İslami siyasi partinin, İslami sistemin doğası ile devletin davetı (Da'wah) yürütme biçimi konusunda çok açık olması gerekir. Nitekim İslami siyasi parti, aşağıdakiler de dahil olmak üzere birçok konuda çok net bir benimsemeye sahip olmak zorundadır:

It is necessary that the Islamic political party is clear upon the nature of the Islamic system and also the way in which the state carries the Da’awah. Indeed the Islamic political party would have to have a very clear adoption upon a host of matters including the following:

Hükümet çerçevesinin doğası, yapısı ve işleyişi; Şeriat hükümlerinin uygulanışı; yargının doğası ve temel işlevlerini nasıl yerine getirdiğine dair ayrıntılı bir anlayış. Ekonomik ilkeler ve sistem ayrıntılı biçimde; Devletin gelirleri, ekonomiyi yönetme biçimi, kaynakları, vergilendirme sistemlerinin doğası, devletin özel şirketler ve bireylerle ilişkisi, devlet mülkleri ve fonlarının doğası; Şeriat'a uygun bir ekonomi politikasını etkin biçimde geliştirebilecek ve zorunlu ve gerekli harcamalar açısından taleplerini karşılayabilecek bir yapı. Devlet altındaki vatandaşların gerçekliği, hem Müslümanlar hem de gayrimüslimler için. Hükümlerin hem Müslümanlar hem de gayrimüslimler üzerindeki uygulanışının doğası ve daha birçok konu.

The nature of the ruling framework, its structure and function, its application of the Shari’ah rules, a detailed understanding of the nature of the judiciary and how it performs its key functions. The economic principles and system in an elaborate manner and the State revenues, the way in which to manage the economy, its resources, the nature of the taxation systems and state relationship with the private companies and individuals as well as the nature of state properties and funds, such that it is capable of developing an economic policy effectively in accordance with the Shari’ah and what they demanded in terms of obligatory and necessary expenditure. The reality of citizens under the State, for both Muslims and non-muslims. The nature of the application of rules upon both Muslims and non-muslims amongst many other matters.

Hilafet devletini gözünde canlandırmak ve hilafet kurulduğunda hemen uygulanabilmek için bir taslak anayasaya ihtiyaç duyulacaktır.

A draft constitution would be required in order to both visualise the Khilafah state and also for immediate implementation for when the Khilafah is established.

Hizb ut-Tahrir, detaylı bir anayasa benimsemiş ve delilleri ile uygulamasını "Muqadimat ud Dustoor aw asbab al Muwajjabba" (Anayasanın Girişi veya Onu Zorunlu Kılan Sebepler) adlı bir kitapta ayrıntılı olarak açıklamıştır. Kitap, anayasada yer alan yönetim, ekonomik ve sosyal sistemler ile eğitim ve dış politikaya dair her temel konuyu da ele almaktadır. Aşağıda, Hilafet devletinin temelini ve İslam'ın hayatın her alanında uygulanması ile da'vetin taşınması zorunluluğunu belirten taslak anayasanın birinci maddesi yer almaktadır.

Hizb ut-Tahrir has adopted a detailed constitution and also elaborated upon their evidences and application in a book entitled “Muqadimat ud Dustoor aw asbab al Muwajjabba”, The Introduction to the Constitution or the reasons which make it Obligatory. The book also elaborates upon each key aspect of the ruling, economic, social systems and educational and foreign policies that have been mentioned in the constitution. The following is the first article of a draft constitution outlining the foundation of the Khilafah state and the necessity for the application of Islam in every single aspect and the carrying of the Da’awah.

Madde 1: İslam akidesi, Devletin temelini oluşturur. Bu nedenle, Devletin yapısında, rejiminde, hesap verebilirliğinde ya da Devletle bağlantılı diğer herhangi bir yönünde, kaynağı İslam akidesinden alınmayan hiçbir şeyin var olmasına izin verilmez. İslam akidesi, Devletin anayasasının ve kanunlarının da kaynağıdır. Dolayısıyla, İslam akidesinden kaynaklanmadığı sürece, anayasa ya da kanunlarla ilgili hiçbir şeyin var olmasına izin verilmez.

