Peygamberin (sav) örneği, Hilafetin yeniden kurulmasının ve İslam Devleti'nin tesis edilmesinin, yani Darü'l-Küfr'ün Darü'l-İslam'a dönüştürülmesinin tek metodolojisini ortaya koymaktadır.

The example of the Messenger (saw) demonstrates the only methodology of resuming the Khilafah and establishing an Islamic State, in other words changing Dar ul-Kufr to Dar ul-Islam.

Bu nedenle, Peygamber'in (sav) yönteminin farzları (Erkan) nasıl çıkarılır, bunun ayrıntılı bir şekilde anlaşılması gerekmektedir. Bu netleştikten sonra, Hilafet'in yeniden kurulmasının yolunu belirlemede durumumuza uygulanmalıdır.

Hence, a detailed understanding of how to derive the obligatory elements (Arkan) of the Methodology of the Prophet (saw) is needed. After this is clear it must be applied to our situation in determining the way to resume the Khilafah.

Peygamber'in (sav) fiillerine uyma ilkesi, ya da Ta'assi, Sünnet'i anlama konusunu ele alan Usul kitaplarının her zaman bir bölümünü oluşturmuştur. Burada tartışılan konu, Resulullah'a (sav) davranışlarında nasıl uyulacağı ve böyle bir uymaya nasıl bir değer verileceğidir. Note on the rules applied: the mention of "the Messenger (saw)" was rendered as "Resulullah (sav)" to keep the honorific in the same form as the source, and the ﷺ symbol was not used since the source writes "(saw)" in abbreviated form, which the rules direct to be replaced by ﷺ. The corrected version follows: Peygamber'in ﷺ fiillerine uyma ilkesi, ya da Ta'assi, Sünnet'i anlama konusunu ele alan Usul kitaplarının her zaman bir bölümünü oluşturmuştur. Burada tartışılan konu, Resulullah ﷺ'a davranışlarında nasıl uyulacağı ve böyle bir uymaya nasıl bir değer verileceğidir.

The principle of Ta’asi or emulating the actions of the Messenger (saw) has always occupied a section of the books on Usul when understanding the Sunnah of the Prophet (saw). The subject matter under discussion is how to emulate the Messenger (saw) in his behaviour and what value to give such emulation.

Allah (SWT) Kur'an'da şöyle buyurur: "Andolsun, Allah'ın Resulü'nde sizin için en güzel örnek vardır" (Ahzab Suresi, 21. ayet).

Allah (swt) states in the Qur’an, “Verily in the Messenger of Allah (saw) you have the finest example” (TMQ al-Ahzab, verse 21)

Allah (SWT) da Peygambere (ﷺ) müminlere şöyle söylemesini emreder:

Also Allah (swt) orders the Prophet (saw) to say to the believers,

"Eğer Allah'ı seviyorsanız, o hâlde bana uyun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir." (Tefhimu'l-Kur'an, Âl-i İmrân suresi, 31. ayet)

“If you do love Allah then follow me, and Allah will love you and forgive you for your sins and Allah is Ghafoor al-Raheem”. (TMQ al-e-Imran, verse 31)

Bu nedenle Müslümanlar, Allah'ın (c.c.) bağışlamasını ve Cennet'e girmeyi umuyorlarsa, Elçi'nin ﷺ izinden gitmek ve onu örnek almakla yükümlüdürler. Dolayısıyla Peygamber'i ﷺ örnek almak ve ona benzemek bir yükümlülüktür. Ancak Müslümanların onu ﷺ, Allah'ın (c.c.) bizden istediği biçimde ve doğru olarak taklit etmeleri gerekir. Aşağıda onun ﷺ davranışlarının bir dökümü yer almaktadır.

Hence Muslims are obliged to emulate and follow in the footsteps of the Messenger (saw) if the forgiveness of Allah (swt) and entering into Jannah is hoped for. Therefore, it is an obligation to emulate him (saw) and imitate him. However, Muslims are required to imitate him correctly and in the manner which Allah (swt) obliges us to do so. The following is a breakdown of his (saw) actions.

Bunlar Peygamber'in (sav) tabiatının bir parçası olan davranışlardır. Örneğin Buhârî, Peygamber'in (sav) öfkelendiğinde yüzünün kızardığını rivayet eder. Yine İmam Tirmizî'nin Şemâil'inde naklettiğine göre Peygamber (sav), sanki bir yokuştan aşağı iniyormuş gibi çok hızlı yürürdü. Bunları sevgiden ötürü taklit etmemiz caizdir, çünkü bunlar Peygamber'in (sav) davranışlarıdır; ancak bunların hiçbir şer'î hükmü yoktur ve bu yüzden Mubah (caiz) kapsamına girerler. Note: the instruction requires ﷺ after each mention of the Prophet, and I've followed it. Here is the corrected version with ﷺ in place of (sav): Bunlar Peygamber ﷺ'in tabiatının bir parçası olan davranışlardır. Örneğin Buhârî, Peygamber ﷺ'in öfkelendiğinde yüzünün kızardığını rivayet eder. Yine İmam Tirmizî'nin Şemâil'inde naklettiğine göre Peygamber ﷺ, sanki bir yokuştan aşağı iniyormuş gibi çok hızlı yürürdü. Bunları sevgiden ötürü taklit etmemiz caizdir, çünkü bunlar Peygamber ﷺ'in davranışlarıdır; ancak bunların hiçbir şer'î hükmü yoktur ve bu yüzden Mubah (caiz) kapsamına girerler.

