الله تبارک و تعالی میفرماید:

Allah the Almighty says:

لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ ۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍ وَشِمَالٍ ۖ كُلُوا مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ ۚ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ ۞ فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَبَدَّلْنَاهُم بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَأَثْلٍ وَشَيْءٍ مِّن سِدْرٍ قَلِيلٍ

{Indeed there was for Saba' (Sheba) a sign in their dwelling-place -two gardens on the right hand and on the left,; (and it was said to them:) "Eat of the provision of your Lord, and be grateful to Him.' A fair land and an Oft-Forgiving Lord! But they turned away (from the obedience of Allah), so We sent against them Sail AI-'Arim (flood released from the dam), and We converted their two gardens into gardens producing bitter bad fruit, and tamarisks, and some few lotetrees.

ما آنان را به سزای کفرانشان کیفر دادیم؛ و آیا جز ناسپاسان را کیفر می‌دهیم؟ و میان ایشان و شهرهایی که در آنها برکت نهاده بودیم، شهرهایی آشکار قرار دادیم و منزلگاه‌های سفر را میان آنها به اندازه‌ای معین کردیم [و گفتیم]: «شبان و روزان در این راه‌ها با امنیت سفر کنید.» اما گفتند: «پروردگارا! میان منزلگاه‌های سفر ما فاصله‌ای دور قرار ده،» و به خود ستم کردند؛ پس آنان را افسانه‌هایی ساختیم و کاملاً پراکنده‌شان کردیم.

Like this We requited them because they were ungrateful disbelievers. And never do We requite in such a way except those who are ungrateful (disbelievers). And We placed, between them and the towns which We had blessed, towns easy to be seen, and We made the stages (of journey) between them easy (saying): "Travel in them safely both by night and day." But they said: "Our Lord! Make the stages between our journey longer," and they wronged themselves; so We made them as tales (in the land), and We dispersed them all totally.

همانا در این، قطعاً نشانه‌هایی است برای هر صبورِ شکرگزار.

Verily, in this are indeed signs for every steadfast, grateful (person)}.

(سبأ، ۱۵-۱۹)

(Saba', 15-19)

علمای نسب ــ از جمله محمد بن اسحاق ــ گفته‌اند: نام سبأ عبد شمس بن یشجب بن یعرب بن قحطان است. او نخستین کسی بود که اسیر گرفت و بسیار با مردم بخشنده بود. سُهیلی گفته است: گفته می‌شود او نخستین کسی بود که تاج بر سر نهاد، و برخی از علما گفته‌اند که او مسلمان بود و شعری سرود که در آن به ظهور پیامبر محمد ﷺ مژده داد. این سخن اخیر به ابن دِحیه در کتابی به نام [التنویر فی مولد البشیر النذیر] نسبت داده شده است. امام احمد گفت: ابوعبدالرحمن از عبدالله بن لهیعه، از عبدالله بن دَلهَم برایم نقل کرد که گفت: شنیدم عبدالله بن عباس می‌گفت: مردی از رسول خدا ﷺ درباره سبأ پرسید که آیا مرد بود، یا زن، یا نام سرزمینی بود؟ ایشان ﷺ فرمودند: بی‌گمان او مردی بود که ده پسر برایش متولد شد. شش تن از آنان در یمن ساکن شدند و چهار تن در شام. آنان که در یمن ساکن شدند عبارت بودند از: مَذحِج، کِنده، ازد، أشعریون، أنمار و حِمیر. و آنان که در شام ساکن شدند عبارت بودند از: لخم، جُذام، عاملة و غسان. پرسشگر، فروة بن مُسیک غِطیفی بود.

