Hizb ut-Tahrir is een islamitische politieke partij die zichzelf heeft gevestigd op de geloofsleer (Aqeedah) van de islam. Het doel ervan is om de islamitische levenswijze te hervatten door het kalifaat (Khilafah) te vestigen en vervolgens de islam naar de rest van de wereld te brengen via Da’awah en jihad. Voor dit nobele doel heeft zij de methode van Muhammad ﷺ als haar methode genomen.

Hizb ut-Tahrir is an Islamic political party that has established itself upon the Aqeeda of Islam. Its aim is to resume the Islamic way of through establishing the Khilafah and then carry Islam to the rest of the world through Da’awah and Jihad. For this noble goal she has taken the method of Muhammad (saw) as her method.

De Partij begon de eerste fase in al-Quds in 1372 AH (1953 n.Chr.) onder leiding van haar oprichter, de eervolle geleerde, denker, bekwame politicus, rechter (Qadi) in het Hof van Beroep in al-Quds, Taqiuddin al-Nabhani (moge de barmhartigheid van Allah op hem zijn).

The Party started the first stage in al-Quds in 1372 AH (1953 CE) under the leadership of its founder, the honourable scholar, thinker, able politician, Qadi in the Court of Appeals in al-Quds, Taqiuddin al-Nabhani (may Allah’s mercy be upon him).

In deze fase maakte de Partij contact met de leden van de moslimgemeenschap (Ummah), waarbij zij hen op individuele basis haar idee en methode presenteerde. Wie het basisidee accepteerde, organiseerde de Partij voor hem intensieve studie in de kringen van de Partij, zodat hij werd gezuiverd door de gedachten en regels van de Islam die door de Partij werden aangenomen, en zo in het proces een islamitische persoonlijkheid werd.

In this stage, the Party used to make contact with the members of the Ummah, presenting to them, on an individual basis, its idea and method. Whoever accepted the basic idea, the Party would organise for him intensive study in the circles of the Party, so that he became purified by the thoughts and rules of Islam adopted by the Party and thus in the process became an Islamic personality.

Zo gaat hij om met de Islam en geniet hij van een islamitische mentaliteit en islamitische emoties, wat hem ertoe aanzet om de Da’awah naar de mensen te gaan brengen. Wanneer een persoon dit stadium bereikt, maakt hij indruk op de Partij en wordt hij zo een lid ervan. Dit is de wijze waarop de Boodschapper van Allah ﷺ handelde in zijn eerste stadium van de Da’awah, die drie jaar duurde, door mensen individueel uit te nodigen en aan hen datgene te presenteren wat Allah (SWT) aan hem ﷺ had geopenbaard. Hij bracht in het geheim degenen samen die in hem geloofden op basis van deze ideologie. Hij was erop gericht hen de Islam te onderwijzen en hen voor te lezen uit datgene wat aan hem was geopenbaard en aan hem werd geopenbaard, totdat hij hen had doen versmelten met de Islam. Hij ontmoette hen in het geheim en onderwees hen op plaatsen die verborgen waren voor de ogen van de mensen. Zij voerden ook hun aanbidding in het besloten. Uiteindelijk verspreidde de Da’awah voor de Islam zich in Makkah, en mensen begonnen erover te praten en begonnen in groepen de Islam te betreden.

Thus he interacts with Islam and enjoys an Islamic mentality and Islamic emotions leading him to start to carry the Da’awah to the people. When a person reaches this stage he impresses himself on the Party and thus becomes a member of it. This is the way in which the Messenger of Allah (saw) had acted in his first stage of the Da’awah, which continued for three years, by inviting people individually and presenting to them that which Allah (swt) had revealed to him (saw). He gathered together secretly those who believed in him on the basis of this ideology. He was concerned to teach them Islam and read to them from what was revealed and was being revealed to him until he had melted them with Islam. He used to meet them secretly and teach them in places hidden from the eyes of the people. They also used to perform their worship privately. Eventually, the Da’awah for Islam spread in Makkah, and people started to talk about it and began to enter Islam in groups.

In deze fase van de Da’awah richtte de Partij haar aandacht op het opbouwen van haar lichaam, het vergroten van haar ledental en het vormen van de individuen in haar kringen door middel van de geconcentreerde Partijcultuur, totdat zij erin geslaagd was een partijstructuur te vormen van mensen die waren versmolten met de Islam, die de gedachten van de Partij hadden aangenomen, ermee hadden geïnteracteerd en deze aan de mensen hadden overgebracht.

At this stage of the Da’awah, the Party focused its attention on building its body, increasing its membership and culturing the individuals in its circles by the concentrated Party culture until it had managed to form a party structure from people who were melted by Islam, and who had adopted the thoughts of the Party and had interacted with these thoughts and conveyed them to the people.

