3 De noodzaak voor zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad)
3 The Need For Ijtihad
“Wie de Qur’an interpreteert zonder kennis, laat hem dan zijn verblijfplaats in het vuur zoeken.”
“Whosoever interprets the Qur’an without knowledge, let him seek his abode in the fire”.
De geest is geen bron van wetgeving
The mind is not a source of legislation
Sinds de vernietiging van het kalifaat (Khilafah) en de neergang van de moslims, is de moslimgemeenschap (Ummah) onderworpen aan een reeks vreemde denkwijzen die onder het mom van de Islam in de moslims zijn geïmplanteerd. Een van de gevaarlijkste van deze concepten is het idee dat het intellect van de mens een bron van wetgeving is, hetzij expliciet, hetzij impliciet via concepten zoals het nut als criterium om de rechtsregel (Hukm) van Allah te beoordelen.
Since the destruction of the Khilafah and the decline of the Muslims the Ummah has been subjected to host of alien thoughts that have been implanted in the Muslims under the guise Islam. Of the most dangerous of these concepts is the idea that mans intellect is a source of legislation either explicitly or implicitly through concepts such as benefit as a criteria to judge the Hukm (rule) of Allah.
Dit is verspreid geraakt onder de moslimgemeenschap (Ummah) en is overgenomen door sommigen binnen haar. We zouden moeten weten dat de Shari'a rechtsregel (Hukm) wordt gedefinieerd als de Aanspreek (Khitaab) van de Wetgever met betrekking tot de handelingen van de dienaar. Met andere woorden, voor elke islamitische regel hebben we een aanspreek (Khitaab) van Allah nodig, en dit zou worden aangetoond vanuit de openbaring, aangezien het menselijk verstand geen ontvanger van openbaring is. Daarom moeten we uitwijken naar wat is bevestigd als openbaring, namelijk het Kitab van Allah, de profetische traditie (Sunnah) van zijn Boodschapper ﷺ en die zaken die op de openbaring wijzen, namelijk consensus (Ijma’) zoals de metgezellen (Sahabah) (vrede zij met hen) of via analogie (Qiyas) met een grondreden (Illah) in de tekst.
This has become propagated to the Muslim Ummah and has been adopted by some within her. We should know that the Hukm Shari is defined as the Address (Khitaab) of the Legislator concerning actions of the servant. In other words for every Islamic rule we require an address (Khitaab) from Allah and this would be demonstrated from the revelation and the mind of man is not a receiver of revelation. Hence we need to go to what has been confirmed as revelation i.e. the Kitab of Allah, the Sunnah of his Messenger (saw) and those things which indicate revelation i.e. Ijma’a as Sahabah (ra) or through Qiyas with an Illah (divine reason) in the text.
Het moet duidelijk worden gemaakt dat de rechtsregel (Hukm) van Allah niet bepaald of beoordeeld kan worden door de beperkte menselijke geest. De rol van de sharia is immers om de mens weg te leiden van zijn eigen vooroordelen en grillen naar de rechtvaardigheid en barmhartigheid van Allah. Het zou niet toegestaan zijn om het verstand te gebruiken om een regel af te leiden, aangezien het intellect geen bron van openbaring is en daarom geen bron is van goddelijke regels. De Profeet ﷺ werd in een overlevering (Hadith) overgeleverd door imam Tirmidhi, waarin hij zei: “Wie de Qur’an interpreteert volgens zijn eigen mening, laat hem dan zijn verblijfplaats in het vuur zoeken”, en in een andere overlevering: “Wie de Qur’an interpreteert zonder kennis, laat hem dan zijn verblijfplaats in het vuur zoeken”. Verder is overgeleverd door Abu Dawud en door Tirmidhi dat de Profeet ﷺ heeft gezegd: “Wie de Qur’an interpreteert volgens zijn eigen mening, zelfs als hij het bij het rechte eind heeft, heeft inderdaad een zonde begaan”.