İbn Râhûye'nin, Buhârî İmamı'nın hocası olması ve hafızasının bir armağan olarak anlatılması hikâyesi, adıyla birlikte anılagelmiştir. İbn Râhûye'nin hafızasına dair bu anlatı, ilmî çevrelerde geniş biçimde nakledilmektedir. Bir gün o, Abdullah İbn Tâhir'in özel odasında başka bir âlimle bazı fıkhî meseleleri tartışıyordu. İkisi belli bir kitabın metni konusunda ihtilafa düştü. İbn Râhûye, Abdullah İbn Tâhir'den bu kitabın kütüphanesinden getirtilmesini istedi. Kitap iki âlimin önüne getirildi. İbn Asâkir, Tarihu Dımaşk adlı eserinde, bu ihtilaftan sonra İbn Râhûye'nin Abdullah İbn Tâhir'e şöyle dediğini yazar: "Kitabın on birinci sayfasını aç; yedinci satırda benim söylediğimi bulacaksın."

The story of Ibn Róhwai, the teacher of Imam Bukhórõ, and his gift of memory is a story that has stuck to his name. The story about the memory of Ibn Rahwai is widely narrated in scholarly circles. Once he was discussing some juridical issues with another scholar in the private chambers of ‘Abd Allah ibn Tahir. They disagreed on the text of a certain book. Ibn Rahwai asked ‘Abd Allah ibn Tahir to have the book checked out from his library. The book was brought before the two scholars. Ibn Asókir writes in The History of Damascus that after this disagreement, Ibn Róhwai said to ‘Abd Allóh ibn ùóhir, “Open to the eleventh page of the book, on the seventh line you will find what I have been saying.”.

‘Abd Allah ibn Tahir çevirdi on birinci sayfaya ve İbn Rahwai'nin aktardığı gibi olduğunu gördü. Bu noktada ‘Abd Allah ibn Tahir durumun gereğini yerine getirerek İbn Rahwai'ye şöyle dedi: "Şeriat hükümlerinin çoğunu ezberlediğini biliyordum, ama hafızanın bu eşi benzeri görülmemiş keskinliği gerçekten beni hayrete düşürdü."

‘Abd Allah ibn Tahir flipped to the eleventh page and found it exactly as Ibn Rahwai had quoted. At this point, ‘Abd Allah ibn Tahir rose to the occasion and said to Ibn Rahwai, “I knew you had a lot of Shari‘a rulings put to memory, but this unprecedented revelation of your sharp memory has indeed left me wonderstruck.”.

Bu olay İbn Rahvey'in hafızasının keskinliği konusunda şüphe bırakmıyor. Ancak her bölgede, her şehirde ve her köyde Kur'an'ın ayetlerini okuyan ve bunların Kur'an'daki yerini anında bulabilen hafızların bulunduğu da doğru değil mi? Gerçek şu ki, Peygamber ﷺ'in hadislerini ezberleyen âlimler arasında İbn Rahvey tek örnek değildir.

This incident leaves no doubt about the sharpness of Ibn Rahwai’s memory, but is it not true that we find Huffaz in almost every area, city and village who recite ayas of the Qur’an and can instantly locate its place in the Qur’an? The reality is that Ibn Rahwai is not the only example amongst the scholars who memorized Ahadith of the Blessed Prophet (PBUH).