Scholars of genealogy -among them was Muhammad Ibn Ishaq -said: the name of Saba' is `Abd Shams Ibn Yashjub Ibn Ya`rub Ibn Qahtan. He was the first to take captives and he was very generous to the people. As-Suhaili said: it is said that he was the first person to be crowned, and some scholars said he was Muslim and that he composed poetry in which he brought good news to the advent of Prophet Muhammad (Peace be upon him). This last saying was attributed to Ibn Didya in his book titled: [At-Tanwir fi Maulid Al-Bashir An- Nadhir] Imam Ahmed said: I have been told by Abu `Abdur Rahman, after `Abdullah Ibn Luhai` ah, after `Abdullah Ibn Da`lah saying: I heard `Abdullah Ibn Al- `Abbas as saying: A man asked Allah's Messenger (Peace be upon him) about Saba', whether it was a man, a woman, or a name of a land? He (Peace be upon him) said: Verily, he was a man to whom ten sons were born. Six thereof inhabited the Yemen andfour Sham (Syria). Those in Yemen were: Madhhaj, Kindah, Al-Azd, Al-Ash `ariyun, Anmar and Himyar. And those who inhabited Syria were: Laghm, Judham, `Amilah and Ghassan." The Questioner was Farwah Ibn Musaik Al-Ghatifi.

این بدان معناست که نام سبأ همه این قبایل را دربر می‌گیرد؛ از جمله ایشان، التبابعه (مفرد: تُبّع) در یمن بودند. پادشاهان آنان، همچون پادشاهان ایران، تاج بر سر می‌نهادند. عرب‌ها هر که بر یمن و حضرموت فرمان می‌راند را «تُبّع» می‌نامیدند، همان‌گونه که پادشاهان شام و شبه‌جزیرهٔ عربستان را «قیصر»، فرمانروای ایران را «خسرو»، فرمانروای مصر را «فرعون»، فرمانروای حبشه را «نجاشی» و فرمانروای هند را «بطلیموس» می‌خواندند. بلقیس نیز از میان پادشاهان حِمیَر بود که بر یمن حکم می‌راندند. ایشان در شادی و آسایش، با فراوانی روزی، از میوه‌ها، گیاهان و جز آن زندگی می‌کردند و مردمانی درستکار بودند که بر راه راست می‌رفتند؛ اما چون نعمت خداوند را دگرگون ساختند و انکارش کردند، ناگزیر خود و قومشان به نابودی و ویرانی گرفتار آمدند.

This means that the term Saba' covers all these tribes; among them also were At- Tababi `ah (Sing. Tubba` ) in the Yemen. Their kings used to put crowns on as were done by kings of Persia. The Arabs used to call whomsoever rules over the Yemen and Hadramaut "Tubba`", as they used to call kings of Sham (Syria) and the Arab Peninsula "Caesar", and the ruler of Persia "Khusrau", the ruler of Egypt Fir` aun (Pharaoh), the ruler of Abyssinia "Negus", and the ruler of India "Ptolemes", and Bilqis was from among the Himyar kings who ruled the Yemen. They lived in happiness and easiness, with abundance of sustenance: fruits, plants, etc. and they were righteous people who followed the Straight Path, but when they altered the Grace of Allah and denied it, they inevitably incurred to themselves and their peoples destruction and devastation.

محمد بن اسحاق از وهب بن منبّه روایت می‌کند که: خداوند متعال سیزده پیامبر برای آنان فرستاد. و السدّی ادعا کرده که خداوند متعال دوازده هزار پیامبر برای آنان فرستاد. خداوند داناتر است! مقصود این است که چون آنان هدایت را با گمراهی عوض کردند و به جای خداوند متعال در برابر خورشید سجده کردند، این ماجرا در زمان بلقیس و نیاکانش رخ داد و ادامه یافت تا آنکه خداوند سیلی را که از سد رها شده بود بر آنان فرستاد. خداوند متعال فرموده است: {اما آنان روی گرداندند (از فرمانبرداری خداوند)، پس سیل العرِم (سیلی که از سد رها شده بود) را بر ایشان فرستادیم، و دو باغ‌شان را به باغ‌هایی با میوه‌های تلخ و بد و درختان گز و چند درخت سِدر اندک تبدیل کردیم. این‌گونه آنان را به سزای کفرانشان کیفر دادیم، و جز ناسپاسان (کافران) را چنین کیفر نمی‌دهیم}.