Nadat de Partij erin was geslaagd haar structuur te vormen en de samenleving zich ervan bewust was geworden, het had erkend, evenals haar gedachten en waar zij toe opriep, ging de Partij over naar de tweede fase in navolging van de methode van de Profeet ﷺ.

After the Party had managed to form its structure and society had become aware of it, recognised it and its thoughts and what it was calling for, the Party moved to the second stage in emulation to the method of the Prophet (saw).

Deze fase is de interactie met de moslimgemeenschap (Ummah) om haar te laten dragen dat zij de Islam draagt en om in de moslimgemeenschap (Ummah) het gemeenschappelijke bewustzijn en de publieke opinie te vestigen over de gedachten en de regels van de Islam die door de Partij worden aangenomen, zodat zij deze als haar eigen gedachten aanneemt en ernaar streeft deze in het leven te vestigen, en samen met de Partij voortgaat in het werk om de staat van het kalifaat te vestigen en de kalief aan te stellen om de islamitische levenswijze te hervatten en de islamitische Da’wah naar de wereld te dragen.

This stage is the interaction with the Ummah to make her carry Islam and to establish in the Ummah the common awareness and the public opinion over the thoughts and the rules of Islam adopted by the Party, so that she adopts them as her own thoughts and strives to establish them in life, and proceeds with the Party in the work to establish the Khilafah State and to appoint the Khaleefah in order to resume the Islamic way of life and carry the Islamic Da’awah to the world.

In deze fase breidde de Partij haar activiteiten uit van het enkel benaderen van individuen naar het ook collectief toespreken van de massa's. In deze fase voerde zij de volgende functies uit:

In this stage the Party developed its activities from only approaching individuals to also talking to the masses collectively. In this stage it used to carry out the following functions:

De geconcentreerde vorming van individuen in cirkels om het lichaam van de Partij op te bouwen en haar leden te vergroten, en om islamitische persoonlijkheden voort te brengen die in staat zijn de Da’awah over te dragen en vooruit te stormen in de intellectuele en politieke strijd.

The concentrated culturing of individuals in circles to build the body of the Party and increase its members, and produce Islamic personalities that are capable of conveying the Da’awah and rushing forward into the intellectual and political struggle.

Het collectieve vormen van de massa's van de moslimgemeenschap (Ummah) met de gedachten en de regels van de Islam die de Partij had aangenomen, door middel van lessen, lezingen en toespraken in de moskeeën, centra en gemeenschappelijke ontmoetingsplaatsen, en door de pers, boeken en pamfletten. Dit werd gedaan om een gemeenschappelijk bewustzijn binnen de moslimgemeenschap (Ummah) te creëren en om met haar te interageren.

The collective culturing of the masses of the Ummah with the thoughts and the rules of Islam which the Party had adopted, through lessons, lectures, and talks in the mosques, centres and common gathering places, and through the press, books and leaflets. This was done in order to create a common awareness within the Ummah and to interact with her.

De intellectuele strijd tegen de ongeloof (Kufr) geloofsovertuigingen, systemen en denkwijzen, de foutieve ideeën en de frauduleuze concepten door hun onwaarheid, gebreken en tegenstrijdigheid met de Islam bloot te leggen, om de moslimgemeenschap (Ummah) ervan en van hun effecten te bevrijden.

The intellectual struggle against the Kufr creeds, systems and thoughts, the erroneous ideas and the fraudulent concepts by exposing their falsehood, defects and contradiction with Islam, in order to deliver the Ummah from them and from their effects.

De politieke strijd, die wordt vertegenwoordigd door het volgende:

The political struggle, which is represented by the following:

Een strijd tegen de koloniale staten van ongeloof (Kufr) die dominantie en invloed uitoefenen op de islamitische landen. De uitdaging tegen het kolonialisme in al zijn intellectuele, politieke, economische en militaire vormen, houdt in dat de plannen ervan worden blootgelegd en de complotten ervan worden onthuld, om de moslimgemeenschap (Ummah) te bevrijden van de controle ervan en haar te bevrijden van elke invloed van zijn invloed.

A struggle against the Kufr colonialist states which have domination and influence on the Islamic countries. The challenge against colonialism in all its intellectual, political, economic and military forms, involves exposing its plans, and revealing its conspiracies in order to deliver the Ummah from its control and to liberate it from any effect of its influence.

Een strijd tegen de heersers in de Arabische en moslimlanden (Ummah), door hen te ontmaskeren, hen ter verantwoording te roepen, en actie te ondernemen om hen te veranderen wanneer zij de rechten van de moslimgemeenschap (Ummah) ontkennen of verwaarlozen om hun plicht jegens haar te vervullen, of wanneer zij een van haar zaken negeren, en wanneer zij in strijd handelen met de regels van de Islam, en eveneens actie ondernemen om hun regimes te verwijderen om de Islamitische heerschappij in hun plaats te vestigen.

