یک حدیث صحیح است اگر هر راوی در سلسله‌ی نقل آن عادل [عدالت] و کاملاً ضابط [تامّ الضبط] باشد. او باید در زمان نقل حدیث عاقل، سالم‌الذهن، بالغ و مسلمان باشد.

A hadith is authentic if every narrator in a chain of transmission is of probity adala] and thoroughly accurate [tamm al-dabbt]. He must be intelligent, sane, mature and Muslim at the time of narrating the hadith.

عدالت (پارسایی) به این معناست که راوی شخصی باتقوا [خداترس] باشد؛ دروغگو نباشد و گناهان کبیره مرتکب نشود. اگر به هر دلیلی گناه کبیره‌ای از او سر زند، فوراً توبه می‌کند. چنین شخصی تا جای ممکن از گناهان صغیره نیز دوری می‌جوید و اگر مرتکب آن‌ها شود، بر آن‌ها پافشاری نمی‌کند. این فرد از فسق [نافرمانی] و هر نوع فحشا [کار زشت و ناشایست جنسی] پرهیز می‌کند و شرافت و غیرت روشنی دارد. او کارهایی را که در جامعه اسلامی زشت و ناپسند شمرده می‌شود انجام نمی‌دهد. برای نمونه، در انظار عمومی ادرار نمی‌کند و در حال ایستادن غذا یا آب نمی‌خورد.

Probity means that the narrator is a person of Taqwa [God-fearing]; he is not a liar and does not commit major sins. If by any chance a major sin is committed, he repents immediately. Such a person also avoids minor sins as much as possible and if he does, he is not consistent upon them. This person avoids transgression [fisq] and sexual misconduct [fahsh] of any kind and has a clear sense of honor. He does not commit such acts as are looked upon as disgraceful or disreputable in Islamic society. For example, he will not urinate or eat and drink while standing in public.

شخصِ دقیقاً ضابط [التامّ الضبط] به این معناست که راوی بسیار باهوش است. این فرد باید حافظهٔ قوی داشته باشد تا عین الفاظ حدیث را حفظ کند. همچنین مهم است که کلمات به دقت به خاطر سپرده شوند، به گونه‌ای که هیچ شکی در اصالت آن باقی نماند.

A thoroughly accurate person [al-tamm al-dabbt] means that the narrator is extremely intelligent. This person must possess a strong memory so as to preserve the exact wordings of the hadith. It is also important that the words are memorized accurately, leaving no room for doubt about it being authentic.

اگر تمام شرایط یادشده در هر راوی، از صحابه تا آخرین راوی، برقرار باشد، تنها در آن صورت حدیث صحیح خواهد بود. اگر همه شرایط کامل باشد، آنگاه حدیث «صحیح لذاته» است. و اگر راوی‌ای در قوت حافظه کمبود داشته باشد یا به بدی اخلاق شهرت داشته باشد، اما حدیث با احادیث دیگر تأیید شود، آن حدیث «حسن» است.

If the aforementioned criteria are fulfilled by every narrator, from Sahaba to the last narrator, only then will a hadith be authentic. If all the requirements are fulfilled, then the hadith is a sound- in-itself narration . If a narrator is lacking in sharpness of memory or is reported to be of bad character but the hadith is corroborated by other ahadith, the hadith is a sound narration.

اگر راوی در برخی صفات (از صفات لازم برای قبول روایت) کاستی داشته باشد، که موجب تضعیف حدیث شود، و حدیث با دیگر احادیث تأیید نشده باشد، به آن حدیث «حسن» گفته می‌شود.

If the narrator is lacking in some character, which calls for a weakening of the hadith and it is not corroborated by other ahadith, it is called a fair narration [hasan].

اگر معیار صحت یا حُسن حدیث در یک یا بیشتر از یک راوی یافت نشود، آن حدیث ضعیف است. برای مثال، اگر راوی دارای عدالت نباشد یا به‌طور کامل ضابط (دقیق و حافظ) نباشد و این امر در صحت حدیث اثر بگذارد، حدیث به درجه حدیث ضعیف تنزل می‌یابد.

If the criteria that makes a hadith authentic or fair is not found in one or more than one narrators, then the hadith is weak. For example, if the narrator does not possess probity or is not thoroughly accurate, and the authenticity of the hadith is affected by it, the hadith will be degraded to a weak hadith.

چهار شاخه اصلی در علم حدیث وجود دارد. این شاخه‌ها مشخص می‌کنند که حدیث به چه شکل و در چه وضعیتی به ما می‌رسد:

There are four main branches of hadith. These branches determine how and in what condition the hadith reaches us:

۱. حدیث متواتر حدیث متواتر حدیثی است که نسل به نسل چنان با شمار بسیار روایت شده که نمی‌توان تصور کرد راویانش بر جعل آن هم‌دستی کرده باشند.

1. A mass-transmitted hadith [mutawatir] A mass-transmitted hadith is a hadith that is transmitted from one generation to the next in such large numbers, that one could not imagine that they conspired to forge it.

۲. حدیث مشهور (مشهور) حدیث مشهور روایتی است که در هر طبقه، سه نفر یا بیشتر آن را از یک نسل به نسل بعد نقل کرده باشند. این حدیث را مُستَفیض نیز می‌نامند.

2. A well-known hadith [mashhur] A well-known narration is a hadith in which three people or more narrated a hadith from one generation to the next. This hadith is also called mustafid.

۳. حدیث عزیز حدیث عزیز حدیثی است که در هر طبقه‌ای از طبقات راویان، دو نفر یا بیشتر آن را روایت کرده باشند.

3. A rare hadith [aziz] A rare narration is a hadith in which two people or more narrated a hadith from one generation to the next.

۴. حدیث منفرد [غریب] حدیثِ منفرد حدیثی است که در تمامِ سلسلهٔ نقل، تنها یک نفر آن را روایت کرده باشد.

4. A solitary hadith [gharib] A solitary hadith is a hadith in which only one person narrated a hadith throughout the transmission.

دیگر اصطلاحات نیز به کار می‌رود:

Other terminologies are also used:

۵. حدیث شاذ: حدیثی که صحیح است، اما با احادیثی که از نظر صحت قوی‌تر از خود آن هستند در تعارض است.

5. An anomalous hadith A hadith that is authentic, but which conflicts with other ahadith that are more authentic than itself.

۶. حدیثِ محفوظ: حدیثی که صحیح است، اما با احادیثی که از نظر صحت پایین‌تر از آن هستند، در تعارض است.

6. A preserved hadith A hadith which is authentic, but which conflicts with other ahadith that are less authentic than itself.

۷. حدیثِ منکَر: حدیثی است که ضعیف است و با احادیثِ صحیحِ دیگر در تعارض است.

7. A declined hadith [munkar] A hadith that is weak and which conflicts with other ahadith that are authentic.

۸. حدیثِ مقبول: حدیثی که راوی آن قوی است و با حدیثی که راوی آن ضعیف است تعارض دارد.

8. An accepted hadith A hadith having a strong narrator and conflicts with a hadith whose narrator is weak.