Ca'fer ibn Amr ed-Dumarî şöyle der:

Ja‘far ibn ‘Amr al-Dumarī says:

‘Ubeydullah bin ‘Adî bin Hıyâr ve ben Hums'a [Suriye] gittik. O sırada Vahşî de Hıms'ta yerleşmişti; bu yüzden onunla görüşmeye gittik. Vahşî, ‘Ubeydullah'ı görür görmez, "Sen Adî bin Hıyâr'ın oğlu musun?" diye sordu.

‘Ubaid Allah ibn ‘Adī ibn Khiyór and I went to Hims [Syria]. At that time, Waúshī was also settled in ûimü; therefore we went to go and meet him. As soon as he saw ‘Ubaid Allóh, he asked, “Are you the son of ‘Adī ibn Khiyór?”.

"Evet, ben onun oğluyum." dedi Ubeydullah. "Ama beni nereden tanıyorsun? Daha önce hiç karşılaşmamıştık."

‘Ubaid Allóh replied, “Yes, I am his son. But how do you know me, I have never met you before.”.

Vahşî şöyle cevap verdi: "Daha önce hiç karşılaşmadığımız doğru, ama sen doğduğunda seni alıp ebeye verdim. Seni kucakladığımda her yerin örtülü olduğunu, yalnızca ayaklarının açıkta kaldığını gördüm. Bugün geldiğinde ayaklarını görünce seni tanıdım."

Waúshī replied, “It is true we have never met before, but when you were born I picked you up and gave you to the mid-wife. When I picked you up, everything was covered except your feet. Today, when you came I saw your feet and recognized you.”.

Vahşî, Übeydullah ibn Adiyy ibn Hiyar'ı kaç yıl sonra gördü? Hafız ibn Hacer Fethu'l-Bârî'de şöyle yazar: "Doğumundan sonra, onu ikinci kez elli yıl sonra gördü." Ve şaşırtıcı olan, Vahşî'nin onu hemen tanımasıdır.15

Waúshī saw ‘Ubaid Allah ibn ‘Adi ibn Khiyór after how many years? Hafiz ibn Hajar writes in Fatú al-Barī, “After birth, he saw him for the second time after fifty years”.14 And the amazing part is that Wahshī recognized him immediately.15

Tarih kitaplarında ve ravilerin biyografilerine dair kitaplarda bu tür olaylar doludur. Öncelikle Allah (SWTH) onlara olağanüstü hafıza nimeti vermiştir; ikinci olarak ise hadislere karşı öyle bir tutku duymuşlardır ki, bu ilmi elde etmek için güçlerinin yettiği her adımı atmış ve her çabayı göstermişlerdir. Bu konudaki gayretleri ve zorlukları, bizim zamanımızda bunu kavramamız ve anlamamız hiç de zor değildir.

The books of history and the books on the biographies of the narrators are full of such incidents. Firstly Allah (SWTH) blessed them with extraordinary memories, and, secondly, they were so passionate about ahadith that they took every step and made every effort within their means to gain knowledge of it. Their endeavors and hardships in this regard are not difficult for us to realize and understand in our times.