Allah (SWT) beval de Profeet ﷺ:

Allah (swt) ordered the Prophet (saw):

“O jij die in gewaden is gehuld, sta op en waarschuw, en verheerlijk jouw Heer!” (TMQ al-Mudathir, vers 1-3)

“O you wrapped in garments, arise and warn, your Lord Magnify!” (TMQ al-Mudathir, verse 1-3)

Imam Abu Ja’far At-Tabari merkt op: “Allah bevalde de Profeet ﷺ om op te staan om de mensen te waarschuwen dat Allah hen zou straffen voor hun ondankbaarheid jegens hun Rabb en hun aanbidding van de valse goden en de afgoden, met uitsluiting van Hem die hen heeft geschapen en hen hun dagelijkse brood heeft gegeven. Hij ﷺ moest hen ook vertellen over de gunst van zijn Heer aan hemzelf, met de woorden: ‘Over de gunst van jouw Heer spreek jij..’. Volgens Ibn Ishaq was dit zijn Profetenschap (at-Tareekh at Tabari Vol. 6 Par 1156).”

Imam Abu Ja’far At-Tabari comments: “Allah commanded the Prophet (saw) to rise up to warn the people that Allah would punish them for ingratitude to their Rabb and their worship of the false gods and the idols to the exclusion of Him who created them and gave them their daily bread. He (saw) was also to tell them of his Lord’s bounty to himself, with the words, “Of the bounty of your Lord let your discourse be..” According to Ibn Ishaq this was his Prophethood (at-Tareekh at Tabari Vol. 6 Par 1156).

Het was na de openbaring van dit vers (Ayah) dat de Profeet ﷺ zijn volk aansprak om zijn Da’awah te verspreiden. Hij begon hen te waarschuwen om de Islam te omarmen, het monotheïsme (Tawhid) van Allah, de Khaliq (Schepper) en de Malik (Soeverein) zonder partners te aanvaarden, en zijn ﷺ leiderschap te accepteren. Hij deed dit niet door de Quraysh uit te dagen, noch door hun levenswijze uit te dagen, maar door de geloofsleer (Aqeedah) aan hen kenbaar te maken, zodat zij deze zouden omarmen. Als zij dat deden, dan zou hij hen met de Islam vormgeven naarmate de Ayaat van de Qur’an neerdaalden.

It was after this Ayah was revealed that the Prophet (saw) addressed his people to carry his Da’awah. He started to warn them to embrace Islam, accept the Tawheed (oneness) of Allah, the Khaliq (Creator) and the Malik (Sovereign) with no partners, and to accept his (saw) leadership. He did this not through challenging any of the Quraysh, nor through challenging their way of life, rather through expressing the Aqeedah to them for them to embrace it. If they did then he would culture them with Islam as the Ayaat of the Qur’an came down.

Deze fase van de Da’awah van de Profeet ﷺ duurde drie jaar en hij ﷺ ondernam herhaaldelijk de twee befoelde handelingen, hoewel hij vele verschillende stijlen hanteerde. Zo nodigde hij ﷺ mensen soms uit in zijn huis, en op andere tijden bezocht hij hen. Op andere momenten ﷺ voerde hij met hen gesprekken op de markten en er zijn vele overleveringen die hier betrekking op hebben. Hij ﷺ ondernam echter herhaaldelijk twee handelingen: mensen uitnodigen om de Islam te aanvaarden, en het opbouwen van een sterk begrip en geloof (Iman) in Laa ilaha ill Allah onder degenen die zijn boodschap aanvaardden.

This phase of the Prophet’s (saw) Da’awah lasted for three years and he (saw) repeatedly undertook the two actions commanded although he utilised many different styles. So at times he (saw) invited people to his house, at other times he visited them. At other times he (saw) discussed with them at the markets and there are many narration’s pertaining to this. However, he (saw) repeatedly undertook two actions, inviting people to embrace Islam, and building the strong understanding and Iman in Laa ilaha ill Allah, amongst those who accepted his message.

