الله، تبارک و تعالی می‌فرماید:

Allah, the Almighty says:

{و (یاد کن) زمانی را که موسی به جوان خادم خود گفت: «دست برنمی‌دارم تا به محل تلاقی دو دریا برسم، یا سال‌ها راه بپیمایم.» اما چون به محل تلاقی آن دو دریا رسیدند، ماهی خود را فراموش کردند و آن ماهی راه خود را در دریا به‌سان سرنگی گرفت. پس چون از آن محل گذشتند، موسی به جوان خادم خود گفت: «ناشتای ما را بیاور؛ به‌راستی در این سفر ما سخت خسته شده‌ایم.» گفت: «آیا به یاد داری که هنگامی که به آن صخره پناه بردیم، من ماهی را فراموش کردم؛ و جز شیطان کسی مرا از یادآوری آن غافل نکرد، و ماهی به شگفت‌انگیزترین شکل راه خود را در دریا گرفت!» [موسی] گفت: «همان است که می‌جستیم.» پس بازگشتند و همان راه را که آمده بودند پی گرفتند. آنگاه یکی از بندگان ما را یافتند که به او رحمتی از جانب خود داده بودیم و دانشی از نزد خود به او آموخته بودیم. موسی به او [خضر] گفت: «آیا اجازه می‌دهی تو را همراهی کنم تا از آن دانشی که به تو آموخته شده، و راه راست و رشدی که به تو داده شده، به من بیاموزی؟» گفت: «به‌راستی تو نمی‌توانی با من شکیبایی کنی! و چگونه بر چیزی که به آن احاطه نداری شکیبا باشی؟» موسی گفت: «اگر خدا بخواهد، مرا شکیبا خواهی یافت و در هیچ امری نافرمانی تو نخواهم کرد.» گفت: «پس اگر مرا همراهی می‌کنی، از چیزی پرسش مکن تا خود از آن با تو سخن آغاز کنم.» پس هر دو به راه افتادند، تا آنگاه که سوار کشتی شدند، او [خضر]}

{And (remember) when Musa (Moses) said to his boy-servant: "I will not give up (travelling) until I reach the junction of the two seas or (until) I spend years and years in travelling." But when they reached the junction of the two seas, they forgot their fish, and it took its way through the sea as in a tunnel. So when they had passed further on (beyond that fixed place), Musa (Moses) said to his boy-servant: "Bring us our morning meal; truly, we have suffered much fatigue in this, our journey." He said: "Do you remember when we betook ourselves to the rock? I indeed forgot the fish,; none but Shaitan (Satan) made me forget to remember it, it took its course into the sea in a strange (way)!" [Musa (Moses)] said: "That is what we have been seeking;" So they went back retracing their footsteps; Then they found one of Our slaves, on whom We had bestowed mercy from Us, and whom We had taught knowledge from Us; Musa (Moses) said to him (Al-Khadir): "May I follow you so that you teach me something of that knowledge (guidance and true path) which you have been taught (by Allah)?" He (Al-Khadir) said: "Verily you will not be able to have patience with me! And how can you have patience about a thing which you know not;" Musa (Moses) said: "If Allah wills, you will find me patient, and I will not disobey you in aught;" He (Al-Khadir) said: "Then, if you follow me, ask me not about anything till I myself mention of it to you;" So they both proceeded, till, when they embarked the ship, he (Al-Khadir)

... سوراخ کرد. موسیٰ گفت: «آیا آن را سوراخ کردی تا اهلش را غرق کنی؟ به راستی کار بسیار ناپسندی انجام دادی». (خضر) گفت: «آیا به تو نگفتم که تو هرگز نمی‌توانی با من صبر کنی؟» [موسیٰ] گفت:

scuttled it; Musa (Moses) said: "Have you scuttled it in order to drown its people? Verily, you have committed a thing Imr (a Munkar -evil, bad, dreadful thing); " He (Al-Khadir) said: "Did I not tell you, that you would not be able to have patience with me?" [Musa (Moses)] said:

«مرا به خاطر آنچه فراموش کردم مؤاخذه مکن، و در کار من بر من سخت مگیر.» پس هر دو به راه افتادند تا به پسری رسیدند و او (خضر) وی را کشت. موسی گفت: «آیا کسی را که بی‌گناه بود و کسی را نکشته بود، کشتی؟ به یقین کار ناپسندی مرتکب شدی!» (خضر) گفت: «آیا به تو نگفتم که تو هرگز نمی‌توانی با من صبر کنی؟» [موسی] گفت: «اگر پس از این چیزی از تو پرسیدم، مرا همراه خود مدار؛ از جانب من عذری یافته‌ای.» پس هر دو به راه افتادند تا چون به اهل شهری رسیدند، از ایشان طعام خواستند، اما ایشان از پذیرایی از آن دو خودداری کردند. آنگاه در آن‌جا دیواری یافتند که می‌خواست فرو ریزد، و او (خضر) آن را راست کرد. [موسی] گفت: «اگر می‌خواستی، قطعاً می‌توانستی برای آن مزدی بگیری!» (خضر) گفت: «این جدایی میان من و تو است. اکنون تفسیر آن چیزهایی را به تو می‌گویم که نتوانستی در برابرشان صبر کنی. اما آن کشتی، از آنِ مسکینانی بود که در دریا کار می‌کردند. پس خواستم آن را معیوب کنم، زیرا پشت سر ایشان پادشاهی بود که هر کشتی‌ای را به زور می‌گرفت. و اما آن پسر، پدر و مادرش مؤمن بودند و ترسیدیم که او با طغیان و کفر بر آن دو ستم کند. پس خواستیم که پروردگارشان او را به جای وی، فرزندی بهتر از نظر پاکی و نزدیک‌تر به مهربانی به ایشان عطا کند. و اما آن دیوار، از آنِ دو پسر یتیم در آن شهر بود و زیر آن گنجی از آنِ ایشان بود؛ و پدرشان مردی صالح بود، و پروردگارت خواست که به کمال توانایی خود برسند و گنجشان را به رحمتی از جانب پروردگارت بیرون آورند. و من آن را از روی میل خود انجام ندادم. این است تفسیر آن چیزهایی که نتوانستی در برابرشان صبر کنی.» {الکهف، ۶۰-۸۲}

"Call me not to account for what I forgot,4 and be not hard upon me for my affair (with you);" Then they both proceeded, till they met a boy, and he (Al-Khadir) killed him; Musa (Moses) said: "Have you killed an innocent person who had killed none? Verily, you have committed a thing Nukr (a great Munkar prohibited, evil, dreadful thing)!" (Al- Khadir) said: "Did I not tell you that you can have no patience with me?" [Musa (Moses)] said: "If I ask you anything after this, keep me not in your company, you have received an excuse from me; " Then they both proceeded, till, when they came to the people of a town, they asked them for food, but they refused to entertain them; Then they found therein a wall about to collapse and he (Al-Khadir) set it up straight; (Musa (Moses)] said: If you had wished, surely, you could have taken wages for it!" (Al-Khadir) said: "This is the parting between me and you, I will tell you the interpretation of (those)things over which you were unable to hold patience. As for the ship, it belonged to Masakin (poor people) working in the sea. So I wished to make a defective damage in it, as there was a king behind them who seized every ship by force. And as for the boy, his parents were believers, and we feared lest he should oppress them by rebellion and disbelief. So we intended that their Lord should change him for them for one better in righteousness and nearer to mercy. And as for the wall, it belonged to two orphan boys in the town; and there was under it a treasure belonging to them; and their father was a righteous man, and your Lord intended that they should attain their age of full strength and take out their treasure as a mercy from your Lord. And I did them not of my own accord. That is the interpretation of those (things) over which you could not hold patience}. (Al-Kahf, 60-82)

برخی از اهل کتاب گفته‌اند: کسی که با خضر دیدار کرد، موسی بن میشا بن یوسف بن یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم، پدر پیامبران بود.

Some of the People of the Book said: the one who met Al-Khadir was Musa Ibn Misha Ibn Yusuf Ibn Ya` ub Ibn Ishaq Ibn Ibrahim, father of the Prophets.

