Al-Ikhlāṣ (Usafi wa Imani)
Al-Ikhlāş (Purity of Faith)
Kwa Jina la Mungu, Mwenye Rehema, Mwenye Kurehemu.
In the Name of God, the Lord of Grace, the Ever Merciful.
Sema: Yeye ni Mungu, Mungu Mmoja pekee (1)
Say: He is God, the One and only God (1)
Mwenye Kudumu, Mwenye Kujitosheleza. (2)
the Eternal, the Absolute. (2)
Hakuzaa, wala hakuzaliwa, (3)
He begets none, nor is He begotten, (3)
na hakuna chochote kinachoweza kulinganishwa Naye. (4)
and there is nothing that could be compared to Him. (4)
Umoja Kamili wa Mungu
God’s Absolute Oneness
Sura hii fupi ni sawa na theluthi moja ya Qur’ani, kama hadithi sahihi zinavyothibitisha. Al-Bukhari, mwanachuoni mkuu wa Hadithi, anasimulia hadithi inayotaja kisa cha mtu aliyemsikia mwingine akisoma sura hii mara kwa mara. Alimwendea Mtume ﷺ asubuhi iliyofuata na kumweleza kwa kutoridhika alichokisikia, kana kwamba aliona ni kidogo mno. Mtume ﷺ alisema: “Naapa kwa Yule ambaye roho yangu imo mikononi mwake kwamba hii [yaani sura hii] ni sawa na theluthi moja ya Qur’ani.” Na kwa kweli, hakuna cha ajabu katika hilo. Kwani umoja wa Mungu ambao Mtume ﷺ aliamrishwa kuutangaza kwa ulimwengu wote ni imani itakayokitwa katika akili zetu, ni maelezo ya uwepo wa binadamu, na ni njia ya maisha yenyewe. Kwa mtazamo huu, sura hii inaweza kusemwa kuwa imejumuisha, kwa maneno yaliyo wazi kabisa, mawazo makuu na ya msingi kabisa ya ukweli mkuu wa Uislamu.
This short sūrah is equivalent to one-third of the Qur’ān, as authentic aĥādīth confirm. Al-Bukhārī, the leading Ĥadīth scholar, relates a ĥadīth which mentions the case of one who had heard another man reciting this sūrah repeatedly. He went to the Prophet the following morning and told him disapprovingly about what he had heard, as though he felt that it was too little. The Prophet commented, “I swear by Him who holds my soul in His hand that it [i.e. this sūrah] is equivalent to one third of the Qur’ān.” And, indeed, there is nothing surprising in that. For God’s oneness which the Prophet was ordered to declare to the whole world is a belief to be ingrained in our minds, an explanation of human existence and a way of life in itself. From this standpoint, the sūrah can be said to have embraced, in the clearest of terms, the principal and most fundamental ideas of the great truth of Islam.
Neno la Kiarabu, aĥad, linalotumiwa hapa kurejelea umoja wa Mungu, ni sahihi zaidi kuliko neno linalotumiwa mara nyingi zaidi, wāĥid, ambalo lina maana ya 'moja'. Aĥad ina maana za ziada za umoja kamili na usioachana, na kutokuwepo kwa mfano wowote au sawa naye.
The Arabic term, aĥad, used here to refer to God’s oneness is much more precise than the more frequently used term, wāĥid, which means ‘one’. Aĥad has the added connotations of absolute and continuous unity and an absence of equals.
Umoja wa Mungu ni wa namna ambayo hakuna uhalisia wala uwepo wa kweli na wa kudumu isipokuwa Wake. Zaidi ya hayo, kila kiumbe kingine hupata uwezo wowote alionao kutoka kwa Mungu, anayetawala dunia hii. Hakuna kingine chochote kinachopanga jambo lolote kwa ajili ya dunia, wala, kwa jambo hilo, kinachoamua lolote ndani yake.
God’s oneness is such that there is no reality and no true and permanent existence except His. Moreover, every other being acquires whatever power it may possess from God who rules over this world. Nothing else whatsoever plans anything for the world nor, for that matter, decides anything in it.
