Kullanılan bir deyimle söylemek gerekirse, İnternet "phat"tır. Burada bir kelime oyunu vardır, çünkü argoya göre "phat" "mükemmel" anlamına gelir, sesteş olarak ise "büyük ya da geniş" anlamına gelebilir. Her ikisi de İnternet için geçerlidir. Bilgi için mükemmel bir kaynak olabilir, ancak belirli bir konudaki bütün özgün ve geçerli bilgilere erişilemeyecek kadar da büyük olabilir. Olumlu değerinin yanında, yalanların, yanlış bilgilerin ve çarpıtmaların geniş bir uçurumudur da. İnternet ayrıca oldukça acımasız olabilir. Ben kişisel olarak İnternetin karanlık yüzünü birçok kez yaşadım. Tüm hatalarım, yanlış anlamalarım ve yanılgılarım herkesin güleceği şekilde orada duruyor, ama beni memnun eden şey, aynı zamanda insanlar için bir öğrenme kaynağı sağlamasıdır. Zıt görüşlerin ortaya konulmasına gerçekten inanırım, çünkü bu bağlamda gerçek her zaman galip gelir. Bu kitap aslında başarısızlıklarımdan ve hatalarımdan öğrenmemin bir ürünüdür. Peki, bu kitap mükemmel mi? Açıkçası değil. Ancak bu, bizi çok önemli bir noktaya götürüyor. Hangi tür okur olarak kendinizi tanımlarsanız tanımlayın (ateist, şüpheci, agnostik, Müslüman, laik, hümanist vb.), şüphesiz daha fazla sorunuz olacak ya da daha fazla açıklama isteyeceksiniz. Bu yüzden, konuşmamızı sürdürecek çevrimiçi bir portal geliştirdim. Her türlü soru, yorum, endişe ya da yapıcı geri bildiriminiz www.hamzatzortzis.com/thedivinereality adresinde değerlendirilecektir. Bu, bu tür bir yayın için oldukça alışılmadık bir özelliktir, çünkü kitap bir monolog değil, bir diyalog olarak tasarlanmıştır. Tartışmanın etik kuralları vardır: küfür yok (geçerli bir noktayı belirtmek için birini alıntılıyorsanız hariç), kişisel saldırı yok ve aşağılayıcı bir dil yok. Bunların dışında her şey serbesttir. Hiçbir kitap bu konunun her yönünü kapsamaz ve bazı konular, esas olarak kapsam ve öncelik nedeniyle dışarıda bırakılmıştır. Ancak bu, İslami geleneğin cevaplardan yoksun olduğu anlamına gelmez. Sizin ilginizi çekebilecek kişilere, zihinlerini açık tutmalarını ve samimi bir diyaloğa girmelerini tavsiye ederim. Görüyorsunuz, hayatımızda iki alan vardır: biri dramımız, diğeri gerçekliğimiz. Dramamızla gerçekliğimizin aynı şey olduğunu düşünürüz. Oysa bu hiç de doğru değildir. Dramamız; olumsuz geçmiş deneyimlerimizden, sınırlı akıl yürütmelerimizden, fikirlerimizden ve bakış açılarımızdan oluşur. Gerçeklik ise çarpıtılmamış bir bakış açısı olmaksızın, olduğu gibi olandır. Ancak dramamızı gerçekliğin üzerine bindirdiğimiz için onu her zaman çarpıtırız. Bu yüzden diğer insanlarla derin bağ kurmakta zorlanırız ve tam da bu nedenle hayatlarımız, aynı hataları farklı biçimlerde tekrarlayan devasa bir daire gibi görünür. Hepimiz bunu daha önce yaşadık. Geçmişte, bugünde insanlarla derinlemesine bağ kurma yeteneğimizi yok eden birkaç olumsuz deneyim yaşadık ve böylece geleceği geçmişin yapı taşlarıyla inşa ettik; aynı hataları tekrarlamamız da şaşırtıcı değildir. Geçmişin geleceğe eşit olmadığını fark etmemiz gerekir. Bu nedenle, din, İslam ve Tanrı ile vahiy üzerine yaşadığınız deneyimler ne olursa olsun, bu kitapta okuduklarınızı düşünürken onların muhakemenizi bulandırmasına izin vermemenizi rica ediyorum.

