Nog een visie die gericht is aan de moslimgemeenschap (Ummah) is het concept van het bevechten van de heersers en dat de islam via militaire strijd weer op het wereldtoneel zal verschijnen. Opnieuw is dit gebaseerd op een specifieke overlevering (Hadith). Er is vanuit vele bronnen, waaronder imam Muslim, overgeleverd dat de Profeet ﷺ zei: “Daag de mensen met gezag niet uit, tenzij je expliciet ongeloof (Kufr) ziet waarvan je een duidelijk bewijs van Allah hebt (uit de islam)”. Ibn Kathir stelt in zijn Koranexegese (Tafsir) dat als de kalief terugkeert naar de heerschappij van ongeloof, hij bevochten zal worden totdat hij terugkeert naar de implementatie van de islam en de sharia.

Another view that is being addressed to the Ummah is the concept of fighting the rulers and that through military struggle Islam will return to the world stage. Again this is based upon a particular Hadith. It has been narrated from many sources including Imam Muslim that the Prophet (saw) said, “Do not challenge the people of authority unless you see explicit Kufr of which you have clear proof from Allah(from Islam)”. Ibn Kathir in his Tafseer states that if the Khaleefah reverts to the rule of disbelief, he would be fought until he returned to the implementation of Islam and the Shari’ah.

Ibn Hajr stelt in zijn Fateh al-Bari ook dat als hij een ongelovige (Kafir) wordt, of de sharia verandert, hij moet worden bevochten en afgezet. Deze visie wordt ook vermeld in Nayl al-Awtar en ondersteund door imam Shawkani. Dat wil zeggen, als de heerser regeert met iets anders dan de sharia, wordt hij bevochten totdat hij ofwel berouw toont of wordt afgezet. Dit is echter de enige situatie waarop het van toepassing is, namelijk het bewind van een kalief die zich beroept op het ongeloof (Kufr) en ongehoorzaamheid aan Allah. Het heeft geen betrekking op het geval dat de kalief tiranniek wordt, en het heeft ook geen betrekking op het geval dat zijn persoonlijkheid corrupt wordt. In welk geval gehoorzaamheid aan hem verplicht is en de moslims nog steeds achter hem moeten bidden en jihad achter hem moeten voeren.

Ibn Hajr in his Fateh al-Bari also states that if he becomes a Kafir, or changes the Shari’ah he should be fought and removed. This view is also mentioned in Nayl al-Awtar and supported by Imam Shawkani. That is, if the ruler rules by other than the Shari’ah he is fought until he either repents or is removed. However that is the only situation that it applies to i.e. the ruling of a Khaleefah who resorts to the Kufr ruling and disobedience to Allah. It does not relate to the Khaleefah becoming tyrannical and also does not relate to his personality becoming corrupt. In which case obedience to him is binding and the Muslims should still pray behind him and fight Jihad behind him.

Echter, deze overleveringen (Hadith) zijn niet verbonden met de huidige situatie. Ze hebben allemaal betrekking op opstand en het verzetten tegen de kalief en staan onder het onderwerp ‘Khurooj min al Khaleefah’, oftewel het verzetten tegen de autoriteit van een kalief of een imam.

However, these Ahadith are not connected to the current situation. They are all connected to revolt and rising against the Khaleefah and are titled under the subject of ‘Khurooj min al Khaleefah’ i.e. rising against the authority of a Khaleefah or an Imam.

