الله تعالی می‌فرماید:

Allah the Almighty says:

{پیروی کردند آنچه را که شیاطین در زمان سلیمان (حضرت سلیمان) بر زبان می‌آوردند (از سحر و جادوگری به دروغ نسبت می‌دادند). سلیمان کافر نشد، ولی شیاطین کافر شدند و به مردم جادوگری می‌آموختند، و همچنین آنچه در بابل بر دو فرشته، هاروت و ماروت، نازل شده بود. اما آن دو هیچ‌کس را نمی‌آموختند مگر آن‌که پیش از آن می‌گفتند: «ما فقط وسیلهٔ آزمایشیم، پس با فراگرفتن این سحر کافر نشوید.» و مردم از آن دو چیزی می‌آموختند که بدان میان مرد و همسرش جدایی می‌افکندند، ولی جز به اذن خدا نمی‌توانستند به هیچ‌کس زیانی برسانند. و چیزی را می‌آموختند که به خودشان زیان می‌رساند و سودی به آنان نمی‌بخشید. و قطعاً می‌دانستند که هر کس خریدار آن (سحر) باشد، در آخرت بهره‌ای نخواهد داشت. و چه بد بود آنچه جانِ خود را بدان فروختند، اگر می‌دانستند. و اگر ایمان می‌آوردند و از گناه پرهیز می‌کردند، پاداش از سوی پروردگارشان بسیار بهتر بود، اگر می‌دانستند!}. (البقره، ۱۰۲، ۱۰۳)

{They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved, teaching men magic and such things that came down at Babylon to the two angels, Harut and Marut but neither of these two (angels) taught anyone (such things) till they had said, "We are only for trial, so disbelieve not (by learning this magic from us). "And from these (angels) people learn that by which they cause separation between man and his wife, but they could not thus harm anyone except by Allah's Leave. And they learn that which harms them and profits them not. And indeed they knew that the buyers of it (magic) would have no share in the Hereafter. And how bad indeed was that for which they sold their own selves, if they but knew. And if they had believed and guarded themselves from evil and kept their duty to Allah, far better would have been the reward from their Lord, if they but knew!}. (Al-Baqarah, 102, 103)

روایت شده که العوفی در تفسیر خود از ابن عباس (رضی الله عنه) درباره‌ی سخن خداوند متعال روایت کرده است: {و پیروی کردند آنچه را که شیاطین در روزگار سلیمان (علیه السلام) می‌خواندند، و سلیمان کافر نشد، ولی شیاطین کافر شدند و به مردم سحر می‌آموختند، و نیز آنچه بر دو فرشته، هاروت و ماروت، در بابل نازل شده بود؛ و آن دو به هیچ‌کس [چیزی] نمی‌آموختند مگر آنکه می‌گفتند: ما فقط وسیله‌ی آزمایش هستیم، پس کافر مشو (با یاد گرفتن این سحر از ما)...} چون سلیمان (علیه السلام) پادشاهی خود را از دست داد، گروه بسیاری از انسانها و جنیان مرتد شدند و از هوس‌های خود پیروی کردند. اما چون خداوند پادشاهی را به سلیمان بازگرداند و مرتدان بار دیگر به راه راست بازگشتند، سلیمان (علیه السلام) کتابهای مقدس ایشان را گرفت و آنها را زیر تخت خود دفن کرد. اندکی بعد، سلیمان (علیه السلام) درگذشت. پس از مدتی کوتاه، انسانها و جنیان کتابهای دفن‌شده را بیرون آوردند و گفتند: این کتابی است که خداوند به سلیمان نازل کرده و او آن را از ما پنهان داشته است. آنان آن را دین خود قرار دادند، تا اینکه خداوند متعال این سخن خود را نازل فرمود: {و هنگامی که پیامبری از جانب خدا برای آنان آمد که مؤید کتابی بود که نزد ایشان بود، گروهی از کسانی که کتاب به آنان داده شده بود، کتاب خدا را پشت سر خود انداختند، گویی که نمی‌دانستند!} (البقره، ۱۰۱) و آنان از آنچه شیاطین می‌خواندند پیروی کردند، یعنی ابزارهای موسیقی، بازی و هر آنچه که یاد خدا را باز می‌دارد.

Narrated Al-`Ufi in his interpretation on the authority of Ibn `Abbas (May Allah be pleased with him) pertaining to Allah's Statement {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved, teaching men magic and such things that came down at Babylon to the two angels, Harut and Marut but neither of these two (angels) taught anyone (such things) till they had said, "We are only for trial, so disbelieve not (by learning this magic from us).”...} When Sulaiman lost his kingdom, great numbers from among mankind and the jinn renegaded and followed their lusts. But, when Allah restored to Sulaiman his kingdom and the renegade came to follow the Straight Path once again, Sulaiman seized their holy scriptures which he buried underneath his throne. Shortly after, Sulaiman (Peace be upon him) died. In no time, the men and the Jinn uncovered the buried scriptures and said: This was a book revealed by Allah to Sulaiman who hid it from us. They took it as their religion and Allah the Almighty revealed His Saying: {And when there came to them a Messenger from Allah confirming what was with them, a party of those who were given the Scripture threw away the Book of Allah behind their backs as if they did not know!}. (Al-Baqarah, 101) and they followed what the devils gave out, i.e. musical instruments, play and all that blocks the remembrance of Allah.