Article 1: The Islamic Aqeedah (creed) constitutes the foundation of the State. Therefore, nothing is permitted to exist in the State’s structure, regime, accountability, or any other aspect connected with the State, that is not taken from the Islamic Aqeedah as its source. The Islamic Aqeedah is also the source for the State’s constitution and canons. Consequently, nothing related to the constitution or canons is permitted to exist unless it emanates from the Islamic Aqeedah.

Devlet, yeni fikirlerin ortaya çıkmasıyla doğar; bu fikirler onun temelini ve yapısını oluşturur. Ayrıca devletteki güç ve otorite, bu fikirler değiştikçe değişir. Eğer fikirler kavramlara dönüşür, iyi anlaşılır ve inanılırsa, insanı etkiler ve insan da bu kavramlara göre davranır ve hayatını bu doğrultuda sürdürür. Faydalar anlayışı, hayata bakış değiştikçe değişir; otorite ve güç ise bu faydaları gözeten ve yöneten mekanizmayı oluşturur. Hayata belirli bir bakış açısı kuran özgün bir fikir, devletin temelini ve aynı zamanda gücünün, otoritesinin, sistemlerinin ve anayasasının kaynağını oluşturur. Hayat hakkındaki bu belirli fikir, bir dizi kavram, ölçü ve inançta somutlaştığı için bu bütün temel kabul edilir; otorite ise halkın işlerini yürüten bir bakıcı, aynı zamanda bu bakımın söz konusu kavram, ölçü ve inançlara göre yapılmasını gözeten bir denetleyici olarak görülür. Bu fikirler bütünü hayat görüşünü oluşturur, buna göre bakım anlayışı kurulur ve güç bu işlevleri yerine getirir. Bu anlayıştan hareketle devlet şöyle tanımlanır: “Bir topluluğun benimsediği bir dizi kavram, ölçü ve inanç üzerine kurulmuş, bu fikirleri korumak ve güvence altına almak için otoritesini kullanan bir kurum (ya da varlık).” Devletin üzerine inşa edildiği fikirler bütünü ya temel bir düşünceden ya da özgün bir düşünce olmayan bir kaynaktan doğar. Eğer fikirler bütünü temel bir düşünceye dayanıyorsa, sarsılmaz köşelere sahip sağlam bir temele oturur. Böyle bir durumda devlet, tüm kavramlarının, duygularının, anayasasının ve sistemlerinin tek kaynağını sağlayan özgün bir düşünce üzerine kurulmuş olur. Eğer devlet temel bir düşünceye dayanmıyorsa, kolayca yıkılabilecek ya da dış unsurlar tarafından sömürgeleştirilebilecek zayıf bir temele sahip olur. Böyle zayıf bir temel, yabancı fikir ve kavramlara kolayca maruz kalırdı; bu da sonunda dış güçlerin onun bedenini yok etmesine kapı açardı.

The State is born by the initiation of new ideas that establish its foundation and structure. In addition, the power and authority in the State change as these ideas change. If the ideas become concepts and are well understood and believed in, then they affect the human being, who then behaves and proceeds through life according to these concepts. The viewpoint of benefits change as the perspective on life changes, and authority and power constitute the mechanism that supervises and administers these benefits. A unique idea that establishes a particular perspective on life forms the basis of the State as well as the fountain of its power, authority, systems and constitution. Because this particular idea about life is manifested in a group of concepts, standards and convictions, this group is considered the foundation while the authority is a caretaker of the affairs of the people, as well as the supervisor who sees that the caretaking of the people are carried according to this group of concepts, standards and convictions. This group of ideas establishes in totality the view of life and, according to this, the view of caretaking is established, and the power carries out those functions. From this understanding the State is defined as “A body (or entity) established upon a group of concepts, standards and convictions that a group of people embrace, which exercises its authority to preserve and safeguard those ideas.” The group of ideas that the state is built upon either stems from a fundamental thought or no unique thought. If the group of ideas is built on a fundamental thought, then it would have a strong foundation with unshakable corners. In such a scenario, the state would be established upon a unique thought which provides the sole source of all its concepts, sentiments, constitutions and systems. If the state is not established upon a fundamental thought, then it would have a weak foundation that could be toppled easily or colonised by outside entities. Such a weak foundation would be easily subjected to foreign ideas and concepts, which would eventually invite the way for outside forces to destroy its body.