Een belangrijk punt om hier op te merken is dat er op dit punt nog geen Ahkam van het gebed (Salah), noch Ahkam van het vasten of liefdadigheid (Sadaqah) waren geopenbaard. De Da’awah die aan hen werd gegeven, was niet om tot een ritueel te roepen, maar tot een geloofsleer (Aqeedah). Een geloofsleer (Aqeedah) die hun visie op de manier waarop zij in deze Dunya moesten leven, radicaal zou veranderen. Zij leefden niet langer voor de afgoden, zij handelden niet langer puur voor het belang van deze Dunya alleen, noch enkel om hun verlangens te bevredigen. In plaats daarvan realiseerden zij zich nu dat hun ware bestaan en het doel daarvan voor het hiernamaals (Akhirah) waren, en daarom moesten zij het leven leiden op de wijze die Allah (SWT) voor hen had bepaald.

An important point to note here is that there were no Ahkam of Salah, nor Ahkam of fasting or Sadaqah revealed at this point. The Da’awah that was given to them was not to call to a ritual rather it was to an Aqeedah. An Aqeedah that was radically going to change their view to how they should live in this Dunya. They no longer lived for the idols, they no longer acted purely for the sake of this Dunya alone, nor merely to satisfy their desires. Rather they now realised their true existence and its purpose was for the Akhirah (Hereafter) and therefore they had to live life in the manner that Allah(swt) decided for them.

Daarom waren de metgezellen (Sahabah) (ra) vanaf de eerste dag dat zij de islam aanvaardden, bereid om alles op te offeren voor het belang van de religie (Deen). Bilal (ra), de Ethiopische slaaf, werd in de hete, brandende zon onder een grote rots geplaatst. Sumayah (ra) gaf haar leven, net als Yaasir (ra). Dit was het sterke en onwankelbare geloof (Iman) dat zij hadden. Zij begrepen ook hun verantwoordelijkheid als de dragers van de religie (Deen).

Therefore, the Sahabah (ra) were prepared from day one of embracing Islam to sacrifice everything for the sake of the Deen. Bilal (ra) the Ethiopian slave was placed in the hot burning sun under a large boulder. Sumayah (ra) gave her life, as did Yaasir (ra). This was the strong and unshakable Iman they had. They also understood their responsibility as the carriers of the Deen.

Om dit verder te illustreren, zouden de vroege verzen (Ayah's) van de Qur'an hen altijd herinneren aan het succes dat Allah (SWT) hen zou schenken, evenals aan hun verantwoordelijkheid. Er is overgeleverd van Ibn Mas’ud (ra) dat toen het vers (Ayah),

To further illustrate this, the early verses of the Qur’an would always remind them of the success that Allah (swt) would grant them as well as their responsibility. It has been narrated from Ibn Mas’ud (ra) that when the Ayah,

“Dit is niets anders dan een vermaning voor de mensheid, de djinn en alles wat bestaat” (TMQ al-Qalam, vers 52) werd geopenbaard; zij wisten toen, hoewel zij destijds slechts een klein handjevol moslims waren, dat de Islam de wereld zou gaan domineren (Jami’u al Bayan an Ta’wil ul Qur’an door imam at-Tabari).

“This is nothing but a reminder to mankind, Jinn and all that exists”(TMQ al-Qalam, verse 52) was revealed they knew then, even though they were a small handful of Muslims at that time, that Islam would come to dominate the world (Jami’u al Bayan an Ta’wil ul Qur’an by Imam at-Tabari).

In feite, wanneer de Mushrikeen (afgodendienaars) de moslims ontmoetten, bespotten zij hen door te spotten en te zeggen: “Hier zijn de heersers van de aarde die Chosroes (van Perzië) en Caesar (van Rome) zullen verslaan” (Raheeq ul-Makhtoom). Dit was echter aanvankelijk het geval, aangezien de Quraysh in de moslims geen werkelijke dreiging zagen.

In fact, when the Mushrikeen would meet the Muslims they would scorn them by jeering, saying “Here are the masters of the Earth who will defeat Chosroes (of Persia) and Caesar (of Rome)” (Raheeq ul-Makhtoom). This was, however, initially the case as the Quraysh did not see in the Muslims any real threat.