De huidige situatie is niet die van de Khulafaa’ die regeerden volgens de islam en zich daarna van de islam afkeerden. Het huidige probleem heeft ook niet enkel betrekking op het verwijderen van een heerser door hem te doden. In plaats daarvan zijn er gedurende meer dan 76 jaar volledige systemen van ongeloof (Kufr) opgelegd aan de moslims; geen van de heersers heeft ooit geregeerd volgens de sharia en geen van hen zijn Khulafaa’ binnen een kalifaat (Khilafah). De systemen die zij toepassen zijn ofwel monarchieën ofwel kapitalistisch met een zekere vorm van een democratisch kader. De realiteit is dus niet het verwijderen van een slechte kalief binnen een islamitische staat. De realiteit is het ontwortelen van een volledig systeem van ongeloof (Kufr), inclusief de heerser ervan, om opnieuw het gebied van de islam (Dar al-Islam) te vestigen. De huidige heersers zijn op geen enkele wijze vergelijkbaar met Khulafaa’ die één wet van ongeloof (Kufr) binnen het kalifaat (Khilafah) hebben geïntroduceerd. Daarom zijn deze overleveringen (Hadith), die altijd zijn begrepen in de context van het gebied van de islam (Dar al-Islam), namelijk waar de islam wordt toegepast en de moslims veiligheid bezitten, niet van toepassing op de huidige situatie. De realiteit waar zij betrekking op hebben, is het verwijderen van een kalief die met ongeloof (Kufr) regeert binnen de islamitische staat, en niet het ontwortelen van een volledig systeem van ongeloof (Kufr) enkel door de heerser van dat systeem te bevechten en te doden.

The current situation is not that of the Khulafaa’ who used to rule by Islam and then turned away from Islam. The current problem is also not merely related to removing a ruler by killing him. Rather, entire systems of Kufr have been implemented over Muslims for over 76 years, none of the rulers have ever ruled by the Shari’ah and none of them are Khulafaa’ within a Khilafah. The systems that they are applying are either monarchies or Capitalistic with some sort of democratic framework. Hence, the reality isn’t that of removing a bad Khaleefah within an Islamic State. The reality is of uprooting an entire Kufr system, including it’s ruler, to again establish Dar ul-Islam. The current rulers are not comparable in any way to Khulafaa’ who have introduced one Kufr law into the Khilafah. Hence these Ahadith, which have always been understood in the context of Dar ul-Islam i.e. where Islam is implemented and the Muslims possess the security, do not apply upon the current situation. The reality which they address is that of removing a Khaleefah who rules with Kufr within the Islamic State, not that of uprooting an entire Kufr system merely by fighting and killing the ruler of that system.

De enige situatie die vergelijkbaar is op basis van de bewijzen, is de vestiging van de Islamitische Staat voor de allereerste maal door de Profeet ﷺ en de strijd die hij ﷺ moest leveren om deze Staat te vestigen en het gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) te veranderen in het gebied van de islam (Dar al-Islam). Dit is de strijd waarnaar hij ﷺ verwees in de overlevering (Hadith) van Hamza, zoals wordt toegelicht in de boeken van de profetische traditie (Sunnah) en de levensgeschiedenis van de Profeet (Seerah). Want dat is de enige instantie waarin een volledig systeem van ongeloof (Kufr) bestond en werd veranderd in een volledig systeem van de islam. De kwestie gaat dus over het veranderen van een systeem, en niet enkel van een heerser. De overleveringen (Ahadith) over het vechten hebben betrekking op het veranderen van een heerser, zijnde een kalief die is afgedwaald, en niet op een systeem; enkel de strijd van de Profeet ﷺ in Mekka heeft betrekking op het veranderen van een systeem. Dus militaire strijd is niet de methode om het kalifaat (Khilafah) te herstellen.

The only situation that is comparable from the evidences is the establishment of the Islamic State for the very first time by the Prophet (saw) and the struggle which he (saw) went through in order to establish this State and change Dar ul-Kufr to Dar ul-Islam. This is the struggle which he (saw) referred to in the Hadith of Hamza and as is illustrated in the Books of Sunnah and Seerah. As that is the only instance in which a complete system of Kufr existed and was changed to a complete system of Islam. So the matter is regarding the changing of a system, not merely a ruler. The Ahadith of fighting, apply to changing a ruler i.e. a Khaleefah who has gone astray not a system, only the struggle of the Prophet (saw) in Makkah applies to the changing of a system. So military struggle is not the method of re-establishing the Khilafah.