İslam Devleti, İslam Akidesi üzerine inşa edilmiştir; çünkü İslam ümmetinin kabul ettiği kavram, ölçü ve inançlar bütünü, fikri bir akideden kaynaklanmaktadır. İslam ümmeti bu akideyi, kesin ve kati delilini alarak fikri bir inanç olarak kabul etmiş ve ona iman etmiştir. Bu fikri inanç üzerine Müslümanlar, İslam akidesine bütünüyle ve tamamen teslim olmakla yükümlüdür; İslam akidesini hayatlarının, ölçülerinin, düşünce ve kavramlarının ve duygularının tek esası kılmalıdırlar.

The Islamic State is built upon the Islamic Aqeedah because the group of concepts, standards, and convictions that the Islamic Ummah has accepted emanates from an intellectual creed. The Islamic Ummah accepted this creed and believed in it as an intellectual one by taking its definitive and conclusive proof. Upon this intellectual belief, the Muslims are obliged to submit completely to the Islamic Aqeedah in its entirety and to make the Islamic creed the sole basis of their lives, their standards, their thoughts and concepts, and their sentiments.

Bu nedenle bu akide, ümmetin hayata dair genel fikrini ve hayata bakış açısının temelini oluşturur. Ayrıca ümmetin faydalara dair bakışı da bundan doğar ve ümmet, bu akideden kavramlar, ölçüler ve inançlar bütününü alır. Dolayısıyla İslam akidesi, İslam Devleti'nin temelidir.

As a result, this Aqeedah establishes the Ummah’s overall idea about life and the basis of its viewpoint on life. Also, the Ummah’s view of benefits results from it, and from this Aqeedah, the Ummah takes the group of concepts, standards and convictions. Therefore the Islamic Aqeedah is the basis of the Islamic State.

Ayrıca, İslam Devleti, Elçi (sav) tarafından belirli bir esas üzerine kurulmuştur. Bunun sonucu olarak, bu esas her zaman ve her yerde Devletin temeli olmalıdır. Peygamber (sav) yönetim otoritesini kurup Medine'de hükümranlığı üstlendiğinde, hükümleri düzenleyen ayetler henüz indirilmemiş olmasına rağmen, ilk günden itibaren onu İslam Akidesi üzerine kurmuştur. Peygamber (sav), Müslümanların hayatının, insanların hükümlerinin, ilişkilerinin ve işlerinin temelini; otoriteyi, gücü ve yönetimi şu söz üzerine kurmuştur: "Allah'tan başka ibadete layık hiçbir ilah yoktur ve Muhammed Allah'ın Elçisidir." Peygamber (sav) ayrıca cihadı emretmiş ve İslam Akidesini bütün insanlara taşımayı Müslümanlar için bir farz kılmıştır. Bu mekanizma sayesinde İslam Devleti, İslam'ı dünyaya yayabilmiş, sınırlarını genişletebilmiş, sınırlarını korurken de temelini sarsmaya yönelik her türlü girişime karşı kendini güvence altına alabilmiştir. Peygamber (sav) bir hadisinde şöyle buyurmuştur: "Ben, insanlarla, 'Allah'tan başka ibadete layık hiçbir ilah yoktur ve Muhammed Allah'ın Elçisidir' diyecekleri ana kadar savaşmakla emrolundum. Bunu söylediklerinde, canları ve malları, hakları dışında, benden korunmuş ve güvence altına alınmış olur." İslam, Müslümanlara Ahkâm-ı Şer'iyyeyi uygulama yetkisini yüklemiştir. Yöneticiler bu sorumluluğu yerine getirmek üzere Ümmet tarafından belirlenir. Allah (swt), Müslümanlara İslam'ın bütünüyle uygulanmasını sağlamak için yöneticileri sorgulama, Devleti ve görevlilerini İslam'ın huzurunda hesaba çekme ve insanlar arasında fikri düşünceleri ve İslami kavramları koruma yükümlülüğünü farz kılmıştır. Allah (swt), bu görevi yerine getirecek bir zümre veya grubun bulunması gerektiğini Müslümanlara bir yükümlülük olarak bildirmektedir:

Moreover, the Islamic State was established by the Messenger (saw) on a specific basis. As a result, this basis must be the foundation of the State at any time and place. When the Prophet (saw) established the authority and took over the rule in Madinah, he established it on the Islamic Aqeedah from the first day even though the verses that deal with legislation were not yet revealed. The Prophet (saw) established the foundation of the Muslims’ life, the judgments, relations and affairs of the people, as well as authority, power and ruling, upon the saying: “There is no deity worthy of worship except Allah, and Muhammad is the Messenger of Allah.” The Prophet (saw) also ordered Jihad and made it an obligation on Muslims to carry the Islamic Aqeedah to all people. Upon this mechanism, the Islamic State was able to propagate Islam to the world and expand its spheres while protecting its frontiers and safeguarding against any attempt to undermine its foundation. The Prophet (saw) said in one Hadith, “I was ordered to fight all the people until they say, ‘There is no deity worthy of worship except Allah, and Muhammad is the Messenger of Allah.’ If they say it, then their blood and money are immune and secure from me except by their (money and blood) rights.” Islam mandated upon the Muslims the authority to implement the Ahkam Shari’ah. The rulers are designated by the Ummah to carry out this responsibility, Allah (swt) made it an obligation upon the Muslims to ensure that Islam would be implemented in its entirety by questioning the rulers, bringing the State and its officials to account before Islam, and maintaining the intellectual thoughts and the Islamic concepts among the people. Allah (swt) mentions the obligation of the Muslims to have a party or group to perform this function:

Bu bağlılığın ve sadakatin İslam'a ait olmaya devam ettiğini sürdürmek için Allah (swt), Müslümanlara yöneticilere yalnızca onların İslami kuralları uygulama gibi kendilerine verilmiş görevlerini yerine getirdikleri sürece itaat etmelerini ve herhangi bir mesele ya da durumda Ahkâm-ı Şeriat'a başvurmalarını emretmiştir. Birçok hadis, yöneticiye itaat için tek ölçütün İslam olduğunu belirtmekte, İslam'ı uygulamayı bıraktıklarında Müslümanlara onlardan uzaklaşmaları talimatını vermektedir.

To maintain that the obedience and loyalty remains to Islam, Allah (swt) ordered the Muslims to obey the rulers only as long as they perform their appointed task of implementing the Islamic rules and to refer to the Ahkam Shari’ah regarding any issue or situation. Many Ahadith establish Islam as the only criterion for obeying the ruler as well as instructing the Muslims to detach themselves from the rulers if they cease to implement Islam.

'Avf ibn Malik rivayet eder: "Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: 'Yöneticilerinizin en hayırlısı, sizin sevdiğiniz ve sizi sevdiğiniz, sizin onun için dua ettiğiniz ve onun sizin için dua ettiği kimselerdir. Yöneticilerinizin en kötüsü ise, sizin nefret ettiğiniz ve sizden nefret ettiği, sizin lanet ettiğiniz ve sizi lanetlediği kimselerdir.'" Sahabeler sordu: "Onlara kılıçla karşı çıkmayalım mı?" Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Hayır, aranızda namazı kıldıkları sürece (kılıçla karşı çıkmayın)." (Müslim). Bu hadiste geçen "namaz" kelimesi, İslam'la hükmetmeyi ifade eder.

