Allah (SWT), Peygamber ﷺ'e şöyle emretti:

Allah (swt) ordered the Prophet (saw):

“Ey örtüsüne bürünen, kalk ve uyar, Rabbini yücelt!” (Müddessir Suresi, 1-3. ayetler)

“O you wrapped in garments, arise and warn, your Lord Magnify!” (TMQ al-Mudathir, verse 1-3)

İmam Ebu Ca'fer et-Taberi şöyle yorumlar: "Allah, Peygamber'e (sav) kalkıp insanları uyarmasını emretti; Rabb'lerine karşı nankörlük etmeleri ve kendilerini yaratan ve onlara günlük rızıklarını veren O'nu bir kenara bırakarak put ve sahte ilahlara tapmaları yüzünden Allah'ın onları cezalandıracağını bildirsin diye. Ona (sav), Rabb'inin kendisine lütfettiği nimetleri de anlatması emredildi; şu sözlerle: "Rabb'inin nimetini anlat." İbn İshak'a göre bu, onun peygamberliğiydi (et-Tarih et-Taberi, C. 6, s. 1156)."

Imam Abu Ja’far At-Tabari comments: “Allah commanded the Prophet (saw) to rise up to warn the people that Allah would punish them for ingratitude to their Rabb and their worship of the false gods and the idols to the exclusion of Him who created them and gave them their daily bread. He (saw) was also to tell them of his Lord’s bounty to himself, with the words, “Of the bounty of your Lord let your discourse be..” According to Ibn Ishaq this was his Prophethood (at-Tareekh at Tabari Vol. 6 Par 1156).

Bu ayet indirildikten sonra Peygamber (sav) kavmine davetini yaymak üzere onlara hitap etti. Onları İslam'a girmeye, Allah'ın yaratıcı (Hâlık) ve mülkün sahibi (Mâlik) olarak tek ve ortaksız olduğunu kabul etmeye ve kendi (sav) liderliğini kabul etmeye çağırmaya başladı. Bunu Kureyş'ten hiç kimseye meydan okuyarak ya da onların yaşam tarzına karşı çıkarak değil, bilakis onların kabul etmeleri için akidesini onlara açıklayarak yaptı. Eğer kabul ederlerse, Kur'an'ın ayetleri indikçe onları İslam ile yetiştirecekti.

It was after this Ayah was revealed that the Prophet (saw) addressed his people to carry his Da’awah. He started to warn them to embrace Islam, accept the Tawheed (oneness) of Allah, the Khaliq (Creator) and the Malik (Sovereign) with no partners, and to accept his (saw) leadership. He did this not through challenging any of the Quraysh, nor through challenging their way of life, rather through expressing the Aqeedah to them for them to embrace it. If they did then he would culture them with Islam as the Ayaat of the Qur’an came down.

Peygamber'in (sav) bu dönem davetinin üç yıl sürdü ve (sav) emredilen iki eylemi, çeşitli yöntemler kullanmasına rağmen defalarca yerine getirdi. Bazen insanları evine davet etti, bazen de onları ziyaret etti. Bazen de çarşılarda onlarla konuştu ve bununla ilgili birçok rivayet vardır. Ancak (sav) defalarca iki eylemi gerçekleştirdi: İnsanları İslam'ı kabul etmeye davet etmek ve mesajını kabul edenler arasında Lâ ilâhe illallah'a dair sağlam bir anlayış ve iman inşa etmek.

This phase of the Prophet’s (saw) Da’awah lasted for three years and he (saw) repeatedly undertook the two actions commanded although he utilised many different styles. So at times he (saw) invited people to his house, at other times he visited them. At other times he (saw) discussed with them at the markets and there are many narration’s pertaining to this. However, he (saw) repeatedly undertook two actions, inviting people to embrace Islam, and building the strong understanding and Iman in Laa ilaha ill Allah, amongst those who accepted his message.