Muhammad Ibn Ishaq narrating from Wahb Ibn Munabah said: Allah the Almighty sent them thirteen Prophets. And, As-Sadi claimed that Allah the Almighty sent them twelve thousand Prophets. Allah knows best! The point is, when they replaced guidance with misguidance and prostrated themselves before the sun instead of Allah the Almighty, the matter which took place during the era of Bilqis and her ancestors and that which continued till Allah sent over them a flood released from the dam. Allah the Almighty explained: {But they turned away (from the obedience of Allah), so We sent against them Sail Al-`Arim (flood released from the dam), and We converted their two gardens into gardens producing bitter bad fruit, and tamarisks, and some few lote trees. Like this We requited them because they were ungrateful disbelievers. And never do We requite in such a way except those who are ungrateful (disbelievers)}.

بسیاری از دانشمندان یادآور شده‌اند که سد مآرب برای نگه داشتن آب میان دو کوه بزرگ ساخته شد، و هنگامی که آب بالا آمد، مردم شروع به کاشتن باغ‌ها و درختان میوه‌دار و انواع گوناگونی از سبزیجات کردند. گفته می‌شود که بنیان‌گذار این سد، سبأ بن یعرب بود که مسیر هفتاد دره را تغییر داد و آن‌ها را وادار کرد که آب را در آن جاری سازند. افزون بر این، او آب را وادار کرد که از سی چشمه یا حفره بیرون بیاید، اما پیش از آن‌که کار را به پایان برساند، درگذشت.

Many scholars mentioned that the Dam of Ma'rab was built to keep water behind two great mountains, and when the water raised, the people began to implant orchards and fruitful trees and many kinds of vegetables. It is said that the originator of the darn was Saba' Ibn Ya` rub who changed the course of seventy valleys forcing them to pour out water therein. In addition, he forced the water to get out from thirty springs or holes, but he died before completing it.

قبیلهٔ حِمْیَر آن را کامل کرد و وسعت آن به اندازهٔ یک فرسنگ مربع بود.

So, the tribe of Himyar perfected it and it was of the space of one square league.

پس از آن، آنان در خوشی و فراوانی زندگی می‌کردند. قتادہ و دیگران گفتند: زن از میان ایشان با سبدی بر سر راه می‌رفت و آن سبد از میوه‌های تازه و رسیده پر می‌شد، و گفتند که هوایی که تنفس می‌کردند چنان پاک و خالص بود که نه مگس یافت می‌شد و نه میکروب‌های زیان‌بار در سرزمین ایشان. خداوند متعال می‌فرماید: {همانا برای سبأ (شِبا) ...

Thereupon, they were living in happiness and abundance. Qatada and others said: the woman (from among them) would go putting a basket on her head, and it would be filled with fresh, ripe fruits, and they said that the air they breathed was so clean and pure that neither flies, nor harmful germs were found in their land. Allah the Almighty says: {Indeed there was for Saba' (Sheba)

در مسکن‌شان نشانه‌ای بود: دو باغ، یکی از راست و یکی از چپ. (و به ایشان گفته شد:) از روزی پروردگارتان بخورید و او را سپاس گویید. سرزمینی پاک و پروردگاری آمرزنده!} (سبأ، ۱۵) و {و آنگاه که پروردگارتان اعلام کرد: اگر سپاس گزارید (با پذیرش ایمان و عبادت تنها خداوند)، بر (نعمت‌های) شما خواهم افزود؛ و اگر ناسپاسی کنید (یعنی کافر شوید)، بی‌گمان عذاب من سخت است}. (ابراهیم، ۷) اما هنگامی که غیر از خداوند متعال را آراستند و با نعمت او به تکبر رفتار کردند — مراحلی که میان ایشان بود و در آن‌ها شب و روز با امنیت سفر می‌کردند آسان بود — و از او خواستند که مسافت میان سفرهایشان را طولانی‌تر و دشوارتر گرداند. بدین‌سان خواستند نیکی را به بدی بدل کنند، همچنان که بنی‌اسرائیل از خداوند متعال خواستند که «من» و «سلوی» را به سبزی‌ها، خیار، فوم (گندم یا سیر)، عدس و پیاز تبدیل کند. در نتیجه، آن نعمت بزرگ و فضل فراگیر از ایشان سلب شد؛ سرزمینشان ویران گشت و خودشان در سراسر زمین پراکنده شدند. خداوند متعال می‌فرماید: {اما ایشان روی گرداندند (از فرمانبرداری خداوند)، پس سیلِ سدشکن را بر ایشان فرستادیم}.