‘Auf ibn Malik narrates, “The Messenger of Allah (saw) said, ‘The best of your rulers are those whom you love and who love you, who invoke Allah’s blessings upon you and you invoke His blessing upon them. And the worst of your rulers are those whom you hate and who hate you and whom you curse and who curse you.’ It was asked, ‘Shouldn’t we overthrow them with the help of the sword?’ He said, ‘No, as long as they establish the Salah among you’” (Muslim). In this Hadith, the word Salah indicates the rule by Islam.

Tüm bunlar, devletin temelinin, Peygamber ﷺ'in devletini üzerine kurduğu, Müslümanlara cihadla koruma emri verdiği ve yönetim ile otoritenin temeli olarak sürdürülmesi için savaşmayı Müslümanlara farz kıldığı İslam akîdesi olduğuna delil oluşturmaktadır. Bu delillere dayanılarak birinci madde ortaya konulmuştur.

All of this furnishes the proof that the foundation of the state is the Islamic Aqeedah which the Prophet (saw) established his State upon, ordered the Muslims to protect by Jihad, and obliged the Muslims to fight to maintain it as the foundation of ruling and authority. Based upon these evidences, the first article was put forth.

Büyük ya da küçük, önemli ya da önemsiz, değerli ya da paha biçilemez olsun, tüm meseleler İslami Akide temelinde ele alınmalı, incelenmeli ve çözüme kavuşturulmalıdır. İslami Akide dışındaki bir kaynaktan, insan aklından, insan muhakemesinden veya başka herhangi bir kaynaktan alınan ve yalnızca Ahkâm-ı Şer'iyye'den türetilmeyen hiçbir fikir, düşünce, kavram veya hüküm kabul edilemez. Pragmatizm, realizm ya da insanı kuralların ve düşüncelerin kaynağı haline getiren benzeri fikirlerin hiçbir dayanağı yoktur.

All matters, whether big or small, important or unimportant, valuable or invaluable, must be approached, examined and resolved based upon the Islamic Aqeedah. Any idea, thought, concept or law that is taken from human intellect, human judgment or any other source than the Islamic Aqeedah and not derived exclusively from the Ahkam Shari’ah is not acceptable. Concepts such as pragmatism, realism or any such idea that make the human being the source of rules and thoughts has no basis.

Ayrıca İslam, bütünüyle uygulanması gereken eksiksiz bir sistemdir. Allah (swt), İslam söz konusu olduğunda her türlü taraflılığı yasaklamıştır. İslam Devleti tamamen İslami Akide üzerine kurulu olduğundan, İslam'ın kademeli ve kısmi uygulanması gibi kavramlar kabul edilemez. İslam'ın %20'sini uygulamak, %80 küfrü uygulamak anlamına gelir ve İslam böyle bir anlayışı reddeder.

Also, Islam is a complete system that must be implemented in its entirety. Allah (swt) prohibits any partiality when it comes to Islam. Because the Islamic State is based entirely on the Islamic Aqeedah, such concepts as gradual and partial implementation of Islam are not acceptable. Implementing 20% of Islam would mean implementing 80% Kufr, and Islam rejects any such notion.

Demokrasi kavramı, İslami akidenin doğurduğu kavramlarla çeliştiği ve İslami akideden kaynaklanmadığı için Devlet tarafından benimsenmemelidir. Demokrasi, "halka egemenlik" anlamına gelen Demos Cratos teriminden gelmektedir.

The concept of democracy must not be adopted by the State because it contradicts the concepts that emanate from the Islamic Aqeedah and it does not emanate from the Islamic Aqeedah. Democracy comes from the term Demos Cratos, which means ‘Sovereignty to the people’.