روایت است از ابن ابی حاتم: به من خبر داد ابو سعید الاشج، از ابو اسامه، از الاعمش، از المنهال، از سعید بن جبیر، از ابن عباس (خداوند از او خشنود باد) که گفت: آصف کاتب سلیمان بود. او اسم اعظم خداوند را می‌دانست و آنچه را که سلیمان به او فرمان می‌داد می‌نوشت، سپس آن را زیر تخت دفن می‌کرد. پس از مرگ سلیمان، شیاطین آن را بیرون آوردند و میان هر دو سطر، چیزهای جادویی و کفرآمیز نوشتند. آنگاه گفتند:

Narrated Ibn Abu Hatim: I was told by Abu Sa' id Al-Ashaj after Abu Usamah after Al-A' mash after Al-Minhal after Sa'id Ibn Jubair after Ibn `Abbas (May Allah be pleased with him) as saying: Asif was Sulaiman's scribe. He knew the Greatest Name of Allah and used to write what he was ordered to by Sulaiman, then, bury it underneath the throne. After Sulaiman's death, the devils got it out and wrote between each two lines magical and blasphemous things. They said:

این همان چیزی است که سلیمان به آن عمل می‌کرد و بدان پایبند بود۔ مردم نادان سلیمان را کافر می‌دانستند و پیوسته به او دشنام می‌دادند، تا آنکه محمد ﷺ با قرآن بزرگوار مبعوث شد، که چنین می‌فرماید:

"this is what Sulaiman used to apply and act upon." The ignorant among the people regarded Sulaiman as a disbeliever and continued to insult him till Muhammad (Peace be upon him) was sent with the Glorious Qur'an that reads:

{از آنچه شیاطین در زمان سلیمان می‌خواندند پیروی کردند. سلیمان کافر نشد، بلکه شیاطین کافر شدند}.

{They followed what the, Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved}.

راوی: ابن جریر روایت می‌کند: مرا ابوالسائب سلمة بن جنادة السوائی، از ابومعاویة، از الأعمش، از المنهال، از سعید بن جبیر، از ابن عباس (رضی الله عنهما) حدیث گفت که فرمود:

Narrated Ibn Jarir: I was told by Abu As-Sa'ib Salamah Ibn Junadah As- Sawa'i after Abu Mu`awiyah after Al-A`mash after Al-Minhal after Sa`id Ibn Jubair on the authority of Ibn `Abbas (May Allah be pleased with him) as saying:

وقتی سلیمان می‌خواست به قضای حاجت برود یا با یکی از همسرانش همبستر شود، انگشترش را به زنی به نام الجَرَاده می‌سپرد. هنگامی که الله متعال می‌خواست سلیمان را مبتلا کند، انگشترش را به آن زن داد. پس از آن، شیطان به شکل سلیمان نزد او آمد و انگشتر را از او گرفت. وقتی شیطان انگشتر را به دست کرد، همه انسان‌ها، جن‌ها و دیوها مطیع او شدند. سپس سلیمان برای گرفتن انگشترش نزد آن زن آمد، اما او گفت: «تو دروغگویی، تو سلیمان نیستی.» بدین ترتیب، سلیمان دانست که این آزمونی از جانب الله متعال است.

When Sulaiman wanted to answer the call of nature or to make love with any of his wives, he used to give his ring to a woman called Al-Jaradah. When Allah the Almighty wanted to afflict Sulaiman, he gave his ring to that woman. Afterwards, Satan came to her in the form of Sulaiman and took the ring from her. When Satan put the ring on, all mankind, the jinn and Devils submitted to him. Then, Sulaiman came seeking his ring from her and she said: "You are a liar, you are not Sulaiman." Thus, Sulaiman knew that it was a test from Allah the Almighty.

بر این اساس، شیاطین آزاد شدند تا هرچه می‌خواهند انجام دهند. پس کتاب‌های سحر و کفر را نوشتند و آن‌ها را زیر تخت سلیمان دفن کردند. پس از مرگ سلیمان، آن کتاب‌ها را بیرون آوردند و به مردم گفتند: «همانا سلیمان به کمک همین کتاب‌ها چیره می‌شد.»

Upon this, the devils were free to do whatever they wished. So, they wrote down books of black magic and blasphemy which they buried underneath the throne of Sulaiman. After Sulaiman's death, they uncovered these books and said to the people: Verily, Sulaiman used to prevail with the help of these books.

در نتیجه مردم از سلیمان تبرّی جستند و او را تا زمان ظهور پیامبر محمد ﷺ کافر دانستند.

Consequently, the people declared their innocence of Sulaiman and declared him to be a disbeliever till the advent of Prophet Muhammad (Peace be upon him)

چه کسی آیهٔ قرآن را آورد که می‌گوید: {سلیمان کفر نورزید، بلکه شیاطین کفر ورزیدند}؟ سپس ابن جریر گفت: ابن حمید از جریر، از حصین بن عبدالرحمن، از عمران برایم نقل کرد که او گفت:

who came with the Qur'anic Verse that reads: {Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved}. Then, Ibn Jarir said: I was told by Ibn Hamid after Jarir after Husain Ibn `Abdur Rahman after `Imran as saying:

در حالی که نزد ابن عباس (رضی الله عنهما) بودیم، مردی آمد و ابن عباس از او پرسید: از کجا می‌آیی؟ آن مرد گفت: از عراق.

While we were with Ibn `Abbas (May Allah be pleased with them), a man came and Ibn `Abbas asked him: Where do you come from? The man said: from Iraq.

ابن عباس پرسید: کدام شهر؟ آن مرد گفت: کوفه. ابن عباس پرسید: آخرین خبر آنجا چیست؟ آن مرد گفت: ترک‌شان کردم در حالی که دربارهٔ رفتن علی به سوی ایشان سخن می‌گفتند. ابن عباس (رضی الله عنه) گفت: چطور جرئت می‌کنی چنین بگویی! اگر ما می‌دانستیم (که او ما را برای مردم کوفه ترک می‌کند)، زنان او را به نکاح خود درنمی‌آوردیم و اموالش را میان خود تقسیم نمی‌کردیم. اما من حقیقت را به تو می‌گویم: فرشتگان بر ابرها فرود می‌آمدند و از این یا آن کاری که در آسمان مقدر شده بود یاد می‌کردند. شیاطین این گونه امور را به دزدی می‌شنیدند، فرود می‌آمدند و آن را به کاهنان القا می‌کردند، و آنان صد دروغ از خود بر آن می‌افزودند. مردم به ایشان باور می‌کردند و آنان را مورد اعتماد می‌دانستند. خداوند متعال سلیمان را از این امر آگاه ساخت و او را توانا کرد که این دروغ‌ها را زیر تختش دفن کند. پس از مرگ او، یکی از شیاطین گفت: من می‌توانم شما را به گرانبهاترین و محبوب‌ترین گنجینهٔ سلیمان راهنمایی کنم. آن زیر تخت اوست.

