Hilafetin yıkılması ve Müslümanların gerilemesinden bu yana ümmet, İslam kılığında Müslümanların zihnine yerleştirilmiş bir dizi yabancı düşünceye maruz kalmıştır. Bunların en tehlikelilerinden biri, insan aklının ya açıkça ya da dolaylı olarak, Allah'ın hükmünü (hükmü) yargılamak için "maslahat" gibi kavramlar aracılığıyla bir yasama kaynağı olduğu fikridir.

Since the destruction of the Khilafah and the decline of the Muslims the Ummah has been subjected to host of alien thoughts that have been implanted in the Muslims under the guise Islam. Of the most dangerous of these concepts is the idea that mans intellect is a source of legislation either explicitly or implicitly through concepts such as benefit as a criteria to judge the Hukm (rule) of Allah.

Bu görüş Müslüman ümmetin arasında yayılmış ve ümmetin bazı kesimleri tarafından benimsenmiştir. Bilmemiz gerekir ki Hükm-ü Şer'î, kulun fiilleriyle ilgili olarak Şâri'in (Kanun Koyucunun) hitabıdır (Hitâb). Başka bir deyişle, İslâm'daki her hüküm için Allah'tan bir hitap (Hitâb) gereklidir ve bu, vahiyden gösterilir; insan aklı ise vahiy alıcısı değildir. Bu nedenle, vahiy olduğu kesinleşmiş olana, yani Allah'ın Kitabı'na, Peygamberi'nin ﷺ Sünneti'ne ve vahye delalet eden şeylere, yani Sahabe'nin (ra) İcmâ'ına veya metinde illetle (ilâhî illet) yapılan Kıyas'a başvurmamız gerekir.

This has become propagated to the Muslim Ummah and has been adopted by some within her. We should know that the Hukm Shari is defined as the Address (Khitaab) of the Legislator concerning actions of the servant. In other words for every Islamic rule we require an address (Khitaab) from Allah and this would be demonstrated from the revelation and the mind of man is not a receiver of revelation. Hence we need to go to what has been confirmed as revelation i.e. the Kitab of Allah, the Sunnah of his Messenger (saw) and those things which indicate revelation i.e. Ijma’a as Sahabah (ra) or through Qiyas with an Illah (divine reason) in the text.

Açıkça belirtilmelidir ki Allah'ın hükmü, insanın sınırlı aklıyla belirlenemez ya da yargılanamaz. Gerçekten de Şeriat'ın görevi, insanı kendi önyargılarından ve heveslerinden alıp Allah'ın adaletine ve rahmetine yöneltmektir. Akıl, vahyin bir kaynağı olmadığından ve dolayısıyla ilahi hükümlerin bir kaynağı olmadığından, akla dayanarak bir hüküm çıkarmak caiz değildir. İmam Tirmizî'nin rivayet ettiği bir hadiste Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kim Kur'an'ı görüşüne göre tefsir ederse, yerini ateşte hazırlasın." Başka bir rivayette ise şöyle denilmektedir: "Kim Kur'an'ı ilim olmadan tefsir ederse, yerini ateşte hazırlasın." Ayrıca Ebu Davud ve Tirmizî'nin rivayet ettiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kim Kur'an'ı görüşüne göre tefsir ederse, doğru bulsa bile gerçekten bir günah işlemiş olur."

It should be made clear that the Hukm of Allah can not be determined or judged through the limited mind of man. Indeed the role of the Shari’ah is to remove man from his own bias and whims to the justice and mercy of Allah. It would not be allowed to use the mind to derive a rule as the intellect is not a source of revelation and therefore it is not a source of divine rules. The Prophet (saw) was reported in a Hadith narrated by Imam Tirmidhi as saying, “Whosoever interprets the Qur’an according to his opinion, let him seek his abode in the fire”, and in another narration, “Whosoever interprets the Qur’an without knowledge, let him seek his abode in the fire”. Furthermore, it is narrated by Abu Dawud and by Tirmidhi that the Prophet (saw) has said, “Whosoever interprets the Qur’an according to his opinion, even if he get’s it right, he has indeed committed a sin”.

