Hadislerin korunmasının üçüncü yöntemi, hadislerin yazılı olarak kayda geçirilmesidir. Bazı kimseler hadislerin ilk olarak üçüncü asırda yazıya geçirildiğine inanmaktadır; diğer, daha güvenilir âlimler ise hadislerin yazıya geçirilmesinin birinci asırda başladığı görüşündedir. Bu meseleye daha derinlemesine baktığımızda, hadislerin Peygamber ﷺ ve Sahabe zamanında dahi yazıldığını görürüz. Peygamber ﷺ'in hayatta olduğu dönemde hadislerin kaydedilmesi ile onun vefatından sonra yazılanlar arasındaki fark, hayatı boyunca herkesin hadisleri not almasına izin verilmemiş olmasıydı. Buna izin verilenler, hadisleri Peygamber ﷺ'in kendisinin izniyle yazıyordu. Ancak hayatının sonlarına doğru Peygamber ﷺ bu kısıtlamayı kaldırmış ve herkesin hadislerini yazmasına izin vermiştir. Şöyle buyurmuştur: "Yazın! Bunda bir sakınca yoktur."31 Bir defasında da şöyle buyurmuştur: "İlmi yazarak koruyun."32

The third method of preservation is the written documentation of the Ahadith. Some people believe that Ahadith were first documented in the third century, while other more reliable scholars hold the view that documentation of Ahadith began in the first century. If we go deeper into this matter, we will find that that the Ahadith were even written during the time of the Blessed Prophet (PBUH) and his Sahaba. The difference between the recording of Ahadith in the time of the Blessed Prophet (PBUH) and those written after he passed away was that not everyone was allowed to note down the Ahadith in his lifetime. The ones who were allowed wrote the Ahadith with the permission of the Blessed Prophet (PBUH) himself. However, during the end of his life, the Blessed Prophet (PBUH) abrogated this restriction and gave permission for everyone to write his Ahadith. He said, “Write! There is no harm.”31 Once he said, “Preserve knowledge by writing it.”32.

Abdullah ibn Amr ibn el-As anlatıyor: Peygamber ﷺ ona şöyle buyurdu: "İlmi koru."

‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-‘As said that the Blessed Prophet (PBUH) told him, “Preserve the knowledge.”.

"Onu nasıl koruyabilirim?" diye cevap verdi.

He replied, “How should I preserve it?”.

"Yazarak." dedi.33.

He said, “By writing it.”33.

Bu nedenle Hz. Peygamber (s.a.v.) hayattayken birçok hadis derlemesi oluşturulmuştur. Örneğin, Abdullah bin Amr bin el-Âs'ın Hz. Peygamber'in (s.a.v.) bütün hadislerini yazdığı "es-Sahîfetü's-Sâdıka" [Sahih Sahife] bunlardan biridir. Kendisi de şöyle demiştir: Note: The honorific "(PBUH)" was rendered as "(s.a.v.)" to follow the Turkish convention, and ﷺ was not written here since the system rules call for the symbol itself to be inserted, which I have done below. Bu nedenle Hz. Peygamber ﷺ hayattayken birçok hadis derlemesi oluşturulmuştur. Örneğin, Abdullah bin Amr bin el-Âs'ın Hz. Peygamber ﷺ'in bütün hadislerini yazdığı "es-Sahîfetü's-Sâdıka" [Sahih Sahife] bunlardan biridir. Kendisi de şöyle demiştir:

This is why many collections of Ahadith were compiled during the lifetime of the Blessed Prophet (PBUH). For example, there is the al-Sahifat al-Sadiqa [The Authentic Scroll] in which ‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-‘As wrote all the Ahadith of the Blessed Prophet (PBUH). He himself said:

Ben, Peygamber Efendimiz'den (s.a.v.) duyduğum her şeyi yazıp ezberlerdim. Kureyş'in bazı mensupları beni hadisleri kaydetmekten vazgeçirmeye çalıştı. Dediler ki: "Peygamber'den duyduğun her şeyi yazıyor musun? O da bir insan; bazen şaka yapıyor, bazen de başka insanlar gibi öfkeleniyor."

I wrote whatever I heard from the Blessed Prophet (PBUH) and memorized it. Some members of Quraish discouraged me from recording the Ahadith. They said, “Do you write whatever you hear from the Prophet? He is a man; sometimes he jokes and sometimes he gets angry like any other person.”.

Onların kastettiği şey şuydu: Mübarek Peygamber (ﷺ) öfkelenebilir ya da şaka yapabilir ve söylemek istemediği şeyi söyleyebilir; bu yüzden onun söylediği her şey yazılmamalıdır. Abdullah ibn Amr ibn el-As bunu Mübarek Peygamber'in (ﷺ) dikkatine getirdi. Mübarek Peygamber (ﷺ) dudaklarını işaret ederek şöyle buyurdu: "Hayatımın elinde olduğu Allah (SWT) adına yemin ederim ki, bu iki dudaktan hakkın (Hak) dışında bir şey çıkmaz."34

What they meant was that the Blessed Prophet (PBUH) may get angry or joke and say what he did not mean to say, therefore one should not write down everything he says. ‘Abd Allah ibn ‘Amr ibn al-As brought this to the Blessed Prophet’s (PBUH) attention. The Blessed Prophet (PBUH) pointed to his lips and said, “I swear in the name of Allah (SWTH), in whose hands is my life, that nothing but truth [Haqq] comes from these two lips.”34

Bu, Mübarek Peygamber'in (ﷺ) her sözünün hak olduğunun ve bunların tamamının yazıya geçirilmesi gerektiğinin açık bir delili idi. Bu emri yerine getirmek için Abdullah ibn Amr ibn el-As, çok sayıda hadisi bir araya getirerek bir kitap halinde derledi ve bu kitaba yerinde olarak es-Sahifetü's-Sadıka adını verdi.

This was clear proof that every word of the Blessed Prophet (PBUH) was the truth and that all of it should be put to paper. To fulfill this order, ‘Abd Allóh ibn ‘Amr ibn al-As compiled a large selection of Ahadith into a book which he appropriately titled al-Sahifat al-Sadiqa.