Ibn `Abbas asked: which city? The man said: Kufa. Ibn `Abbas asked: What is the latest news there? The man said: I left them talking about `Ali's departing for them. Ibn `Abbas (May Allah be pleased with him) said: how dare you say so! If we felt that (he is departing us for the people of Kufa), we would not marry his women, or divide his properties among us. However, I will tell you the truth: the angels used to descend on the clouds and mention this or that matter decreed in the Heaven. The devils listen stealthily to such a matter, come down to inspire the soothsayers with it, and the latter would add to it one hundred lies of their own. The people believe in them and regard them trustworthy. Allah the Almighty informed Sulaiman with the matter and enabled him to bury these lies under his throne. After his death, one of the devils said: I can lead you to Sulaiman's dearest and most precious treasure. It is under his throne.

در نتیجه، آن را آشکار کردند و گفتند: این جادوست. پس از آن، این [کتاب‌ها] همچنان رونویسی و به‌کار گرفته می‌شد، و آنچه امروزه مردم عراق بدان عمل می‌کنند، چیزی جز بقایای آن نیست. الله متعال نازل فرمود: {و پیروی کردند آنچه را که شیاطین در عهد سلیمان [به دروغ] بر زبان می‌راندند؛ و سلیمان کفر نورزید، لیکن شیاطین کفر ورزیدند، و به مردم جادو می‌آموختند و آنچه در بابل بر دو فرشته، هاروت و ماروت، نازل شده بود. آن دو هیچ‌کس را نمی‌آموختند مگر آنکه می‌گفتند: "ما فقط وسیلهٔ آزمایش‌ایم، پس کفر نورزید." و مردم از آن دو [فرشته] چیزی می‌آموختند که با آن میان مرد و همسرش جدایی می‌افکندند، و آنان جز به اذن الله به هیچ‌کس زیانی نمی‌رساندند. و آنچه را که زیانشان می‌رساند و سودی به آنان نمی‌بخشد، فرا می‌گرفتند. و قطعاً می‌دانستند که هر که این [جادو] را خریداری کند، در آخرت بهره‌ای نخواهد داشت}.

Consequently, they uncovered it and said: this is magic. Afterwards, it continued to be copied and acted upon and what the Iraqi people practice nowadays is nothing but its remnants. Allah the Almighty revealed: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved, teaching men magic and such things that came down at Babylon to the two angels, Harut and Marut but neither of these two (angels) taught anyone (such things) till they had said, "We are only for trial, so disbelieve not (by learning this magic from us). " And from these (angels) people learn that by which they cause separation between man, and his wife, but they could not thus harm anyone except by Allah's Leave. And they learn that which harms them and profits them not. And indeed they knew that the buyers of it (magic) would have no share in the Hereafter}.

السدی گفت: قول خداوند: {و از آنچه شیاطین در زمان سلیمان [به دروغ] بر زبان می‌آوردند پیروی کردند. سلیمان کافر نشد، اما شیاطین}

As-Sadiy said: Allah's Saying: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils)

disbelieved}، یعنی شیاطین پنهانی به سخنان فرشتگان درباره آنچه بر زمینیان می‌گذرد گوش می‌دادند: مرگ، امور غیبی یا فرمان‌های الهی. سپس فرود می‌آمدند و آن را به کاهنان القا می‌کردند، و آنان نیز آن را به مردم می‌گفتند. مردم به آنان ایمان می‌آوردند و ایشان را امین می‌شمردند. بارها کاهنان به شیاطین اعتماد می‌کردند، و شیاطین بعدها به هر سخن صد دروغ از خود می‌افزودند. مردم شروع به نوشتن این مطالب کردند و در میان بنی‌اسرائیل شایع شد که جنیان غیب می‌دانند. سلیمان به سرعت عمل کرد و همه این نوشته‌ها را گرد آورد، در صندوقی نهاد و زیر تختش دفن کرد. هر شیطانی که به آن صندوق نزدیک می‌شد، زنده‌زنده سوزانده می‌شد. سلیمان اعلام کرد هر کس ادعا کند شیاطین غیب می‌دانند، گردنش را خواهد زد. پس از مرگ سلیمان و آن عالمان پارسا که این امر را به خوبی می‌دانستند، شیطانی در هیئت انسان نزد مردم آمد و گفت: شما را به گنجی جاودان راهنمایی می‌کنم که هرگز تمام نمی‌شود. به آنان دستور داد زیر تخت سلیمان را بکنند، و خود در کنار ایستاد و گفت: اگر چیزی نیافتید مرا بکشید. کندند و این نوشته‌ها را یافتند. آنگاه شیطان گفت: سلیمان تنها با این جادو توانست بر انسانان، جنیان و پرندگان چیره شود. سپس پرواز کرد و رفت. شایع شد و پخش گشت که سلیمان جادوگر بوده است. بنی‌اسرائیل این نوشته‌ها را نگه داشتند و با پیامبر محمد ﷺ (صلی الله علیه وسلم) به مجادله برخاستند.

disbelieved}, i.e. the devils used to listen stealthily to the talks of the angels concerning what happens to those on earth: death, unseen matters or divine ordainments. Then, they come down to inspire the soothsayers with it and the latter would tell the people with it. The people believe in them and regard them trustworthy. Time after time, the soothsayers trusted the devils who later on used to add to each word one-hundred lies of their own. The people started to write down these matters and it circulated among the Children of Israel that the Jinn know the Unseen. Sulaiman moved quickly and gathered all these writings and put them in a chest and buried it under his throne. All the devils who tried to even approach the chest were burnt alive. Sulaiman declared that he would behead anyone who claims that the devils know the Unseen. After Sulaiman's death and that of the godly-scholars who knew it well, a devil came in the form of a human being to the people and said: I will lead you to an everlasting treasure that will never run out. He ordered them to dig under Sulaiman's throne and he took a side. He said to them: kill me if you find nothing. They dug it and found these writings. Thereupon, the devil said: Only with this magic, Sulaiman could overcome mankind, the Jinn and birds. Then, he flew away. It was rumored and circulated that Sulaiman had been a sorcerer. The Children of Israel kept these writings and disputed with Prophet Muhammad (Peace be upon him)

درباره‌ی آنان. اما الله تعالی به او وحی فرمود، با این کلام خود: {ایشان از آنچه شیاطین در زمان سلیمان (علیه‌السلام) به دروغ درباره‌ی سحر بازگو می‌کردند پیروی کردند. سلیمان کافر نشد، اما شیاطین کافر شدند}.

regarding them. But Allah the Almighty revealed to him His Saying: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved}.