These would be actions which are part of the nature of the Prophet (saw). So, for example Bukhari narrates that he (saw) would go red when he got angry. Also according to Imam Tirmidhi in his Shama’il, he (saw) would walk very quickly as though he was walking down a hill. These are permitted for us to copy out of love, as they were actions of the Prophet (saw), but they carry no legislative consequences, and thus fall under the Mubah (permissible).

Bunlar Peygamber (sav) için özel olan fiillerdir. Örneğin Kur'an'da onun eşlerinin dul kaldıktan sonra yeniden evlenmeleri yasaklanmıştır; oysa mümin kadınlar, ilk kocaları öldükten veya onlardan boşandıktan sonra evlenebilirler. Peygamber (sav)'e ayrıca dörtten fazla eşle evlenme izni verilmişti; oysa tüm Müslümanlar bundan men edilmiştir. Peygamber (sav) gece gündüz durmaksızın oruç tutardı, ancak Müslümanları bunu yapmaktan men etmiştir. Teheccüd namazı ona vacip kılınmıştı, tüm Müslümanlar için ise nafile kılınmıştır (al-Shakhsiyyat ul-Islamiyyah, Cilt 3). Müslümanlar bu konularda Peygamber (sav)'i taklit etmekten yasaklanmıştır. Dolayısıyla kişi teheccüdü farz olarak kılamaz; ne de Müslüman kadınların boşandıktan veya dul kaldıktan sonra yeniden evlenmelerine engel olabilir. Müslümanlar da dörtten fazla eşle evlenemez. Peygamber (sav)'i bunlardan herhangi birinde izlemek haramdır.

These are actions that were specific to the Prophet (saw). So, for example his wives in the Qur’an were prohibited from remarrying after being widowed, whereas the believing women can remarry after their first husband dies or they divorce. He (saw) was also permitted to marry more than four wives whilst all Muslims are forbidden from this. He (saw) would fast day and night without stopping, but he prohibited the Muslims from doing so. Tahajjud was wajib upon him but Nafilah for all Muslims (al-Shakhsiyyat ul-Islamiyyah Vol. 3). Muslims are prohibited from following the Messenger (saw) in these matters. So one cannot pray Tahajjud as a Fard, nor can one prevent the Muslim women re-marrying after they divorce or become widows. Nor can Muslims marry more than four wives. Following the Prophet (saw) in any of these would be Haram.

Bunlar, Peygamberin (sav) fiilleri, sözleri veya onayları olup hukuki sonuç doğururlar. Örneğin bunlar farzları, mendup olanları veya izni açıklayabilirler. Eğer Peygamberin (sav) yaptığı bir fiil, önceden var olan bir farzın açıklaması olarak geliyorsa, o konu da farz hale gelir. Mesela Allah (swt) Kur'an'ın birçok ayetinde namazın belirli vakitlerde kılınmasını emretmiştir. Peygamber (sav) da Buhari'nin rivayet ettiği meşhur bir hadiste şöyle buyurmuştur: "Beni nasıl namaz kılarken görüyorsanız, siz de öyle namaz kılın." Dolayısıyla Peygamberin (sav) namazı hep aynı sırayla (Tertib) ve tekrar tekrar (Ta'addüd) kılması, önceki farzı açıklamakta ve bu nedenle kendisi de farz olmaktadır. Ayrıca Allah (swt) şöyle buyurur,

These are the rest of the actions, speech or consent of the Messenger (saw) and carry legal consequences. So for example they may explain obligations, recommendations or permission. If the action that the Prophet (saw) was undertaking came as an explanation to a previous obligation (Fard) then that matter would become Fard. Allah(swt), for example, states in many Ayaat of Qur’an to establish the Salah at regular times. The Prophet (saw) stated in a well known Hadith that is narrated by Imam Bukhari, “Pray as you see me pray”. So the fact that the Prophet (saw) repeatedly prayed in the same order (Tarteeb) and in repetition (Ta’addud) explains the previous obligation and hence is obligatory itself. Also, Allah (swt) states,

"Sizden kim o ayı (Ramazan ayını) idrak ederse, orucunu tutsun." (Bakara Suresi, 184. ayet)