To use a colloquialism, the Internet is phat. There’s a play on words here, because according to slang, ‘phat’ means ‘excellent’, and phonetically it can mean ‘big or large’. They both apply to the Internet. It can be an excellent source of information, but it can also be too big to access all the authentic and valid information about a particular topic. Besides its positive value, it is also a large abyss of lies, misinformation and misrepresentations. The Internet can also be quite unforgiving. I personally have experienced the dark side of the Internet many times. All of my mistakes, misunderstandings and errors are there for everyone to laugh at, but what makes me content is that it also provides a source for people to learn. I’m a true believer in espousing contrasting views, because in this context the truth always prevails. This book is actually a product of learning from my failures and errors. Now, does that mean this book is perfect? Obviously not. However, it does lead me to a very important point. Whatever kind of reader you describe yourself to be (atheist, sceptic, agnostic, Muslim, secular, humanist, etc.) you will undoubtedly have more questions or would like further clarifications. This is why I have developed an online portal that will continue our conversation further. Any questions, comments, concerns or constructive feedback you have will be assessed at www.hamzatzortzis.com/thedivinereality. This is quite unique for this type of publication because the book is not meant to be a monologue, but a dialogue. The discussion does have ethical rules, which include no expletives (unless you’re quoting someone to make a valid point), personal attacks or degrading speech. Aside from that, anything goes. No one book covers everything on this topic, and some issues have been left out, mostly due to scope and priority. However, this does not mean that the Islamic tradition lacks answers. I would advise interested parties to keep an open mind and to sincerely engage in a dialogue. You see, we have two spheres in our life: one is our drama, and the other is our reality. We think our drama and reality are the same. This is simply not true. Our drama consists of our negative past experiences, limited intellects, ideas and perspectives. Reality is just what is, without any skewed perspective. However, we always skew reality because we superimpose our drama on it. This is why we find it hard to connect with other human beings, and this is precisely why our lives seem to be one giant circle, repeating the same mistakes in different ways. We all have done this before. We have had a couple of negative experiences in the past which destroy our ability to connect deeply with people in the present, thereby creating a future with the building blocks of the past; it is no wonder we repeat the same mistakes. We have to realise that the past does not equal the future. So whatever your experiences with religion, Islam and arguments for God and revelation, I ask you to not allow them to cloud your judgement when reflecting on what you have read in this book.

Bu bölümü, tartışma, münazara ve başkalarıyla ilişki konusunda Kur'an'dan ve peygamberlik sünnetinden bazı öğütler paylaşarak bitirmek istiyorum. Allah'ın değil, Tanrı'nın (God) ... Düzeltiyorum; kurala uygun çeviri: Bu bölümü, tartışma, münazara ve başkalarıyla muamele konusunda Kur'an'dan ve peygamberlik öğretisinden bazı öğütleri paylaşarak bitirmek istiyorum. Tanrı, yüce Peygamberi Musa'ya, İslam'ın mesajını Firavun'a iletirken ona yumuşak sözlerle konuşmasını emreder: "Ona yumuşak sözle hitap edin; belki öğüt alır veya korkar."606

I would like to end this section by sharing some Qur’anic and prophetic advice on discussing, debating and dealing with others. God commands His noble Prophet Moses to speak mildly to Pharaoh while conveying the message of Islam to him: “And speak to him mildly; perhaps he might accept admonition.”606

Müfessir el-Kurtubi, bu ayetin şunu ima ettiğini açıklar: Eğer Musa'ya zalim biri olan Firavun'la yumuşak ve nazik konuşması emredildiyse, başkalarıyla konuşurken, aynı şekilde iyiliği emrederken ve kötülükten sakındırırken bu emre uymaları daha da uygundur: "Eğer Musa, Firavun'la yumuşak konuşması emredilmişse, başkalarıyla konuşurken ve iyiliği emredip kötülükten sakındırırken, bu emre uymaları daha da uygun olur."607