Daarom riep de Profeet ﷺ de mensen tot de Islam en vormde hij degenen die de Islam aanvaardden met het stevige begrip, geloof (Iman) in de overwinning in deze wereld en gelukzaligheid in het hiernamaals (Akhirah).

Hence the Prophet (saw) would call the people to Islam and would culture those who embraced Islam with the firm understanding, Iman in the victory in this world and felicity in the Akhirah.

Het voorbeeld van hoe Umar ibn al Khattab (ra) de Islam aanvaardde, nadat hij ontdekte dat zijn zus en haar echtgenoot in beslotenheid werden onderwezen door Khabbab ibn Arrat (ra) en vervolgens in aanraking kwam met de Qur’an, is goed overgeleverd door Ibn Hisham (Vol. 1/343). Evenals het besloten onderwijs van de metgezellen (Sahabah) (ra) in het huis van al-Arqam.

The example of how Umar ibn al Khattab (ra) embraced Islam upon finding out that his sister, and her husband, were privately being cultured by Khabbab ibn Arrat (ra) and then coming across the Qur’an has been well narrated by Ibn Hisham (Vol. 1/343). As well as the private culturing of the Sahabah (ra) in the house of al-Arqam.

Hij ﷺ hield drie jaar lang vol in deze handelingen totdat Allah (SWT) hem anders beval. Dit is wat wij verplicht zijn na te bootsen als onderdeel van de methode om de Islam te vestigen.

He (saw) persisted in these actions for three years until Allah (swt) ordered him otherwise. This is what we are obligated to emulate as part of the method to establish Islam.

Bijgevolg zijn de belangrijkste handelingen in de eerste fase van de Da’awah:

Hence, the key actions in the first phase of the Da’awah are:

i) Mensen tot de Islam roepen, niet door dwang maar door intellectueel discours.

i) Calling people to Islam not through force but intellectual discourse.

ii) Het vormgeven van degenen die reageerden met een sterk begrip van deze religie (Deen) en een sterk geloof (Iman), om de Da’awah voort te zetten en de verantwoordelijkheden ervan te dragen.

ii) Culturing those who responded with a strong understanding of this Deen and strong Iman in order to carry the Da’awah and shoulder its responsibilities.

Daarom zou de islamitische politieke partij, op basis van de regels van de sharia, verplicht zijn deze taken op zich te nemen: het voortdragen van de intellectuele oproep van de islam, het verspreiden van de juiste concepten en het uiteenzetten van de dwaling van de onjuiste concepten.

Therefore, from the Shari’ah rules, the Islamic political party would be obliged to undertake these tasks of carrying the intellectual call of Islam, spreading the correct concepts and illustrating the fallacy of the erroneous concepts.

Het zou ook moeten streven naar het opbouwen van zijn lichaam en zijn leden, zodat zij in staat worden om de verantwoordelijkheden van het dragen van de Da’awah van de islam te weerstaan, met een standvastig geloof (Iman) in Allah, Zijn religie (Deen) en de heropleving van de islam.

It would also need to seek to build its body and its members so they become capable of withstanding the responsibilities of carrying the Da’awah of Islam with firm Iman in Allah, His Deen and the resumption of Islam.

Het zou de persoonlijkheden van die moslims die de verantwoordelijkheid zouden op zich nemen om de islamitische Da’awah voort te zetten, radicaal moeten veranderen om in lijn te zijn met de islamitische persoonlijkheid. Zoals de Profeet ﷺ stelde in één overlevering (Hadith): “Niemand van jullie heeft het geloof (Iman) bereikt totdat zijn neigingen in overeenstemming zijn met wat ik (jullie) heb gebracht” (overgeleverd door imam al-Isfahani in Kitab al-Hujja en bevestigd door imam al-Nawawi in zijn Arba’een).

It would need to radically change the personalities of those Muslims who were going to take up the responsibility of carrying the Islamic Da’awah to be in line with the Islamic personality. As the Prophet (saw) stated in one Hadith, “No one of you has attained Iman until his inclinations are in accordance to what I have brought (you)” (narrated by Imam al-Isfahani in Kitab al-Hujja and authenticated by Imam al-Nawawi in his Arba’een).