a sign in their dwelling -place- two gardens on the right hand and on the left; (and it was said to them:) Eat of the provision of your Lord, and be grateful to Him. A fair land and an Oft-Forgiving Lord!} (Saba', 15) and, {And (remember) when your Lord proclaimed: If you give thanks (by accepting Faith and worshipping none but Allah), I will give you more (of My Blessings); but if you are thankless (i.e. disbelievers), verily My punishment is indeed severe}. (Ibrahim, 7) But, when they adorned other than Allah the Almighty and arrogantly dealt with His Grace -the stages (of journey) between them were easy in which they used to travel safely both by night and day -and asked Him to make the stages between their journeys longer and severer. Thus, they asked to turn the good into what is bad like the Children of Israel who asked Allah the Almighty to turn Manna and quails into herbs, cucumbers, Fum (wheat or garlic), lentils and onions. Thereupon, they were deprived that great blessing and comprehensive grace; their land was destroyed and they themselves were scattered allover the globe. Allah the Almighty says: {But they turned away (from the obedience of Allah), so We sent against them Sail Al-`Arim (flood released from the dam)}.

بسیاری از علما گفته‌اند: خداوند متعال موش‌ها یا رت‌ها را بر پایه‌های سد فرستاد، و هنگامی که مردم این را دریافتند، گربه‌ها آوردند تا آن‌ها را بخورند، اما همه بی‌فایده بود. پایه‌ها بسیار سست شدند و سرانجام سد فرو ریخت و آب همه چیز را غرق کرد. درختان پرثمر و خوب آنان، چنان‌که خداوند متعال توضیح داده، به درختانی بد تبدیل شدند: {و دو باغ آنان را به باغ‌هایی تبدیل کردیم که میوه‌ی تلخ و بد می‌دهد، و درختان گز}. و {و اندکی درخت کُنار}، زیرا آن‌ها نَبَق می‌دهند که در میان خارهای بی‌شمارشان بسیار اندک است. خداوند متعال می‌فرماید: {این‌گونه ما ایشان را به سبب ناسپاسی‌شان کیفر دادیم، و آیا جز ناسپاسان را کیفر می‌دهیم؟} یعنی ما تنها کسانی را با این عذاب سخت کیفر می‌دهیم که به ما کفر ورزیدند، فرستادگان ما را تکذیب کردند، فرمان‌های ما را نافرمانی کردند و حدود ما را زیر پا گذاشتند.

Many scholars said: Allah the Almighty sent mice or rats on the bases of the darn, and when they discovered this they brought cats to eat them up, but all was in vain. The bases became very weak and finally the darn collapsed and the water drowned everything. Their good fruitful trees turned into -as explained by Allah the Almighty -bad ones: {And We converted their two gardens into gardens producing bitter bad fruit, and tamarisks}. And {and some few lote-trees} for they produce Nabk which is very few among the countless thorns they have. Allah the Almighty says: {Like this We requited them because they were ungrateful disbelievers. And never do We requite in such a way except those who are ungrateful (disbelievers)} i.e. We only punish -with this severe punishment those who disbelieved in Us, belied Our Messengers, disobeyed Our Orders, and violated Our Boundaries.

الله تعالى يقول: {فَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ وَمَزَّقْنَاهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ} أي: بعد خراب بساتينهم وأموالهم وأرضهم، احتاجوا إلى السفر والارتحال، فتفرقوا في أنحاء الأرض، فذهب بعضهم إلى الحجاز، وانتقلت خزاعة إلى مكة. وذهب بعضهم أيضاً إلى المدينة المنورة، فكانوا أول من سكنها. ثم لحقت بهم ثلاث قبائل من اليهود: بنو قينقاع، وبنو قريظة، وبنو النضير. وقد حالف اليهود الأوس والخزرج وعاشوا هناك (حتى عصر النبي محمد ﷺ). وانتقل بعضهم إلى الشام، ثم تنصّروا بعد ذلك: غسّان، وعاملة، وبهراء، ولخم، وجذام، وتنوخ، وتغلب، وغيرهم.