اما الرأی الأصح أنه موسى بن عمران، النبی الذی أرسله الله إلى بنی إسرائیل. Wait, the target is Persian. Here is the Persian translation: اما دیدگاه صحیح‌تر این است که او موسی بن عمران بود، همان پیامبری که خداوند به سوی بنی‌اسرائیل فرستاد.

But, the most authentic view is that he was Musa Ibn `Imran, the Prophet sent by Allah to the Children of Israel.

روایت از امام البخاری: به من حدیث گفت الحمیدی، از سفیان، از عمرو بن دینار، از سعید بن جبیر که گفت: به ابن عباس گفتم: «نوف البکالی ادعا می‌کند که موسی (همراه خضر) موسای بنی اسرائیل نبود، بلکه موسای دیگری بود.» ابن عباس (رضی الله عنه) فرمود:

Narrated Imam Al-Bukhari: I was told by Al-Hamidi after Sufyan after `Amr Ibn Dinar after Sa`id Ibn Jubair as saying: I said to Ibn `Abbas: "Nauf AI-Bakali claims that Moses (the companion of AI-Khadir) was not the Moses of Banu Israel but he was another Moses." Ibn `Abbas (May Allah be pleased with him)

پیامبر ﷺ فرمود که دشمن خدا (نوج) دروغگو بود. از أبی بن کعب روایت شده است:

remarked that the enemy of Allah (Nauj) was a liar. Narrated Ubai bin Ka `b:

پیامبر ﷺ فرمودند: «روزی موسیٰ ـ علیه السلام ـ برخاست و برای بنی اسرائیل سخنرانی کرد. از او پرسیده شد: "داناترین مردم کیست؟" گفت: "من داناترینم." خداوند موسیٰ را سرزنش کرد، زیرا علم مطلق را به او نسبت نداده بود. پس خداوند به او وحی فرستاد: "در محل تلاقی دو دریا بنده‌ای از بندگان من هست که از تو داناتر است." موسیٰ گفت: "پروردگارا! چگونه می‌توانم او را ملاقات کنم؟" خداوند متعال فرمود: "ماهی‌ای را در سبدی بزرگ بردار (و حرکت کن) و در جایی که ماهی را گم کردی، او را خواهی یافت." پس موسیٰ همراه با خادم جوانش، یوشع بن نون، حرکت کرد و ماهی‌ای را در سبدی بزرگ حمل می‌کرد تا به صخره‌ای رسیدند که سر بر آن نهادند (یعنی دراز کشیدند) و خوابیدند. ماهی از سبد بیرون آمد و مانند تونلی به درون دریا رفت. این برای موسیٰ و خادم جوانش امری شگفت‌انگیز بود. آنان بقیه آن شب و روز بعد را ادامه دادند. چون روز شد، موسیٰ به خادم جوانش گفت: {صبحانه ما را بیاور، به راستی که در این سفر بسیار خسته شده‌ایم}. موسیٰ خسته نشد تا اینکه از جایی که به او گفته شده بود گذشت. در آنجا خادم جوان به موسیٰ گفت: {آیا به یاد داری که وقتی به صخره پناه بردیم، من ماهی را فراموش کردم}. موسیٰ گفت:

The Prophet (Peace be upon him) said: "Once Prophet Moses stood up and addressed Banu Israel. He was asked: "Who is the most learned man amongst the people?" He said: "I am the most learned." Allah admonished Moses as he did not attribute absolute knowledge to Him (Allah). So Allah inspired to him, "At the junction of the two seas there is a slave of mine who is more learned than you." Moses said: "O my Lord! How can I meet him?" Allah Almighty said: "Take a fish in a large basket (and proceed) and you will find him at the place where you will lose the fish." So Moses set out along with his (servant) boy, Yusha` bin Nun and carried a fish in a large basket till they reached a rock, where they laid their heads (i. e. lay down) and slept. The fish came out of the basket and it took its way into the sea as in a tunnel. So it was an amazing thing for both Moses and his (servant) boy. They proceeded for the rest of that night and the following day. When the day broke, Moses said to his (servant) boy: {Bring us our early meal. No doubt, we have suffered much fatigue in this journey}. Moses did not get tired till he passed the place about which he was told. There the (servant) boy told Moses: {Do you remember when we betook ourselves to the rock, I indeed forgot the fish}. Moses remarked:

{آن چیزی است که ما در جستجویش بودیم}، پس آن دو از همان راهی که آمده بودند بازگشتند، تا به آن صخره رسیدند. آنجا مردی را دیدند که با جامه‌ای پوشیده شده بود (یا خود را با جامه‌اش پوشانده بود). موسی به او سلام کرد. الخضر در پاسخ گفت: «مردم در سرزمین شما به یکدیگر چگونه سلام می‌کنند؟» موسی گفت: «من موسی هستم.» او پرسید: «موسای بنی‌اسرائیل؟» موسی با تأیید پاسخ داد و افزود: «آیا می‌توانم تو را دنبال کنم تا آن دانشی را که به تو آموخته شده به من بیاموزی؟» الخضر پاسخ داد: «هرگز! ای موسی، تو نمی‌توانی با من شکیبا باشی! من دانشی از دانش‌های الهی دارم که او به من آموخته و تو آن را نمی‌دانی، و تو دانشی داری که خداوند به تو آموخته و من آن را نمی‌دانم.» موسی گفت: «اگر خدا بخواهد، مرا شکیبا خواهی یافت و در هیچ چیز از تو سرپیچی نخواهم کرد.» پس آن دو با هم به راه افتادند و در امتداد ساحل دریا راه می‌رفتند، زیرا کشتی نداشتند. در این میان، کشتی‌ای از کنارشان گذشت و از سرنشینان آن خواستند که آن دو را سوار کنند. سرنشینان کشتی الخضر را شناختند و بی‌آنکه کرایه بگیرند، آن دو را سوار کردند.

{That is what we have been seeking. So they went back retracing their footsteps}, till they reached the rock. There they saw a man covered with a garment (or covering himself with his own garment). Moses greeted him. Al- Khadir replied saying: "How do people greet each other in your land?" Moses said: "I am Moses." He asked: "The Moses of Banu Israel?" Moses replied in the affirmative and added: "May I follow you so that you teach me of that knowledge which you have been taught." Al-Khadir replied: "Verily! You will not be able to remain patient with me, 0 Moses! I have some of the knowledge of Allah which He has taught me and which you do not know, while you have some knowledge which Allah has taught you which I do not know." Moses said: "Allah willing, you will find me patient and I will not disobey you in aught. So both of them set out walking along the seashore, as they did not have a boat. In the meantime a boat passed by them and they requested the crew of the boa(. to take them on board. The crew recognized Al-Khadir and took them on board without fare.

سپس گنجشکی آمد و روی لبه‌ی کشتی نشست و نوکش را یک یا دو بار در دریا فرو برد. خضر گفت: «ای موسی! علم من و علم تو از علم خداوند چیزی نکاست، مگر به اندازه‌ای که این گنجشک با نوک خود از آب دریا کاست.» خضر به یکی از تخته‌های کشتی رفت و آن را از جا کند. موسی گفت: «این مردم ما را بی‌مزد سوار کردند، اما تو کشتی‌شان را سوراخ کردی تا سرنشینانش را غرق کنی.» خضر پاسخ داد: «آیا نگفتم که تو هرگز نمی‌توانی با من شکیبا باشی؟» موسی گفت: «مرا به سبب آنچه فراموش کردم مؤاخذه مکن.» نخستین عذر موسی این بود که فراموش کرده بود. سپس به راه ادامه دادند و به پسربچه‌ای برخوردند که با دیگر پسران بازی می‌کرد. خضر سر پسر را از بالا گرفت و با دست‌هایش آن را کند (یعنی او را کشت). موسی گفت:

Then a sparrow came and stood on the edge of the boat and dipped its beak once or twice in the sea. Al-Khadir said: "O Moses! My knowledge and your knowledge have not decreased Allah's knowledge except as much as this sparrow has decreased the water of the sea with its beak." Al-Khadir went to one of the planks of the boat and plucked it out. Moses said: "These people gave us a free lift but you have broken their boat and scuttled it so as to drown its people." Al-Khadir replied: "Didn't I tell you that you will not be able to remain patient with me." Moses said: "Call me not to account for what I forgot." The first (excuse) of Moses was that he had forgotten. Then they proceeded further and found a boy playing with other boys. Al-Khadir took hold of the boy's head from the top and plucked it out with his hands (i.e. killed him). Moses said:

«آیا جانی بی‌گناه را کشتی، آن هم کسی را که کسی را نکشته است؟» خضر پاسخ داد: «آیا به تو نگفتم که تو هرگز نمی‌توانی با من شکیبایی کنی؟» سپس هر دو رفتند تا آنکه به اهل شهری رسیدند، از آنان خواستند که مهمانشان کنند، اما از پذیرایی‌شان خودداری کردند. آنگاه در آنجا دیواری یافتند که نزدیک بود فرو ریزد. خضر آن را با دستان خود تعمیر کرد. موسی گفت: «اگر می‌خواستی، می‌توانستی برای این کار مزد بگیری.» خضر پاسخ داد: «این جدایی میان من و تو است.» پیامبر ﷺ (محمد ﷺ)

"Have you killed an innocent soul who has killed none." AI-Khadir replied: "Did I not tell you that you cannot remain patient with me?" Then they both proceeded till when they came to the people of a town, they asked them for food, but they refused to entertain them. Then they found there a wall on the point of collapsing. Al-Khadir repaired it with his own hands. Moses said: "If you had wished, surely you could have taken wages for it." Al-Khadir replied: "This is the parting between you and me." The Prophet (Muhammad (Peace be upon him))

خدا به موسی رحم کند! ای کاش او صبر بیشتری می‌کرد تا بیشتر از داستانش با الخضر بیاموزد۔ (صحیح البخاری)

added: "May Allah be Merciful to Moses! Would that he could have been more patient to learn more about his story with Al-Khadir." (Sahih Al-Bukhari)

الله تبارک و تعالی میفرماید: {و اما دیوار، متعلق به دو پسر یتیم در آن شهر بود}. سهیلی گفته است: آن دو، اَسرَم و صَریم، پسران کاشح بودند. {و زیر آن، گنجی از آنِ آن دو قرار داشت}، یعنی آن گنج، طلا بود یا نوعی دانش. با این حال، محتملترین دیدگاه این است که آن، نوعی دانش بود که بر لوحی از طلا نوشته شده بود.

Allah the Almighty says: {And as for the wall, it belonged to two orphan boys in the town}, As Suhaili said: they were Asram and Sarim sons of Kashih. {And there was under it a treasure belonging to them}, i.e. the treasure was gold, or some kind of knowledge. However, the most likely view is that it was some kind of knowledge inscribed on a golden board.

قال البزار: حدّثني إبراهيم بن سعيد الجوهري، عن بشر بن المنذر، عن الحارث بن عبدالله اليحبصي، عن عياض بن عباس الغساني، عن ابن هجيرة، عن أبي ذر قال: «الكنز المذكور في كتاب الله (القرآن الكريم) كان لوحًا من ذهب خالص كُتب فيه: عجبتُ لمن أيقن بالقدر ثم نصب، وعجبتُ لمن ذكر النار ثم ضحك، وعجبتُ لمن ذكر الموت ثم غفل عن معنى "لا إله إلا الله»». وروي مثلُه عن الحسن البصري، وعمرَ مولى عَفْرة، وجعفرِ الصادق.

Al-Bazzar said: I was told by Ibrahim Ibn Sa'id Al-Jauhari after Bishr Ibn Al- Mundhir ufter Al Harith Ibn 'Abdullah Al- Yahbasi after 'Iyad Ibn `Abbas Al- Ghassani after Ibn Hujairah after Abu Dharr as saying: "The treasure mentioned in Allah's Book (the Glorious Qur'an) was a solid golden board where it was inscribed: I wondered at the one who affirmed faith in the Divine Decree and then he exerted himself; and I wondered at the one who remembered Hell-Fire and then he laughed; and I wondered at the one who remembered death and then he became heedless of the meaning of 'There is no god but Allah.'" The like was narrated by Al-Hasan Al-Basri, ` Umar the freed slave of `Afrah and Ja`far As-Sadiq.

قولِ خداوند: {و پدرشان مردی صالح بود}، یعنی هفتمین یا دهمین جدِّ آنان. با این حال، این امر ثابت می‌کند که صلاح پدر به فرزندانِ خودش و فرزندانِ ایشان سود می‌رساند.