Milliyetçilik, vatanseverlik ve aileye, kabileye ya da kökene duyulan gurur gibi her türlü asabiyyet kavramlarının İslam'da yeri yoktur; çünkü bunlar İslami akideden kaynaklanmaz ve İslami kavramlar bunlarla tamamen çelişir, ayrıca bunların tehlikelerini ortaya koyar. Birçok hadiste Peygamber ﷺ, asabiyyetin her türlüsünün İslam'da yasaklandığını güçlü bir şekilde vurgulamıştır. Makalenin ikinci kısmına gelince, bunun kanıtı, anayasanın Devletin temel hukuku olmasıdır. Yönetiçinin Şeriat hükümlerini uygulamakla emrolunduğuna dair delil ise Kur'an ve Sünnet'te sağlam bir şekilde yer almaktadır. Allah (SWT) şöyle buyurur:

Concepts such as nationalism, patriotism and any other form of Asabiyyah (pride in family, tribe, or origins) have no place in Islam because they do not emanate from the Islamic Aqeedah and the Islamic concepts contradict them totally as well as show their dangers. In many Ahadith, the Prophet (saw) strongly emphasises Islam’s prohibition of any form of Asabiyyah. Regarding the second part of the article, its proof is that the constitution is the fundamental law of the State. The proof that Allah (swt) has ordered the ruler to implement the Ahkam Shari’ah is well established in the Qur’an and the Sunnah. Allah (swt) says:

"Hayır, Rabbin hakkı için, aralarında çıkan anlaşmazlıklarda seni hakem kılıp, sonra verdiğin hüküm hakkında içlerinde hiçbir sıkıntı duymadan, tam bir teslimiyetle boyun eğmedikçe iman etmiş olmazlar."

“Nay, by your Lord. They will not be believers until they make you rule in all that concerns them, and find no resistance in their hearts, and submit with full submission.” (TMQ al-Nisa’a, verse 65)

"Ve artık aralarında Allah'ın indirdiği ile hükmet ve onların keyfî arzularına uyma..." (Mâide Suresi, 49. ayet)

“And so rule between them by what Allah has revealed and follow not their vain desires...” (TMQ al-Ma’idah, verse 49)

Ayrıca Allah (swt), Devletin yasamasını Allah'ın vahyiyle sınırlandırmış ve İslam'dan başka bir şeyle hükmetmeye karşı uyarmıştır:

Also, Allah (swt) made the State’s legislation confined by the revelation of Allah and warned against ruling by other than Islam:

"...Ve kim Allah'ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte onlar kâfirlerdir." (Mâide Suresi, 44. ayet)

“...And whosoever does not rule by what Allah has revealed, they are the Kafirun (Disbelievers)” (TMQ al-Ma’idah, verse 44)

Ayrıca Peygamber ﷺ, İslam'dan münhasıran türetilmeyen her şeyin, İslam'a benzese bile kabul edilmeyeceğini belirtmiştir. Âişe (ra)'dan rivayet edildiğine göre, Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Bizim emretmediğimiz bir amel işleyen kimsenin (veya İslam'a uygun olmayan bir ameli işleyen kimsenin), o amel reddedilir ve kabul edilmez." (Buhârî)

Furthermore, the Prophet (saw) mentioned that anything not derived exclusively from Islam, even if it is similar to Islam, is not accepted. Narrated by ‘A’isha (ra), “The Prophet (saw) said, ‘Whoever performs a (good) deed which we have not ordered (anyone) to do (or is not in accord with Islam), then that deed will be rejected and will not be accepted.’” (Bukhari)

Tüm bunlar, Devletin yasamasının yalnızca İslami Akide'den kaynaklanan ve yalnızca Ahkâm-ı Şeriat'tan türetilen hususlarla sınırlı olduğunu kanıtlamaktadır.

All of this proves that the legislation of the State is confined to what emanates from the Islamic Aqeedah and what is derived solely from the Ahkam Shari’ah.