Burada dikkat edilmesi gereken önemli bir nokta şudur: Bu aşamada henüz namazın, orucun veya sadakanın hükümleri indirilmemişti. Onlara yapılan davet bir ibadet şeklini değil, bir akideyi esas alıyordu. Bu akide, onların bu dünyada nasıl yaşayacaklarına dair bakış açılarını kökten değiştirecek nitelikteydi. Artık putlar için yaşamıyorlardı, yalnızca bu dünya için ve sadece nefislerini tatmin etmek için hareket etmiyorlardı. Bilakis gerçek varoluşlarının ve yaratılış amaçlarının ahiret için olduğunu idrak etmişlerdi ve bu nedenle hayatı Allah (SWT)'ın kendileri için belirlediği biçimde yaşamak zorundaydılar.

An important point to note here is that there were no Ahkam of Salah, nor Ahkam of fasting or Sadaqah revealed at this point. The Da’awah that was given to them was not to call to a ritual rather it was to an Aqeedah. An Aqeedah that was radically going to change their view to how they should live in this Dunya. They no longer lived for the idols, they no longer acted purely for the sake of this Dunya alone, nor merely to satisfy their desires. Rather they now realised their true existence and its purpose was for the Akhirah (Hereafter) and therefore they had to live life in the manner that Allah(swt) decided for them.

Bu nedenle Sahabe (ra), İslam'ı kabul ettikleri ilk günden itibaren Din uğruna her şeyi feda etmeye hazırdı. Habeşli köle Bilal (ra), kavurucu güneşin altında büyük bir kayanın altına yatırıldı. Sümeyye (ra) canını verdi, Yasir (ra) da öyle. Sahip oldukları güçlü ve sarsılmaz iman buydu. Ayrıca Dinin taşıyıcıları olarak sorumluluklarının da farkındaydılar.

Therefore, the Sahabah (ra) were prepared from day one of embracing Islam to sacrifice everything for the sake of the Deen. Bilal (ra) the Ethiopian slave was placed in the hot burning sun under a large boulder. Sumayah (ra) gave her life, as did Yaasir (ra). This was the strong and unshakable Iman they had. They also understood their responsibility as the carriers of the Deen.

Bunu daha iyi açıklamak için, Kur'an'ın ilk ayetleri onlara her zaman Allah'ın (swt) kendilerine vereceği başarıyı ve onların sorumluluğunu hatırlatırdı. İbn Mes'ud (ra)'dan rivayet edildiğine göre, şu ayet

To further illustrate this, the early verses of the Qur’an would always remind them of the success that Allah (swt) would grant them as well as their responsibility. It has been narrated from Ibn Mas’ud (ra) that when the Ayah,

"Bu, insanlığa, cinlere ve var olan her şeye yapılmış bir hatırlatmadan başka bir şey değildir" (TMQ al-Qalam, ayet 52) ayeti indiğinde, o zaman sayıca az bir avuç Müslüman olmalarına rağmen, İslam'ın dünyaya hâkim olacağını bildiler (İmam et-Taberî'nin Câmi'u'l-Beyân an Te'vîli'l-Kur'ân adlı eseri).

“This is nothing but a reminder to mankind, Jinn and all that exists”(TMQ al-Qalam, verse 52) was revealed they knew then, even though they were a small handful of Muslims at that time, that Islam would come to dominate the world (Jami’u al Bayan an Ta’wil ul Qur’an by Imam at-Tabari).

Aslında Müşrikler Müslümanlarla karşılaştıklarında onlarla alay ederek şöyle derlerdi: "İşte İran'ın Kisrası ile Roma'nın Kayserini yenecek olan yeryüzünün efendileri!" (Raheeq ul-Makhtoom). Ancak Kureyş'in Müslümanlarda gerçek bir tehdit görmediği ilk dönemde durum böyleydi.

In fact, when the Mushrikeen would meet the Muslims they would scorn them by jeering, saying “Here are the masters of the Earth who will defeat Chosroes (of Persia) and Caesar (of Rome)” (Raheeq ul-Makhtoom). This was, however, initially the case as the Quraysh did not see in the Muslims any real threat.

Bu nedenle Peygamber ﷺ insanları İslam'a davet eder ve İslam'ı kabul edenleri, bu dünyada zafer ve ahirette saadet olan imanın sağlam bilinciyle yetiştirirdi.