Allah's Saying: {And their father was a righteous man}, i.e. their seventh or tenth grandfather. However, this proves that the righteousness of the father benefits his own children and their children.

قول خداوند: {به عنوان رحمتی از جانب پروردگارت}، این دلیل نصی است بر اینکه خضر پیامبر بود و او هیچ کاری را از روی هوای نفس خود انجام نداد، بلکه به فرمان خداوند متعال عمل کرد.

Allah's Saying: {as a mercy from your Lord} , this is a textual proof that Al-Khadir was a Prophet and that he did not do anything out of his own desire but as ordered by Allah the Almighty.

نام، نسب و نبوت خضر: آیا او هنوز زنده است؟

Al-Khadir's Name, Lineage and Prophethood: Is He Still Alive?

نام واقعی، نسب و جایگاه الخضر موضوعی اختلافی است. این موضوع را می‌توان به این پرسش بسیار مهم افزود: آیا او هنوز زنده است؟

The real name, lineage and status of Al-Khadir are controversial. This can be added to the very important question: is he still alive?

الحافظ ابن عساكر گفت: گفته می‌شود که او خضر، پسر آدم است. ابن قتیبه گفت: نام او بَلیا - یا اَیلیا - پسر مَلَکان، پسر فالغ، پسر عابر، پسر شالخ، پسر أرفخشد، پسر سام، پسر نوح (علیه السلام) بود.

Al-Hafiz Ibn `Asakir said: He is said to be Al-Khadir son of Adam. Ibn Qutaibah said: His name was Balya -or Aylya -Ibn Malakan Ibn Faligh Ibn `Abir Ibn Shalikh Ibn Arfakhshdh Ibn Sam Ibn Noah (Peace be Upon him).

اسماعیل بن ابی اویس گفت: نام او المعمر بن مالک بن عبدالله بن نصر بن لَزد بود.

Isma`il Ibn Abu Uwais said: His name was Al-Mu`amir Ibn Malik Ibn `Abdullah Ibn Nasr Ibn Lazd.

و گروهی دیگر گفته‌اند: او خَضِر بن عَمِّیایِیل بن الأفِیز بن العِیص بن إسحاق بن النبی إبراهیم (علیه السلام) است. و در مورد نام و نسب او دیدگاه‌های بسیار دیگری نیز وجود دارد.

Others said: He is Khadrun Ibn `Amyaiyl Ibn Al-afiz Ibn AI-`Iys Ibn Ishaq Ibn Prophet Ibrahim (Peace be upon him). There are so many other views pertaining to his name and lineage.

امام بخاری گفت: محمد بن سعید اصبهانی، پس از ابن مبارک، پس از معمر، پس از همام، از ابوهریره (رضی اللہ عنہ) به من خبر داد که پیامبر ﷺ فرمود: «خضر را از آن رو خضر نامیدند که بر زمین سفید و خشکی نشست و پس از نشستن او، آن زمین با گیاه سبز شد.» قبیصه از ثوری، از منصور، از مجاهد روایت کرد که گفت: خضر را از آن رو خضر نامیدند که هر چیز پیرامون او سبز می‌شد هنگامی که برای نماز می‌ایستاد. پیش‌تر گفته شد که موسی و یوشع (علیهما السلام) راه آمده را بازگشتند تا به آن صخره رسیدند. در آنجا مردی را دیدند که جامه‌ای سبز بر تن داشت (یا خود را با جامه‌ی خویش پوشانده بود). موسی به او سلام کرد. خضر پاسخ داد: «در سرزمین شما مردم چگونه بر یکدیگر سلام می‌کنند؟» موسی گفت: «من موسی هستم.» پرسید: «موسای بنی‌اسرائیل؟» موسی پاسخ مثبت داد و افزود: «آیا می‌توانم از تو پیروی کنم تا آنچه از دانشی را که به تو آموخته‌اند به من بیاموزی... و غیره؟»