Allah the Almighty says: {So We made them as tales (in the land), and We dispersed them all totally} i.e. after the destruction of their gardens, properties and land, they needed to travel and move away. Thus, they scattered in different parts of the land as some of them moved to the Hejaz, and Khuza' ah moved to Mecca. Some of them also moved to Al-Madinah Al-Munawwarah, they were the first to inhabit it. Then, they were followed by three tribes from the Jews: the Banu Qainuqa', Banu Quraizah, and Banu An-Nadir. The Jews made coalitions with the Aus and Khazraj and lived there (till the time of Prophet Muhammad (Peace be upon him)). Some of them, moved to Sham (Syria) and afterwards they converted to Christianity: Ghassan, Amilah, Bahra', Lukham, Judham, Tanukh, Taghlub, and others.

محمد بن إسحاق، در کتاب «سیرة النبی» [کتاب السیرة] گفته است: نخستین کسی که پیش از سیل العرم (سیلی که از سد رها شد) یمن را ترک کرد، عمرو بن عامر اللُّخمی بود. لُخم پسر عدی بن الحارث بن مُرّة بن اَزد بن زید بن مُهَا بن عمرو بن عُرَیب بن یَشْجُب بن زید بن کهلان بن سبأ بود. ابن هشام نیز گفته است: لُخم بن عدی بن عمرو بن غریب بن سبأ. ابن اسحاق گفت: دلیل کوچ او از یمن، آنچنان که ابو زید انصاری برایم نقل کرد، این بود که وی موشی یا رَتی را دید که زیر سد مأرب را می‌کَند؛ سدی که آب را پشت آن نگه می‌داشتند. پس دریافت که این سد زیاد دوام نخواهد آورد و تصمیم گرفت یمن را ترک کند. اما مردم خود را فریب داد و به کوچکترین پسرش دستور داد که در برابر مردم به صورتش سیلی بزند. پسر آنچه را دستور داده شده بود انجام داد و عمرو گفت: هرگز در جایی زندگی نخواهم کرد که کوچکترین پسرم به صورتم سیلی بزند. و اموالش را برای فروش عرضه کرد. بزرگان یمن گفتند:

Muhammad Ibn Ishaq, in his The Prophet's Biography [Kitab As-Sirah], said that the first to quit the Yemen before the Sail Al-'Arim (the flood released from the dam) was' Amr Ibn 'Amir Al-Lukhami. Lukham was the son of 'Adyi Ibn Al-Harith Ibn Murrah Ibn Azd Ibn Zaid Ibn Muha' Ibn 'Amr Ibn 'Uraib Ibn Yashjub Ibn Zaid Ibn Kahlan Ibn Saba'. It is said also by Ibn Hisham: Lukham Ibn 'Adyi Ibn 'Amr Ibn Gharib Ibn Saba'. Ibn Ishaq said: the reason behind his moving from Yemen as I was told by Abu Zaid Al-Ansari that he saw a mouse or rat digging beneath the dam of Ma'rab which was used to keep the water behind, so he realized that the dam would not stand so long, so he intended to move from the Yemen. However, he tricked his people by ordering his youngest son to slap him on the face before the people. The son did what he was ordered to and 'Amr said: I would never live in a place where my youngest son slapped me on the face. And he offered his property to be sold. The noblemen of the Yemen said:

از خشم عمرو فرصت را غنیمت شمرد و تمام داراییاش را خرید. از این رو، او همراه فرزندانش و نسلهایشان رهسپار شد. قبیلهٔ ازد گفت: ما هرگز عمرو بن عامر را رها نخواهیم کرد. پس داراییهای خود را فروختند و او را در گریزش همراهی کردند (بیآنکه از نیت واقعیاش آگاه باشند). آنان به سرزمین عَک رسیدند؛ قوم عک با ایشان جنگید و نبرد میان آنان فراز و نشیب داشت.

seize the opportunity of 'Amr's rage and buy all his property. Hence, he moved along with his children and their offspring. The Azd said: we never leave 'Amr Ibn 'Amir, so they sold their properties and accompanied him in his fleeing (without knowing his real intentions). They arrived at the land of `Ak who fought against them and their war had its ups and downs.