روایت شده از الربیع بن انس: یهودیان از پیامبر محمد ﷺ دربارهٔ مسائلی از تورات می‌پرسیدند، و هر بار که از او می‌پرسیدند، خداوند آنچه را که با آن ایشان را شکست داده و مغلوب می‌کرد، بر او وحی می‌فرستاد.

Narrated Ar-Rabi' Ibn Anas: the Jews used to ask Prophet Muhammad (Peace be upon him) about matters from the Torah, and every time they ask him, Allah reveals to him that with which he defeats and overcomes them.

پس از آن گفتند: محمد از آنچه بر ما نازل شده، بهتر از ما می‌داند! سپس از او دربارهٔ سحر پرسیدند و الله این سخن را نازل کرد: {و آنچه شیاطین بر ملک سلیمان می‌خواندند پیروی کردند، و سلیمان کفر نورزید، لیکن شیاطین کفر ورزیدند که به مردم سحر می‌آموختند، و نیز آنچه بر دو فرشته، هاروت و ماروت، در بابل نازل شده بود}. و الله پیامبرش محمد ﷺ را آگاه ساخت.

Thereupon, they said: Muhammad knows what has been revealed to us better than we do! Then, they asked him about sorcery and Allah revealed His Statement: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved, teaching men magic and such things that came down at Babylon to the two angels, Harut and Marut}. And He informed His Prophet Muhammad (Peace be upon him)

که شیاطین کتابی درباره سحر و کهانت نوشتند و آن را زیر تخت سلیمان دفن کردند. بی‌شک، سلیمان از غیب آگاه نبود.

that the devils wrote a book about sorcery and soothsaying and buried it under Sulaiman's throne. Verily, Sulaiman was not knowledgeable about the Unseen.

هنگامی که او مرد، شیاطین آن سحر را بیرون آوردند و مردم را با این سخن فریب دادند که:

When he died, the devils got that magic out and deceived the people by saying:

این همان علمی است که سلیمان آن را از شما پنهان می‌داشت. پیامبر محمد ﷺ آن روایت را به یهودیان خبر داد و ایشان سرافکنده و خوار و شکست‌خورده بیرون رفتند.

this is the knowledge which Sulaiman used to secretly keep from you. Prophet Muhammad (Peace be upon him) informed the Jews of that narration and they went out lowering their heads defeated and humiliated.

مجاهد دربارهٔ سخن خداوند: {و آنچه شیاطین در زمان سلیمان می‌خواندند پیروی کردند، و سلیمان کافر نشد، ولی شیاطین کافر شدند که به مردم سحر می‌آموختند و آنچه بر دو فرشته، هاروت و ماروت، در بابل نازل شده بود}، گفت: شیاطین پنهانی به گفت‌وگوی فرشتگان گوش می‌دادند و به آنچه می‌شنیدند دویست دروغ می‌افزودند. سپس سلیمان آنچه را که آنان نوشته بودند گرفت، و پس از مرگ او، شیاطین آن را بازیافتند و به مردم آموختند؛ و این چیزی جز سحر نبود.

Mujahid said pertaining to Allah's Statement: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved, teaching men magic and such things that came down at Babylon to the two angels, Harut and Marut}, the devils used to listen stealthily to the discussions of the angels and add to what they heard twohundred lies. Then, Sulaiman seized what they wrote and after his death they regained it and taught it to the people, it was nothing but blackmagic.

سعید بن جبیر نے کہا: سلیمان جادو کی تلاش میں رہتے اور اسے پکڑ لیتے اور اسے اپنے تخت کے نیچے دفن کر کے رکھتے۔ شیاطین اس تک نہیں پہنچ سکتے تھے، چنانچہ انہوں نے لوگوں کے دل میں یہ بات ڈالی کہ یہی وہ علم ہے جس کے ذریعے سلیمان جنّات، ہوا وغیرہ پر غالب آئے تھے، اور یہ خود ان کے تخت کے نیچے دفن ہے۔ اس کے بعد لوگوں نے اسے نکالا اور اس پر عمل کرنے لگے۔ بعد ازاں اہلِ حجاز نے کہا: سلیمان جادو کیا کرتے تھے۔ اس پر اللہ تعالیٰ نے یہ آیت نازل فرمائی: {اور وہ اس چیز کے پیچھے پڑ گئے جو شیاطین سلیمان کی بادشاہی میں پڑھا کرتے تھے۔ سلیمان نے کفر نہیں کیا، مگر شیاطین نے کفر کیا، وہ لوگوں کو جادو سکھاتے تھے اور وہ جو بابل میں دو فرشتوں ہاروت اور ماروت پر اتارا گیا تھا}۔ محمد بن اسحاق بن یسار نے کہا: جب شیاطین کو سلیمان کی وفات کا علم ہوا تو انہوں نے مختلف اقسام کے جادو لکھ لیے، اس طرح کہ فلاں فلاں کام پورا کرنے کے لیے فلاں فلاں طریقے پر عمل کرو۔ انہوں نے یہ سب ایک کتاب میں جمع کیا، اس پر اس انگوٹھی کی مہر لگائی جس پر سلیمان کی انگوٹھی والی عبارت کندہ تھی، اور اس کا عنوان رکھا: یہ وہ ہے جو آصف بن برخیا نے بادشاہ سلیمان بن داود کے حکم سے لکھا۔ پھر انہوں نے اسے (سلیمان کے) تخت کے نیچے دفن کر دیا۔ کچھ عرصے بعد بنی اسرائیل نے اسے نکالا اور کہنے لگے:

Sa'id Ibn Jubair said: Sulaiman used to look for and capture the magic of the devils and keep it buried under his throne. The devils could not reach it and thus they inspired to the people that it is the knowledge with which Sulaiman was able to overcome the Jinn, the wind, etc., and that it is buried under his own throne. Afterwards, the people got it out and practiced it. Later, the people of the Hejaz said: Sulaiman used to practice sorcery. Upon this, Allah the Almighty revealed His Saying: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved, teaching men magic and such things that came down at Babylon to the two angels, Harut and Marut}. Muhammad Ibn Ishaq Ibn Yasar said: when the devils knew of the death of Sulaiman, they wrote down types of sorcery (magic) as thus: to fulfill such and such matters, practice such and such (procedures). They gathered all these in a book and sealed it with a ring bearing the inscription found on Sulaiman's ring and titled it with: This is what was written by Asif Ibn Barkhiya by order of King Sulaiman Ibn Dawud. Then, they buried it under the throne (of Sulaiman). After some time, the Children of Israel got it out and said:

بی‌گمان سلیمان تنها با این [جادو] بر ما حکومت کرد، و آنان جادو را در میان مردم پراکندند. هنگامی که پیامبر محمد ﷺ سلیمان بن داوود را به‌عنوان یکی از پیامبرانی که از جانب خداوند متعال فرستاده شده بودند یاد کرد، یهودیان مدینه گفتند: شگفتا! محمد ادعا می‌کند سلیمان بن داوود پیامبر بود؛ به خدا سوگند، او جز یک جادوگر نبود. در این هنگام، خداوند متعال این سخن خود را نازل فرمود: {و آنچه را شیاطین در زمان سلیمان [بر زبان] می‌خواندند پیروی کردند. سلیمان کافر نشد، اما شیاطین کافر شدند، که به مردم جادو می‌آموختند، و [نیز] آنچه در بابل بر دو فرشته، هاروت و ماروت، نازل شده بود. و آن دو به هیچ‌کس [چیزی] نمی‌آموختند مگر آنکه می‌گفتند: "ما فقط وسیله آزمایش هستیم، پس کافر مشو [با فرا گرفتن این جادو]." و مردم از آن دو [چیزی] می‌آموختند که با آن میان مرد و همسرش جدایی می‌افکندند، و جز به اذن خداوند نمی‌توانستند به کسی زیانی برسانند. و آنچه را که زیانشان دارد و سودشان نمی‌بخشد فرا می‌گرفتند. و قطعاً می‌دانستند که هر کس آن را خریداری کند، در آخرت بهره‌ای نخواهد داشت. و چه بد است آنچه با آن جانِ خود را فروختند، اگر می‌دانستند.} [سورۀ البقرہ، آیۀ ۱۰۲]

Verily, Sulaiman ruled over us only with this and they diffused sorcery among the people. When Prophet Muhammad (Peace be upon him) mentioned Sulaiman Ibn Dawud as one of the former Messengers sent by Allah the Almighty, the Jews in Madinah said: Amazingly Muhammad claims that Sulaiman Ibn Dawud was a Prophet, by Allah, he was nothing but a sorcerer. Thereupon, Allah the Almighty revealed His Saying: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved, teaching men magic and such things that came down at Babylon to the two angels, Harut and Marut but neither of these two (angels) taught anyone (such things) till they had said, "We are only for trial, so disbelieve not (by learning this magic from us)." And from these (angels) people learn that by which they cause separation between man and his wife, but they could not thus harm anyone except by Allah's Leave. And they learn that which harms them and profits them not. And indeed they knew that the buyers of it (magic) would have no share in the Hereafter. And how bad indeed was that for which they sold their own selves, if they but knew).

از ابن جریر روایت شده است: قاسم برای من نقل کرد، پس از حسین بن حجاج، از ابوبکر، از شهر بن حوشب، که گفت: شیطان‌ها هنگامی که سلیمان غایب بود، سحر می‌نوشتند. آنان می‌نوشتند: هرکس بخواهد فلان کار را انجام دهد، باید رو به خورشید بایستد و فلان سخن را بگوید. و هرکس بخواهد فلان کار را انجام دهد، باید پشت به خورشید بایستد و فلان سخن را بگوید. آنان این را در کتابی نوشتند که عنوانش این بود: «این است آنچه آصف بن برخیا به فرمان پادشاه سلیمان بن داوود نوشته است: از گنجینه‌های دانش.» سپس آن را زیر تخت سلیمان دفن کردند. چون سلیمان درگذشت، شیطان خود را به صورت سخنران جا زد و گفت: «ای مردم! سلیمان پیامبر نبود؛ او تنها ساحری بود! بروید و سحر او را در خانه‌ها و بارهایش بجویید.» و آنان را به سوی آن «گنجینهٔ» دفن‌شده راهنمایی کرد. مردم گفتند: «به خدا سوگند! سلیمان ساحری بود که ما را با جادوی خود مطیع خود ساخت.» مؤمنان از میان آنان گفتند: «نه، او پیامبری وفادار بود.» و هنگامی که پیامبر ﷺ مبعوث شد و از داوود و سلیمان یاد کرد، یهودیان گفتند: «محمد ﷺ حق را با باطل درهم می‌آمیزد:

Narrated Ibn Jarir: I was told by Al-Qasim after Hussein Ibn Al-Hajjaj after Abu Bakr after Shahr Ibn Hawshab2 as saying: The devils used to write sorcery down when Sulaiman was absent. "They wrote: whosoever wants to do such and such, he should stand facing the sun and say such and such. And, whosoever wants to do such and such, he should stand giving his back to the sun and say such and such." They wrote this in a book titled: "This is what has been written by Asif Ibn Barkhiya by the order of King Sulaiman Ibn Dawud: from the treasures of knowledge." Then, they buried it under Sulaiman's throne. When Sulaiman died, Satan established himself as an orator and said: "O people! Sulaiman was not a prophet; he was only a sorcerer! Go and seek his sorcery in his dwellings and luggage." And he led them to the buried "treasure". The people said: "By Allah! Sulaiman was a sorcerer who subjected us through his magic." The believers from among them said: "Nay, he was a faithful Prophet." When Prophet Muhammad (Peace be upon him) was sent and he mentioned Dawud and Sulaiman, the Jews said: "Muhammad confounds the truth with falsehood:

او سلیمان را در شمار پیامبران قرار می‌دهد، در حالی که او تنها جادوگری بود که باد او را می‌برد. در این هنگام، خداوند متعال نازل فرمود: {و آنچه شیاطین در زمان سلیمان بر زبان می‌راندند پیروی کردند؛ سلیمان کافر نشد، بلکه شیاطین کفر ورزیدند و به مردم جادو و آنچه را بر دو فرشته، هاروت و ماروت، در بابل نازل شده بود آموختند؛ و آن دو هیچ‌کس را نمی‌آموختند مگر آنکه می‌گفتند: "ما فقط وسیله آزمایش هستیم، پس کافر نشوید (با آموختن این جادو از ما)."}

he puts Sulaiman with the Prophets while he was just a sorcerer who was carried by the wind. Thereupon, Allah the Almighty revealed: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did not disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved, teaching men magic and such things that came down at Babylon to the two angels, Harut and Marutbut neither of these two (angels) taught anyone (such things) till they had said, "We are only for trial, so disbelieve not (by learning this magic from us).

«و از این دو فرشته، مردم چیزی را فرا می‌گیرند که به وسیله‌ی آن میان مرد و همسرش جدایی می‌افکنند، ولی آنان جز به اذن خدا نمی‌توانند به هیچ‌کس زیانی برسانند. و چیزی را فرا می‌گیرند که به آنان زیان می‌رساند و سودی به حالشان ندارد. و قطعاً می‌دانستند که خریداران آن (سحر) در آخرت هیچ بهره‌ای نخواهند داشت. و چه بد است آنچه که جانِ خود را در برابرش فروختند، اگر می‌دانستند}.

"And from these (angels) people learn that by which they cause separation between man and his wife, but they could not thus harm anyone except by Allah's Leave. And they learn that which harms them and profits them not. And indeed they knew that the buyers of it (magic) would have no share in the Hereafter. And how bad indeed was that for which they sold their own selves, if they but knew}.

روایت شده از ابن جریر: به من گفته شد توسط محمد بن عبدالأعلی الصنعانی که او توسط المعتمر بن سلیمان به وی گفته شده بود، که گفت: از عمران بن جریر شنیدم که از ابومجلز روایت می‌کرد و می‌گفت: سلیمان (علیه السلام) از هر موجود زنده‌ای پیمان گرفت. پس هرگاه کسی به چیزی گرفتار می‌شد، او (سلیمان) با آن پیمان از خداوند درخواست می‌کرد و آن شخص بهبود می‌یافت.

Narrated Ibn Jarir: I was told by Muhammad Ibn`Abdel A`la As-San`ani that he was told by Al-Mu`tamir Ibn Sulaiman who said: I heard ` Imran Ibn Jarir who narrated from Abu Majliz as saying: Sulaiman (Peace be upon him) took from every living creature a covenant. So when any person gets afflicted with anything, he (Sulaiman) asks Allah with that covenant and the person recovers.

متأسفانه، مردم بر این جادوگری و سحر افزودند و گفتند: این همان چیزی است که سلیمان بن داوود به آن عمل می‌کرد. پس الله متعال این سخن خود را نازل فرمود: {و پیروی کردند آنچه را که شیاطین در زمان سلیمان بر زبان می‌راندند (از سحر دروغین)؛ سلیمان کفر نورزید، لیکن شیاطین کفر ورزیدند و به مردم جادو و آنچه را که در بابل بر دو فرشته، هاروت و ماروت، نازل شده بود می‌آموختند. آن دو (فرشته) به هیچ‌کس چیزی نمی‌آموختند مگر آنکه می‌گفتند: "ما فقط وسیلهٔ آزمایش هستیم، پس کافر مشو (با یاد گرفتن این سحر از ما)." و مردم از این دو (فرشته) چیزی می‌آموختند که به وسیلهٔ آن میان مرد و همسرش جدایی می‌افکندند، اما جز به اذن الله نمی‌توانستند به هیچ‌کس زیانی برسانند. و آنچه را که به آنان زیان می‌رساند و سودی به حالشان ندارد می‌آموختند. و به یقین می‌دانستند که خریداران آن (سحر)}

Unfortunately, the people added to this sorcery and magic and said: this is what Sulaiman Ibn Dawud used to act upon. Thereupon, Allah the Almighty revealed His Saying: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon). Sulaiman did lot disbelieve, but the Shayatin (devils) disbelieved, teaching men magic and such things that came town at Babylon to the two angels, Harut and Marut but neither of these two (angels) taught anyone (such things) till they had said, "We are only for trial, so disbelieve not (by learning this magic from us)." And from these (angels) people earn that by which they cause separation between man and his wife, but they could not thus harm anyone except by Allah's Leave. And they learn that which harms them and profits them not. And indeed they knew that the buyers of it (magic)

آخرت میں ان کا کوئی حصہ نہ ہوگا۔ اور کتنی بری ہے وہ چیز جس کے عوض انہوں نے اپنی جانوں کو بیچ ڈالا، اگر وہ جانتے ہوتے}.

would have no share in the Hereafter. And how bad indeed was that for which they sold their own selves, if they but knew}.

روایت ابن ابی حاتم: برای من `عصام بن رواد` از `آدم` از `المسعودی` از `زیاد` آزاد شدهٔ `ابن مصعب` از `الحسن` نقل کرد دربارهٔ سخن خداوند: {و آنچه را که شیاطین در زمان سلیمان (علیه السلام) بر خواندن آن پادشاهی سلیمان می‌کردند، پیروی کردند}، که گفت:

Narrated Ibn Abu Hatim: I was told by `Isam Ibn Rawwad after Adam after Al-Mas`udi after Ziyad the freed slave of Ibn Mus` ab after Al-Hasan pertaining to Allah's Statement: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon)}, as saying:

یک سوم شعر، یک سوم سحر (جادو) و یک سوم کهانت (پیشگویی).

one-third of poetry, one-third of sorcery (magic), and one-third of soothsaying.