The exegete Al-Qurtubi explains that this verse implies that if Moses were commanded to speak softly and mildly to Pharaoh, who was an oppressor, then imagine how we must speak to others: “If Musa was commanded to speak mildly to Pharaoh then it is even more appropriate for others to follow this command when speaking to others and when commanding the good and forbidding the evil.”607

Allah, Peygamber Muhammed ﷺ'e iyi sözleri en güzel biçimde konuşmasını emreder: “Rabbinin yoluna hikmetle ve güzel öğütle davet et ve onlarla en güzel şekilde tartış.”608

God commands the Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم to discuss using good words in the best possible manner: “Invite to the way of your Lord with wisdom and beautiful preaching, and argue with them in a way that is better.”608

Dilbilimci Zemahşeri, yukarıdaki ayete yorum yaparak, insanlarla sertlik olmadan muamele edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür: "Onlarla en güzel şekilde tartışmak, en iyi tartışma yöntemini kullanmak demektir; bu da sertlik ve kabalık olmaksızın, nezaket ve yumuşaklık yöntemidir."609

The grammarian Al-Zamakhshari comments on the above verse by asserting that this means we must engage with others without any harshness: “Arguing with them in a way that is better means using the best method of argumentation which is the method of kindness and gentleness without gruffness and harshness.”609

İslam geleneğinde, tartışma sırasında güzel sözler kullanmak en büyük erdemlerden biridir. Kur'an, güzel bir sözü, kökü sağlam yerleşmiş ve dalları göğe doğru yükselmiş, sürekli meyve veren bir ağaca benzeten güzel bir örnek sunar: {Allah'ın, güzel bir sözü, kökü sağlam, dalları göğe uzanan güzel bir ağaca nasıl benzettiğini görmedin mi? O, Rabbinin izniyle her zaman meyve verir. Allah, insanlara öğüt alsınlar diye örnekler verir. Kötü söze gelince, o, yerden kökü koparılmış, hiçbir durağanlığı olmayan kötü bir ağaca benzer. Allah, iman edenleri dünya hayatında ve ahirette sağlam söz ile sabit kılar. Allah zalimleri ise saptırır. Allah dilediğini yapar.}610

Using good words in the context of discussion is one of the greatest virtues in the Islamic tradition. The Qur’an presents a beautiful example of comparing a good word with a tree with perpetual fruit and firm roots: “Have you not considered how God presents an example, [making] a good word like a good tree, whose root is firmly fixed and its branches [high] in the sky? It produces its fruit all the time, by permission of its Lord. And God presents examples for the people that perhaps they will be reminded. And the example of a bad word is like a bad tree, uprooted from the surface of the Earth, not having any stability. God keeps firm those who believe, with the firm word, in the worldly life and in the Hereafter. And God sends astray the wrongdoers. And God does what He wills.”610

Bu değerlerin ve öğretilerin bir kısmını içselleştirerek hepimizin kötülüğü iyilikle savmasını ve nefret etmeye gerek olmadığını fark etmesini, böylece görüş ayrılığımız olsa bile yakın dostluklara zemin hazırlanmasını kişisel olarak arzu ediyorum.

It is my personal wish that by internalising some of these timeless values and teachings, we can all repel evil with good, and realise there is no need to hate, thereby facilitating close friendships even if we disagree.

İyilik ile kötülük bir değildir. Kötülüğü, en güzel olan ile sav. O zaman aranızda düşmanlık bulunan kişi, sanki candan bir dost olmuş gibi olur.611

“And not equal are the good deed and the bad. Repel evil by that deed which is better; and thereupon the one whom between you and him is enmity will become as though he were a devoted friend.”611

Bu ayetin güzel öğretisi, Arapça aslında "def etmek" fiilinin doğrudan bir nesne almamasıdır. Bu da her şeyi daha iyi olan şeyle def etmemiz gerektiğini ima eder. Alimler, bunun her şeye en faziletli ve en güzel olanla karşılık vermemiz gerektiği anlamına geldiğini söylemişlerdir.

The beautiful teaching of this verse is that in the original Arabic the word ‘repel’ is not followed by a direct object. This implies that we must repel anything by that which is better. The scholars have said that this means that we must respond to anything by that which is more virtuous and more beautiful.

Erdemli ve güzel insanlar olalım.

Let us become people of virtue and people of beauty.