A struggle against the rulers in the Arab and Muslim countries, by exposing them, taking them to task, acting to change them whenever they denied the rights of the Ummah or neglected to perform their duty towards her, or ignored any of her affairs, and whenever they disagreed with the rules of Islam, and acting also to remove their regimes so as to establish the Islamic rule in its place.

Het behartigen van de belangen van de moslimgemeenschap (Ummah) en het overnemen van haar aangelegenheden in overeenstemming met de regels van de sharia.

To assume the interests of the Ummah and to adopt its affairs in accordance with the Shari’ah rules.

De Partij was duidelijk, open en uitdagend in het overbrengen van haar gedachten en in het confronteren van valse gedachten en politieke partijen, zowel in haar strijd tegen de ongelovige kolonialisten als in haar strijd tegen de heersers. Zij maakt geen vleierij, koelt niet, handelt niet hoffelijk of geeft geen de voorkeur aan veiligheid, ongeacht de resultaten of de omstandigheden van haar Da’awah.

The Party was clear, open and challenging in the carrying of its thoughts and in confronting the false thoughts and political parties, both in its struggle against the disbelieving colonialists and in its struggle against the rulers. It does not flatter, coax, act courteously or prefer safety, irrespective of the results or the circumstances of its Da’awah.

Het daagt iedereen uit die het oneens is met de Islam en haar wetten, een zaak die het heeft blootgesteld aan ernstige schade toegebracht door de heersers; zoals gevangenschap, marteling, deportatie, vervolging, het aanvallen van de levensonderhoud van leden, het schaden van belangen, een reisverbod en moord. De onderdrukkende heersers in Uzbekistan, Iraq, Syria, Libya en anderen hebben tientallen van haar leden gedood. De gevangenissen van Uzbekistan (meer dan 4000), Syria (meer dan 800), en talloze aantallen in Jordan, Iraq, Egypt, Libya en Tunisia zijn vol met haar leden. De Partij hield dit allemaal vol door het voorbeeld van de Boodschapper van Allah ﷺ te volgen.

It challenges everybody who disagrees with Islam and its laws, a matter which has exposed it to severe harm committed by the rulers against it; such as imprisonment, torture, deportation, pursuit, attacking members livelihoods, impairment of interests, banning from travelling and murder. The oppressive rulers in Uzbekistan, Iraq, Syria, Libya and others have killed dozens of its members. The prisons of Uzbekistan (over 4000), Syria (over 800), numerous numbers in Jordan, Iraq, Egypt, Libya and Tunisia are full of its members. The Party sustained all this through following the example of the Messenger of Allah (saw).

Hoewel de Partij zich ertoe had verbonden om open, duidelijk en uitdagend te zijn in haar Da’awah, beperkte zij zich uitsluitend tot politieke acties en ging zij daar niet overheen door te vervallen in materiële acties tegen de heersers of tegen degenen die haar Da’awah tegenwerkten, in het voorbeeld van de Boodschapper van Allah ﷺ, die zich in Makkah uitsluitend beperkte tot de Da’awah en hij ﷺ geen enkele materiële actie ondernam totdat hij naar Madinah was geëmigreerd. En toen de mensen van de tweede eed van ‘Aqabah voorstelden dat hij hen toestemming zou geven om de mensen van Mina met het zwaard te bevechten, antwoordde hij hen met de woorden: “Wij zijn daar nog niet toe bevolen”. En Allah (SWT) vroeg hem ﷺ om geduldig te zijn met de vervolging, zoals de Boodschappers van Allah (vrede zij met hen) vóór hem waren geweest, toen Allah (SWT) tot hen zei,

Though the Party committed itself to be open, clear and challengingly in its Da’awah, it restricted itself to political actions alone and did not exceed them by resorting to material actions against the rulers or against those who opposed its Da’awah, following the example of the Messenger of Allah (saw) who restricted himself in Makkah solely to the Da’awah and he (saw) did not carry out any material actions until he had migrated to Madinah. And when the people of the second pledge of ‘Aqabah proposed that he give them permission to fight the people of Mina with the sword, he answered them saying, “We have not been ordered to do that yet”. And Allah (swt) asked him (saw) to be patient about the persecution as the Messengers of Allah before him had been, when Allah (swt) said to them,

“Boodschappers zijn inderdaad voor jou ontkend, en zij bleven geduldig na de verwerping (van hun boodschap) en zij waren standvastig tegen de vervolging totdat Onze overwinning hen bereikte” (TMQ al-An’am, vers 34)