و گفت: برایم نقل کرد الحسن بن احمد، از ابراهیم بن عبدالله بن بشار الواسطی، از سرور بن المغیره، از عباد بن منصور، از الحسن، درباره‌ی سخن خداوند: {و پیروی کردند آنچه را که شیاطین در زمان سلیمان به دروغ بر زبان می‌راندند}، که گفت: آنان یهودیانی بودند که از آنچه در زمان سلیمان (علیه‌السلام) بر زبان می‌راندند پیروی کردند. پیش از آن، مردم جادو را می‌شناختند، اما تنها در زمان سلیمان از آن پیروی شد.

And, he said: I was told by AI-Hasan Ibn Ahmed after Ibrahim Ibn `Abdullah Ibn Bshshar Al-Wasiti after Surur Ibn Al-Mughirah after `Abbad Ibn Mansur after Al- Hasan pertaining to Allah's Statement: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon)}, as saying: they were the Jews who followed what they gave out in the lifetime of Sulaiman (Peace be upon him). Prior to that the people knew sorcery, but it was only followed in the lifetime of Sulaiman.

این خلاصه‌ای بود از سخنان و روایات دانشمندان پیشین پارسا درباره‌ی این موضوع، و آشکار است که میان هیچ‌یک از آن‌ها تناقض روشنی وجود ندارد؛ خدا همه‌ی ما را به راه راست و استوار خویش هدایت فرماید! سخن خداوند: {آنچه را که شیاطین در زمان سلیمان (علیه‌السلام) بر زبان می‌آوردند، پیروی کردند} یعنی

That was a summary of the sayings and narrations of the godly earlier scholars concerning this and it is obvious that there is no clear contradiction between any of them, may Allah guide us all to the Right and Straight Path of His! Allah's Statement: {They followed what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic) in the lifetime of Sulaiman (Solomon)}, i.e.

یہودیانی که کتاب الهی پیشین به آنان داده شده بود، آن را پشت سر انداختند و محمد ﷺ را انکار کردند و از {آنچه شیاطین (دیوها) درباره جادو به دروغ بر زبان می‌آوردند} پیروی کردند؛ یعنی آنچه شیاطین نقل و روایت می‌کردند {در زمان سلیمان}.

the Jews who were given an earlier Divine Scripture -gave their backs to it and rejected Prophet Muhammad (Peace be upon him) and followed {what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic)},what the Shayatin (devils) gave out (falsely of the magic), i.e. what was narrated and related by the devils {in the lifetime of Sulaiman (Solomon)}.

یہ درست ہے کہ جادو سلیمان بن داود (علیہما السلام) کے زمانے سے پہلے بھی موجود تھا، کیونکہ موسیٰ (علیہ السلام) کے زمانے میں بھی جادوگر پائے گئے تھے، اور سلیمان موسیٰ (علیہما السلام) کے بعد آئے تھے۔ اللہ تعالیٰ فرماتا ہے: {کیا آپ نے بنی اسرائیل کی اُس جماعت کے بارے میں نہیں سوچا جو موسیٰ کے بعد ہوئی؟ جب انہوں نے اپنے ایک نبی سے کہا: "ہمارے لیے ایک بادشاہ مقرر کر دیجیے تاکہ ہم اللہ کی راہ میں جہاد کریں۔" اُس نے کہا: "کیا اگر تم پر جہاد فرض کر دیا جائے تو تم جہاد سے باز رہو گے؟" انہوں نے کہا: "ہم اللہ کی راہ میں کیوں نہ لڑیں، جبکہ ہمیں ہمارے گھروں اور ہمارے بچوں سے نکال دیا گیا ہے (اور ان کے خاندان قیدی بنا لیے گئے ہیں)؟" لیکن جب ان پر جہاد فرض کیا گیا تو وہ سوائے چند کے پھر گئے۔ اور اللہ ظالموں (مشرکوں اور ظلم کرنے والوں) کو خوب جاننے والا ہے۔} (البقرہ: 246) پھر اللہ نے اُس واقعے کا ذکر کیا جس میں {اور داود (علیہ السلام)}

It is true that magic existed before the time of Sulaiman Ibn Dawud (Peace be upon them) because magicians were found in the lifetime of Musa (Moses) (Peace be upon him) and that Sulaiman came after Musa (Peace be upon them both). Allah the Almighty says: {Have you not thought about the group of the Children of Israel after (the time of) Musa (Moses)? When they said to a Prophet of theirs, "Appoint for us a king and we will fight in Allah's Way." He said, "Would you then refrain from fighting, if fighting was prescribed for you?" They said, "Why should we not fight in Allah's Way while we have been driven out of our homes and our children (families have been taken as captives)?" But when fighting was ordered for them, they turned away, all except a few of them. And Allah is All-Aware of the Zalimun (polytheists and wrong-doers)}. (Al- Baqarah, 246) then, Allah mentioned the story in which, {and Dawud (David)

...جالوت را کشت، و خداوند فرمانروایی [پس از مرگ طالوت (شاول) و سموئیل] و الحکمۃ (نبوت) را به او [داوود (دیوید)] داد، و آنچه را که خواست به او آموخت}. (البقرہ، ۲۵۱) و قوم صالح که پیش از ابراهیم (صلوات الله علیه) می‌زیستند

killed Jalut (Goliath), and Allah gave him [Dawud (David)] the kingdom [after the death of Talut (Saul) and Samuel] and Al-Hikmah (Prophethood), and taught him of that which He willed}. (Al-Baqarah, 251) and, the people of Salih who existed before Ibrahim (Peace be upon him)

آنان به پیامبرشان صالح گفتند: {تو فقط از کسانی هستی که جادو شده‌اند!} (الشعراء، ۱۵۳)

said to their Prophet Salih: {You are only of those bewitched!}. (Ash-Shu' ara', 153)

الله تعالى می‌فرماید: {و آنچه در بابل بر دو فرشته، هاروت و ماروت، نازل شد، و آن دو هیچ‌کس را (از آن چیزها) تعلیم نمی‌دادند}