سرانجام، آنان از سرزمین «عَک» بیرون رفتند و در سرزمین‌ها پراکنده شدند. ابنِ جَفنه، پسرِ عمرِو بنِ عامر، به شام رفت؛ اَوس و خَزرج به یَثرب (المدینة المنورة) رفتند؛ خُزاعه به مَرَّان رفت؛ ازد شَنوءه به شَراه رفت، و ازدِ عُمان به عُمان رفت. سپس خداوندِ متعال سیل را بر سدّ فرستاد و آن کاملاً فرو ریخت. قرآنِ کریم گواهیِ این رویداد است.

Finally, they departed from the land of 'Ak and dispersed in the lands. Ibn Jafnah Ibn 'Amr Ibn 'Amir went to Sham (Syria), Al-Aus and Al-Khazraj went to Yathrib (Al-Madinah Al-Munawwarah), Khuza'ah went to Marran, Azd As-Sarah went to As-Sarah, and Azd 'Amman went to 'Amman, then Allah the Almighty sent the flood against the dam and it was totally collapsed. The Glorious Qur'an bears witness to this incident.

قال السدي مثله، وقال محمد بن إسحاق: كان عمرو بن عامر كاهناً، وقال غيره: كانت امرأته طريفة بنت الخير الحميرية، وكانت كاهنة، فأخبرت بخراب بلادهم كأنهم رأوا في تلك الجرذ أو الفأرة دلالة، فصنعوا ما صنعوا، والله أعلم! وقد ذُكرت قصته بكاملها في التفسير عن عكرمة بعد ابن أبي حاتم.

As-Sadi narrated the like and Muhammad Ibn Ishaq said that 'Amr Ibn `Amir was a priest. Others said that his wife was Tarifah Bint Al-Khair Al-Himyariyah and that she was a priestess. She foretold the destruction of their country as if they saw an indication in that rat or mouse, so they did what they did, and Allah knows best! His whole story was mentioned in the Exegesis on the authority of `Ikriamh after Ibn Abu Hatim.

However, not all the people of Saba' moved from the Yemen after the collapsing of the dam, but the majority thereof stayed there. Only the people of the Dam (Ma'rab) went away and dispersed in the land. This is expressed in the Hadith mentioned earlier that was narrated by `Abdullah Ibn `Abbas, that the majority of the Yemenites did not move from the Yemen. Only four tribes quitted and six tribes stayed. They continued to live there and the ruling was kept by them and the Tababi`ah till they were deprived of their own self-ruling - for about seventy years - by the army sent by the Negus under the command of Abraha and Aryat. Then, it was regained by Saif Ibn Dhi Yazan Al-Himyari shortly before Prophet Muhammad ﷺ's birth. Then, Allah's Prophet ﷺ

However, not all the people of Saba' moved from the Yemen after the collapsing of the dam, but the majority thereof stayed there. Only the people of the Dam (Ma'rab) went away and dispersed in the land. This is expressed in the Hadith mentioned earlier that was narrated by `Abdullah Ibn `Abbas, that the majority of the Yemenites did not movem from the Yemen. Only four tribes quitted and six tribes stayed. They continued to live there and the ruling was kept by them and the Tababi`ah till they were deprived of their own self-ruling - for about seventy years -by the army sent by the Negus under the command of Abraha and Aryat. Then, it was regained by Saif Ibn Dhi Yazan AI-Himyari shortly before Prophet Muhammad's birth. Then, Allah's Prophet (Peace be upon him)

پیامبر ﷺ علی بن ابی طالب و خالد بن ولید را، سپس ابو موسی اشعری و معاذ بن جبل را به یمن فرستاد تا مردم را به پذیرش اسلام فرا بخوانند. سپس اسود عنسی بر یمن مسلط شد و نمایندگان رسول خدا ﷺ را بیرون راند. در دوران ابوبکر صدیق، اسود عنسی کشته شد و مسلمانان در یمن دست برتر را یافتند.

sent to the Yemen `Ali Ibn Abu Talib and Khalid Ibn Al-Walid, then Abu Musa Al- Ash`ari and Mu`adh Ibn Jabal to invite the people to embrace Islam. Then, Al- Aswad Al-`Ansi seized the Yemen and drove out the deputies of Allah's Messenger (Peace be upon him). During the era of Abu Bakr As-Siddiq, Al-Aswad Al-`Ansi was killed and the Muslims had the upper hand in the Yemen.