Hence the Prophet (saw) would call the people to Islam and would culture those who embraced Islam with the firm understanding, Iman in the victory in this world and felicity in the Akhirah.

Umar ibn al-Khattab (ra)'ın, kız kardeşi ile eniştesinin Habbab ibn Eret (ra) tarafından gizlice eğitildiklerini öğrenmesi ve ardından Kur'an'la karşılaşmasıyla İslam'a girişinin örneği, İbn Hişam'ın (Cilt 1/343) rivayet ettiği şekilde iyi bilinmektedir. Aynı şekilde, Sahabe'nin (ra) Erkam'ın evinde gizlice eğitilmeleri de böyledir.

The example of how Umar ibn al Khattab (ra) embraced Islam upon finding out that his sister, and her husband, were privately being cultured by Khabbab ibn Arrat (ra) and then coming across the Qur’an has been well narrated by Ibn Hisham (Vol. 1/343). As well as the private culturing of the Sahabah (ra) in the house of al-Arqam.

O (saw) bu eylemlere üç yıl boyunca devam etti, ta ki Allah (swt) ona başka bir şey emredene kadar. İslam'ı tesis etme yönteminin bir parçası olarak örnek almakla yükümlü olduğumuz şey budur.

He (saw) persisted in these actions for three years until Allah (swt) ordered him otherwise. This is what we are obligated to emulate as part of the method to establish Islam.

Bu nedenle, Da'vet'in ilk aşamasındaki temel eylemler şunlardır:

Hence, the key actions in the first phase of the Da’awah are:

i) Zorlama yoluyla değil, entelektüel söylem yoluyla İslam'a davet etmek.

i) Calling people to Islam not through force but intellectual discourse.

ii) Bu Dinin derin bir anlayışına ve güçlü bir imana sahip olanları yetiştirerek, Da'veti taşımaları ve sorumluluklarını üstlenmeleri için onları hazırlamak.

ii) Culturing those who responded with a strong understanding of this Deen and strong Iman in order to carry the Da’awah and shoulder its responsibilities.

Bu nedenle, Şeriat hükümlerinden hareketle, İslami siyasi parti, İslam'ın fikri daveti taşıma, doğru kavramları yayma ve yanlış kavramların bâtıl olduğunu gösterme görevlerini üstlenmekle yükümlü olacaktır.

Therefore, from the Shari’ah rules, the Islamic political party would be obliged to undertake these tasks of carrying the intellectual call of Islam, spreading the correct concepts and illustrating the fallacy of the erroneous concepts.

Ayrıca bu kişi, bedenini ve azalarını İslam davetini taşımanın sorumluluklarına dayanabilecek hâle getirmeye, Allah'a, O'nun dinine ve İslam'ın yeniden diriltilmesine sağlam bir imanla çalışmalıdır.

It would also need to seek to build its body and its members so they become capable of withstanding the responsibilities of carrying the Da’awah of Islam with firm Iman in Allah, His Deen and the resumption of Islam.

Bu, İslami Da'vet'i taşımanın sorumluluğunu üstlenecek olan Müslümanların kişiliklerinin İslami kişiliğe uygun olacak şekilde kökten değişmesini gerektirirdi. Nitekim Peygamber ﷺ bir hadislerinde şöyle buyurmuştur: "Eğilimleri benim getirdiklerime uygun hale gelmedikçe hiçbiriniz iman etmiş olmaz." (İsfahânî'nin Kitâbü'l-Hüccە'da rivayet ettiği ve İmam en-Nevevî'nin Erbaîn'inde sahih kabul ettiği hadis.)

It would need to radically change the personalities of those Muslims who were going to take up the responsibility of carrying the Islamic Da’awah to be in line with the Islamic personality. As the Prophet (saw) stated in one Hadith, “No one of you has attained Iman until his inclinations are in accordance to what I have brought (you)” (narrated by Imam al-Isfahani in Kitab al-Hujja and authenticated by Imam al-Nawawi in his Arba’een).