Allah'ın (SWT) hükmü akıl tarafından değerlendirilmez, çünkü yasama hakkı yalnızca Allah'a (SWT) aittir. Akıl, hayatımızı yöneten Allah'ın (SWT) hükümlerini ve O'nun (SWT) dinini nasıl kuracağımıza dair yönlendirmesini değerlendiremez; bu, aklın sınırlarının ötesindedir ve bir günahtır.

The Hukm of Allah (swt) is not judged by the intellect, as the right of legislation is solely for Allah (swt) alone. The mind cannot judge the rules of Allah (swt) that govern our life, nor His (swt) direction on how to establish His (swt) Deen, this is beyond the limits of the mind and is a sin.

İmam Şatıbî, el-Muvâfakât fî Usûli'l-Ahkâm adlı eserinin ikinci cildinin 25. sayfasında şöyle der: "Şeriatın hedefi, bireyi nefsinin arzularından kurtararak Allah'ın gerçek bir kulu (abd) olmasını sağlamaktır ve meşru maslahat budur." Devamında şunları söyler: "Makāsıdü'ş-şeriat (şeriatın temel hedef ve değerleri) gerekçesiyle şeriata aykırı davranmak, bedeni olmayan ruhla ilgilenen kimseye benzer; beden olmadan ruh işe yaramadığına göre, ruh olmadan beden de işe yaramaz." Bu nedenle Hilafetin kurulmasına yönelik İslami metodolojiyi türetirken, bunların Şeriat hükümlerinin bir parçası olduğunu kavramamız gerekir. Dolayısıyla bunları Vahiyden, yani İslami delillerden türetmek zorundayız. Bu da içtihat süreciyle gerçekleştirilir.

Imam Shatibi mentions in his book al Muwafaqat fee Usul il Ahkam (Vol.2, page 25), “The objective behind the Shari’ah is to liberate the individuals from his desires in order to be a true Abd (slave) of Allah and that is the legitimate Maslaha.” He further went on to say, “Violating the Shari’ah under the pretext of following the basic objectives or values (Maqasid al-Shari’ah) is like the one who cares about the spirit without the body and since the body without the spirit is useless therefore the spirit without the body is useless too.” So we are required when deriving the Islamic methodology for establishing the Khilafah, to realise that these would form part of the Ahkam Shari’ah and therefore we would have to derive them from the Wahi i.e. the Islamic evidences. This is done through a process of Ijtihad.

Bu, Müslümanların tarihinde daha önce hiç karşılaşmadıkları yeni bir meseledir. Müslümanlar, Hilafetin yıkılıp yerini küfür sistemlerinin aldığı bir durumla hiç karşılaşmamışlardır. Bu nedenle, geçmiş âlimlerin bize aktardığı herhangi bir içtihadı veya hüküm setini takip edemeyeceğimiz için bu konuda içtihada ihtiyaç vardır; zira bunlardan hiçbiri bu meseleyle yüzleşmemiş ve dolayısıyla mevcut durum hakkında Allah'ın hükmünü bildirmemiştir.

As this is a new matter that has never faced the Muslims before in their history. The Muslims have never been in a situation wherein the Khilafah has been destroyed and replaced by the systems of Kufr. Therefore this requires Ijtihad as we can not follow an Ijtihad or set of Ahkam that the scholars of the past have handed down to us as none of them ever faced this issue and therefore never delivered the Hukm of Allah pertaining to the current status quo.

Bu nedenle, İctihadın gerçekte ne olduğunu, sınırlarını ve kısıtlamalarını, ayrıca Hilafetin yeniden kurulması arayışında metodoloji olarak öne sürülmüş ve sürülmekte olan çeşitli fikirlerin doğasını anlamak zorunluluğundayız.

Therefore we are required to understand what actually is Ijtihad and what are its limitations and restrictions and also the nature of the various different ideas that are and have been presented as methodologies in the quest for the re-establishment of the Khilafah.