“Messengers indeed have been denied before you, and yet they remained patient after the rejection (of their message) and they were patient against the persecution till our victory reached them” (TMQ al-An’am, verse 34)

Het feit dat de Partij geen materiële macht gebruikt om zichzelf te verdedigen of als wapen tegen de heersers, is niet relevant voor het onderwerp van jihad, omdat jihad moet voortduren tot de Dag des Oordeels. Dus wanneer de ongelovige vijanden een islamitisch land aanvallen, wordt het verplicht voor de moslimburgers om de vijand af te weren. De leden van Hizb ut-Tahrir in dat land zijn een deel van de moslims en het is voor hen verplicht, net als voor andere moslims, in hun hoedanigheid als moslims, om tegen de vijand te vechten en hen af te weren. Wanneer er een moslim leider (Ameer) is die jihad uitroept om het Woord van Allah (SWT) te verheffen en de mensen mobiliseert om dat te doen, zullen de leden van Hizb ut-Tahrir reageren in hun hoedanigheid als moslims in het land waar de algemene oproep tot de strijd is afgekondigd.

The fact that the Party does not use material power to defend itself or as a weapon against the rulers is of no relevance to the subject of Jihad, because Jihad has to continue till the Day of Judgement. So whenever the disbelieving enemies attack an Islamic country it becomes compulsory on its Muslim citizens to repel the enemy. The members of Hizb ut-Tahrir in that country are a part of the Muslims and it is obligatory upon them as it is upon other Muslims, in their capacity as Muslims, to fight the enemy and repel them. Whenever there is a Muslim Amir who declares Jihad to enhance the Word of Allah (swt) and mobilises the people to do that, the members of Hizb ut-Tahrir will respond in their capacity as Muslims in the country where the general call to arms was proclaimed.

Toen de samenleving niet langer reageerde op de Partij als gevolg van het verlies van het vertrouwen van de moslimgemeenschap (Ummah) in haar leiders en hoofden op wie zij haar hoop had gevestigd, de moeilijke omstandigheden waaronder de regio werd geplaatst om de uitvoering van de complotten te vergemakkelijken, de onderdrukking en de moedeloosheid die de heersers tegenover hun volkeren praktiseerden en de ernstige schade die de heersers toebrachten aan de Partij en haar leden, toen de samenleving om deze redenen niet meer reageerde, begon de Partij de steun te zoeken van de invloedrijke mensen met twee doelstellingen in gedachten:

When the society became unresponsive to the Party as a result of the loss of the Ummah’s confidence in its leaders and chiefs on whom it had placed its hopes, the difficult circumstances under which the region was placed in order to ease the implementation of the conspiracies, the oppression and despondency which the rulers practised against their peoples and the severe harm which the rulers inflicted on the Party and its members, when the society became unresponsive for these reasons the Party started to seek the support of the influential people with two objectives in mind:

i) Met het doel van bescherming, zodat het in staat zou zijn om zijn Da’wah voort te zetten terwijl het veilig is voor beproevingen.

i) For the objective of protection, so that it could manage to continue its Da’awah while secure from affliction.

ii) De macht overnemen om het kalifaat te vestigen en de Islam toe te passen.

ii) To take over the rule in order to establish the Khilafah and apply Islam.

Naast het uitvoeren van de handelingen om materiële steun te zoeken, blijft de Partij alle handelingen uitvoeren die zij voorheen verrichtte, zoals geconcentreerde cirkels, de collectieve vorming, het focussen op de moslimgemeenschap (Ummah) om haar de Islam te laten dragen en het vestigen van de publieke opinie voor de Islam daarbinnen. Zij bleef strijden tegen de koloniale ongelovige staten door hun plannen te onthullen en hun complotten bloot te leggen, terwijl zij bleef strijden tegen de heersers door de belangen van de moslimgemeenschap (Ummah) te behartigen en zorg te dragen voor haar zaken.

In addition to performing the actions of seeking material support, the Party continues to perform all the actions which it used to carry out, like concentrated circles, the collective culturing, focusing on the Ummah to make her carry Islam and establishing the public opinion for Islam within it. It continued to struggle against the colonial disbelieving states by revealing their plans and exposing their conspiracies, as it continued to struggle against the rulers by adopting the interests of the Ummah and taking care of its affairs.

De Partij zet haar werk voort en hoopt dat Allah (SWT) haar en de islamitische moslimgemeenschap (Ummah) hulp, succes en overwinning zal schenken, en op dat moment zullen de gelovigen spoedig vreugde ervaren, Insh’Allah!

The Party still continues in its work and hopes that Allah (swt) will grant to it and to the Islamic Ummah the help, success and victory, and at that moment the believers will rejoice soon Insh’Allah!