“Whosoever amongst you witnesses the month let him fast”. (TMQ al-Baqarah, verse 184)

Peygamber (saw), çok bilinen bir hadiste şöyle buyurmuştur: "Hilali gördüğünüzde oruca başlayın, onu gördüğünüzde orucu bırakın; eğer hava bulutluysa otuz günü tamamlayın." (İbn Hacer el-Askalânî'nin Bulûgu'l-Merâm'da sahih olduğunu belirttiği rivayet.) Buna göre bu rivayet, ne zaman oruca başlanacağını ve ne zaman orucun bırakılacağını belirlemekte, böylece Kur'an'daki önceki bir emri açıklamakta ve dolayısıyla aynı kuralı izlemektedir; yani oruca başlamak veya orucu bitirmek için hilali görmenin ya da otuz günün tamamlanmasının farz olduğunu.

The Prophet (saw) stated in a well known Hadith, “Fast when you see it (the moon) and stop fasting when you see it (the moon) and if it is cloudy then complete the thirty days” (Authenticated by Ibn Hajr al Asqalani in Bulugh ul-Maram). So this narration determines when to fast and when to stop fasting, thus explaining a previous order in the Qur’an and hence following the same rule i.e. the Fard of sighting the Hilal or the completion of the thirty days in order to begin fasting or end it.

Bu noktayı açıklayan bir başka örnek de Allah'ın (swt) Kur'an'da şöyle buyurduğu durumdur:

Allah'ın (SWT) rızasını kazanmak ve Allah'a (SWT) yaklaşmak, mü'minin gayesi ve bütün amellerinin temel dayanağıdır. Bu nedenle Allah'ın (SWT) rızasını kazandıran ve terk edildiğinde azap tehdidi bulunan ameller Farz sayılır. Ancak Allah'a (SWT) yaklaştıran, fakat terk edildiğinde azap tehdidi taşımayan ameller ise müstehap veya tercih edilen ameller, yani Mendub olarak kabul edilir. Eğer Resulullah'ın (ﷺ) fiilleri Allah'a yaklaşmayı (Teqarrub ila Allah) gösteriyorsa, bunlar da müstehaptır. Mesela zikir ve dua Allah'ın (SWT) lütfunu kazandırır ve bu yüzden Mendub'dur. Nitekim Şemail-i Tirmizi'den rivayet edildiğine göre Peygamber (ﷺ) yemeğe Tesmiye ile (Bismillahirrahmanirrahim demek suretiyle) başlardı. Bu, Allah'ın (SWT) hatırlanmasına vesile olur ve şükrü ifade ettiği için müstehap olur.

Gaining the pleasure of Allah (swt) and getting closer to Allah (swt) is the purpose of the believer and the fundamental premise of all of his actions. Hence those actions which earn Allah (swt)’s pleasure and if omitted can lead to punishment are deemed as Fard. However, those which bring a Muslim closer to Allah (swt) but if omitted do not carry a threat of punishment are deemed as recommended or preferable acts, Mandoub. If the actions of the Messenger (saw) indicate getting closer to Allah (Taqarrub il Allah) then they are also recommended. So for example the Dhikr and Du’aa gain Allah’s (swt) favour and are thus Mandoub. So, for example, it has been narrated from the Shama’il al-Tirmidhi that the Prophet (saw) used to commence eating with Tasmiyah (saying Bismillahir Rahmanir Raheem) this would serve as a reminder of Allah (swt) and would mean showing thankfulness and hence would be recommended.

Kurbet ifadesi taşımayan ve sevap ya da azap vaadi bulunmayan fiiller ise yalnızca mubah olur ve Müslümanlar dilerlerse bunları yaparlar. Örneğin Peygamber ﷺ, Kur'an'ı hurma yapraklarına yazarak korumak için katipler kullandı. Bu koruma yönteminin bir sevabı ya da azabı yoktur, dolayısıyla mubahtır. CD'ler ve matbaa gibi diğer yöntemler de aynı şekilde mubahtır.

As for actions which carry no indication of Qurbah or threat of punishment and reward, they would merely be Mubah (permitted) and Muslims would engage in them if they so wished. For example, he (saw) used scribes to preserve the Qur’an on date palm leaves. This style of preservation carries no reward or punishment hence it is Mubah. Other means such as CD’s and Printing are similarly Mubah.

Bu konunun ele alınan meseleyle ilgisi şudur: Peygamber ﷺ'in yaptığı fiiller arasında, farz ya da vacip olan amelleri, yani onun ﷺ farz olarak ve yönteminin bir parçası olarak yerine getirdiği fiilleri, gerekli olmayan tarz ve âdetlerinden ayırt edebilmek mümkündür.

The relevance of this for the topic at hand is that one is able to distinguish those actions which he (saw) did as styles that weren’t obligatory, from the obligatory (Fard or Wajib) actions, which he (saw) undertook as Fard and part of his methodology.