Imam Al-Bukhari said: I was told by Muhammad Ibn Sa'id Al-Asbahani after Ibn Al-Mubarak after Mu`amir after Hammam on the authority of Abu Hurairah (May Allah be pleased with him) that the Prophet (Peace be upon him) said: "Al- Khadir was named so because he sat over a barren white land, it turned green with plantation after (his sitting over It)." Qabisah narrated on the authority of Ath-Thauri after Mansur after Mujahid as saying: Al-Khadir was named so because everything around him used to turn into green when he stands for prayer. It was stated earlier that Moses and Yusha` (Peace be upon them) went back retracing their footsteps, till they reached the rock. There they saw a man covered with a green garment (or covering himself with his own garment). Moses greeted him. Al-Khadir replied saying: "How do people greet each other in your land?" Moses said: "I am Moses." He asked: "The Moses of Banu Israel?" Moses replied in the affirmative and added: "May I follow you so that you teach me of that knowledge which you have been taught... etc."

ابتدا: الله تبارک و تعالی می‌فرماید: {پس بنده‌ای از بندگان ما را یافتند که به او رحمتی از جانب خود داده بودیم و او را دانشی از نزد خود آموخته بودیم}. (الکهف، ۶۵)

First: Allah the Almighty says: {Then they found one of Our slaves, on whom We had bestowed mercy from Us, and whom We had taught knowledge from Us}. (Al-Kahf, 65)

دوم: موسی به خضر گفت: {موسی به او (خضر) گفت:

Second: Moses says to Al-Khadir: {Musa (Moses) said to him (Al-Khadir):

«آیا می‌توانم از تو پیروی کنم تا از آن دانشی (هدایت و راه راست) که به تو آموخته شده، چیزی به من بیاموزی؟» (خضر) گفت: «به یقین تو هرگز نخواهی توانست با من شکیبایی کنی! و چگونه می‌توانی در باره چیزی که به آن احاطه نداری شکیبا باشی؟» موسی گفت: «اگر خدا بخواهد، مرا شکیبا خواهی یافت و در هیچ کاری از فرمان تو سرپیچی نخواهم کرد.» (خضر) گفت: «پس اگر از من پیروی می‌کنی، از چیزی نپرس تا آنکه خودم از آن با تو سخن بگویم.» (الکهف، ۶۶-۷۰) پس اگر او پیامبر نمی‌بود، موسی ﷺ او را چنین خطاب نمی‌کرد و او نیز به موسی ﷺ چنین پاسخ نمی‌داد. موسی ﷺ همراهی او را می‌خواست، زیرا می‌خواست بخشی از دانشی را که خدا به خضر داده و به خود او داده نشده بود، فرا گیرد. اگر خضر جز پیامبر بود، معصوم نمی‌بود. و موسی ﷺ نیز مشتاق همراهی او نمی‌بود، زیرا خود موسی ﷺ پیامبری گرامی و فرستاده‌ای معصوم بود.

"May I follow you so that you teach me something of that knowledge (guidance and true path) which you have been taught (by Allah)?" He (Al-Khadir) said: "Verily you will not be able to have patience with me! And how can you have patience about a thing which you know not." Musa (Moses) said: "If Allah wills, you will find me patient, and I will not disobey you in aught." He (Al-Khadir) said: "Then, if you follow me, ask me not about anything till I myself mention of it to you"). (Al-Kahf, 66-70) So, were he not a Prophet, Moses would not address him that way, and he would not answer Moses that way as well. Moses sought his company because he wanted to get some of the knowledge Al-Khadir was given by Allah and that which Moses did not get. Were Al-Khadir anything but a Prophet, he would not be infallible. Thus, Moses would not be keen to accompany him because Moses himself was an honorable Prophet and an infallible Messenger.

اگر خضر پیامبر نبود، موسی برای جستجوی او هشتاد سال زحمت نمی‌کشید. هنگامی که موسی با خضر دیدار کرد، او را بسیار محترم شمرد و با فروتنی از او پیروی کرد تا تا حد امکان از دانش الهی او بهره ببرد.

Were Al-Khadir anything but a Prophet, Moses would not take the trouble of searching for him for eighty years. When Moses met with Al-Khadir, Moses highly respected him and followed him submissively to gain as much as possible of his divine knowledge.

