وحشی کی یادداشت
6 Wahshi’s Memory
جعفر بن عمرو الضمری می‌گوید:
Ja‘far ibn ‘Amr al-Dumarī says:
عبيد الله بن عدي بن خيار و من به حمص [سوریه] رفتیم. در آن زمان، وحشی نیز در حمص ساکن بود؛ از این رو ما رفتیم تا با او دیدار کنیم. به محض اینکه او عبیدالله را دید، پرسید: «آیا تو پسر عدی بن خیار هستی؟».
‘Ubaid Allah ibn ‘Adī ibn Khiyór and I went to Hims [Syria]. At that time, Waúshī was also settled in ûimü; therefore we went to go and meet him. As soon as he saw ‘Ubaid Allóh, he asked, “Are you the son of ‘Adī ibn Khiyór?”.
عبيد الله پاسخ داد: «بله، من پسر او هستم. اما تو مرا از کجا می‌شناسی؟ من تا به حال تو را ندیده‌ام.»
‘Ubaid Allóh replied, “Yes, I am his son. But how do you know me, I have never met you before.”.
وحشی پاسخ داد: «درست است که پیش از این هرگز با هم دیدار نکرده‌ایم، اما هنگام تولدت، من تو را برداشتم و به ماما دادم. وقتی برداشتمت، همه‌ی بدنت پوشیده بود جز پاهایت. امروز که آمدی، پاهایت را دیدم و تو را شناختم.»
Waúshī replied, “It is true we have never met before, but when you were born I picked you up and gave you to the mid-wife. When I picked you up, everything was covered except your feet. Today, when you came I saw your feet and recognized you.”.
وحشی بعد از چند سال عبیدالله بن عدی بن خیار را دید؟ حافظ ابن حجر در فتح الباری می‌نویسد: «پس از تولد، او را برای بار دوم بعد از پنجاه سال دید».14 و بخش شگفت‌انگیز این است که وحشی بی‌درنگ او را شناخت.15
Waúshī saw ‘Ubaid Allah ibn ‘Adi ibn Khiyór after how many years? Hafiz ibn Hajar writes in Fatú al-Barī, “After birth, he saw him for the second time after fifty years”.14 And the amazing part is that Wahshī recognized him immediately.15
کتاب‌های تاریخ و کتاب‌های شرح حال راویان سرشار از چنین حکایت‌هایی است. نخست آنکه الله (سبحانه و تعالی) ایشان را به حافظه‌ای خارق‌العاده مزین کرده بود، و دوم آنکه چنان شیفته‌ی حدیث بودند که هر گامی برمی‌داشتند و هر تلاشی در توان خود به کار می‌بستند تا به دانش آن دست یابند. کوشش‌ها و سختی‌هایی که ایشان در این راه متحمل شدند، در روزگار ما برای ما دشوار نیست که آن‌ها را درک کنیم و بفهمیم.
The books of history and the books on the biographies of the narrators are full of such incidents. Firstly Allah (SWTH) blessed them with extraordinary memories, and, secondly, they were so passionate about ahadith that they took every step and made every effort within their means to gain knowledge of it. Their endeavors and hardships in this regard are not difficult for us to realize and understand in our times.