Allah the Almighty says: {and such things that came down at Babylon to the two angels, Harut and Marut but neither of these two (angels)

taught anyone (such things) till they had said, "We are only for trial, so disbelieve not (by learning this magic from us)." And from these (angels) people learn that by which they cause separation between man and his wife), i.e. the Jew falsely claimed that Allah Almighty revealed magic on the tongues of Gabriel and Michael to Sulaiman Ibn Dawud, but Allah belied them and showed their falsehood. Moreover, Allah informed His Messenger Muhammad ﷺ that neither Gabriel, nor Michael has descended with magic and He declared the innocence of Sulaiman (Peace be upon him) from sorcery and black magic. Allah told the whole people that magic is nothing but the work of devils who teach it to the people in Babylon. And, that the two men who used to teach it to the people there were called Harut and Marut. Note on translation: the text above is the source text; the Persian rendering is: تا این‌که به هیچ‌کس [چیزی] نمی‌آموختند مگر این‌که می‌گفتند: «ما فقط وسیلهٔ آزمایش هستیم، پس کافر نشوید (با یادگیری این جادو از ما).» و از این [فرشتگان] مردم چیزی را می‌آموزند که به وسیلهٔ آن میان مرد و همسرش جدایی می‌اندازند)، یعنی یهودی به دروغ ادعا کرد که خداوند متعال جادو را بر زبان جبرئیل و میکائیل به سلیمان بن داوود نازل کرده است، اما خداوند آنان را تکذیب کرد و دروغشان را آشکار ساخت. افزون بر این، خداوند به پیامبرش محمد ﷺ خبر داد که نه جبرئیل و نه میکائیل با جادو فرود نیامده‌اند، و بی‌گناهی سلیمان (علیه‌السلام) را از سحر و جادوی سیاه اعلام کرد. خداوند به همهٔ مردم گفت که جادو چیزی جز کار شیاطینی نیست که آن را به مردم بابل می‌آموزند. و این‌که آن دو مردی که به مردم آنجا آن را می‌آموختند، هاروت و ماروت نام داشتند.

taught anyone (such things) till they had said, "We are only for trial, so disbelieve not (by learning this magic from us)." And from these (angels) people learn that by which they cause separation between man and his wife), i.e. the Jew falsely claimed that Allah Almighty revealed magic on the tongues of Gabriel and Michael to Sulaiman Ibn Dawud, but Allah belied them and showed their falsehood. Moreover, Allah informed His Messenger Muhammad (Peace be upon him) that neither Gabriel, nor Michael has descended with magic and He declared the innocence of Sulaiman (Peace be upon him) from sorcery and black magic. Allah told the whole people that magic is nothing but the work of devils who teach it to the people in Babylon. And, that the two men who used to teach it to the people there were called Harut and Marut.

به روایت امام احمد (رحمه‌الله) در مسندش: یحیی بن بکیر از زهیر بن محمد از موسی بن عقبه از نافع از عبدالله بن عمر (رضی‌الله‌عنهما) برایم نقل کرد که او شنید رسول خدا ﷺ می‌فرمود: «هنگامی که آدم ﷺ بر زمین فرود آورده شد، فرشتگان گفتند: ای پروردگارا! {آیا کسانی را در آن قرار می‌دهی که در آن فساد می‌کنند و خون می‌ریزند، در حالی که ما تو را به ستایش و سپاس تسبیح می‌گوییم و تو را تقدیس می‌کنیم؟} (البقره، ۳۰) سپس گفتند: پروردگارا! ما بیش از آنچه آدمیان فرمان‌برداری می‌کنند، تو را فرمان می‌بریم. خداوند متعال به ایشان فرمود: از میان خود دو فرشته را برگزینید تا به زمین فرود آیند. فرشتگان گفتند: پروردگارا! (ما) هاروت و ماروت را برگزیدیم. آن دو به زمین فرود آمدند و آن‌گاه که گل (زنی) به صورت زیباترین زن روی زمین بر ایشان ظاهر شد...»

Narrated Imam Ahmed (May Allah rest his soul) in his Musnad: I was told by Yahya Ibn Bakir after Zuhair Ibn Muhammad after Musa Ibn Iubair after Nafi after `Abdullah Ibn `Umar (May Allah be pleased with them) that he heard Allah's Messenger (Peace be upon him) as saying: "When Adam (Peace be upon him) was put down on earth, the angels said: 0 Lord! {Will You place therein those who will make mischief therein and shed blood, -while we glorify You with praises and thanks and sanctify You}. (Al-Baqarah, 30) They continued: Our Lord! We obey You more than man does. Allah the Almighty said to them: Appoint two angels from amongst you to descend to earth. The angels said: Our Lord! (We chose) Harut and Marut. They went down to earth where the flower appeared to them in the form of the most beautiful woman on earth.

آنان از او خواستند که با ایشان همبستر شود. اما او گفت: تنها در صورتی این کار را می‌کنم که شما به الله کفر بورزید. آنان نپذیرفتند و او مدتی از آنجا دور شد. سپس، در حالی که کودکی را در آغوش داشت بازگشت و بار دوم از او درخواست کردند.

They asked her to have sexual intercourse with them. But, she said: only after you disbelieve in Allah. They refused and she went away for a while. Then, she came back holding a child in her arms and they asked her for the second time.

او گفت: نخست باید این پسر را بکشید. آنان نپذیرفتند و او مدتی رفت و سپس، در حالی که جامی شراب در دست داشت، بازگشت. بار سوم از آنان خواستند. او گفت: نخست باید این جام شراب را بنوشید. آنان شراب نوشیدند، با او زنا کردند و سرانجام پسر را کشتند. هنگامی که وجدانشان بازگشت، آن زن گفت: به خدا سوگند! پس از آنکه شراب نوشیدید، همه آنچه را که در آغاز نپذیرفتید، انجام دادید. آنگاه به آنان اختیار داده شد که یا عذاب این دنیا را بپذیرند یا عذاب آخرت را.

She said: first, you must kill this boy. They refused to and she went away for a while and then, came back holding a glass of wine. They asked her for the third time. She said: First, you must drink this glass of wine. They drank the wine, committed adultery with her and finally killed the boy. When they restored their conscience, the woman said: By Allah! After you had drunk the wine, you committed all that which you refused to do at first. Thereupon, they were given the choice between receiving the torment of this like or that of the Hereafter.