سوم: خضر عمداً آن پسر را کشت. او بدون الهام از جانب الله سبحانه و تعالی که به او دستور داده باشد، چنین کاری نمی‌کرد. این واقعه می‌تواند به‌عنوان دلیلی جداگانه بر این باشد که خضر پیامبر بود. همچنین می‌تواند دلیلی بر این باشد که او معصوم بود. خضر پسر را کشت زیرا به او الهام شده بود که این پسر وقتی بزرگ شود کافر خواهد شد و والدینش به‌سبب عشق شدیدی که به او دارند، از او پیروی خواهند کرد. پس او را کشت تا ایمان والدین را نجات دهد. این نشان می‌داد که او پیامبری معصوم بود.

اکثر علما گفته‌اند: «خضر هنوز زنده است، زیرا او کسی بود که آدم (علیه السلام) را پس از طوفان به خاک سپرد و بدین ترتیب تحت تأثیر دعای آدم قرار گرفت که هر کس او را به خاک بسپارد، عمر طولانی خواهد داشت.» برخی گفته‌اند: «او هنوز زنده است زیرا از چشمه حیات نوشیده است.» روایات و داستان‌های بسیاری وجود دارد که کسانی که به وجود کنونی خضر معتقدند، نظر خود را بر آن‌ها بنا نهاده‌اند. اما همه روایات و احادیثی که به این موضوع مربوط‌اند، ضعیف و ساختگی هستند و راویان آن‌ها معصوم نیستند.

The majority of scholars said: "Al-Khadir is still alive because he was the one who buried Adam (Peace be upon him) after the Deluge and thus he was affected by the invocation of Adam that he who buries him will live long." Some people said: "he is still alive because he drank of the spring of life." There are so many narrations and stories on which those who viewed the existence of Al-Khadir today based their opinion. But, all the narrations and Hadiths pertaining to that issue are weak and invented and those who narrated them are not infallible.

عبدالرزاق گفت: معمر به من خبر داد که ابوسعید الخدری گفت:

'Abdur Razzaq said: I was told by Mu' amir that Abu Sa'id AI-Khudri said:

«یک روز رسول خدا ﷺ برای ما روایتی طولانی درباره دجال بیان کردند، و از جمله آنچه برای ما نقل فرمودند این بود: دجال خواهد آمد و از ورود به گردنه‌های مدینه بازداشته خواهد شد. او در یکی از شورهزارهای نزدیک مدینه اردو خواهد زد و مردی نزد او ظاهر خواهد شد که بهترین یا یکی از بهترین مردم است. او خواهد گفت: "گواهی می‌دهم که تو همان دجالی هستی که رسول خدا ﷺ داستانش را برای ما گفته است." دجال (به حاضران) خواهد گفت: "ببینید، اگر این مرد را بکشم و سپس زنده‌اش کنم، آیا در ادعای من شک خواهید کرد؟" آنان پاسخ خواهند داد: "نه." پس دجال آن مرد را خواهد کشت و سپس زنده‌اش خواهد کرد. آن مرد خواهد گفت: "به خدا سوگند، اکنون بیش از همیشه تو را می‌شناسم!" سپس دجال بار دیگر خواهد کوشید او را بکشد، اما به او این قدرت داده نخواهد شد.» معمر گفت: به من گفته شده که مردی که در برابر دجال می‌ایستد خضر است و گردنش در آن روز با مس پوشیده خواهد بود.

"One day Allah's Messenger (Peace be upon him) narrated to us a long narration about Ad-Dajjal and among the things he narrated to us, was: 'Ad-Dajjal will come, and he will be forbidden to enter the mountain passes of Medina. He will encamp in one of the salt areas neighboring Medina and there will appear to him a man who will be the best or one of the best of the people. He will say: 'I testify that you are Ad-Dajjal whose story Allah's Messenger has told us. 'Ad Dajjal will say (to his audience): 'Look, if I kill this man and then give him life, will you have any doubt about my claim?' They will reply: 'No.' Then Ad Dajjal will kill that man and then will make him alive. The man will say: 'By Allah, now I recognize you more than ever! 'Ad-Dajjal will then try to kill him (again) but he will not be given the power to do so. ", Mu'amir said: I was told that the man who stands against the Dajjal is Al-Khadir and that his neck on that day would be covered with brass.