. Vervolgens maakte hij de emigratie (Hijrah) naar Al-Madinah en bij zijn aankomst werd de Islamitische Staat gesticht.
Reference: Taghyeer (verandering) - Mahmoud Abdul-Kareem Hasan