Njia Kamili ya Maisha
A Complete Way Of Life
Juu ya msingi huu, huundwa njia kamili ya maisha, ambayo watu hufanya shughuli zao zote na kutoa dhabihu zao kikamilifu na kwa ajili ya Mungu peke yake, wakitumaini daima kuwa karibu zaidi na ukweli. Njia hii ya maisha huimarisha vifungo vya upendo, udugu, huruma ya pamoja na kujaliana kati ya viumbe vyote na mioyo ya binadamu. Kwa maana tunapozungumzia ukombozi kutoka katika utii kamili kwa hisia hizi, hatumaanishi kabisa kwamba watu wazidharau au kuwachukia, au kukimbia kuzitekeleza. Badala yake, hisia hizi zinatokana na mkono wa uumbaji wa Mungu, na zote zinadaiwa kuwepo kwao kwake Yeye. Ni zawadi kwetu kutoka kwa Mungu ambaye anatupenda na ambaye sisi tunampenda. Kwa hiyo, zinastahili upendo wetu.
On this basis a complete way of life is formulated, in which people perform all their activities and make sacrifices absolutely and only for God, hoping always to be nearer the truth. This way of life strengthens bonds of love, brotherhood, mutual sympathy and care between all beings and human hearts. For when we speak of liberation from complete submission to these feelings we are by no means suggesting that people should despise or hate them or escape from practising them. Instead they arise from the creative hand of God and they all owe their existence to Him. They are a gift to us from God who loves us and whom we love. Therefore, they deserve our love.
Ni njia ya maisha tukufu na yenye hadhi ya juu, inayoiona dunia hii kuwa ndogo, maisha kuwa mafupi, na starehe zake na anasa zake kuwa na thamani ndogo; na kujinasua kutoka kwenye vizuizi kuwa ndicho lengo kuu la ubinadamu. Katika Uislamu, hata hivyo, kujinasua huku hakumaanishi kujitenga, kujificha mbali na watu, wala kupuuza; wala hakumaanishi kudharau maisha au kukimbia maisha. Badala yake, kunamaanisha tu juhudi endelevu na za dhati, na mapambano ya milele ya kuongoza ubinadamu kuelekea kujisalimisha kwa kila jambo katika maisha ya mwanadamu kwa Mungu peke yake.
It is a sublime and lofty way of life that looks at this earth as small, life as short, its enjoyments and luxuries as worth little; and the breaking away from hindrances as humanity’s great aim. In Islam, however, this release does not mean seclusion, isolation and neglect, nor does it mean contempt for, or escape from life. Instead it simply means a continuous and sincere endeavour and an everlasting struggle to lead humanity towards submission of everything in human life to God alone.
Kwa hiyo, ni utekelezaji wa wajibu wa mwanadamu kama khalifa wa Mwenyezi Mungu duniani pamoja na majukumu yake yote, kama tulivyokwisha eleza.
Consequently, it is the fulfilment of man’s role as God’s vicegerent on earth with all its obligations, as we have already explained.
Kukomboa nafsi kupitia maisha ya kujitenga na mambo ya dunia na ufuatiliaji uliokithiri wa mambo ya kiroho ni jambo rahisi kulifikia, lakini Uislamu haukubali njia hiyo, kwa sababu unawataka wafuasi wake watekeleze nafasi ya mwanadamu aliyopewa na Mungu, aliyemweka kuwa msimamizi wa ardhi na kutoa uongozi unaohitajiwa na binadamu. Hii ndiyo njia ngumu zaidi, inayohakikisha kuinuka kwa mwanadamu na kufanikisha ushindi wa mapenzi ya Mungu ndani yake. Huu ndio ukombozi wa kweli, kwa kuwa unaisukuma nafsi ya mwanadamu kuruka kuelekea chanzo chake cha kimungu na kufikia hadhi yake tukufu ndani ya mipaka ambayo Mungu, Muumbaji mwenye hekima, ameiweka kwa ajili yake.