Enes da hadis derlemesini yazıya dökmüştü. Sa‘id ibn Hilal, Hakim'in Müstedrek adlı eserinde şöyle der:

Anas also wrote down his collection of ahadith. Sa‘id ibn Hilal says in the Mustadrak of Hakim:

Bizler çok soru sorduğumuzda Enes büyük bir çanta çıkarır, açar ve şöyle derdi: "Bunlar Kutlu Peygamber'den ﷺ işittiğim hadislerdir. Onları yazdım ve daha önce Kutlu Peygamber'e ﷺ de gösterdim."37

When we asked a lot of questions, Anas pulled out a big bag, opened it and would say, “These are the ahadith that I have heard from the Blessed Prophet (PBUH). I wrote them down and have already shown them to the Blessed Prophet (PBUH).”37

Bu girişin özeti şudur: Allah (SWTH), hadislerin korunmasına yardımcı olması için belirli araçlar yarattı; örneğin Arapların güçlü hafızası gibi. Sonra bu ilmi, onu başka bir felsefeye dönüşmekten korumak için Sahabenin hayatları üzerinden pratik bir biçime kavuşturdu. Bu koruma, amel ilkesi yoluyla gerçekleşti. Ardından âlimleri ve onların öğrencilerini yetiştirdi; bunlar hayatlarını bu hadisleri kayda geçirmeye adadılar. Sonunda yüzlerce âlimin tüm hadisleri derleyip kitap haline getirdiği bir zaman geldi. Bu son aşamayı kitabın ilerleyen bölümlerinde ele alacağız.

The summary of this introduction is that Allah (SWTH) created certain tools, like the photographic memories of the Arabs, to help preserve the ahadith. He then gave this knowledge a practical shape through the lives of the Sahaba to protect it from becoming another philosophy. This preservation came by way of the principle of practice. Then He produced the scholars and their students, who dedicated their lives to documenting these aúódõth. Then a time came when hundreds of scholars compiled all of the ahadith and put them in book form. We will discuss this last stage in the later sections of this book.