انس نیز مجموعهٔ احادیث خود را نوشت۔ سعید بن هلال در «المستدرک» حاکم می‌گوید:

Anas also wrote down his collection of ahadith. Sa‘id ibn Hilal says in the Mustadrak of Hakim:

وقتی ما سؤالات زیادی می‌پرسیدیم، انس یک کیسه بزرگ بیرون می‌آورد، آن را باز می‌کرد و می‌گفت: «این‌ها احادیثی است که از پیامبر پربرکت ﷺ شنیده‌ام. آن‌ها را نوشته‌ام و پیش از این، آن‌ها را به پیامبر پربرکت ﷺ نشان داده‌ام.»37

When we asked a lot of questions, Anas pulled out a big bag, opened it and would say, “These are the ahadith that I have heard from the Blessed Prophet (PBUH). I wrote them down and have already shown them to the Blessed Prophet (PBUH).”37

خلاصه‌ی این مقدمه این است که خداوند (سبحانه و تعالی) ابزارهایی را پدید آورد، مانند حافظه‌ی قوی و تصویری اعراب، تا به حفظ احادیث کمک کند. سپس این دانش را از طریق زندگی صحابه به شکلی عملی درآورد تا از اینکه به فلسفه‌ای دیگر تبدیل شود محفوظ بماند. این حفظ از راه اصل عمل صورت گرفت. پس از آن، علما و شاگردانشان را پدید آورد که زندگی خود را وقف ثبت و ضبط این احادیث کردند. سپس زمانی فرا رسید که صدها عالم همه‌ی احادیث را گردآوری کرده و به صورت کتاب تدوین نمودند. این مرحله‌ی پایانی را در بخش‌های بعدی این کتاب بررسی خواهیم کرد.

The summary of this introduction is that Allah (SWTH) created certain tools, like the photographic memories of the Arabs, to help preserve the ahadith. He then gave this knowledge a practical shape through the lives of the Sahaba to protect it from becoming another philosophy. This preservation came by way of the principle of practice. Then He produced the scholars and their students, who dedicated their lives to documenting these aúódõth. Then a time came when hundreds of scholars compiled all of the ahadith and put them in book form. We will discuss this last stage in the later sections of this book.